ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, “ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଆପଣ ସମସ୍ତ ଚଳ ଅଚଳ ଜଗତକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଏକ ମାତ୍ର କ୍ଷଣରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦେବସେନା ଶତଶଃ ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ହରାଗଲେ। ଆପଣ ଯେଉଁ ବଳିଦାନ ନିୟମ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡିକ ଏହି ଜଗତର ସ୍ଥିତି ପାଇଁ ଥିଲା। ଋଷିମାନେ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ଆପଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ବଳିଦାନ କରିଥିଲେ। ବଳିଦାନର ଫଳଭୋଗୀ ଦେବମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସୁଥିଲେ, ସେ ଦିନ ସବୁବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏକଦିନ, ଭୂମିପରି ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟ ଏକ ମାତ୍ର କ୍ରିୟାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେକୁ ବନ୍ଦୀ କରିନେଲା। ଆପଣ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ବଳିଦାନର ଶିରୋମଣି ହେବା ସହିତ ଦେବତାମାନେର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ହିମାଚଳ ପର୍ବତକୁ ଦେବମାନେ ଅନ୍ୟତମ ଉଜ୍ୱଳ ଅବସ୍ଥାରେ ରଖିଥିଲେ। ଶିଖର ଶୋଭିତ ଏହି ପର୍ବତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିବା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଦୈତ୍ୟ ତାହାକୁ ଅଧିକୃତ କଲା। ପର୍ବତର ଗୁହାମାନେ ରତ୍ନରେ ଭରିଗଲା ଏବଂ ଅନେକ ଦାନବମାନେ ଏଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ସେଇ ଦାନବଙ୍କ ଭୟରେ ଦେବମାନେ ଦୁଃଖିତ ଦେହରେ ଏଠାରୁ ପଳାଇଗଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ପର୍ବତ ଦୈତ୍ୟଙ୍କ ଅଧିନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଲା। ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ ଆପଣ ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ବଜ୍ରକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେହି ବଜ୍ର ଦାନବଙ୍କ ଦେହକୁ ଆଘାତ କରି ଶତ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲା, ଯେପରି ଅବୁଦ୍ଧି ଲୋକଙ୍କ ମନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଏ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ବାଣରେ ଆହତ ହେଲୁ, ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନଟ କଲେ, ଏବଂ ଅମୃତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ବଡ଼ କଠିନତାରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିଲୁ। ଦାନବଙ୍କ ସଭାରେ ଟାଣି ନେଇ ବସାଇଦେଲେ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଲୋକମାନେ ନିର୍ବାକ୍ ହୋଇ ଉପହାସ କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ହସିଲେ। ଆପଣ ସବୁ କାମରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କମ୍ କଥା କହନ୍ତି; ଏବେ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କଥା କହନ୍ତୁ, ଦାନବମାନେ ବେଶି କଥା କହୁଛନ୍ତି। ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭା ନୁହେଁ, ଦାନବମାନେ ଅନିୟମିତ ଭାବରେ ହସି ଉପହାସ କରୁଛନ୍ତି। ଋତୁମାନେ ଦିନ ରାତି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଦୁଷ୍କର୍ମ ଓ ଭୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜମହଳରେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି। ସେ ନିଜ ମନରେ ମିଳିଥିବା ଓ ଅମିଳିଥିବା ଉପାୟରେ ମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ମାନ-ଅପମାନ କରେ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ। ଏପରି ଅନିୟମର ବର୍ଣ୍ଣନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କିଏ କରିପାରିବ? କେବଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏଠାରେ ପରମ ପ୍ରମାଣ। ଏପରି କହି ବାୟୁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ଦେବମାନେଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ। ତାପରେ, ଅନନ୍ୟ ଶ୍ରୀମାନ ବ୍ରହ୍ମା ହସ୍ତମୁଦ୍ରାରେ ଅଲୋକିତ ମୁହଁରେ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ତାରକ ନାମକ ଦାନବ କୌଣସି ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେବେ ନାହିଁ; ତିନି ଲୋକରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମିତି କୌଣସି ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ମାରିପାରିବ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଇ ସଂଯମ କରିଥିଲି; ଏବେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଦାହ କରୁଥିବା ରାଜା। କିନ୍ତୁ ଦାନବ ବର ମାଗିଥିଲେ ଯେ, ସାତ ଦିନ ପରେ ଏକ ଶିଶୁ ତାଙ୍କର ବଧକ ହେବ। ସେହିପରି ଏକ ପୁଅ ସାତ ଦିନରେ ଜନ୍ମ ନେବା, ଏବଂ ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ହେବ। ସେ ତାରକଙ୍କ ବଧକ ହେବ, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ୱଳ ହେବ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଶିବ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସ୍ତ୍ରୀ ବିହୀନ ଅଛନ୍ତି। ହିମାଚଳର କନ୍ୟା ଏକ ଦେବୀ ହେବେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ହେବ, ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ଏବଂ ସେଇ ଶିଶୁ ଆସିଲେ, ତାରକ ନାଶ ପାଇଯିବ। ଏହିପରି ଉପାୟ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଶକ୍ତିର ଧନ ତୁମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କର; କିଛି ସମୟ ଶାନ୍ତ ମନେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କର।" ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିଗଲେ। ଦେବମାନେ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରପିତାମହ, ଆଦିକାଳରୁ ଥିବା ରାତ୍ରି ଦେବୀକୁ ମନେ କଲେ। ତାପରେ, ଶୁଭ ରାତ୍ରି ଦେବୀ ଏକାକି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ଉଜ୍ୱଳ ଦେବୀକୁ କହିଲେ, “ହେ ଦୀପ୍ତିମାନି, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ ତୁମକୁ କରିବାକୁ ହେବ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ମୋ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣ। ତାରକ ନାମକ ଏକ ଦୈତ୍ୟରାଜା ଅଛି, ଯିଏ ଦେବମାନେଙ୍କ ଅଜୟ ଶତ୍ରୁ; ତାଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଭଗବାନ ଏକ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ। ସେ ଶିଶୁ ତାରକଙ୍କ ବଧକ ହେବ। ଶିବଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ଡକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ କନ୍ୟା ସତୀ ଥିଲେ, ସେ ଏବେ ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଜଗତ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ। ତାଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ହର ତିନି ଲୋକକୁ ଶୂନ୍ୟ ବୋଧ କରିବେ; ସେ ହିମବତଙ୍କ ଗୁହାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ କିଛି ସମୟ ବ୍ୟତୀତ କରିବେ। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରି, ଦୁହେଁ ତପସ୍ୟା କରିବେ, ଏବଂ ଏହି ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ଏକ ମହାନ ପୁଅ ଜନ୍ମିବ। ସେ ତାରକଙ୍କ ବିନାଶକ ହେବ। ଏହି ଦେବୀ ଅପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନରେ ଜନ୍ମିବେ। ବିରହରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା କରିବେ; ଦୁହେଁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ ଯୁଗଳ ହେବେ, ଏହାରେ ଶୁଭ ଘଟିବ। ଯଦି ତାଙ୍କୁ ଶିଶୁ ହେବ, ତେବେ କିଛି ସମସ୍ୟା ଉଦ୍ଭବ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଅଛି; ତାପରେ ତାରକ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ସନ୍ଦେହ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିପାରେ। ତେଣୁ, ଯେତେବେଳେ ଦୁହେଁ ଏକତ୍ୱ ହେବେ, ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଏହିପରି କିପରି କରିବା ଯାଞ୍ଚ କର। ସେ ଗର୍ଭବତୀ ଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ତୁମ ଆକୃତିରେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା; ଏହାରେ ସେ ଅବୋଧ ହୋଇଯିବେ। ଏପରି ଦେଖି, ଶିବ ହସି କିଛି ମଜା କରିବେ, କିନ୍ତୁ ମନେ ଚିନ୍ତିତ ରହିବେ।