ଏକ ସମୟର କଥା, ମୋ ପୁତ୍ର, ଏକ ମରୁଭୂମି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ବ୍ୟାପାରୀର ପୁଅ ବ୍ୟବସାୟ କାମରେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଗଛ ତଳେ ଭୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଜନୀ ଭୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ଦ୍ୱିଜ ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଦେଖି ପଚାରିଲେ—“ତୁମେ କିଏ, ଏହିପରି ଦୁଃଖରେ, ଫଟିଯାଇଥିବା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ନୃତ୍ୟ କରୁଛ?”। ସେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ କହିଲେ—“ମୁଁ ଦେବଦୂତମାନଙ୍କ ପାଖରୁ ଶୁଣିଛି ଯେ, ଏହି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ହିମଘନି ପ୍ରହାର କରିବ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ମୋ ବ୍ୟାପାରୀ ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ; ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱର୍ଗ ରୁ ଏକ ହିମଘନି ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ଏହା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ର ଅର୍ଧ ଖଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା; ତାପରେ, ମୋ ପୁତ୍ର, ମୋ ସହରରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ତୁରନ୍ତ ଅବତରିଲା। ସେ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି, ସେ ମହାନ ଏଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଲେ; ମୋର ଏକ ଅଂଶ ଲାଭ କରି ସେ ଧନୀ ହେଲେ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ଲୋକ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଖଣ୍ଡ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଯେଉଁ ଲୋକ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଫଳ କହିବାକୁ ଆମେ ଅସମର୍ଥ। ସେ ଶିବ, ଶକ୍ତି, ଗଣେଶ କିମ୍ବା ସୂର୍ୟଙ୍କ ଭକ୍ତ ହେଉ, ଏକ ମାତ୍ର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବା ମାଳା ପିନ୍ଧି ଯେଉଁ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପାଏ। ଏହି ଗୁଣଗାଥା ଯିଏ ପଢ଼େ, ପଢ଼ାଏ, ଶୁଣେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଏବଂ କ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରେ। ଏହା ପରେ, ଛଅମୁଖୀ ମହାସେନ କହିଲେ—“ପ୍ରଭୁ, ଆଉ ଏକ ଗଛର ଫଳର ପବିତ୍ରତା ବିଷୟରେ ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହା କହନ୍ତୁ।” ଭଗବାନ କହିଲେ—“ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଏହାକୁ ରୋପଣ କଲେ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ଜନ୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ବାସୁଦେବ ଫଳ ପବିତ୍ର, ପ୍ରୀତିଦାୟକ ଏବଂ ଶୁଭ; ଏହାକୁ ଖାଇଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହା ଭୋଜନ କଲେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ମିଳେ, ପାନ କଲେ ପୁଣ୍ୟର ସଂଚୟ ହୁଏ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କଲେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭ ମିଳେ। ମହାସେନ, ଯେ ଘରରେ ଧାତ୍ରୀ ଗଛ ଥାଏ, ସେଠି କେବେ ଭୂତ, ପିଶାଚ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଗଙ୍ଗା, ଗୟା, କାଶୀ, କିମ୍ବା ପୁଷ୍କର ନୁହେଁ, ଧାତ୍ରୀ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ହରି ଦିନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଶୁକ୍ଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଧାତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରେ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ସଦା ଭୋଜନ ଏବଂ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ବିଷ୍ଣୁ ଦିନରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳେ। ଉପବାସ ଭଙ୍ଗର ନିୟମିତ ଦିନରେ, ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ଧାତ୍ରୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଭୋଜନ କଲେ, ସେଠି ଏକ ଉପବାସରେ ସାତ ଜନ୍ମର ସଂଚିତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଧାତ୍ରୀ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଛଅମୁଖୀ, ଯିଏ ସଦା ଧାତ୍ରୀ ରସରେ କେଶ ଅନୁଲେପନ କରେ, ସେ ଆଉ କେବେ ମାଆର ଦୁଧ ପିବିବେ ନାହିଁ। ଦେଖିଲେ, ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, କିମ୍ବା ଧାତ୍ରୀ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୟାଳୁ ହୋଇ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ରହିଥାଏ, ସେଠାରେ କେଶବ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବାସ କରନ୍ତି—ତେଣୁ ଏହି ଫଳ ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଧାତ୍ରୀ ରହିଥାଏ, ସେଠାରୁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଖୁସିରେ ରହନ୍ତି ଏବଂ କେବେ ଛାଡ଼ିନାହାନ୍ତି। ଯଦି କେହି ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଦେଇଥାଏ, ଏହା ଶତ ଯଜ୍ଞ ହେଉଥିବା ତୁଳନାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅଧିକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ଧାତ୍ରୀ ରସ ଦ୍ୱାରା ମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମନରେ ଯେଉଁ ଫଳ ଚାହାଏ, ତାହା ପାଏ। ଏହିପରି, ତାହାର ଗୁଣ ସ୍ମରଣ କରି ଏହି ଫଳ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରା ତୁଳ୍ୟ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନୀ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଯୋଗୀମାନେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଧାତ୍ରୀ ସେବାରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି। ତିର୍ଥସେବା, ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଧାତ୍ରୀ ଫଳର ଭକ୍ତି ସେବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦେବୀ ଏବଂ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦୟା ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ସ୍ନାନ ଏବଂ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ସାକ୍ଷାତ୍ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ପାପଗ୍ରହ, ଦୁଷ୍ଟ ଦେମନ୍ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ଧାତ୍ରୀ ଫଳର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ କ୍ରିୟାରେ, ଆମଳକୀ ଫଳ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିନ୍ତୁ ସୂର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ତେଣୁ, ସୂର୍ୟ ଦିନରେ, ବିଶେଷକରି ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ଧାତ୍ରୀ ଫଳକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ରବିବାର ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଭୋଜନ କରି ଧାତ୍ରୀ ଖାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ଆୟୁ, ଧନ, ଭାର୍ଯ୍ୟା ଏବଂ ସମସ୍ତ କିଛି ହରାଇଦିଏ। ଉତ୍ସର୍ଗ, ଶୁକ୍ରବାର, ଷଷ୍ଠୀ, ପକ୍ଷାରମ୍ଭ, ନବମୀ ଏବଂ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ଧାତ୍ରୀ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯଦି ମୃତ ଦେହର ନାକ, କାନ, ମୁଁହ କିମ୍ବା କେଶରେ ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ରଖାଯାଏ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାନ୍ତି। କେବଳ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ମୃତ ଲୋକ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଘରକୁ ଯାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି। ଯିଏ ଧାତ୍ରୀ ରସ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଲେପନ କରି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ପ୍ରତି ପଦକୁ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ। ଏହି ଏକ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଅତିପାପୀ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ, ଭୟଙ୍କର ଭୂତପିଶାଚ ଦୂରେ ଭାଗିଯାନ୍ତି। ଏକଥା ଏହିପରି—ଏକଥା ଥିଲା, ଏକ ପୁଲ୍କଶ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଶିକାର ପାଇଁ ଗଲେ, ବହୁତ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାରିଲେ ଏବଂ ତୀବ୍ର ତୃଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।