ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଭଗବାନ୍ ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "ଶାବାଶ! ଶାବାଶ!" କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ବୀରତା ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟଙ୍କ ହାତ ଗୁଞ୍ଜି ରହିଥିଲେ, ଆଉ ଚଳିପାରୁନଥିଲେ; କେହି ଅନ୍ୟଙ୍କର କେଶ ଧରିଥିଲେ, କେହି ଗଳା ଚାପି ଧରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଭଗବାନ୍ ଏକଙ୍କ ମୁହଁ କାଟିଦେଲେ, ଅନ୍ୟକୁ ଧରିଲେ, ମୁଷଳ ଓ ଚକ୍ରର ତାପରେ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଆକାଶରୁ ପଡ଼ି ଭୂମିରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟ ନିହତ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ଏଇପରି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଦା ଧରି, ତାରକାଙ୍କ ବିପୁଳ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଜୟ ହାସଲ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଲେ, ସହିତେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଦେବ, ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି କହିଲେ, "ହେ ଦେବ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୁଃଖର କାଠି ଦୂର ହୋଇଛି। ଦୈତ୍ୟମାନେ ନିହତ ହେବାରୁ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଏହି କାଳନେମି, ମହାଅସୁର, ଯାହାକୁ ତୁମେ ବଧ କରିଛ, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ—ତୁମ୍ବିନା ଏହି ସଂସାରରେ କେହି ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିପାରିବେନି। ସେ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତକୁ ଅପମାନ କରିଥିଲା। ମୁନିମାନେ ନିହତ ହେବା ପରେ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିଥିଲା। ତେଣୁ, ତୁମ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମୁଁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ।" "ଏବେ ଏହି କାଳନେମି, ନିୟତିକ୍ରମେ ଶତ୍ରୁ, ବଧ ହୋଇଛି, ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ। ଚଳ, ଆମେ ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା। ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଏଠାରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଆମେ ସଭାରେ ଯିବା। ମୁଁ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାର ଯୋଗ୍ୟ, ତୁମକୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବି, ହେ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଦାତା। ଏହି ତିନି ଜଗତ ଏବେ ଉନ୍ନତ ଓ କଣ୍ଟକରହିତ ହୋଇଛି, ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କର। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ..." ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅବିନାଶୀ ହରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ରଣୀତ୍ୱରେ, କହିଲେ, "ସମସ୍ତ ଦେବତା ମନୋଯୋଗରେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଅଗ୍ରେ ରଖି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ କାଳନେମି ଓ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିଛୁ। ଦାନବମାନେ ବଡ଼ ଶୌର୍ୟଶାଳୀ, ସେମାନେ ଶକ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ; ଏହି ବିଶାଳ ସଂଘର୍ଷରେ କେବଳ ଦୁଇ ଜଣ ଉଦ୍ଧାର ହେଲେ—ବିରୋଚନ ଓ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ଏମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ; ଶକ୍ର ଓ ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଯମ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଧନର ଲୋକପାଳ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ; ଚନ୍ଦ୍ର ଋକ୍ଷମାନେ ସହିତ ସଦା ଯୁଗଳତା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଋତୁମାନେ ସହିତ, ଅୟନମାନେ ସହ ଗତି କରିବେ; ଘୃତ ଆହୁତି ଆରମ୍ଭ ହେବ, ସଭାରେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦିଆଯିବ।" "ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ହବିଷ ଦେଉନ୍ତୁ, ମହାମୁନିମାନେ ଜପ କରନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ବାୟୁ ତାଙ୍କର ମାର୍ଗରେ ଚଳନ୍ତୁ, ପାୱକ ତିନି ରୂପରେ ଉଜ୍ଵଳିତ ହେଉ। ତିନି ବର୍ଗ ତାଙ୍କ ନିଜ ନିଜ ସନ୍ତାନ ଓ ଗୁଣରେ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ଉପନୟନ ହେଇ ବଳି କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ନିୟୁକ୍ତ, ସେମାନେ ଦାନ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଦିଅନ୍ତୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗାଈମାନେ ପାଳନ କରନ୍ତୁ, ସୋମ ରସମାନେ, ବାୟୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ପ୍ରାଣକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତୁ।" "ଏମିତି, ସୋମ ସଂପୃକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜେ ନିଜେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ମଲୟର ସନ୍ତାନମାନେ ସଠିକ୍ କ୍ରମରେ ଚଳନ୍ତୁ। ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ମାତାମାନେ ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀମାନେ କୁ ଯାଆନ୍ତୁ; ଦୈତ୍ୟମାନେ ଭୟ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତୁ। ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିତ୍ୟ ଧାମକୁ ଯିବି—ସେଠାଁ, ମୋ ନିଜ ଘରେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ କିମ୍ବା ବିଶେଷ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ।" "ଦାନବମାନେ କେବେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ; ସେମାନେ ସଦା ଛୋଟ ମନର। ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖି ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ଥିରତା ନାହିଁ। ତୁମମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଓ ସହଜ ହୃଦୟ ରଖ।" ଏଭଳି କହି, ଅଚ୍ୟୁତ ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ। ଏହି ହେଉଛି ତାରକାମୟ ଯୁଦ୍ଧର ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା—ଦାନବ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯାହା ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରିଥିଲ। ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଭାବରେ କମଳ-ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗଳ୍ପ କହିଲ, ଏହା ମୁଁ ଶୁଣିଲି; ଗୁହଙ୍କ ମହିମା ଓ ଉତ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲି। ଏବେ ମୁଁ ଚାହୁଁଛି ଜାଣିବାକୁ, ତାରକା କିପରି ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ହେଲେ? ସେ ମହାଅସୁର କିପରି କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ? ଓ ମହାମୁନିମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ କିପରି ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ପଠାଯିଥିଲେ? ରୁଦ୍ର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭଗବାନ୍, ସେଠାରେ କିପରି ଉମାଙ୍କୁ ପାଇଲେ? ଏହା ସତ୍ୟ କଥାରେ ମୋତେ କୁହ।" ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: "ଏକଥା ସମୟରେ, କଶ୍ୟପ ଦିତିଙ୍କୁ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଶୁଭ ମାତାଙ୍କୁ, କହିଥିଲେ, 'ଦେବୀ, ତୁମେ ଏକ ଏମିତି ପୁଅ ପାଇବେ, ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ବଜ୍ରପରି କଠୋର ହେବ।' ସେ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ହେବ ବଜ୍ରାଙ୍ଗ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଦେବୀ ଦିତି ଏକ ବର ପାଇ ଏହି ବଜ୍ରାଙ୍ଗଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ବଜ୍ର ମଧ୍ୟ ଭେଦିପାରିବ ନାହିଁ।" "ସେ ଜନ୍ମ ନେଇବା ସହିତ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ ବୁଝିଗଲେ, ଓ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମାଆଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ମା, ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?' ଦିତି ଖୁସି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋ ଅନେକ ପୁଅ, ପ୍ରିୟ, ଏହି ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୋଇଛି। ତେଣୁ ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସେମାନଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ କର।