ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ କହିଲେ: “ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଇପାରିବେ।” ଏହା ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ କାରଣ ବୁଝି, ହସି, ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଏହିପରି କହିଲେ: “ଯାଉ, ଯାଉ, ଅବିନାଶୀର ଆଶ୍ରୟକୁ ପ୍ରବେଶ କର।” ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ପୁରୁଷ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଚମକୁଥିବା ଓ ଶୋଭାମୟ ରଥରେ ଉପରେ ଉଠି, ଦୁର୍ଲଭ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ପୁନଃ ଫିରିବା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ। ଏହିପରି, ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଏକ ହାଳ ତିଆରି ଭୂମି ଦାନ କରିଛନ୍ତି, ସେ ରାଜ୍ୟର ଉତ୍ତରାଧିକାର ଓ ବଡ଼ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଗୋ ପାଳନ ପାଇଁ ଚରାଗାହ ଦାନ କରିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେବେ ତଳେ ପଡ଼ିନାହାନ୍ତି; ଗୋ ପାଳନ ପାଇଁ ଚରାଗାହ ଦାନ କରିଥିବାର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥାଏ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ଏକ ଭ୍ୟାମା ଚରାଗାହ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହେବ; ଏଠାରେ ଅଧିକ କଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଗୋ ଚରାଗାହ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ କରାଇଥିବା ପୁରୁଷରୁ ଏକଶ ଗୁଣା ବଢ଼ି ଯାଏ। ଏହିପରି, ଗୋ ଚରାଗାହ ଦାନ କରିଥିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ କେବେ ତଳେ ପଡ଼ିନାହାନ୍ତି; ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ କାଟିଦିଅନ୍ତି, ସେ ଗୋ ଚରାଗାହ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକୋଇଁ ପିଢି ରୌରବ ନରକରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଗ୍ରାମର ରକ୍ଷକ ଏହି ତଥ୍ୟ ଜାଣି, ଗୋ ଚରାଗାହ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ପୁରୁଷକୁ ଶାସନ ଦେବା ଉଚିତ। ବିଶେଷ କରି ଧର୍ମର ବୃକ୍ଷ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ଓ ଗୋ ଚରାଗାହ ନଷ୍ଟ କରିଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶାସନ ଦେଇଲେ, ଏହି ଶାସନ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ତେଣୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶାସନ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ତିନି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ତଳା ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି, ଶୋଭାମୟ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି କରନ୍ତି—କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦେଉଳ ଦାନ କରନ୍ତି, ମାଟି କିମ୍ବା ପଥରର, ଅନେକ ଧନ ଭରି, ଶୋଭାମୟ ଦିବ୍ୟ ଭୂମିରେ— ଏହିପରି ଦେଉଳରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନା କ୍ରିୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେବକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ— ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଥିକୁ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ହରିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପ ତିଆରି କରିଥିଲେ— ଏକ ଶୋଭାମୟ ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ପୁରୁଷ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଉଛନ୍ତି, ଏହି ଫଳ ଭୂମିରେ ହଜାର ବିଦି କ୍ରିୟା, ଦାନ କିମ୍ବା ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ବି ମିଳିପାରିବା ନାହିଁ। ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ ଓ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏକ ମଣି ଶୋଭିତ ଦେଉଳରେ, ସମସ୍ତ ଧନ ଭରିଥିବା, ସେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ରଥରେ ବସିଥାଏ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ; ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ, ସେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତି ରାଜା ହୁଅନ୍ତି, ନୀତିର ମାସ୍ଟର ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଶିବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରନ୍ତି, ଏହି କଥା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣ କଥାର ସମାନ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ରାମ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା। ଭୂମିରେ, ଦେବଦେଉଳରେ ହରାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିଥିବା ରାଜା କିମ୍ବା ଧନୀ ପୁରୁଷ ଅସୀମ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏକ ଶୋଭାମୟ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେ ଏକ ମିଳିଅନ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାଏ; ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ, ସେ ଧନୀ ଓ ଅତି ସମ୍ମାନିତ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଦେବୀଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେ ଏହି ଜଗତରେ ଦେବତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଦେବୀଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସ ହୁଅନ୍ତି। ମଣି ଶୋଭିତ, କ୍ରିଷ୍ଟାଲ ତଳା ଦେଉଳରେ ସେ ଅବିନାଶୀ ସାଥିକୁ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଦୁଃଖ ହିନ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ସେ ହଜାର ରାମଙ୍କ ସାଥିକୁ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଦେବୀଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ନିର୍ଭୟ, ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ଲିନ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା। ସେ ନିତ୍ୟ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ମଣି, ଢୋଲ ଓ ଝାଲର ଶବ୍ଦରେ, ଶୁଭ୍ର, ଆନନ୍ଦମୟ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ଘରରେ ବସିଥାଏ। ଏହିପରି, ଦେବୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଉଳ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେ ଏକ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାଏ। ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ରାଜା ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିରେ ସ୍ମରଣୀୟ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗଣପତି, ଦେବୀ କିମ୍ବା ଦେବଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଉଳ ତିଆରି କରନ୍ତି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ସେ ଦେବନଗରରେ ଶାସନ ଓ ଉପଭୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ବିଘ୍ନହିନ ହୁଏ, ଗଣପତିଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଫଳ ପରି। ଯଦି ଭୁଲରେ ଦେବ, ଦାନବ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘିତ ହେଲା ମଧ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟମନ୍ଦିରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ତଥା ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ରୋଗ ହିନ, ଆନନ୍ଦମୟ ମନ, କାମଦେବ ପରି ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଦାନ କରିଥିବା, ବ୍ରଦ୍ନା ପରି ଫଳ ଦେଇଥିବା। ଏକ ପଥର ଘରରେ ଦେବମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ଦେବ ଓ ଭୂମିର ନାଥ ହୁଅନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ବିଷୟକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା କରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଦିନ ଓ ରାତି ଏକ ଘୀ ଦୀପ ଦାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଶ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପାଇଁ ପୂଜା ମିଳିଥାଏ। ଏହିପରି, ଭୂମିରେ ଲିଙ୍ଗକୁ ଘୀ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ, ଏକ ମାସରେ ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷର ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ତିଳ ତେଲ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦୀପ ଦାନ କରିଲେ, ତାହାର ଫଳ ଅର୍ଧ ହୁଏ; ଏକ ମାସ ପାଇଁ ଜଳ ଦାନ କରିଲେ, ପୁରୁଷ ନାଥ ହୁଅନ୍ତି।