ଏକ ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନାନୀ ଜଣେ ନିଜ ପତି ସହ ଆତ୍ମ ନାଶ କରି ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇପାରିବେ କି? ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ଏହି ପ୍ରକାର ଆତ୍ମ ନାଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜକୁ କିମ୍ବା ପତିକୁ ସ୍ଵର୍ଗରେ ନେଇଯିବେ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ନାହିଁ। ଏଭଳି ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ଚିରଯାତ୍ରାର ପଥକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ଗଣାଯାଇଛି। ଏଠି ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ କ’ଣ ଫଳ ପାଆନ୍ତି? ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ଏଭଳି ହିଂସାମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନାନୀ ପାଇଁ ଅନୁଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଅପରାଧୀ ହୁଏ; ଏହିକାରଣରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନାନୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀ ଏକ ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭୁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନାନୀ କେବେ ବଜାରର ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉଥିବେ; ଏହିଠାରେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ହେଉଛି ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା। ସେ ନିଜ ପତିକୁ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡି ଜଳ ଓ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ଉପାୟରେ ଅନେକ ଯୁଗ ଅବଧି ସେ ଫଳ ପାଉଥିବେ। ଏହି ନିୟମ ପାଳନ କରି, ସେ ନିଜ ପତି ସହ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଏକତା ପାଉଥିବେ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଉଚ୍ଚ ନିୟମ ପାଳନ କରି ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତ୍ନୀ ନରକରେ ପତିତ ହୁଏ। ସେ ଦୁଇ ଗୋତି ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି; ଏହିକାରଣରୁ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟ, ପୁଅ, ଭାଇ ଓ ଅନ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିବାରୁ ସଦା ରୋକିବା ଉଚିତ। ଯଦି ହରିଙ୍କ ଦିନରେ ଏକ ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ, ସେ ପ୍ରତିଜନ୍ମରେ ବିଧବା ହେବାର ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ; ମାଛ, ମାଂସ ଖାଇବା ଓ ନିୟମ ଅଟୁଟ ରଖିବାରେ ଅସମ୍ମାନ ହୁଏ। ନରକରେ ଦୀର୍ଘ କାଳ ଭୋଗି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁକୁରୀ ହେବାର ଫଳ ଦେଖିବେ; ଦୁଷ୍ଟ ବିଧବା ଯେଉଁଠାରେ ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ନିଜ ପରିବାରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦିଏ। ନରକ ଭୋଗି, ସେ ଦଶ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃଧ୍ରୀ ହୁଏ; ଏହା ପରେ ଅନେକ ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ ହେଇ, ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ପାଉଥିବେ। ଏଭଳି, ଶିଶୁବୟସରେ ବିଧବା ହେବା ମେୟେ ଦାସୀତ୍ୱ ପାଉଥିବେ। ଦ୍ୱିଜାତି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ଏକ କନ୍ୟା ଦାନ କରିଲେ କ’ଣ ଫଳ ମିଳେ? ଏକ ଦାସୀ ଦାନ କରିଲେ କ’ଣ ଫଳ? ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—ଯେତେବେଳେ କନ୍ୟା ରୂପ, ଗୁଣ, ଉତ୍ତମ ବଂଶ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ସମୃଦ୍ଧ, ତାହା ଦାନ କଲେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ: ଯିଏ ଏକ କନ୍ୟାକୁ ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ କରି ବିବାହ କରାଇଦିଏ, ସେ ପୃଥିବୀ ସହିତ ମେଘ, ଅରଣ୍ୟ, ଉଦ୍ୟାନ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ପାଉଥିବେ। ଅର୍ଧ ଭୂଷଣ ଦାନ କଲେ ଅର୍ଧ ଫଳ ମିଳେ; ଭୂଷଣ ବିନା କନ୍ୟା ଦାନ କଲେ ଏକ ଚରଣ ଦାନ ଫଳ ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ବିବାହ ଦାନରେ ଦାମ ନେଉଛି, ସେ ନରକରେ ପତିତ ହୁଏ। ଯିଏ ନିଜ ଝିଅକୁ ବିକ୍ରି କରେ, ସେ କେବେ ନରକରୁ ଫିରିନାହିଁ; ଲୋଭରେ ଅପତ୍ରାପ ପୁରୁଷକୁ କନ୍ୟା ଦିଏ, ସେ ରୌରବ ନରକରେ ଚଣ୍ଡାଳ ହୁଏ। ଏହିକାରଣରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ବରଙ୍କୁ କେବେ ବିବାହ ଦାମ ନେଉନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ବର କିଛି ଦାନ କରନ୍ତି—ଭୂମି, ଗୋ, ସୁଵର୍ଣ୍ଣ, ଧନ, ବସ୍ତ୍ର, ଧାନ—ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ; ବିବାହ ସମୟରେ, ବଂଶ ସମାନ କିମ୍ବା ଭିନ୍ନ, ବରଙ୍କ ଦାନ ଯେତେ ଅଳ୍ପ ହେଉ, ତାହା ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଦେଏ; ଦାନକାରୀ ତାହାକୁ ଚିନ୍ତା କରେନାହିଁ, ଗ୍ରହୀତା ଚାହିଁନାହିଁ। ଏହି ଦୁଇଜଣ ନରକରେ ପଡନ୍ତି, ଯେପରି ମଟିର ବାଣ୍ଡ ରସି କଟିଯାଇଥିବା; ବରଙ୍କ ଦାନ ଏକ ସଫଳ ହୃଦୟରୁ ଦିଅଉଚିତ। ଦାନ ନଦିଅ, ନରକରେ ପଡିବେ ଓ ଦାସୀତ୍ୱ ପାଇବେ। ଅତି ନିକଟ, ଅତି ଦୂର, ଅତି ଧନୀ, ଅତି ଦରିଦ୍ର, ବଂଶ ବିନା, ମୂର୍ଖ—ଏହି ଛଅ ଜଣକୁ କନ୍ୟା ଦିଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବହୁତ ବୟସ୍କ, ଅତି ଦରିଦ୍ର, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଅଞ୍ଚଳବାସୀକୁ ଦିଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଅତି କ୍ରୋଧୀ କିମ୍ବା ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ—ଏହି ଛଅ ଜଣକୁ କନ୍ୟା ଦିଅ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି ଦିଆରେ ନରକ ଫଳ। ଲୋଭ, ମାନ ଆଶା, କିମ୍ବା ବଦଳା କିମ୍ବା ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରିୟକୁ—ଏହି ପ୍ରକାର ଜୁବତୀ କନ୍ୟା ଦିଅଉଚିତ; ସମସ୍ତ ଭୂଷଣ ଓ ଶୟନଦାନ ସହ ଦିଲେ ଅନନ୍ତ ଫଳ। ବାଳା କିମ୍ବା ଯୁବତୀ—ଏହି ଦିଆରେ ସମାନ ଫଳ। ଏକକୁ ପ୍ରତିବାଦୀକୁ, ଅନ୍ୟକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦିଅଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ଖରିଦିତ କନ୍ୟାକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦିଅଉଚିତ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକ ଦିଅଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଏକ କଳ୍ପ ଅବଧି ସ୍ଵର୍ଗ ମିଳେ, କିମ୍ବା ରାଜା, ଧନୀ ହୁଏ; ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ ଉତ୍ତମ ରୂପବତୀ ପତ୍ନୀ ମିଳେ। ଯିଏ ଏହି ଉତ୍ତମ, ପବିତ୍ର ଉପାଖ୍ୟାନ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣିଥାଏ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଉଥିବେ। ଅକ୍ଷୟ ସ୍ଵର୍ଗ ମିଳେ, ନାରୀମାନେ ପ୍ରିୟ ହୁଏ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଜୟୀ ହୁଏ, ଜନମାନ୍ୟ ହୁଏ। ଏହି ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଜନ୍ମର ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ଏହି ଲୋକରେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ, ଉତ୍ତମ ନାରୀ ମିଳେ। ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜାତି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତି, ତୁଳାଧାରଙ୍କ କର୍ମ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିବେ। ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ଯିଏ ସତ୍ୟ ଭାବରେ, ଲୋଭ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡି ଦାନ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଶତ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ ଫଳ ଭଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ପବନ ଉଦୟ ହୁଏ; ସାଗର ତାହାର ସୀମା ଚାଲିଯାଏନାହିଁ, କୁମିର ଭୂମିରେ ଚାଲିଯାଏନାହିଁ। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ରହିଛି; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ସତ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ, ଶିଳ୍ପୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହା ତଳେ ପତିତ ହୁଏ। ଯିଏ ସଦା ସତ୍ୟ କଥା କହେ ଓ ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ସେ ଶରୀର ସହିତ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଅବିନାଶୀ ସ୍ଥିତି ପାଉଥିବେ। ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ସ୍ଥିତି ପାଇଛନ୍ତି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶରୀର ସହିତ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିଥିଲେ।