ହରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଠାରୁ ଅଲଗା କରାଯିବା ପରେ, ସେ ତିନି ଜଗତକୁ ଶୂନ୍ୟ ବୋଧ କରିବେ। ହରା କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ହିମବତ ପର୍ବତର ଏକ ଗୁହାରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିବେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ତାଙ୍କ ସେବାରେ ନିୟୁକ୍ତ ରହିବେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାର ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି, ହରା ତିଆଁ ଗୁହାରେ ରହିବେ। ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟାରୁ ଏକ ମହାପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ। ସେ ପୁତ୍ର ତାରକ ଦାନବକୁ ନଶ୍ଟ କରିବେ। ଏହି ଦେବୀ, ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଚେତନାରେ ନ ଥିବା ପରି ଦେଖାଯିବେ। ହରାଙ୍କୁ ଦୂରେ ଥିବା ଦୁଃଖରେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କ ସଂଯୋଗ ପାଇଁ ଅତି ଆଶା କରିବେ। ଦୁଇଜଣଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ସଂଯୋଗ ଶୁଭ ଫଳ ଦେବ। ଯଦି ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ହେଉଛି, ସେତେବେଳେ ସାମାନ୍ୟ କିଛି ଶବ୍ଦ ବାଦବିବାଦ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହିବ; ତାରକ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ସନ୍ଦେହ ଦେଖାଯିବ। ତେଣୁ, ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସଂଯୋଗ ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ଭୋଗ ଆଶା ପାଇଁ ଆପଣ ଏକ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା କିପରି କରିବା ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ। ଦେବୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେବା ସମୟରେ, ଆପଣ ନିଜ ଆକୃତିରେ ମାତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ତାଙ୍କୁ ଅଚେତନ କରିଦେବେ। ଏପରେ ଶର୍ବା, ହସି ହସି, ଦେବୀକୁ ସ୍ନେହରେ ମଜା କରିବେ, ଏପରେ ଦେବୀକୁ ଅଳ୍ପ ଡାଟିବେ। ଦେବୀ ସତୀ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ତପସ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଚାଲିଯିବେ। ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସେ ଶର୍ବାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ସେ ପୁତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ବିନାଶକ ହେବେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଜୟ ଦାନବମାନେ କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଅବଶ୍ୟକ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସଂଯୋଗ ପୂର୍ବରୁ, ଦାନବମାନେ କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲାପରେ ଆପଣ ତପସ୍ୟା କରି, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିପାରିବେ। ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କ ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ ଉମା ପ୍ରକଟ ହେବେ; ତେବେ ଶୈଳଜା ନିଜ ସ୍ୱରୂପକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ତାପରେ ଭବାନୀ ମଧ୍ୟ ଆପଣ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବେ; ଉମାଙ୍କ ଆଂଶିକ ରୂପରେ ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗୀକାର କରିବେ। ଦୁନିଆ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକଂଶା ଭଳି ଅନେକ ରୂପ ଓ ନାନା ଆକୃତିରେ ପୂଜିବ, ଆପଣ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବେ। ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଗାୟତ୍ରୀ ଭାବରେ କହିବେ, ଯାହାର ମୁହଁ ଓଂକାର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଦର କରିବେ। ଆପଣ ଭୂମି ଭାବରେ, ଲୋକମାନଙ୍କର ମାତା; ଶୂଦ୍ରମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୈବୀ ଭାବରେ ପୂଜିବେ; ଋଷିମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଅଟୁଟ; ଶିଳା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଦୟା। ପ୍ରକ୍ରିୟା ଖୋଜୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ମହା ଉପାୟ ଓ ସନ୍ଦେହ; ନ୍ୟାୟ-ଅନ୍ୟାୟ ବିଚାର କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ନୀତି; ବସ୍ତୁମାନେ ମଧ୍ୟେ ଆପଣ ବିବେକ; ଜୀବମାନେ ମନରେ ଆପଣ ଉଦ୍ୟମ ଓ ଆଶା। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ମୋକ୍ଷ; ଦେହଧାରୀମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ପଥ; ଭୋଗ ଆଶା ରଖୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଆନନ୍ଦ; ଜୀବମାନେ ହୃଦୟରେ ଆପଣ ଆସ୍ଥା। ସତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଖ୍ୟାତି; ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଶାନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ମୋହ; ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ଆପଣ ସମୁଦ୍ରର ମହା କୂଳ, ଆପଣ ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦିତ; ଆପଣ ରାତି, ପ୍ରିୟଙ୍କ ଗଳ ଆଲିଙ୍ଗନ ଦେଇଥିବା। ଏପରି, ଦେବୀ, ଦୁନିଆରେ ଆପଣ ଅନେକ ରୂପରେ ପୂଜିତ; ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରିବେ, ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜିବେ— ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବେ, ଏହି ଉପରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେବା ପରେ, ରାତିର ଦେବୀ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, “ଏହିପରି ହେଉ।” ତାପରେ ଦେବୀ ଶୀଘ୍ର ହିମବତଙ୍କ ମହା ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେଉଁଠି, ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ମହା ଶ୍ରୀମନ୍ତ ମହଲରେ, ସେ ଦେଖିଲେ— ମେନା, ଯାଙ୍କ ମୁହଁ ଦୂଷ୍ୟ କମଳ ଭଳି, କିଛି ଶୀର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତନର ଭାରରେ ବେକା ହୋଇଛନ୍ତି। ମେନା ଚାରିପାଶେ ମହା ଔଷଧୀମାନେ ରହିଛନ୍ତି, ମନ୍ତ୍ରର ରାଜା ତାଙ୍କ ସେବାରେ, ଜୀବନର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ସୁନା ତାଲିସ୍ମାନରେ ଶୋଭିତ, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ମନୋହର। ଅନେକ ମଣିଦୀପର ଆଲୋକରେ ମହା ଚମକ ଦେଖାଯାଉଛି, ଅନେକ କଳାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଦାସୀମାନେ ସେବା କରୁଛନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ ଚୀନା ରେଶମ ଚାପା, ଚମକଦାର ବିଛାନା, ମନୋହର ଧୂପର ଗନ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏପରେ, ଦିନ ଦୀର୍ଘ ହେଲା ଏବଂ ରାତି ଦୂର ଗଲା, ମେନା ତାଙ୍କ ମହା ଗୃହରେ ନବ ଶକ୍ତିର ସୁଖରେ ଜାଗିଲେ। ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଶୁଇଯାଇଥିଲେ, ନିଦ୍ରାରେ ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରର ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକରେ, ପକ୍ଷୀମାନେ ରାତିରେ ଘୁଞ୍ଚିବାରେ। ଦେବୀ ଦେଖିଲେ, ଗୃହଦ୍ୱାରରେ ରାତିରେ ଚଳିତ ଜୀବମାନେ ଚାରିପାଖରେ, ଭଲ ଲୋକମାନେ ଏକାପରେ ଏକା ଗଳ ଆଲିଙ୍ଗନରେ। ସାମାନ୍ୟ ଉତ୍ତେଜନା ଆସିଲା, ମେନାଙ୍କ ଦୁଇ କମଳ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ ରାତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲା, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଆନନ୍ଦ ମିଳନ ଦେଇ। ଦୀର୍ଘ ଦୁନିଆର ମାତାଙ୍କ ପାଇଁ ମାଦକତା ପାଇଁ, ରାତି ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲା, ଏପରି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ କେବେ ହେବ ଭାବିଲା। ରାତି ଦେବୀ ଗୁହାବନର ଦେବୀଙ୍କ ଗୃହକୁ ଶୋଭା ଦେଲେ; ତାପରେ, ହିମବତ ପର୍ବତର ପ୍ରିୟା ଦୁନିଆର ମୋକ୍ଷର କାରଣ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମେନା ଗୁହାବାସୀ ପୁତ୍ରୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବମାନେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜନମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ନରକରେ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। କ୍ରୂର ଜୀବମାନେ ମନ ଶାନ୍ତିତ; ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀ ଜୀବମାନେ ହୃଦୟ ଶାନ୍ତିତ; ଏହି ସମୟରେ ତାରାମାନେ ଚମକ ଅଧିକ ହେଲା। ବନର ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମିଠା ଫଳ ଦେଲେ, ମାଳାମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ହେଲେ; ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ଓ ପବିତ୍ର ହେଲା। ପବନ ମନୋହର ଲାଗିଲା, ଦିଗମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ; ଋତୁମାନେ ପକ୍କ ଫଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।