ରାଜାଙ୍କୁ ଏହିପରି କୁହାଯାଇଲା, "ହେ ନରପତି, ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଜଳ-ଗାଈ, ଦୁଧ-ଗାଈ ଓ ରସ-ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୃଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବେ।" ପୁନଃ ଏହିପରି କୁହାଗଲା, "ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରେ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦିଗନ୍ତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରହିବେ, ଆପଣ ସେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କ ସହ ଭୋଗ କରିପାରିବେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତିଳ-ଗାଈ ଦାନ କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା କହନ୍ତୁ, ମୁଁ ତାହା କରିବି।" ପୁରୋହିତ କହିଲେ, "ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିଳ-ଗାଈ ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣନ୍ତୁ। ତିଳ-ଗାଈଟି ଷୋଳ ମାପର ହେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ବଛି ଚାରି ମାପର ହେବା ଦରକାର। ଗାଈର ପାଦ ଉପରେ ଚିନିକା ଦଣ୍ଡ, ଦାନ୍ତ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଉଚିତ। ଗାଈର ନାକ ଗନ୍ଧଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଜିଭ ଗୁଡ଼ିରେ ତିଆରି, ପୁଛରେ ମାଳା ଏବଂ ଘଣ୍ଟା ରେ ଶୃଙ୍ଗାର କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ତିଆରି କରି, ଶିଂ ଶୁଣା ରେ, ଖୁର ଚାନ୍ଦିରେ, ଓ ଥନ କଞ୍ଚନରେ ଶୋଭିତ କରିବା ଦରକାର, ପୂର୍ବ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ। ଏହାକୁ ଏକ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମରେ ରଖି, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି, ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ପଞ୍ଚ ମଣିରେ ଗଠିତ ଧାଗାରେ ବାନ୍ଧି, ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରି ଦାନ କରନ୍ତୁ। ଦାନ କରିବା ସମୟରେ କୁହନ୍ତୁ—"ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ, ହେ ତିଳ-ଗାଈ, ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛ, ଆମ ଅଭିଲାଷା ପୂରଣ କର।" ପୁନି ଭକ୍ତି ସହ କୁହନ୍ତୁ—"ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୃହଣ କରୁଛି, ବିଶେଷ କରି ପରିବାର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ; ହେ ତିଳ-ଗାଈ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ସମୂହ ପୂରଣ କର, ମୁଁ ତୁମେ ପ୍ରଣାମ କରେ।" ଏପରି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ତିଳ-ଗାଈ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ—ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ଶଂକା ନାହିଁ। ଏହିପରି ଜଳ-ଗାଈ କୁ ମାଟିର ଘଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶତ ଗାଈ ଦାନ କଲେ, ସେଉଁଥିରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସବୁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ସାବିତ୍ରୀ ଭଳି। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ ଯଦି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଘୃତ-ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେଉଁଥିରେ ଆଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯଦି ରସ-ଗାଈ ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତ୍ରୀ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷେପ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି, ଏହି କ୍ରିୟାର ଅସୀମ ଫଳ ଅଛି। ଯାହା କି ତୃଷ୍ଣା କିମ୍ବା ଭୋକରେ କ୍ଷୁଦିତ, ତାହା କାର୍ତ୍ତିକରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମେ ଏହା ଦେବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ଧନ, ମଣି, ଔଷଧ ଓ ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷମାନେ ଯୁକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଟି ଚାରିପଟେ ଚାନ୍ଦି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଦେବମଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କରି, କାର୍ତ୍ତିକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନେ ଦେବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ନୁହେଁ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନ କଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦାନ ହେଉଛନ୍ତି—ଏହି କଥା ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଇଛି। ଯଦି କେହି ସମସ୍ତ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ତାହାର ସମସ୍ତ ଫଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାଠ, ହୋମ, ଦାନ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ସ୍ତୁତି ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ତେବେ ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଦାନ କ୍ରିୟା କରିଲେ କି ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ? ଏହାର ସମୟ, ସ୍ଥାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୋହିତ ଓ ସବୁ କଥା କହନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହା କରି ମୁଁ ସମସ୍ତ ଫଳ ଭୋଗ କରି ଦୁଃଖରୁ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବି।" ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ, "ଏହିପରି ଶୁଣି, ପୁରୋହିତ, ଦ୍ୱିଜ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିଲେ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ହଜାର ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏକ ପଦ୍ମ ରଖିଲେ, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା କୁ ମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ କରାଗଲା। ସାବିତ୍ରୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ଋଷି ଓ ତପସ୍ୱୀ, ନାରଦ ଆଦି ସନ୍ତାନ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରମୁଖ ଦେବମାନେ ସେଉଁଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନ ପରିକରମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହରେ ଥିଲେ; ଶାଶ୍ୱତ ଭଗବାନ ବରାହ ଆକାରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ଥିଲେ। ସେଉଁଠି ନୀଳମଣି ଓ ପନ୍ନା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କାର, ଗାର୍ନେଟ୍ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ତେଜ ବଢ଼ାଯିବା ଉଚିତ। ସୋମଙ୍କର ଶୋଭା ମୁକ୍ତାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ହୀରାରେ, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରିବା ଉଚିତ। ଚାନ୍ଦି ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଏକ ଅଂଶରେ ସାତ ଗୁଣା, ତାପରେ କାଂସା ଚାନ୍ଦିରେ ସାତ ଗୁଣା, ପୁନି କାଂସା ତାରେ ସାତ ଗୁଣା, ସିସା ତାରେ ସାତ ଗୁଣା, ଲୋହା ସିସାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ସପ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ପାହାଡ଼, ଦକ୍ଷ କର୍ମଶିଳ୍ପୀ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅନୁପାତରେ ତିଆରି କରିବେ। ପୃଥିବୀର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚାନ୍ଦିରେ, ଅରଣ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଗଛ, ଜଙ୍ଗଲ ଗଛ, ଝାଡ଼, ଘାସ, ପତ୍ର, ଔଷଧି—ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ଗୟା, ପ୍ରୟାଗ, ଅମରକଣ୍ଟକ, ଦ୍ୱାରାବତୀ, ପ୍ରଭାସ, ଗଙ୍ଗାଦ୍ବାର, ପୁଷ୍କର—ଏହି ତୀର୍ଥସ୍ଥାନରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ, ଦିନ ଓ ରାତିର ସଂଧିକ୍ଷଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟନ ଓ ଉତ୍ତରାୟନ ସମୟରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗ୍ରହଯୁଗ୍ମ ଓ ବିଷୁବ ସମୟରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଗୁଣବତୀ, ଶୋଭାମୟ ପୁରୋହିତ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ନିଯୁକ୍ତ କରି, ସମ୍ମାନ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ।