ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି ଗୋମାତାର ଶରୀରରେ ବିଭିନ୍ନ ଦେବତା, ତୀର୍ଥ, ଏବଂ ଆଦର୍ଶ ଶକ୍ତିମାନ୍ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛନ୍ତି। ଗୋମାତାର ନିମ୍ନ ଅଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳ ଅଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଜଳର ଧାରାରେ ଗଙ୍ଗା ଅଛି। ଚୁଲିର ତଳକୁ ଦେଖିଲେ ତାହାରେ ଋଷିମାନେ ବସିଛନ୍ତି, ମୁହଁ ଓ ପିଠରେ ଯମ ଅଛନ୍ତି। ଦହିଣ ପାଖରେ କୁବେର ଓ ବରୁଣ ବସିଛନ୍ତି, ବାମପାଖରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଯକ୍ଷମାନେ ଅଛନ୍ତି। ମୁହଁର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅଛନ୍ତି, ନାକର ଟିପରେ ସର୍ପମାନେ ବସିଛନ୍ତି। ଖୁରର ପିଛଳ ଭାଗରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ବସିଛନ୍ତି। ଗୋମାତାର ଗୋବରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିବାସ କରନ୍ତି, ଗୋମୂତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭତା ଅଛି। ପାଦର ଟିପରେ ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ‘ହମ୍ଭା’ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଜାପତି ଅଛନ୍ତି। ଗୋମାତାର ଚୁଷୁରେ ଚାରିଟି ଏକାନ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଗୋମାତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ପବିତ୍ର ରହନ୍ତି। ଏହିପରି ଗୋମାତାର ଖୁରରେ ଉଠିଥିବା ଧୂଳିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ, ମଣିଷ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି: ଦଶ ପ୍ରକାର ରଙ୍ଗର ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ? ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି: ଏକ ଧଳା ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ, ଦାତା ସଦା ରାଜା ଭଳି ରହିବେ, ତାଙ୍କର ଶୁଭ ରହିବ। ଧୂସର ଗୋମାତା ଦାନ କଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ ଓ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ପିତଳ ଗୋ ଅସୀମ ପୁଣ୍ୟ ଦିଏ, କଳା ଗୋ ଦାନ କଲେ ପତନ ନାହିଁ। ଫିକା ଗୋମାତା ଦୁର୍ଲଭ, ଉଜ୍ଜଳ ଗୋମାତା ଦାନ କଲେ ବଂଶ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୁଏ। ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଗୋମାତା ଦାନ କଲେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ମିଳେ, ନୀଳ ଗୋ ଦାନ କଲେ ଧନ ମିଳେ। ପିତଳ ଗୋ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଶିଶୁ, ଯୁବା, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କରାଯାଇଥିବା କୌଣସି ପାପ—ବାକ୍ୟ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତାରେ, ମିଶ୍ରିତ ସମ୍ପର୍କ, ମିତ୍ର ଦ୍ରୋହ, ମାପ ଓ ତଲାରେ ମିଥ୍ୟା, କନ୍ୟା କିମ୍ବା ଗୋ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା କଥା—ପିତଳ ଗୋ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏକ ବିଶାଳ ନଦୀ ଅଛି, ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା। ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଜଳ ଅଛି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛେଣାର ପାଦ ଓ ମୁହଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇନାହିଁ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋମାତାକୁ ପୃଥିବୀ ଭଳି ଗଣନା କରାଯିବ। ସୁନା ଶଙ୍ଖ, ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ତମ୍ବା ଗୋଡ଼ି, ଚାନ୍ଦି ଖୁର, କାନ୍ସା ଦୋହା, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଏକ ପିତଳ ଗୋମାତା ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦଜ୍ଞକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦାତାର ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଓ ସେ ଵିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ଅଚଳ ହୁଏ। ଗୋମାତା ଦୋହା କରିବାବେଳେ ଦୁଧ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଥିଲେ, ତାହାରୁ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଅନେକ ଫୁଲ ଓ ଫଳର ଗଛ ଉପଜିଥାଏ। ସେଠାରେ ଚାହିଲେ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଗଛ, ଦୁଧ ଓ ମାଟିର ନଦୀ, ସୁନା ମହଲ ଅଛି—ଗୋଦାନ କରିଥିବା ଲୋକ ସେଠାକୁ ଯାନ୍ତି। ଦଶ ଗୋ ଓ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ ଦାନ କଲେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିବା ଫଳ ମିଳେ। ଏକ ବଳଦ ସହିତ ଦଶ ଗୋ ଦାନ କଲେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଫଳ ମିଳେ। ପୁତ୍ର ଆପଣଙ୍କ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏକ ବଳଦ ଭୂମିରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ପିତୃମାନେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ଚାହିଲା ଭଳି ସମ୍ମାନ ମିଳନ୍ତି। ଚାରି ଛେଣା ଓ ଏକ ବଳଦ—ଏହି ଦାନରେ ସମସ୍ତ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ନିୟମ ସନାତନ। ଚାରି ଗୋ ଓ ତାଙ୍କର ଛେଣା, ଏକ ବଳଦ—ଏହି ଦାନ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଗୋମାତାର ଶରୀରରେ ଯେତେ ଚୁଲି, ସେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗର ଉପଭୋଗ ମିଳେ। ବଳଦ ତାଳ ଉଠାଇ ଯେତେ ଜଳ ଉଠାଏ, ସେ ଜଳ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ନେକ୍ତର ହୁଏ। ବଳଦ ଖୁରରେ ମାଟି ଉପଜେଲେ, ସେ ମାଟି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ଗୁଣା ଅର୍ପଣ ହୁଏ। ମା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଓ ପିତା ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ, ଚନ୍ଦନ ଚିହ୍ନିତ ଗୋ ଦାନ କରିଲେ ସେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ। ଦାତା ପିତୃରୁଣରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ଅସୀମ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ଯୁବତୀ, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା, ଏକ ଛେଣା ଦେଇଥିବା, ଶାନ୍ତ ଗୋମାତା ଏହି ପୃଥିବୀ ଭଳି ଗଣନା ହୁଏ। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗୋ ଦାନ କଲେ ପୃଥିବୀ ଦାନ ଫଳ ମିଳେ; ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ହୁଏ ଓ ଏକ ଶତ ପିଢ଼ିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି। ଗୋ ଚୋରି କିମ୍ବା ଗୋ କିମ୍ବା ଛେଣା ହତ୍ୟା କଲେ, ଶେଷ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୂଆରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଗୋ ହତ୍ୟା କଲେ, ପିତୃମାନେ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଗୋମାତାର ଚରାଗାହ ନଷ୍ଟ କଲେ କିମ୍ବା ଗୋ ଦଳର ବଳଦକୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ଅନନ୍ତ ନରକରେ ଯାଇବା, ପୁନଃପୁନଃ ଜନ୍ମ ନିବା। ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଏକଥର ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା। ଏହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ମହାନ କଥା ଶୁଣିଲେ, ସାତ ଜନ୍ମର ପାପ ତୁରନ୍ତ ଦୂର ହୁଏ। ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି: କେମିତି ଆଚରଣରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ତେଜ ବଢ଼େ? ଏବଂ କେମିତି ଆଚରଣରେ ତେଜ କମିଯାଏ? ବ୍ରହ୍ମା କହିଛନ୍ତି: ରାତିର ଶେଷ ଅଂଶରେ ଉଠି, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଓ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ଦିନେ ଦିନେ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୋବିନ୍ଦ, ମାଧବ, କୃଷ୍ଣ, ହରି, ଦାମୋଦର, ନାରାୟଣ, ବିଶ୍ୱ ନାୟକ, ଵସୁଦେବ, ଅଜ, ଵ୍ୟାପକ; ସରସ୍ୱତୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ବ୍ରହ୍ମା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଦିଗ୍ପାଳ, ଗ୍ରହମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।