ଏହି ଉପଖ୍ୟାନ ରେ, ରାମଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଉଥିବା ଶୂଦ୍ର ଶମ୍ଭୂକ କହିଲେ, “ହେ ରାମ, ଆପଣ ଯେପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଛି। ମୁଁ ଏକ ଶୂଦ୍ର ମାତୃଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଏବଂ ଏହି ଦେହରେ ଦେବତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ମୁଁ ମିଥ୍ୟା କହୁନାହିଁ, ମୋର ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକକୁ ଜୟ କରିବା। ମୋ ନାମ ଶମ୍ଭୂକ, ମୁଁ ଏକ ଶୂଦ୍ର।" ଏପରି କହିବା ସହିତ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶୀ ରାମ ତାଙ୍କ ଚମତ୍କାର ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ। ଶୁଭ୍ର ତଳୱାର ମୁଣ୍ଡରୁ କାଢି, ରାଘବ ଶମ୍ଭୂକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। ଶୂଦ୍ର ଶମ୍ଭୂକଙ୍କ ବଧ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ବାରମ୍ବାର ରାମଙ୍କୁ "ଶାବାଶ, ଶାବାଶ!" ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରୁ ମାଲ୍ୟ ଓ ଚମ୍ପା ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି କରି ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ହେ ରଘୁବଂଶୀ, ଆପଣ ଏହି ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି। ଆପଣ ଯେଉଁ ଇଛା କରନ୍ତି, ସେହି ଵର ନିବେଦନ କରନ୍ତୁ।" ଦେବତାମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ, "ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶୂଦ୍ର ଶରୀରେ ଥିବାବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଛି।" ରାମ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ହାତ ଜୋଡି ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯଦି ଆପଣମାନେ ମୋ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଦି ମୁଁ ଵର ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ତେବେ ମୋର କେବଳ ଏତିକି ଇଛା—ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର ଆବାର ଜୀବନ ପାଉନ୍ତୁ। ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ମୁଁ ମୋ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା କହିବା ନ ହୁଏ। ମୋ ଦୋଷରେ, ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁତ୍ର ଅକାଳରେ ଯମଲୋକକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଏହା ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା। ଆପଣମାନେ ଚାହିଲେ, ମୋର ଆୟୁଷ୍ୟ ବା ଆଧା ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇ ମୁଁ ସେହି ଶିଶୁକୁ ଜୀବନ ଦେଉଛି, ଏହି ହେଉଛି ମୋର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଵର।" ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, "ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥ, ତୁମେ ଶାନ୍ତିରେ ରୁହ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇଛି, ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି। ଯେ ସମୟରେ ଏହି ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରାଯାଇଥିଲା, ସେଇ ସମୟରେ ଏହି ଶିଶୁ ଆଉଥରେ ଜୀବନ ପାଇଲା।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ, ଶୁଭ ହେଉ। ଏବେ ଆମେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା।" ଏପରି କହି, ରଘୁନନ୍ଦନ ସୁନ୍ଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୋଭିତ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରେ ଚଢ଼ିଲେ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ସେ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିଜ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ରାମ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ଶ୍ରୀମାନ୍ ମୁନି ଆଗରୁ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ କହିଥିଲେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଛି। ଦେବତାମାନେ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ଏହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବାକୁ। ସେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ତେବେ ମୋର ମନ ଅବସ୍ୟ ଶାନ୍ତି ଲଭିବ।" "ମୋ ବାପା ଦଶରଥ, ମାଆ କୌଶଳ୍ୟା। ମୁଁ ସୂର୍ୟବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିଲି, ତଥାପି ବହୁ କଷ୍ଟ ଭୋଗିଛି। ମୋ ଶାସନକାଳରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଭାଇ ସହିତ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିଲି, ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ସୀତାଙ୍କୁ ରାବଣ ହରଣ କରିଥିଲେ। ଏକାକୀ ମହାସାଗର ପାର କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲଙ୍କାକୁ ଘେରି ରାବଣ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲି। ମୁଁ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜି ନେଲି, ଦେବତାମାନେ ସାକ୍ଷୀ ଦେଲେ ଯେ ସେ ପବିତ୍ର, ତଥାପି ଲୋକକଥାରେ ଏହି ମହାଦେବୀକୁ ପୁନଃ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାଇଲି। ମୁଁ ଅନ୍ୟତମ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତଥାପି ଏତେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଛି, ମୋ ହୃଦୟ ଭଙ୍ଗ ହୁଏନି। ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହୀରକ ମାନ୍ୟରୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, କାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରୁଛି। ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ ସେହି ପାପୀ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, ମୋର ପ୍ରାଣ ପୁନଃ ହୃଦୟକୁ ଫେରିଲା। ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି, ଯିଏ ସଂସାର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିୟୋଜିତ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମୋ ଦୁଃଖ ଶୀଘ୍ର ଶେଷ ହେବ। ଯେପରି ହଜାର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ହିମ ପିଗଳିଯାଏ, ସେପରି ମୋ ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେବ।" ଦେବତାମାନେ ଆସିବା ଦେଖି, ମହାମୁନି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, ତାଙ୍କ ସହ ନିଜ ଚେଲାମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ତାପରେ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନରୁ ଅବତରି ମହାମୁନି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ରାମ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଆପଣଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରିବାକୁ ଆସିଛି, ଦୟାକରି ନମ୍ର ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମୋ ଦୋଷ ଦୂରିଗଲା, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।" ଏପରି କହି, ସେ ବାରମ୍ବାର ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। "ଆପଣଙ୍କ ସେବକ ଓ ମୃଗସନ୍ତାନମାନେ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ମୁଁ ଶୂଦ୍ର ବଧ କରି ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛି।" ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ। ଆପଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ପୂଜ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲୁ। ଆପଣ ପାଇଁ ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।" ଏପରି ଭାବେ ଦେବତା, ମୁନି ଓ ରାମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ଓ ମାନବତା ର ସଫଳତା ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା।