ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏହି ପବିତ୍ର ଗୋମାତାଙ୍କ ଉପରେ ଆଧାର କରି ସମସ୍ତ ଜଗତ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଵଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି। ଏହି ସ୍ଵଭାବ ବ୍ରହ୍ମର ଆକୃତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛି। ଏହି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଗୋମାତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା, ଏବଂ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୋମାତା ଉତ୍ତମ, ସମସ୍ତ କାମନା ପାଇଁ ଜନ୍ମିତ, ସତ୍ୟ ଏବଂ ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର। ଗୋମାତା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଆକୃତିରେ ବିଭୂଷିତ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ସହଯୋଗ ଓ କୃପା ଦେଇଥାନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି ଗୋମାତାକୁ ପୂର୍ବରୁ ପୋଷଣ ନିମିତ୍ତେ ଉଦ୍ଭବ କରିଥିଲି। ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛି—ତୁମେ ଏକ ଜନ୍ମରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବା ନିଶ୍ଚିତ। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଗୋମାତା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ କେବଳ ଅଳ୍ପ ଅପରାଧ ରହିଯାଏ। ଦେବୀ ହେଉଛନ୍ତି ଗୌରୀ, ଗୋମାତା ହେଉଛନ୍ତି ଧେନୁକା, ଦେବତାମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରାଚୀନ ତ୍ରିଶକ୍ତି ଦେବୀ; ତାଙ୍କ କୃପାରେ ଯଜ୍ଞର ଉଦ୍ଭବ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି। ଗୋମାତାଙ୍କ ମୂତ୍ର, ବିଷ୍ଟା, ଦୁଧ, ଦହି, ଏବଂ ଘିଅ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ଏହି ଉପାଦାନ ଖାଇଲେ ଶରୀରରେ ଅପରାଧ ରହିନଥାଏ, ଏହି କାରଣରୁ ଧର୍ମୀଜନ ଘିଅ, ଦହି, ଦୁଧ ଖାଇଥାନ୍ତି। ଗୋମାତାର ଉପାଦାନ ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ ଆଦର ସହ ପବିତ୍ର ଅଟୁଟ; ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଭୋଜନ ନେନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହୋଇଯାଏ। ଭୋଜନ ଏବଂ ପାନ ପାଞ୍ଚ ରାତିରେ ପାଚିତି, ଦୁଧ ସାତ ରାତିରେ, ଦହି କୁ ଶୁଣ୍ଣିଶ ରାତିରେ, ଘିଅ ଏକ ମାସରେ। ଏହି ଉପାଦାନ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ଉପାଦାନ ଏକ ମାସ ଧରି ଖାଇଲେ, ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କ ଭୋଜନ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ, ସ୍ଵଚ୍ଛ ଚାଉଳରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ଖାଇଲେ କୋଟି କୋଟି ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅନ୍ୟ ଉପାଦାନ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ତୁ ଉପାଦାନରୁ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଗୋମାତା ନିତି ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ସମସ୍ତ କାମନାରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାପରେ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ, କେଉଁ ପ୍ରକାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଦିଆଯାଏ?” ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ଗୋମାତା ଦଳକୁ ଏକ ଦିଅଁ ଉପବେଶନ ଏବଂ ନମସ୍କାର କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଅମର ସ୍ଵର୍ଗ ପାଇଯାଏ; ଦେବଗୁରୁ ଯେପରି ପୂଜ୍ୟ, ମାଧବ ଯେପରି ପୂଜ୍ୟ। ସାତ ଦିଅଁ ଉପବେଶନ କରିଲେ ଧନର ଅଧିପତ୍ୟ ମିଳେ; ସକାଳେ ଉଠି ଜଳ ଭରା ପାତ୍ର ନେଇ ଗୋମାତା ମଧ୍ୟରେ ଉଭା ହୋଇ, ଗୋମାତାର ଶିଙ୍ଗରୁ ଝରିଥିବା ଜଳ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଗ୍ରହଣ କରି ଉପବାସରେ ରହିଲେ, ତାହାର ଫଳ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ନାରଦ, ତିନି ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ଏବଂ ମହାର୍ଷିମାନେ ଯାଉଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯେତେ ଫଳ, ଗୋମାତା ଶିଙ୍ଗର ଜଳରେ ଅଭିଷେକ କରିଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ସକାଳେ ଉଠି ଗୋମାତା, ଘିଅ, ମଧୁ, ସରିଷ ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ବିଜ ଛୁଇଲେ, ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଯାଏ। ଗୋମାତା ଘିଅ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଘିଅରୁ ଜନ୍ମିଥାନ୍ତି, ଘିଅରୁ ଉପସ୍ଥିତ। ମୋ ଘରେ ଘିଅର ନଦୀ ଏବଂ ଘିଅର ତରଙ୍ଗ ଦିନିପାଇଁ ରହୁ, ଘିଅ ମୋ ଶରୀରରେ ଏବଂ ମନରେ ବିଦ୍ୟମାନ ରହୁ। ଗୋମାତା ସମ୍ମୁଖରେ ଏବଂ ପଛରେ ଦିନିପାଇଁ ରହୁ, ମୋ ଶରୀରରେ ଏବଂ ମଧ୍ୟ ଗୋମାତା ରହୁ। ଏପରି ଶୁଚିତା କରି, ସକାଳ ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିଲେ, ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ନଷ୍ଟ ହୋଇ ସ୍ଵର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥାଏ। ଗୋମାତା ଯେପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେପରି, ହରି ଯେପରି, ଗଙ୍ଗା ଯେପରି—ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଗଣାଯାନ୍ତି। ଗୋମାତା ମାନବର ନିକଟତମ, ମାନବ ଗୋମାତାର ନିକଟତମ; ଯେଉଁ ଘରରେ ଗୋମାତା ନାହିଁ, ସେଉଁ ଘର ନିକଟତା ହୀନ। ଗୋମାତାର ମୁଖରେ ବେଦ, ତାହାର ଷଡଂଗ ଏବଂ କ୍ରମ ରହିଛି; ଦୁଇ ଶିଙ୍ଗରେ ହରି ଏବଂ କେଶବ ଦିନିପାଇଁ ବିଦ୍ୟମାନ। ଗୋମାତାର ଗଭରେ ସ୍କନ୍ଦ, ମୁଣ୍ଡରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଫୋରହେଡରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଶିଙ୍ଗର ଟିପ୍ରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଛନ୍ତି। କାନରେ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଚକ୍ଷୁରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦାନ୍ତରେ ଗରୁଡ, ଜିଭାରେ ସରସ୍ୱତୀ। ନିମ୍ନ ଅଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳ, ତାର ଝରାରେ ଗଙ୍ଗା; ଚୁଲିରେ ଋଷିମାନେ, ମୁଖ ଏବଂ ପଛରେ ଯମ। ଡାହାଣ ଦିଗରେ କୁବେର ଏବଂ ବରୁଣ, ବାମ ଦିଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯକ୍ଷମାନେ। ମୁଖ ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାକର ଟିପ୍ରେ ସର୍ପମାନେ, ଖୁର ପଛରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ବିଷ୍ଟାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମୂତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭତା, ପାଦର ଟିପ୍ରେ ଦେବମାନେ, ହମ୍ଭା ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଜାପତି। ଗୋମାତାର ଅସ୍ଥିରେ ଚାରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଗର ରହିଛି; ଦିନିପାଇଁ ଗୋମାତାକୁ ଛୁଇଲେ ସଦା ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଗୋମାତା ଖୁରର ଧୂଳି ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ ମର୍ତ୍ୟଜନ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ତାପରେ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ଦଶ ରଙ୍ଗର ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ କେଉଁ ଫଳ ମିଳେ?” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: “ଧଳା ଗୋମାତା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରିଲେ ଲୋକ ଅଧିପତି ହୋଇଥାଏ, ସଦା ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ରହି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ଧୂସର ଗୋମାତା ସ୍ଵର୍ଗ ଦେଇ ଲୋକର ଅପରାଧ ଦୂର କରେ। ପିତାଳି ଗୋମାତା ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; କଳା ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ପତନ ନାହିଁ। ହଳଦିଆ ଗୋମାତା ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ୟ; ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଗୋମାତା ବଂଶ ଉଲ୍ଲାସିତ କରେ। ରକ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ଗୋମାତା ରୂପ ଚାହିଁଥିବାକୁ, ନୀଳ ଗୋମାତା ଧନ ଚାହିଁଥିବାକୁ ଦିଆଯାଏ। ଏକ ପିତାଳି ଗୋମାତା ଦାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।” ଏପରି ଗୋମାତାର ମହିମା, ତାଙ୍କ ପବିତ୍ରତା ଏବଂ ଦାନର ଫଳ ବ୍ରହ୍ମା ନାରଦଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କରିଲେ।