ଏହି ଗଢ଼ିଯାଉଥିବା ଘଟଣାରେ, ଔର୍ବଙ୍କ ପୁଅ ଭୟାନକ ଅଗ୍ନିରେ ପରିଣତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଶରୀରରୁ ଉଠୁଥିବା ଅଗ୍ନିଶିଖା ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଉଥିଲା, ଦଶଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଯାଇଥିଲା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦହିଦେଉଥିଲା—ଏହା ମହାପ୍ରଳୟର ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେ ସମୟରେ, ମହାମୁନି ବ୍ରହ୍ମା ଉର୍ବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, "ତୁମର ପୁଅଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର, ଏହି ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦୟା ଦେଖା।" ଉର୍ବ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଶିଶୁ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଉପାୟ କରିବି। ଏହି ମୋର ନିଶ୍ଚିତ ଆଶ୍ବାସନ, ମୋ ପୁଅ, ଶୁଣ, ଏହା ସତ୍ୟ।" ଔର୍ବ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ, ମୋ ପୁଅଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଧନ୍ୟ ଓ କୃପାପ୍ରାପ୍ତ।" "ପ୍ରଭାତ ହେବା ପରେ ଓ ଚାହିଦା ମିଳିବା ସମୟରେ, ମୋର ପୁଅ କେଉଁ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ ଓ ସୁଖ ପାଇବେ?" "ତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ କେଉଁଠି ହେବ, ତାଙ୍କର ଭୋଜନ କଣ ହେବ? ପ୍ରଭୁ, ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ପାଇଁ ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ଉଚିତ ଉପାୟ କରିବେ।" ତାହାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମୁଦ୍ରାଗ୍ନିର ମୁଖ ଅଛି, ସେଠି ତାଙ୍କର ବାସ ହେବ। ମୁଁ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହି ଅପାର ଜଳ ତୁମ ସହ ଯାଉ।" "ସେଠି, ସେ ସଦା ବସିବେ, ଜଳକୁ ନିଜ ଅର୍ପଣ ଭାବେ ପିଇବେ। ଏହି ଜଳ ଓ ଏହାର ବାସସ୍ଥାନ ମୁଁ ଦେଉଛି।" "ଏବଂ ବର୍ଷା ଶେଷରେ, ମୁଁ ଓ ଏହି ପ୍ରାଣୀ, ଏଠାରେ ଏକଠି ଘୁରିବା, ପୁରୁଣା ବସ୍ତୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେବା।" "ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ, ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁ ଜଳ ଦହିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବି; ଏହା ଦେବ, ଅସୁର, ରାକ୍ଷସ ସମେତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦହିଦେବ।" ଏଭଳି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା—ସେ ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କର ଶିଖା ଗୁପ୍ତ କରି, ସମୁଦ୍ରର ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମହାମୁନି ଔର୍ବଙ୍କ ଅଗ୍ନିର ଶକ୍ତି ଜାଣି, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଲୋଟିଗଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖି, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରେ ଶାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି, ଔର୍ବଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପୂଜ୍ୟ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଦେଖାଗଲା। ତୁମ ତପସ୍ୟାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।" "ମୁଁ ଏହିଠାରେ ତୁମ ପୁଅ ଓ ତୁମର ଦାସ ଭାବେ ବୁଝାଯିବି, ହେ ମହାବ୍ରତୀ; ତୁମେ ଏଠି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।" "ତେଣୁ, ମୋତେ ତୁମ ପୂଜାରେ ନିୟୁକ୍ତ ଦେଖ, ଯଦି ମୁଁ ଅପରାଧ କରିଅଛି, ତେବେ ତୁମ ଜୟ ହେଉ।" ଔର୍ବ କହିଲେ, "ମୁଁ ଧନ୍ୟ ଓ କୃପାପ୍ରାପ୍ତ, କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ ଗୁରୁ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ; ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ, ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା।" "ମୋ ପୁଅ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ଏହି ଅଗ୍ନିଶକ୍ତି ନିଅ, ଏହାକୁ ଅଗ୍ନିମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହା ଅଗ୍ନି ଓ ବିନାଶକାରୀ।" "ଏହା ତୁମ ବଂଶର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେହିବ; ଏହା ତୁମ ପକ୍ଷକୁ ରକ୍ଷା କରିବ ଓ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷକୁ ବିନାଶ କରିବ।" ତେବେ ବରୁଣ କହିଲେ, "ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ସହିବା ଅତି କଷ୍ଟକର, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ; ଏହା ଉର୍ବପୁତ୍ର ଔର୍ବ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।" "ଯେତେବେଳେ ସେ ଦାନବ ପୀଡ଼ିତ ହେବେ, ଏହି ଶକ୍ତି ଦୁର୍ବଳ ହେବ; ଏହି ଶକ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ହୋଇଥିଲା।" "ଏହାକୁ ଯଦି ନିବାରଣ କରିବାକୁ ହୋଇ, ତେବେ ମଙ୍ଗଳମୟଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର; ମୋତେ ଦେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳର ଉତ୍ସ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା।" "ଏହା ସହିତ, ମୁଁ ଯଦୁବଂଶୀମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଯିବି; ତୁମ ଦୟାରେ ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିନାଶ କରିଦେବି।" ଏଭଳି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା—ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିବଢ଼ାଇବା, ସୋମାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଗରେ ଯିବାକୁ ଆଦେଶ କଲେ। "ଯାଅ, ସୋମ, ପାଶଧାରୀଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ହେଉ; ଅସୁରମାନେର ବିନାଶ ଓ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେର ବିଜୟ ପାଇଁ।" "ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ସମ, ଏବଂ ଦ୍ୱୀପକୁ ମଧ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର; ବେଦବିଦ୍ମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରସ ତୁମେ ବ୍ୟାପିଛ।" "ଏହି ଜଗତରେ କେହି ତୁମ ସମାନ ନାହିଁ, ହେ ଶିତଳକିରଣଧାରୀ, ଅବ୍ୟକ୍ତର ଅବସ୍ଥାନ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଆକାଶରେ।" "ତୁମେ ଦିନ ଓ ରାତ୍ରି ଦ୍ୱାରା ସମୟକୁ ଚାଲିଥାଅ, ଜଗତକୁ ମୋହିତ କର; ତୁମ ଚିହ୍ନ ଚନ୍ଦ୍ରାକାର, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତର ଛାୟାରେ ତିଆରି।" "ତାରାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜନକ, ସେମାନେ ତୁମ ମାୟାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପଥ ଉପରେ, ଦ୍ୱୀପ ଉପରେ ବସିଛ।" "ତୁମେ ଅଚାନକ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର; ତୁମେ ଶିତଳ କିରଣ ଧାରୀ, ଶିତଳ ଶରୀର, ତାରାମାନେର ପ୍ରଭୁ, ଚନ୍ଦ୍ର।" "ତୁମେ କାଳର ଯୋଗର ଆତ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ପୂଜ୍ୟ, ଯଜ୍ଞର ରଥ, ଉଦ୍ଭିଦର ନାଥ, କ୍ରିୟାର ଉତ୍ସ, ଜଳର ଉତ୍ସ, ତାପରହିତ।" "ତୁମେ ଶିତଳ କିରଣ ଧାରୀ, ଅମୃତର ଆଧାର, ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳ, ଧଳା ଯାନ ଉପରେ; ତୁମେ ପ୍ରଭାମୟ, ସୋମପାନୀମାନେର ସୋମ।" "ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୃଦୁ, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ତାରାମାନେର ପ୍ରଭୁ; ତେଣୁ, ମହାସେନ ଓ ବରୁଣ ସହିତ, ସେମାନେର ସେନା ସହିତ ଯାଅ।" "ଯେଉଁ ଅସୁରୀ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦହିଯାଉଛୁ, ତାହାକୁ ଶାନ୍ତ କର।" ସୋମ କହିଲେ, "ହେ ଦେବମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆପଣ ଯେଉଁ ଆଦେଶ ଦେଲେ—" "ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶିତଳତା ବର୍ଷାଇ ଦେଉଛି, ଦାୟତ୍ୟମାନେର ମାୟା ଦୂର କରୁଛି; ଦେଖ, ଏମାନେ ଶିତ ଦ୍ୱାରା ଦହିଯାଇଛନ୍ତି, ହିମରେ ମୁଡ଼ିଯାଇଛନ୍ତି।" ଏଭଳି, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିକିରିତ ଶିତଳ ବର୍ଷା ଏବଂ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେ ଆବୃତ ହେଲେ, ଯେପରି ବାତାସ ମେଘମାଳାକୁ ଆବୃତ କରେ। ସେଇ ଦୁଇ ବଳବାନ—ବରୁଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର, ପାଶ ଓ ଶିତଳ କିରଣ ଧାରଣ କରି, ଦାନବମାନେ ଉପରେ ବରଫର ବର୍ଷା ଓ ପାଶ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ। ସେ ଦୁଇ ଜଳର ନାଥ, ବରଫର ପାଶ ଧାରଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ତରଙ୍ଗ ସହିତ ଚାଲିଥିଲେ, ଯେପରି ଦୁଇ ଉତ୍ତେଜିତ ସମୁଦ୍ର। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେର ବଡ଼ ସେନା ବିପ୍ଳବିତ ହେଲା, ଯେପରି ଦିଗନ୍ତ ବିନାଶକାରୀ ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୁଏ।