ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆନନ୍ଦର ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଚୁର, ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା। ଏଠି ଗଛଗୁଡିକ ସଦା ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଫଳ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତି ଋତୁରେ ଫଳ ମିଳୁଥିଲା। ତାପରେ ଶୀତଳ ଜଳ ଥିଲା, ଏବଂ ଶୀତ ଦିନରେ ଉଷ୍ଣ ଜଳ ମିଳୁଥିଲା। ସେଠାରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ଉପର ଅଂଶ ଫୁଲିଥିଲା, କିଶୋର ପତ୍ର ଓ ଅଙ୍କୁର ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ବେଳ ଲତା ରେ ଆବୃତ ଥିଲା। ସେଠାରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଫଳ ଥିଲା, କିଛି ଶୀତଳ, କିଛି ଉଷ୍ଣ, ଏବଂ ଏଠି ଅନେକ ଝିଲି ଥିଲା। ସେ ଭଗବାନ ଏକ ଶ୍ରୀମୟ ସଭା ଘର ଭିତରେ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଖିଲେ, ଯାହାରେ ପଦ୍ମ, ଶ୍ୱେତ ଶାଳୁକ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଶତପତ୍ରୀ ଫୁଲ ରହିଥିଲା। ଏଠି ଲାଲ ପଦ୍ମ, ନୀଳ କୁମୁଦ, ଶାଳୁକ ଓ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ରମ୍ୟ ଫୁଲ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ଏଠି ବତକ, ଚକ୍ରବାକ, କୁଞ୍ଜ, ଓ ଶ୍ୱେତ ପଙ୍କଜ ପରି ପରିଷ୍କୃତ ଚିହ୍ନ ଥିବା ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଲେ। ତାଳବୀ ମଧ୍ୟରେ କୁଞ୍ଜ ମାନଙ୍କର ଡାକ ଓ ଅନେକ ହଂସ ମାନଙ୍କର ଗୀତ ଏକାଠି ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଲତା ମାନେ ଫୁଲର ଗୁଛ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଭଗବାନ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଖଦିର, ବେତସ, ଅର୍ଜୁନ, ଆମ୍ବ, ନୀମ, ଆଗ, କଦମ୍ବ, ବକୁଳ ଓ ଧବ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଏହାପରେ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ପାଟଳା, ଶାଲମଳୀ, ହରିଦ୍ରୁବ, ଶାଳ, ତାଳ, ତମାଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ଚମ୍ପକ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଦେଇଥିବା ଗଛ ମାନେ ସଭା ଘରକୁ ଚମକାଉଥିଲେ—ଏଳା, କୁଭକା, କାଙ୍କୋଳ, ଲବଳୀ ଓ କର୍ଣ୍ଣପୂରକ ଗଛ। ଏଠି ମଧୁକ ଓ କୋଭିଦାର ଗଛ, ଉଚ୍ଚ ତାଳ ଗଛ, ଏଂଜନ, ଅଶୋକ, ପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ଏଠି ଵରୁଣ, ପଳାଶ, କାଟହଳ ଗଛ ସନ୍ଧାନ ଗଛ ସହିତ, ନୀଳ, ପଦ୍ମ, ନିପ ପାଲ୍ମ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଓ ତିମ୍ଦୁକ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ପରିଜାତ, ଜାସ୍ମିନ, ଭଦ୍ରଦରବ, ଅତରୁସ, ପିଲୁକ ଓ ଇଲାବାଲୁକ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ମନ୍ଦାର, କୁରବକ, ପୁନ୍ନାଗ, କୁଟଜ, ଲାଲ କୁରବକ, ନୀଳ ଓ ଅଗର ଗଛ ଦେଖିଲେ। କିମ୍ଶୁକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଛ, ଦାନା, ବିଜାପୁର, କାଲେୟକ, ଦୁକୁଳ, ହିଙ୍ଗ ଓ ତେଲ ଦେଇଥିବା ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଏଠି ଖଜୁରି, ନାଡ଼ିଆ, ହରିତକୀ, ମଧୁକ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ବେଲ, ସ୍ୟବ ଓ ଶରବତ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଅସନ, ତମାଳ ଗଛ ବିଭିନ୍ନ ଜ୍ୱାରି ଓ ଲତା ଦେଇ ଘିରିଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ଏହି ଦେଖିଲେ ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବନ ଜନ୍ମ ଗଛ, ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚମକୁଥିଲେ। ଏଠି ଚକୋରା ପକ୍ଷୀ, ପଦ୍ମ, ମଦ ମତ କୋଇଲା ଓ ମଦୁରା, ଫୁଲ ଦେଇଥିବା ବଡ଼ ଗଛ ଓ ତା’ର ଫୁଲ ଭରା ଡାଳ ମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ଲାଲ, ହଳଦୀ ଓ ସୁଉତ୍କଳ ରଙ୍ଗର ପକ୍ଷୀ ଗଛର ଉପରେ ବସି, ଏକାଉଁଠାଉଁ ଦେଖୁଥିଲେ, ଆନନ୍ଦରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ। ଏହି ସଭା ଘରରେ ଦେୟତ୍ୟ ରାଜା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ, ଯାହା ନିଖୁତ ମାପରେ ତିଆରି ଏବଂ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଥିଲା। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଦେୟତ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଵସ୍ତ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା କଣ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ଶୟନରେ ବସିଥିଲେ। ତା’ଙ୍କୁ ମହାଦେୟତ୍ୟମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ। ଵିଶ୍ୱାଚୀ, ସହଜନ୍ୟ, ପ୍ରମ୍ଲୋଚା, ସୌରଭେୟୀ, ସମିଚି ଓ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା ମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ମିଶ୍ରକେଶୀ, ରମ୍ଭା, ଚିତ୍ରଭା, ଶ୍ରୁତିବିଭ୍ରମା, ଚାରୁନେତ୍ରା, ଘୃତାଚୀ, ମେନକା ଓ ଉର୍ବଶୀ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହି ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ନାରୀମାନେ ରାଜା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ଦିତିର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇ ତା’ଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ—ବାଲି, ଵିରୋଚନ, ନରକ, ଭୂପୁତ୍ର। ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଵିପ୍ରଚିତ୍ତି, ଗବିଷ୍ଠ ମହା ଅସୁର, ସୁରହନ୍ତା, ଦୁଃଖକର୍ତ୍ତା, ସମନା ଓ ସୁମତି ମଧ୍ୟ। ଘଟୋଦର, ମହାପର୍ଶ୍ୱ, କ୍ରଥନା, ପିଥରା, ଵିଶ୍ୱରୂପ, ସ୍ୱରୂପ, ଵିଶ୍ୱକାୟ, ମହାବଳା। ଦଶଗ୍ରୀବ, ବାଳି, ମେଘବାସା ମହା ଅସୁର, ଘଟାଭ, ବିଟରୂପ, ଜ୍ୱଳନା, ଇନ୍ଦ୍ରତାପନ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେୟତ୍ୟ ଓ ଦାନବ ଦଳ, ତୀବ୍ର କଣ ମାଳା, ମାଳା ଓ କବଚ ପିନ୍ଧି, ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଦୃଢ଼ ଉଦ୍ଧାରଣରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଆ ନାୟକମାନେ, ତା’ଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ଅନେକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଅନେକ ଆକୃତିର ଦିବ୍ୟ ଶ୍ୱର୍ଗ ରଥରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଦିତିର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ମହେନ୍ଦ୍ର ପରି ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ହାତରେ ଅଦ୍ଭୁତ କଙ୍ଗନ ପିନ୍ଧି, ଶରୀର ଭୂଷିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତା’ଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଦେୟତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶିଂହ ପରି ମହାତ୍ମା ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଏତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା କେହି ତିନି ଲୋକରେ ଶୁଣିବା ଓ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ। ଚାନ୍ଦି ଓ ସୁଵର୍ଣ୍ଣ ତଳା ବିଶିଷ୍ଟ ହଲ ଏବଂ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ରାସ୍ତାରେ, ପଶୁମାନଙ୍କର ଲୋକପତି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଭା ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଜାଲି ଦିଆ ଜାଲା ବିନ୍ଦୁରେ ଚମକୁଥିଲା। ପଶୁମାନଙ୍କର ଲୋକପତି ଦିତିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହାର ଶରୀର ସୁଵର୍ଣ୍ଣ କଙ୍ଗନ ଓ ମାଳାରେ ଭୂଷିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ହଜାର ହଜାର ଦେୟତ୍ୟ ତା’ଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ତା’ପରେ ଏହି ଦେଖିଲେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ଆକୃତିରେ ଅବତିର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜନ, ଯେଉଁଥିରେ ନରସିଂହ ଆକୃତି ଲୁଚି ରହିଛି, ଅଗ୍ନି ପରି ଅଙ୍ଗାର ରେ ଢାକି ରହିଛି। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ଶୂର ପୁଅ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଦିବ୍ୟ ଆକୃତିରେ ଉପସ୍ଥିତ ନରସିଂହ ଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।