ସକାଳେ ଉଠି ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୋମାତା, ଘୀଏବଂ ମଧୁ ସହିତ ମସ୍ତର ଦାଣା ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଦାଣାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ଗୋମାତା ଦୁଧ ଏବଂ ଘୀ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଘୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ଘୀରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଘୀର ନଦୀ ଏବଂ ଘୀର ଝରଣା ସଦା ମୋ ଘରେ ରହୁ, ଘୀ ମୋ ଶରୀରର ଏକ ଏକ ଅଙ୍ଗରେ ରହୁ, ଘୀ ମୋ ମନରେ ନିର୍ମାଣ ହେଉ। ଗୋମାତା ସଦା ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏବଂ ପଛରେ ରହୁ, ଗୋମାତା ମୋ ଶରୀରର ଏକ ଏକ ଅଙ୍ଗରେ ରହୁ, ମୁଁ ଗୋମାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବି। ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧି କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ଏବଂ ସକାଳେ ପଠିବା ଉଚିତ; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଗୋମାତା ଭଳି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭଳି ହରି, ହରି ଭଳି ଗଙ୍ଗା; ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଗୋମାତା ମାନବର ଆତ୍ମୀୟ, ମାନବ ଗୋମାତାର ଆତ୍ମୀୟ; ଯେଉଁ ଘରରେ ଗୋନାହିଁ, ସେଉଁ ଘର ଆତ୍ମୀୟତାହୀନ। ଗୋମାତାର ମୁଁହରେ ବେଦ ଏବଂ ତାହାର ଷଡଂଗ ଥାଏ; ଦୁଇ ଶଙ୍ଖରେ ସଦା ହରି ଏବଂ କେଶବ ଅଛନ୍ତି। ଗୋମାତାର ଗଭରେ ଶ୍କନ୍ଦ, ମୁଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଫୋରହେଡରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଏବଂ ଶଙ୍ଖର ଟିପ୍ରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଛନ୍ତି। କାନରେ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା, ଚକ୍ଷୁରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦାନ୍ତରେ ଗରୁଡ ଦେବତା, ଜିହ୍ୱାରେ ସରସ୍ୱତୀ ଅଛନ୍ତି। ନିମ୍ନ ଅଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥଜଳ, ଫ୍ଲୋରେ ଗଙ୍ଗା, କେଶର ତନ୍ତୁରେ ଋଷିମାନେ, ମୁଁହ ଏବଂ ପଛରେ ଯମ ଅଛନ୍ତି। ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କୁବେର ଏବଂ ବରୁଣ, ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯକ୍ଷମାନେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁହର ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାକର ଟିପ୍ରେ ସର୍ପମାନେ, ଖୁରର ପଛରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଗୋମାତାର ଗୋବରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଗୋମୁତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭତା, ପାଦର ଟିପ୍ରେ ଦିବ୍ୟ ଦେବତା, ହମ୍ଭା ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଜାପତି ଅଛନ୍ତି। ଚାରି ମହାସାଗର ଗୋମାତାର ମାମିଲାରେ ଅଛି; ଯେଉଁ ଲୋକ ଦିନକୁ ଗୋମାତାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ସଦା ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଗୋମାତାର ଖୁର ଦ୍ୱାରା ଉଠିଥିବା ଧୂଳିକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ, ମାନବ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଜଳସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏପରି ଉତ୍ତମ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—ଦଶ ପ୍ରକାର ରଙ୍ଗର ଗୋମାତା ଦାନ କରିବାର ଫଳ କଣ? ଯଦି ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଲାଗେ, ସତ୍ୟ କହିବେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ଧଳା ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଦାତା ନିତ୍ୟ ରାଜା ଭଳି ରହିବେ ଏବଂ ଖୁସିରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବେ। ଧୂଆଁ ରଙ୍ଗର ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ ଏବଂ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ପୀତ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ; କଳା ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ କେବେ ବି ପତନ ହୁଏନାହିଁ। ଫିକା ଗୋମାତା ଦୁର୍ଲଭ; ଧଳା ଗୋମାତା କୁଳକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଲାଭ, ନୀଳ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ଧନ ଲାଭ। ଏକ ପୀତ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। ଶିଶୁ, ଯୁବା, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କରାଯାଇଥିବା କୌଣସି ପାପ—ବାଣୀ, କ୍ରିୟା, ଚିନ୍ତାରେ କରିଥିବା—ନିଷିଦ୍ଧ ସମ୍ପର୍କ, ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଧୋକା, ମିଛ ମାପ, ମିଛ ତୁଳା, ମିଛ କଥା, କନ୍ୟା ଓ ଗୋମାତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମିଛ କଥା—ଏହା ସବୁ ଏକ ପୀତ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଏକ ମହା ନଦୀ ଅଛି; ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଜଳ ଅଛି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟା ଗୋଠିର ଦୁଇ ଖୁର ଏବଂ ମୁଁହ ଉନ୍ମିଳିତ ହୋଇନାହିଁ, ଗୋମାତାକୁ ପୃଥିବୀ ଭଳି ଗଣିବା ଉଚିତ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ତାଙ୍କ ଛୋଟାକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇନାହିଁ। ସୁନା ଶଙ୍ଖ, ମହାନ ବସ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ତାମ୍ବା ଚଳ, ଚାନ୍ଦି ଖୁର, ପିତଳ ଦୁଧ ଭାଣ୍ଡ, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଏବଂ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଏକ ପୀତ ଗୋମାତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବେଦଜ୍ଞ ଦ୍ୱିଜକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଅଚଳ ହୁଏ। ଗୋମାତା ଦୁଧ ଦେଉଥିବାବେଳେ ଦୁଧ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଥରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଉଦ୍ୟାନ ଏବଂ ଉପବନ, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ସେଉଁଠି ଚାହିଲେ ଫଳ ଦେଉଥିବା ବୃକ୍ଷ, ଦୁଧ ଏବଂ ମାଟିର ନଦୀ, ସୁନାର ରାଜପାଳି ଅଛି—ଏଠିକୁ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକ ଯାନ୍ତି। ଦଶ ଗୋମାତା ଏବଂ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷ ଦାନ କରିଲେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିବା ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏକ ବୃଷ ସହିତ ଦଶ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ପ୍ରକାର ଫଳ ନାରଦ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ପୁତ୍ର ଯଦି ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବୃଷକୁ ପୃଥିବୀରେ ଛାଡ଼ି ଦେଉଛି, ପିତୃଗଣ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଚାରି ଛୋଟା ଗୋଠି ଏବଂ ଏକ ବୃଷ—ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏହା ନିତ୍ୟ ନିୟମ। ଚାରି ଗୋମାତା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଛୋଟା, ଏକ ବୃଷ—ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ; ଏହା ନିତ୍ୟ ନିୟମ। ଗୋମାତାର ଶରୀରର ଏକ ଏକ କେଶ ପାଇଁ ମାନବ ସେତିକି ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ବୃଷ ତାଙ୍କ ପୁଛରେ ଉଠାଇଥିବା ଜଳ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ନେକ୍ତର ହୁଏ। ବୃଷ ତାଙ୍କ ଖୁରରେ ମାଟି କିମ୍ବା ଚିଁଡ଼ା ତିଆରି କଲେ, ଏହା ପିତୃଗଣଙ୍କ ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ଗୁଣା ଅର୍ପଣ ହୁଏ। ମା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଏବଂ ପିତା ଜୀବିତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଚନ୍ଦନ ଚିହ୍ନିତ ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ। ଦାତା ପିତୃ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ, ତରୁଣ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା, ଏକ ଛୋଟା ଦେଇଥିବା, ଶାନ୍ତ ଗୋମାତା ପୃଥିବୀ ଭଳି ଗଣାଯାଏ। ଏଭଳି ଗୋମାତାର ମହିମା ଏବଂ ଦାନର ଫଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।