ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ଦ୍ୱାରରକ୍ଷକ ରହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ମହାସୁରଙ୍କୁ ଜଣେ ମହିଳାର ରୂପରେ ଦେଖି, ଫୁଲର ଗନ୍ଧରେ ଆକର୍ଷିତ ହେଇ, ଘଟିଥିବା ଘଟଣାକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ ଦୂତ ମାରୁତ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଖବର ଦେଲେ, ଏବଂ ହିମପର୍ବତର କନ୍ୟା, ଦୂତରୁ ବାତସ ଦେବତାଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ବୀରକଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ ଦେଖିଲେ। ଦେବୀ କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋତେ, ତୁମ ମା'କୁ ଅତି ମମତାରେ ତ୍ୟାଗ କରିଛ — ଏହି କାରଣରୁ ଶଙ୍କରଙ୍କର ଗୁପ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ମହିଳାମାନେ ଅଂଶ ନେବାର ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଇଛି; ଏହିପରି, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ କଠୋର, ଅବୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ହୃଦୟହୀନ ହେବାର ଅଭିଶାପ ମିଳିଛ।" "ଗଣେଶଙ୍କ ଆକୃତିର ପଥର ମା' ହେବେ; ଏହା ବୀରକଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ପ୍ରେମର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚିହ୍ନ। ଜନ୍ମର ଆରମ୍ଭରେ ସେ 'ବିଚିତ୍ରା' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ; ଏହିପରି, ପର୍ବତକନ୍ୟାଙ୍କର ଅଭିଶାପ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, କ୍ରୋଧ ତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ବାହାରିଲା, ଏବଂ ଏହା ଏକ ସିଂହର ରୂପ ନେଲା, ଶକ୍ତିରେ ବଳିଷ୍ଠ। ସିଂହଟିର ମୁହଁ ଭୟାନକ, ଝାଲ ମୁଣ୍ଡା, ଗୋଟିଏ ଚଞ୍ଚଳ ଗୋଟିଏ ଚୁଲ।" "ତାଙ୍କ ପଛ ଉଉଁ ଉଠିଥିଲା, ମୁହଁରେ ଭୟଜନକ ଦାନ୍ତ, ଚଉଁ ଖୋଲା, ଜିହ୍ବା ଲଟକିଥିଲା, ଗା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ଶୁଷ୍କ।" "ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ ସିଂହର ମୁହଁ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଭବ କରି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଭ ବାସ୍ତବରେ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିଲେ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କଥାରେ କହିଲେ।" "ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: 'ତୁମେ ପୁନି କଣ ଚାହୁଁଛ? କଣ ଅସମ୍ଭବ ଯାହାକୁ ମୁଁ ଦେଇପାରିବି? ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି କଠିନ ତପସ୍ୟା ବନ୍ଦ କର।'" "ଏହା ଶୁଣି, ଗିରିଜା ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ନିୟତ ହୋଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କଥା କହିଲେ।" "ଦେବୀ କହିଲେ: 'କଠିନ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋ ପତି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଲାଗିଥିଲି; ସେ ଗୁପ୍ତରେ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର 'କଳାବର୍ଣ୍ଣ' କୁହିଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ମୁଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ନାମ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି; ମୋ ପତି ଜୀବଗଣଙ୍କ ନାୟକଙ୍କ ଶରୀରର ଦୁଷ୍ଟ ବିଷରୁ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛି।'" "ଦେବୀଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: 'ତଥାସ୍ତୁ; ଏବଂ ପୁନି, ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କ ଶରୀରର ସାଥୀ ହେବା, ଅଦ୍ଧା ଅଂଶ ଭାଗ କରିବା।'" "ଏହା ପରେ ଦେବୀ ନିଜ କଳା ଚର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ନୀଳ ପଦ୍ମ ଫୁଟିଥିବା ରଙ୍ଗରେ; ଏହି ଚର୍ମ ଭୀମା ହେଲା, ହାତରେ ଘଣ୍ଟା ଏବଂ ତିନି ଆଖି।" "ସେ ବିଭିନ୍ନ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ପିତା ସିଲ୍କ ପିନ୍ଧିଥିଲେ; ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ନୀଳ ପଦ୍ମର ଚ୍ୟାୟାର ଭାସ୍କର୍ୟରେ କଥା କହିଲେ।" "ରାତିରେ, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ତୁମ ଶରୀରରେ ପର୍ବତର ଧୂଳିର ସ୍ପର୍ଶ ମିଳିଛି; ତୁମେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛ, ଏବଂ ଏକ ନିଜସ୍ୱ ଅଂଶ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାଇଛ।" "ଏହି ସିଂହ, ଦେବୀଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ଜନ୍ମିତ, ମୁହଁ ଶୋଭାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମ ଯାନ ହେବ, ଦେବୀ, ଏବଂ ତୁମ ପତାକାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରହିବ।" "ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଯାଅ; ଏଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି ପଞ୍ଚାଳ ନାମକ ଯକ୍ଷ ଯକ୍ଷରାଜଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନରେ ଚାଲିଛି।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସେବକ ଦେଇଛି, ଦେବୀ, ଶତାଧିକ ମାୟା ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଏହିପରି କହି, କୌଶିକୀ ଦେବୀ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ।" "ଉମା, ନିଜ ନିଶ୍ଚୟ ପୂରଣ କରି, ପର୍ବତର ନାୟକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ; ଦ୍ୱାର ଦେଖିବା ସମୟରେ, ସେ ଆଦର ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।" "ଦ୍ୱାରରକ୍ଷକ ବୀରକ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦଣ୍ଡ ଲତାରେ ବେଢ଼ା, ଦେବୀଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ଦିଲେ, ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ୟକୁ ଭ୍ରମ ଭାବି କଥା କହିଲେ।" "ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ କିଛି କାମ ନାହିଁ; ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ, ନାହିଁ ହେଲେ ତୁମେ ଭକ୍ଷିତ ହେବ। ଏହି ଦାନବ, ଦେବୀଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲା।" "ସେ ଭିତରକୁ ଗଲେ କିନ୍ତୁ ଦେଖାଗଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ। ସେ ବଧ ହେବାପରେ, ମୋତେ ରୂଦ୍ର ନୀଳକଣ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା।" "ମୁଁ ଦ୍ୱାରରେ ତୁମ ଅଅବଧାନ ଦେଖିଛି, ତୁମେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋ ଦ୍ୱାରରକ୍ଷକ ହେବାର ଅନୁମତି ମିଳିବ ନାହିଁ।" "ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ ଦେବି ନାହିଁ; ଦ୍ୱାରକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯାଅ, ପର୍ବତକନ୍ୟା, ମମତାରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ମା' ଛଡ଼ି।" "ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଦ୍ମନୟନୀ ମହିଳା, ସେ ଛଡ଼ି, ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି କହି, ଦେବୀ ନିଜ ମନରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।" "ଏହା ନ ମହିଳା ନ ଦାନବ, ବାୟୁ ମୋତେ କହିଛି; ମୁଁ ବୀରକଙ୍କୁ ଅନ୍ୟଥା କ୍ରୋଧରେ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲି।" "କ୍ରୋଧରେ ଅନେକ ଅବୁଦ୍ଧ କାମ ହେଇଥାଏ; କ୍ରୋଧ ରେ ଖ୍ୟାତି ନଷ୍ଟ ହୁଏ, କ୍ରୋଧ ଆର୍ଜିତ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।" "ବସ୍ତୁର ତତ୍ତ୍ୱ ଅଜାଣି, ମୁଁ ମୋ ପୁଅକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲି; ଭ୍ରମିତ ବୁଝିବାରେ, ଅସୁଭ ଚିତା ବଢ଼ିଯାଏ।" "ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ପର୍ବତକନ୍ୟା ବୀରକଙ୍କୁ କହିଲେ, ତାଙ୍କ ପଦ୍ମମୁଖ ଲଜ୍ଜା ଏବଂ ଲାଜର ସମ୍ମିଶ୍ରଣରେ ଦିପ୍ତିମାନ।" "ଦେବୀ କହିଲେ: 'ମୁଁ ତୁମ ମା', ବୀରକ; ତୁମ ମନରେ କୌଣସି ଭ୍ରମ ନ ରହୁ। ମୁଁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ହିମପର୍ବତର କନ୍ୟା।" "ମୋ ଶରୀରର ରଙ୍ଗର ମାୟାରେ ତୁମେ ଶଙ୍କା କରିବା ନାହିଁ, ମୋତେ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚାୟା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଖୁସି କରି ଦିଆଯାଇଛି।" "ମୁଁ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଜାଣି, ଦାନବ ଭାବି ତୁମେ ଦ୍ୱାରରେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦେଖି ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲି।" "ଅଭିଶାପ ଫେରାଇଯିବ ନାହିଁ, ତଥାପି ମୁଁ କହୁଛି: ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ମାନବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବା, ଏବଂ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ସମସ୍ତ ପୂରଣ ହେବ।" "ତାପରେ, ବୀରକ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ପବିତ୍ର ହୃଦୟରେ ନିଜ ମା'ଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ପର୍ବତକନ୍ୟା ଶୁଭ ଚନ୍ଦ୍ରବଦନୀ।