ବଶିଷ୍ଠଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାମ ଏପରି କହିଲେ: “ଏହି ନାରୀଙ୍କର କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ; ଦୋଷ ତାହାର, ଯିଏ ଦଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲା।” ରାମଙ୍କ ଏହି ମହାନ ବାକ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ତୁମେ ତୁମ ଘୃଣିତ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରି, ମୋ ଘରକୁ ଆସିବ। ଗୌତମ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ; ଏହି ନାରୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀଣ ଶରୀରରେ, ପଥରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। କେବଳ ରାମଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଗୌତମଙ୍କ ନିକଟକୁ ପୁନଃ ଫେରିଲେ; ଏବଂ ଗୌତମ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏବେ ଦ୍ୱିତୀୟେ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଲଜ୍ଜାରେ ଭର୍ତ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣିରେ ରହିଲେ; ସେଠି ଥିବାବେଳେ, ତିନି ଇନ୍ଦ୍ରାକ୍ଷୀ ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, କହିଲେ: “ମୋଠାରୁ ଏକ ବର ଚାହିଁ।” ତେବେ ଶତ୍ରୁନଗର ବିଜେତା ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: “ଏ ଦେବୀ, ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ମୁନିଙ୍କ ଶାପରେ ଯେଉଁ ବିକୃତି ଆସିଛି, ତାହା...” ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବୀ କହିଲେ: “ଆଜି ମୁଁ ଏମିତି ଚିନ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡିବ ନାହିଁ। ତୁମ ଶରୀରର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଦେଖାଯିବ; ତୁମେ ‘ଶତାକ୍ଷ’ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେବ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପାଇବ। ମୋ ବରରେ, ତୁମର ଲିଙ୍ଗ ମେଷର ଅଣ୍ଡ ଭଳି ହେବ।” ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମାତା ସେଠିଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହିପରି ଶକ୍ର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଏଯାଁ ଦିବ୍ୟ ଲୋକରେ ବାସ କରୁଛନ୍ତି; ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଅଭିଲାଷାର ଫଳ। ଏହିଭଳି, ପଦ୍ମପୁରାଣର ମହାତ୍ମୟମୟ ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡର ଚୁଵନ୍ଚାଳିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଅହଳ୍ୟା ହରଣ କଥା, ଏଠିରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ତାପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ: “ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି, ଯେଉଁଠାରେ କାମେ ଅଧୀନ ହୋଇଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅଛି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଭାଗୀରଥୀ ତଟରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ଥିଲେ, ସେ ହଜାର ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଗୁରୁ, ଶାନ୍ତିର ଦାତା, ଏକ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, କଛପ ଭଳି ଧରିତ୍ରୀରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ସେ ଏକା ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଘର ଛାଡ଼ି, ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଏକ ଯୁବତୀ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି କାମଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଘରକୁ ନେଇ, ରାତି ପାଇଁ ଗୃହର ଦିବ୍ୟ କୋଠରୀରେ ତାଳା ଲଗାଇ ରଖିଲେ। କିନ୍ତୁ, ସେ ଯୁବତୀ କେବେ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ଏପରି ଧ୍ୟାନରେ ରହି, ସେ ଅନୁତାପ କରି ରାତି କାଟିଲେ। ସେ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଚିନ୍ତା କଲେ: “ମୁଁ କ’ଣ କରିଛି?” ଏପରି ଭାବି, କହିଲେ: “ପ୍ରିୟେ, ଦ୍ୱାର ଦିଅ।” ସେ କହିଲେ, “ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ତୁମ ଅଧୀନ ରହିବେ, ପ୍ରିୟ ବି ତୁମର ହେବେ।” ତେବେ, ଏହି କାମେ ମତ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ଋଷିଙ୍କୁ ଯୁବତୀ କହିଲେ: “ପିତା, ଏପରି କଥା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ।” ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଉତ୍ତର କଲେ: “ମୋ ପାଖରେ ବହୁ ଧନ ଅଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି, ଶୁଭେ, ଦ୍ୱାର ଖୋଲ।” କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ: “ତୁମେ ନ୍ୟାୟକ୍ରମେ ମୋ ପିତା; ମୋତେ ଅପ୍ରାପ୍ୟ କର, ଅଥବା ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ଧର୍ମଜ୍ଞ।” ଏହା ଭାବି, ସେ ଘରକୁ ଏକ ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ପଥ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। କିନ୍ତୁ ହାତ ଉଠାଇ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲେ ନାହିଁ, ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ପଥରେ ଯିବାକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ସଙ୍କୁଚିତ ସ୍ଥାନରେ ଅଟକିଗଲା। ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପୁନଃ ବାହାରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ପ୍ରଭାତରେ, ରକ୍ଷକ ଓ ସେବକମାନେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଶବକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ପଚାରିଲେ: “ଏହି ମୃତ୍ୟୁ କିପରି ଘଟିଲା?” ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହି, ଆପଣି ଇଚ୍ଛିତ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ହେଉଛି କାମର ମହାତ୍ମ୍ୟ; ଏହା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟେ ସଂଯମ କରିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଚାହେ ଦେବ, ଦାନବ ହେଉ, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ। ସେହି ଦୋଷହୀନ, ସୁନ୍ଦରୀ ନାରୀକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶୁକ୍ର ଏଠି ପଡ଼ିଲା, ଯାହା ଲାଲିମାର ମୂଳ ଭାବେ ସ୍ମୃତ। ସେ ନିଜେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳର ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇ, ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାନ୍ତିମୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ପଚାରିଲେ: “ବ୍ରହ୍ମା କିପରି ମୋହିତ ହେଲେ, ଏହି ନିର୍ମଳ, ଉତ୍ତମ ନାରୀ କିଏ?” ମୁଁ ଏହାର ସତ୍ୟ ମୂଳ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଭଗବାନ କହିଲେ: “ଏହି ଋଷି, ପଦ୍ମଯୋନି ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ସେ ଶାନ୍ତନୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପତିବ୍ରତା, ଅମୋଘା ନାମକ, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ଯୁବତୀ। ଏକଦିନ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ପତିକୁ ଦେଖିବାକୁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ସେ ସମୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ପାଦ୍ୟାଦି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଦୂରରୁ ନମସ୍କାର କରି ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ଯୁବତୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା କାମେ ଅଧୀନ ହେଲେ। ମନକୁ ଏହି ନାରୀରେ ନିର୍ମିଳିତ କରି, ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶୁକ୍ର, ପରମାତ୍ମା, ଶଯ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଲା। ଏହା ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ତାପରେ ଋଷି ଘରକୁ ଫେରି, ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁକ୍ର ଦେଖି, ସୁନ୍ଦରୀକୁ ପଚାରିଲେ: “ଏଠି କିଏ ଆସିଥିଲା?” ଅମୋଘା ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ବ୍ରହ୍ମା ଏଠି ଆସିଥିଲେ, ପତି। ସେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଆସନ ଦେଇଥିଲି।” ତେବେ ଋଷି କହିଲେ: “ଏଠି ଯାହା ହେଉଛି, ତାହାର କାରଣ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜାଣ।” ଧ୍ୟାନ କରି, ଦ୍ୱିଜ ଏହି ସତ୍ୟ ଅନୁଭବ କଲେ। ତେବେ କହିଲେ: “ଧର୍ମପତ୍ନୀ, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶୁକ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କର।