ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ, ନାରଦ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ, ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମାସନରୁ ଉଠିବା ସହିତ, ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ନାରଦଙ୍କୁ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଦତ୍ତ ବିଧିମତ ଉପଚାର ଗ୍ରହଣ କରି, ନାରଦ ଋଷି ଦେବତାମନ୍ଦର ମହାପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ନାରଦଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ତିନି ଲୋକରେ ମଙ୍ଗଳର ଅଙ୍କୁର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଏହି ଫଳରୁ ଉପଜିଥିବା ସମୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ, ମୁଁ ଜାଣିଛି ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣ, ତଥାପି ଆମି ଆଗ୍ରହ କରୁଛି। ମନ୍ତ୍ରଣା କରିବାରେ ମିତ୍ରମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଥାନ୍ତି; ଯେପରି ହିମବତଙ୍କ ଝିଅ ପିନାକଧାରୀ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ପାରେ, ଏହି କାମ କ୍ଷୀପ୍ର ହେଉ। ଆମ ପକ୍ଷରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶୀଘ୍ରତାରେ ଲାଗିଯାଉ।" ନାରଦ ଋଷି ସମସ୍ତ କଥା ବୁଝି, ଶୀଘ୍ର ହିମବତ ପର୍ବତର ନିବାସକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଦ୍ୱାରେ, ବିଭିନ୍ନ ବିରଙ୍ଗ ଖଣ୍ଡର ଗଛ ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ବସିଥିଲେ। ହିମବତ ଆଗକୁ ଆସି, ନାରଦଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ; ଏହି ଦୁଇଜଣେ ଏକାଠି ଭୂମିକୁ ଶୋଭା ପାଉଥିବା ଦୁର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ହିମବତ ସ୍ୱୟଂ ନାରଦଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣାସନ ଦେଇ ତା'ପରେ ଏହି ପ୍ରଶିଷ୍ଠ ଋଷି ଉଚ୍ଚାସନରେ ବସିଲେ। ପର୍ବତ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପାଦ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ପାନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଲେ; ନାରଦ ଏହି ଉପଚାର ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଉପଚାର ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ହିମବତ ମୁହଁ ହସି ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଋଷିଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ଓ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ମଧ୍ୟ ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରି, କହିଲେ, "ହେ ମହାପର୍ବତ, ତୁମର ନିବାସ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଅତି ଉତ୍ତମ। ତୁମର ବିଶାଳତା ଗୁହାମାନଙ୍କ ସହିତ ମନରେ ମିଳିଥାଏ, ତୁମର ଗୁଣର ଭାର ସମସ୍ତ ଅଚଳ ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ଅଧିକ। ତୁମର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଣି ଓ ଋଷିମାନଙ୍କର ଚିତ୍ତରୁ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ; ଆମେ କେଉଁଠି ଅଭିମାନ ଦେଖୁନାହିଁ। ନିଜ ଗୁହାରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଋଷିମାନେ ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅନେକ ପ୍ରକାରର ତପସ୍ୟା କରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛ; ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନରମାନେ ଆକାଶୀ ନିବାସକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସୁଖ ଛାଡି, ପିତାଙ୍କ ଘରେ ରହିଥାନ୍ତି। ହେ ପର୍ବତରାଜ, ତୁମର ଗୁହାରେ ହରା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥ, ଯିଏ ରାମ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ, ନିବାସ କରୁଛନ୍ତି; ତୁମେ ଧନ୍ୟ।" ନାରଦ ଏପରି ଭକ୍ତି ଭାବରେ କହିବା ପରେ, ହିମବତଙ୍କ ରାଣୀ ମେନା ନାରଦଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ, ତାଙ୍କ ଝିଅ ଓ କିଛି ସାଥୀ ସହିତ, ଲଜ୍ଜା ଓ ପ୍ରେମରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶରୀର ସହିତ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।