ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଭଗବାନ ନିଜେ କହିଲେ—ଏହି ଶରୀରରେ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏବଂ ଷଣ୍ମୁଖ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ଡାହାଣ ହାତରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍। ଏହା କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପରି ଭୟଙ୍କର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଯାଏ—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହି ଯୁଗର ଶେଷରେ, ସେ ଦେବସେନାପତି ସ୍କନ୍ଦ ଭଳି ବୀର ହୁଏ। ଏହି ଲୋକରେ ସେ କେବେ ବି ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଏବଂ ଧରାପୃଷ୍ଠିରେ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର ହୋଇଯାଏ; ସେ ଗୌରୀପୁତ୍ର କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଭଳି ଯୁବା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟ ଲାଭ କରେ; ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତିରେ ସମ୍ପଦ ସଦା ବଢ଼ିଥାଏ। ଏହି ଭାଗ୍ୟବାନ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଗୌରୀ ନିଜେ ମାତୃଭାବରେ ଭିକ୍ଷାଦାନ କରନ୍ତି। ତା’ପରେ, ତାଙ୍କର ଭୁଜାଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେ ସାର୍ବଭୌମ ତେଜର ଅଧିକାରୀ ହୁଏ; ସଭା କିମ୍ବା ରାଜସଭାରେ ସେ ସଦା ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା ଓ ଦୃଢ଼ ମନୋବଳର ଧାରକ। ସେ କେବେ ଭୟଭୀତ ହୁଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କେବେ ବି ଅପମାନିତ ହୁଏ ନାହିଁ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଷଣ୍ମୁଖ ଦେବଙ୍କ ଏହି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ, ସପ୍ତମୁଖୀ ମହାସେନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ନାମରେ ପୁକାରାଯାଏ, ଯିଏ ସର୍ପନାଥ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁରେ ଅନନ୍ତ, କର୍କଟ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ତକ୍ଷକ ପ୍ରଧାନ ସର୍ପ ରହିଛନ୍ତି। ବିଷୋଲ୍ବଣ, କାରୀଷ ଓ ଶଂଖଚୂଡା ସପ୍ତମ ସର୍ପ ଭାବେ ଅନ୍ୟ ମୁହଁରେ ବିରାଜିତ। ମହାସେନଙ୍କ ଏହି ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ, ବିଷ ଶରୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ହର ନିଜେ ସର୍ପନାଥରେ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କୃପାରେ, ପ୍ରତିଦିନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦହିଯାଏ: ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା, ମଦ୍ୟପାନ, ଚୋରି ଓ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସଂଗମ ପରି ଭୟଙ୍କର ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ। ମଣିଷ ଯେଉଁ ପାପ କରିଥାଏ, ସେସବୁ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଏବଂ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଲାଭ କରେ। ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ମହାସେନ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପେ ବିନାୟକ ଦେବ; ଏହାର ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ତାହା ଶୁଣ। ସେ କେବେ ଅଜ୍ଞାନୀ ହୁଏ ନାହିଁ, କେବେ ରୋଗୀ ନାହିଁ, ବୁଦ୍ଧି କ୍ଷୟ ନାହିଁ; ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳତା ଅବିରତ ମିଳେ। ସେ ଲେଖନରେ ଦକ୍ଷତା, ମହାକାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତି, ଏବଂ ପ୍ରତିଦିନ ସମସ୍ତ କାମରେ କୁଶଳତା ଲାଭ କରେ। ଯଦି ସେ ଅଧଃସତ୍ୟ ତୁଲା, ମିଥ୍ୟା ତୁଲା, କିମ୍ବା ଧୋଖା ଦେଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଛୁଏ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ସହ ହାତ କିମ୍ବା ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍ପର୍ଶ କରେ—ଏପରି ସମସ୍ତ ପାପ ଏବଂ ଏହା ସଦୃଶ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅପରାଧ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ; ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଭୋଗ ପରେ, ସେ ପରମ ପଦ ଲାଭ କରେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଅଷ୍ଟମୁଖୀ ରୂପ ପିନ୍ଧିବାରୁ ଆସେ; ଏବେ ନବମୁଖୀ ଭୈରବଙ୍କ ଉପରେ ପିନ୍ଧିଲେ କ’ଣ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ଶୁଣ। କପିଳ ମୁଖୀ ମୁକ୍ତିଦାତା ଭାବେ, ତାଙ୍କୁ ପିନ୍ଧିଲେ ମୋତେ ସମାନ ଶକ୍ତି ମିଳେ; ଏକ ନୁହେଁ, କୋଟି କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—ସେସବୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଦହିଯାଏ। ନବମୁଖୀ ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ ଦେବତାମାନେ ସେଉଁଥିରେ ସଦା ପୂଜା କରନ୍ତି, ମଘବାନ୍ନିକଟେ ପରି। ଗଣେଶ ହରଙ୍କ ପରି ଉତ୍ତମ ଗୃହରେ ବସିଥାନ୍ତି—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଦଶମୁଖୀ ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ ସର୍ପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏକାଦଶ ମୁହଁରେ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ଏହି ରୂପ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍—ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ଶୁଣ। ସହସ୍ର ଅଶ୍ୱମେଧ, କୋଟି କୋଟି ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଦାନର ଫଳ—ଏହା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକାଦଶ ମୁଖୀ ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ; ସେ ହରଙ୍କ ପରି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏବଂ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ଦ୍ୱାଦଶମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ କଣ୍ଠରେ ପିନ୍ଧେ, ସେ ସଦା ଦ୍ୱାଦଶ ମୁଖରେ ବିରାଜିତ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ଗାଈ ବଳି କିମ୍ବା ମାନବ ବଳି ଯେଉଁ ଫଳ ଦେଉଛି, ଏହି ରୂପ ପିନ୍ଧିଲେ ତାହା ସହଜରେ ଲାଭ ହୁଏ; ଏହା ବିଜୁଳିର ଆଘାତରୁ ବଞ୍ଚାଏ। ଅଗ୍ନିରୁ କିଛି ଭୟ ନାହିଁ, ରୋଗ ହୁଏ ନାହିଁ; ଧନ ଓ ସୁଖ ଲାଭ ହୁଏ, ଏବଂ ସେ ମହାପୁରୁଷ ଭାବେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଶିକାର ହୁଏ ନାହିଁ। ଏଥିରେ ଯଦି କିଏ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ମଣିଷ, ବିଲାଇ, ଉଠୁରା, ଖରାଗୋସା, କିମ୍ବା ଦାଁତିଆ ପଶୁ ଓ କଲା କୁକୁର ମାରିଥାଏ, ତଥାପି ଦ୍ୱାଦଶମୁଖୀ ମୁଁହରେ ପିନ୍ଧିଲେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ତେରମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ଯଦି ମିଳିଯାଏ—ସେ ସବୁଠାରୁ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଅଭିଷ୍ଟ ଫଳ ଦାତା; ଏହା ଅମୃତର ଅମୃତ, ଚିନ୍ତାମଣି ଭଳି। ଏହି ଭାଗ୍ୟବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ, ଷଣ୍ମୁଖ, ଯଦି ସେ ମାତା, ପିତା, ଭଉଣୀ, ଭାଇ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ମାରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ତେରମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧିଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପରି ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଓ ପୁତ୍ର, ଯଦି କିଏ ଚୌଦମୁଖୀ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମୁଣ୍ଡ କିମ୍ବା ବାହୁରେ ସଦା ପିନ୍ଧେ, ଏହା ଶିବଶକ୍ତିର ଦେହସ୍ୱରୂପ। ଆଉ କ’ଣ ବେଶି କହିବି? ସେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ, ଏବଂ ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ତେବେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ କହିଲେ: “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଧାରଣ ପ୍ରଣାଳୀ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ପିନ୍ଧିବା ବିଧି ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି—ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।” ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: “ହେ ଷଣ୍ମୁଖ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖର ଯଥାଯଥ ବିଧିର ସତ୍ୟତା ଶୁଣ। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଗୁଣ ସ୍ୱତଃ ପ୍ରକାଶ ପାଏ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଧାରଣ କରାଯାଏ, ତାହାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।