ଏଠାରେ, ଗଛମାନଙ୍କର ଉପରେ ଲାଲ, ହଳଦି ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଙ୍ଗର ପକ୍ଷୀମାନେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିଲେ ଓ ନିଜ ଜୀବନ କଟାଉଥିଲେ। ଏହି ମହାସଭାରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ନାୟକ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ, ଯାହା ସୁନିଖିଳ ମାପି ଭଲଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଭଳି ଦୈତ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା କଣ ଲୋକ ଉପରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବସିଥିଲେ, ଆସନ ଦିବ୍ୟ ଚାଦରରେ ଆଛାଯାଇଥିଲା। ଏହାପରେ, ବଡ଼ ଦୈତ୍ୟମାନେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ। ବିଶ୍ବାଚୀ, ସହଜନ୍ୟା, ପ୍ରମ୍ଲୋଚା, ସୌରଭେୟୀ, ସମିଚି ଓ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା ଏହି ମହାସଭାରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଇଥିଲେ। ମିଶ୍ରକେଶୀ, ରମ୍ଭା, ଚିତ୍ରଭା, ଶ୍ରୁତିବିଭ୍ରମା, ଚାରୁନେତ୍ରା, ଘୃତାଚୀ, ମେନକା ଓ ଉର୍ବଶୀ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ନାମ ଓ ହଜାର ହଜାର ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ପ୍ରବୀଣ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ରାଜା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଦିତିର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ: ବଳି, ବିରୋଚନ, ନରକ, ଭୂପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ମହାସୁର ଗବିଷ୍ଠ, ସୁରହନ୍ତା, ଦୁଃଖକର୍ତ୍ତା, ସମନା ଓ ସୁମତି ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଘଟୋଦର, ମହାପାର୍ଶ୍ୱ, କ୍ରଥନ, ପିଥରା, ବିଶ୍ୱରୂପ, ସ୍ୱରୂପ, ବିଶ୍ୱକାୟ ଓ ମହାବଳ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଦଶଗ୍ରୀବ, ବାଳି, ମେଘବାସା ମହାସୁର, ଘଟାଭା, ବିଟରୂପ, ଜ୍ୱଳନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରତାପନ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଚମକୁଥିବା କଣ ଲୋକ, ମାଳା ଓ ବାର୍ମରେ ସଜିତ, ନିଶ୍ଚୟପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଶୂର, ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିବା, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଏହିମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ରୂପର ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସି, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଦିତିର ସମସ୍ତ ପୁଅ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଭଳି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅଦ୍ଭୁତ କଙ୍ଗନ ଓ ଶରୀରରେ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ସିଂହ ଭଳି ମହାତ୍ମାର ଏହି ମହିମା ତିନି ଲୋକରେ କେହି ଶୁଣିନାହାନ୍ତି, କେହି ଦେଖିନାହାନ୍ତି।