ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଦମ୍ପତି ତାଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରି ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଲେ। ସୁନ୍ଦର ଚାମର ମାଲିକା ବରାଙ୍ଗୀ ଏହି ସମୟରେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ସେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଗର୍ଭରେ ଶିଶୁକୁ ଧରି ରହିଲେ। ଏହି ଦୀର୍ଘ ଅବଧିର ପରେ, ବରାଙ୍ଗୀ ଏକ ଦାନବ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ସାରା ପୃଥିବୀ କମ୍ପି ଉଠିଲା, ମହା ସମୁଦ୍ର ତଳମାଳି ଆସିଲା। ପାହାଡ଼ଗୁଡିକ କମ୍ପିଲା, ତୀବ୍ର ପବନ ବହିଲା, ମହା ଋଷିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ଜଙ୍ଗଲୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉଗ୍ର ରୋଦନ କରିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଲେ, ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ଧୂସର ମେଘରେ ଢାକିଗଲା। ଏହି ମହା ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ଦାନବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ। ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କଲେ, ଏହି ଦାନବୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଦେଖି ଦେବମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ବରାଙ୍ଗୀ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଦାନବମାନ୍ୟ ତାଙ୍କର ଏହି ନବଜାତକୁ ବହୁତ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ। ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଦାନବ ମହାପ୍ରଭୁ ତାରକ, ତୀବ୍ର ପ୍ରତାପରେ, ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଦେବତାମାନେ—କୁଜମ୍ବ, ମହିଷ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦାନବ ରାଜ୍ୟରେ, ଯାହା ପୃଥିବୀ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ତାରକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାସନ ଲାଭ କଲେ। ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ତାରକ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: "ଏହି ମୋର କଥା ଶୁଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନେ। ଦେବମାନେ ଆମର ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ଆମର ଜନ୍ମର ନୀତି ଅନୁସାରେ ଏହି ଶତ୍ରୁତା ଅନନ୍ତ।" "ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦେବମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିବା। ଆମର ନିଜ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ, ତାରକ ପରିୟାତ୍ର ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ, ଉପବାସ କଲେ, ପାଞ୍ଚ ଧରଣର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଗଛପତ୍ର ଓ ଜଳ ଉପରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କଲେ। ଶତାଧିକ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କରି, ତାଙ୍କର ଶରୀର ଶୁଷ୍କ ହେଲା, ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଲାଭ କଲେ। ତେବେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆସି ଦାନବ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏକ ବର ଚୟନ କର, ନିଷ୍ଠାଶୀଳ!" ତାରକ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ମୋତେ କୌଣସି ଜୀବ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ନ ହୋଇ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ସମସ୍ତ ଦେହୀ ଜୀବ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ, ତୁମେ ଯାହାଠାରୁ ଭୟ ନାହିଁ, ସେଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଚୟନ କର।" ତାରକ ଚିନ୍ତା କରି, ଅହଂକାରରେ ଭ୍ରମିତ, ବଡ଼ ଦାନବ, ଏକ ଶିଶୁ ଦ୍ୱାରା ସାତ ଦିନ ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ଚୟନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା "ତଥା" କହି ବିଦାୟ ନେଲେ, ଦାନବ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଲେ। ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ, "ମୋ ଅସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜା ସେନା ଏକତ୍ରିତ କର।" "ମୋତେ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ, ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଦେବମାନେ ଦମିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ସେମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ, ମୋର ଆନନ୍ଦ ସୀମାବଦ୍ଧ ହେବ।" ତାରକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦାନବ ଗ୍ରାସନା, ସେନାପତି, ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଗଭୀର ଢ଼ୋଲ ଚାଲି, ଶୀଘ୍ର ଦାନବମାନେ ଆମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ; ଦଶ କୋଟି ଦାନବ ନାୟକ, ଉଗ୍ର ପ୍ରତାପରେ, ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜମ୍ଭା ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ, ପରେ କୁଜମ୍ବା, ମହିଷ, କୁଞ୍ଜରା, ମେଘା, କାଳନେମି, ନିମି ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ମନ୍ଥନା, ଜମ୍ଭକା, ଶୁମ୍ଭା, ଦଶ ଦାନବ ସେନାପତି ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ, ପୃଥିବୀ ପରି ବିସ୍ତୃତ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ତାରକଙ୍କ ରଥ ଅଷ୍ଟ ଚକ୍ରରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଗଦାଧାରୀ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘିରି, ଚାରି ଯୋଜନ ବ୍ୟାପି, ଏକ ହଜାର ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ତାଣି ଯାଉଛି। ତାରାଙ୍କ ରଥ ବାଘ, ସିଂହ, ଗଧା ଓ ଉଠ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ; ଗ୍ରାସନା ଓ ଜମ୍ଭକାଙ୍କ ରଥ ଜମ୍ଭକୁମ୍ଭୀ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ତାଣି ଯାଉଛି। ମେଘାଙ୍କ ରଥ ଦ୍ୱୀପବାସୀ ପ୍ରାଣୀ ଓ କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ; କାଳନେମିଙ୍କ ରଥ ଚାରି-ଦାନ୍ତି, ପାହାଡ଼ପରି ହାତୀ ଦ୍ୱାରା, ନିମିଙ୍କ ରଥ ଏକ ବଡ଼ ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ତାଣି ଯାଉଛି। ମନ୍ଥନା, ଦୈତ୍ୟ ରାଜା, ଶତ ହାତ ଥିବା ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି; ଜମ୍ଭକା, ପାହାଡ଼ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଠ ଉପରେ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି। ଶୁମ୍ଭା ଏକ ମେଁଡା ଉପରେ ଚଢ଼ିଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଦ୍ଭୁତ ଗତିଶୀଳ ଅସ୍ତ୍ର ଉପରେ ରହିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତେ ଉଗ୍ର ଓ ଶୋଭାମୟ ବାର୍ମା, କଣ ଓ ପାଗଡ଼ ରେ ଶୋଭିତ। ଦୈତ୍ୟ ସେନା, ସିଂହ ପରି ଭୟଙ୍କର ଆକାର ନେଇ, ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ଭରି ଗଲା। ଏହି ସେନା ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଗି ଦେବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାଲିଲା, ଅନେକ ପଦାତି ଓ ଧ୍ୱଜ ନେଇ। ଏହି ସମୟରେ, ଦିବ୍ୟ ଦୂତ ବାୟୁ ଦାନବମାନେ ର ନିବାସକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଦାନବମାନେ ର ଏହି ଅସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜା ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବାକୁ ଗଲେ। ମହା-ଆତ୍ମା ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଘଟଣା ଜଣାଇଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ଦେବମାନେ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ଷୁ ମୁଡ଼ିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସମୟ ଅନୁସାରେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏବେ ଦେବମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆସୁଛି। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ନୀତି ଓ ରଣନୀତି ଉପରେ ଆଧାର କରି ମୋତେ କହ।" ମହା-ବୁଦ୍ଧି ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: "ନୀତି ଅନୁସାରେ ଅନୁକୂଳତା ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ; ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ଓ ଧ୍ୱଜ ସହିତ, ଏହା ଜୟ ଚାହିଁଥିବାମାନେ ର ନୀତି: ଅନୁକୂଳତା, ବିଭେଦ, ଦାନ ଓ ଶକ୍ତି—ଏହି ଚାରି ଉପାୟ।" "କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଲୋଭୀ ଓ ଏକତାରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଅନୁକୂଳତା କିମ୍ବା ବିଭେଦରେ ଅନୁଗତ ହେବେ ନାହିଁ; ଦାନ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦଳିତ ହେବା ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସଫଳ ହେବ ନାହିଁ।" "ଏଠାରେ, ଯଦି ତୁମେ ଚାହ, ଶକ୍ତି ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ।" ଏପରେ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହିପରି କହିଲେ: "ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଚିନ୍ତା କରି, ଅମୃତମାନେ ର ସଭାରେ କହିଲେ: ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ, ଦିବ୍ୟ ନିବାସୀମାନେ।