ଏହି ପବିତ୍ର କଥାକୁ ଯେ କେହି ଏକଥର ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ପାପର ଭାରରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭିଥାଏ ଏବଂ ପବିତ୍ରତାରେ ପରିଣତି ହୁଏ; ଯଦି ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବି ତଳେ ପଡ଼ିଥାଏ, ତେବେ ସେ ଧନୀ ହେଉଛି। ଏହା ପରେ ଦ୍ୱିଜଜନମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ଦେହକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶୂଳ କିପରି ବିଦାରଣ କଲା? ଏବଂ ଏକ ଭକ୍ତିଶୀଳ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ କିପରି କୁଷ୍ଠରୋଗ ଆକ୍ରମଣ କଲା?" ତେବେ ହରି କହିଲେ: "ମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଛୁଆବେଳେ ଅଜ୍ଞାନରେ ଏକ ଶଳକ ନେଇ ଏକ କୀଟର ପିଛଳିରେ ଗୁସାଇ ଦେଲେ ଏବଂ ସେଠାରୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଏହି ଅପରାଧ ଏବଂ ଧର୍ମ ଅଜ୍ଞାନର କାରଣରୁ ସେ ଜନ୍ମରେ ଦ୍ୱିଜ ହୋଇ ଦିନ ରାତି ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିଲେ। ତଥାପି, ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ଯୋଗାଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ସେ ଶୂଳର ଉତ୍ସକୁ ଅନୁଭବ କରିଲେ ନାହିଁ; ସେ ସବୁ କଷ୍ଟ ସହିଲେ।" "ଏହିପରି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହରେ କୁଷ୍ଠରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ତାଙ୍କର ହତ୍ୟା କରିବା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନ ଥିବାରୁ, ଏହା ସହିତ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବି ହେଲା।" "ପୂର୍ବେ, ସେ ଚାରିଟି ଗାଈ ଏବଂ ତିନିଜଣ ଅପ୍ସରାକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ସେ ମୋ ସମାନ ମହତ୍ୱ ପାଇଲେ; ପୁରାତନ ବେଦିକ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଣ?" ତାପରେ ଦ୍ୱିଜଜନମାନେ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ତ୍ରୀ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ଏହା ଯଦି କରାଯାଇଛି, ଭଗବନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।" ତେବେ ହରି କହିଲେ: "କିଛି ସ୍ତ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ କିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରନ୍ତି; ତଥାପି, ସେଉଁଠି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମନରେ ମଧ୍ୟ ଧରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କାହାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି କିମ୍ବା ଘୃଣା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ମନ ନିତ୍ୟ ନୂତନ କିଛି ଆଶା କରେ, ଯେପରି ଗାଈ ଜଙ୍ଗଲରେ ତରଳ ଘାସ ଖୋଜେ।" "ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦରିଦ୍ର, କୁବଳିତ, ଗୁଣହୀନ, ନିଚ୍ଚ ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ଦାସ ପୁରୁଷକୁ ମଧ୍ୟ ଆକର୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।" "ଯଦି ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ଗୁଣବାନ୍, ଉତ୍ତମ କୁଳୀନ, ଧନୀ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ରତିକୁଶଳ ପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏକ ନିଚ୍ଚ ପୁରୁଷ ସହ ଯୋଗ ରଖିଥାଏ—" "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି କଥା ଉମା ଏବଂ ନାରଦଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ସଂବାଦର କଥା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଏବଂ ପ୍ରବୃତ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବିବେଚିତ ହୋଇଛି।" "ନାରଦ ମୁନି, ସ୍ୱଭାବତଃ ସବୁ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।" "ସେ ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ରେ, ନନ୍ଦୀ ଧ୍ୱଜ ଶିବଙ୍କ ପୂଜିତ ସ୍ଥାନରେ, ପ୍ରଣାମ କରି ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—" "ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଅନୁଚିତ ଆଚରଣ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ; ନୂତନ ବଧୂମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ ଜିଜ୍ଞାସାରୁ ପଚାରୁଛି।" "ତୁମେ ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଅନ୍ତଃକରଣ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣ, ତେଣୁ ଦୟାକରି ସବୁ କଥା କହ, କାରଣ ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ଅବୋଧ ଏବଂ ନମ୍ର।" ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଯୁବତୀମାନଙ୍କର ମନ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ସଦା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନେଇ ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ଏହି ଗର୍ଭରେ ଯୋଗ ହେଉନ୍ କି ନ ହେଉନ୍।" "ଯେତେବେଳେ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ପୁରୁଷ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ଭାଇ କିମ୍ବା ପୁଅକୁ ଦେଖନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଭିଜିଯାଏ—ଏହା ଏକ ସତ୍ୟ, ଓ ନାରଦ।" "କୌଣସି ସ୍ଥାନ, ସମୟ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ନାହିଁ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଆଶା କରନ୍ତି; ଏହିପରି ନୀତି ଦ୍ୱାରା, ଓ ନାରଦ, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ପତିବ୍ରତା ଧର୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।" "ସ୍ତ୍ରୀ ଘିଅ ଭରା ପାତ୍ର ସଦୃଶ, ପୁରୁଷ ଜଳନ୍ତା କୋଇଳା ସଦୃଶ; ଏହିକାରଣରୁ ଘିଅ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ଯେପରି ଏକ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀକୁ ରସ୍ସି ଏବଂ ଛଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ବଶ କରାଯାଏ, ସେପରି ରକ୍ଷକ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବା ଉଚିତ।" "ଶିଶୁବେଳେ ପିତା, ଯୁବାବେଳେ ପତି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସ୍ତ୍ରୀ ନିଜେ କଦାପି ସ୍ୱାଧୀନ ହେବା ଅର୍ହ ନୁହେଁ।" "ଏହି ଅସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ନ ଥିବାରୁ, ଏକ ସଦ୍ଗୁଣବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁରୁଷ ଚାହିଲେ ତାଙ୍କର ଆଶାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।" "ଯେପରି ରକ୍ଷା ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ କୁକୁର କାଉଁଆଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗିତ ହୁଏ, ସେପରି ଯୁବତୀ ନିଜେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଦୁର୍ଗତିରେ ପଡ଼ିଯାଏ।" "ଏହିପରି ତାଙ୍କର ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ପରିବାର ଦୁଷ୍ଟ ହୁଏ; ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମର ଶୁକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିତ ଅନ୍ତର ଜନ୍ମ ମିଶ୍ରଣର କାରଣ ହୁଏ।" "ଅଧର୍ମ ଏବଂ ଜନ୍ମମିଶ୍ରଣର ପାପୀ ସନ୍ତାନ ନିଶ୍ଚିତ ନରକରେ ବାସ କରେ; ସେମାନେ କୀଟ ଭାବରେ ଜନ୍ମି ଆଉଥରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସନ୍ତି।" "ଏପରି ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ପରିବାର ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ; ଏହି ବଂଶ ନାଶ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ଯଦି କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଦୋଷ ଜାଣି ମାଫ କରେ, ସେ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷ ସହିତ ରୌରବ ନରକରେ ବାସ କରେ।" "ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ପରିବାରକୁ ନାଶ କରେ, ଅନ୍ୟଏକ ଉନ୍ନତି କରେ; ଏହି କାରଣରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରୁଷ ଏକ ଉତ୍ତମ କୁଳର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ।" "ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁଇ ପରିବାରକୁ ସମାନ କରେ; ଏକ ସଦ୍ଗୁଣବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୁଇ ବଂଶକୁ ରକ୍ଷା କରେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ ନାଶ କରେ।" "ସ୍ୱର୍ଗ, ପରିବାର, ଶୁଚିତା, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଅପକୀର୍ତ୍ତି, ପୁଅ, ଝିଅ ଏବଂ ବନ୍ଧୁ—ଏହି ସବୁ କିଛି ଏହି ଲୋକରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।" "ଏହି କାରଣରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରୁଷ ଏକ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କରିପାରନ୍ତି; ସନ୍ତାନ ଏବଂ କାମନା ପାଇଁ, ଯଦିଓ ସେ ଅନେକ ଦୋଷରେ ଯୁକ୍ତ।" "ଯଦି ପତି ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରଜସ୍ୱଳା ବେଳେ ଚିହ୍ନି ପାରିନାହାନ୍ତି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କିମ୍ବା ଗର୍ଭହତ୍ୟା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସଦୃଶ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଉଛି।" "ଯିଏ ମୂଢ଼ତାରେ ଏକ ସଦ୍ବ୍ରତା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଅପମାନିତ କରି ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁର ପାପ ଭୋଗି ନରକକୁ ଯାଏ।