ଦେବତାମାନେ ଏହିପରି କଥା କହି, ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ— “ହେ ରାଜନ୍, କବେ ଆମେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବ୍ରହ୍ମ-ୟଜ୍ଞ ଦେଖିପାରିବୁ?” ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମ-ୟଜ୍ଞ ପ୍ରକ୍ରିୟା କେମିତି କରାଯିବ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ ଆମେ ତୁମକୁ କହିଦେଲୁ; ଏହା ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଏବଂ ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯିଏ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିଛି, ମଣ୍ଡଳକୁ ଦେଖିଛି, କିମ୍ବା ଏହି କଥା ଶୁଣିଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି— ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ ଚରମ ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି, ଓ ପୂଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ସଦା ଶୁଭ ହୁଏ। ରବିବାର ଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ହାତରେ ସାତିଟି ବସ୍ତୁ ନେଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସାତଟି ପୂରା ହେଲାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଲାଲ କପଡ଼ା, ଛତା, ଓ ଚପ୍ପଲ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଚପ୍ପଲଗୁଡ଼ିକୁ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ରଖି, ଘିଅ ଲଗାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବିଶେଷକରି ଯିଏ କ୍ରିୟାଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେଠିକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଏମିତି କଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମିଳେ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ପୂଷ୍ଟି ଲାଭ ହୁଏ, ଏହା ଅବିଫଳ ଓ ଶାନ୍ତିଦାୟକ। ଏଭଳି, ପ୍ରତି ସୋମବାର ଉପବାସ ରହି, ଶୋଭିତ ପାତ୍ରରେ ଦାନ ସଂଗ୍ରହ କରି, ଏଠାରେ ଏଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ନବମ ସୋମବାରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ, ଦୁଧ ଭରା କଞ୍ଚି ଭାଣ୍ଡରେ ସୋମ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ସହିତ ଛତା, ଚପ୍ପଲ, ଓ ଜୁତା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ସ୍ୱାତି ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନେ ମଙ୍ଗଳ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜି, ରାତିରେ ଉପବାସ କରି, ଏହିପରି ଏଠ ରାତି କଲାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ମଙ୍ଗଳଙ୍କର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ରଖି, ଶୁଭ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ନକ୍ଷତ୍ରକ୍ରମ ଅନୁସାରେ ସାତ ଦିନ ଉପବାସ ରହି, ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ଶାସ୍ତ୍ରଉକ୍ତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହଙ୍କର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଶାସ୍ତ୍ରଉକ୍ତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କଲେ, ହେ ରାଜନ୍, ଅଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଶୁଭ ହୁଅନ୍ତି, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ସାପମାନେ କ୍ଷତି କରନ୍ତିନାହିଁ, ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣନ୍ତି ଓ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କୁସ୍ୱପ୍ନ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଯଦି ମଙ୍ଗଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରାହୁ ଓ କେତୁ ମୁଣ୍ଡରେ ରହନ୍ତି, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରହମାନେ କଷ୍ଟ ଦିଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଏହି ବିଧି କଲେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ଯିଏ ଏହିପରି ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦା କରେ, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତି ଦିଅନ୍ତି। ଶନି, ରାହୁ ଓ କେତୁକୁ ଲୋହା ପାତ୍ରରେ ରଖି, ଲୋହାରେ ତିଆରି କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ପାଇଁ କଳା ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଶାନ୍ତି, ଧନ, ଓ ବିଜୟ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁନାର ଗାଈ ଦେଉଛନ୍ତି; ଉପବାସ ସମାପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହଙ୍କୁ ସୁନାରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକେ ଉପବାସ ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଓ ଉପହାର ଦେଇ ଗ୍ରହମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରନ୍ତି। ଅତି କମ୍ ପ୍ରୟାସରେ, ହେ ରାଜନ୍, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରେ। ଶିବଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଅଗ୍ନିକୁ ଧନ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନକୁ ମୋକ୍ଷ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପିତାମହଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ବିଧିର ଯଜ୍ଞ ଯେଉଁମାନେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଶେଷ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲୋକ ଏପରି ଫଳ ପାଇପାରେ ନାହିଁ। ଏହି ବ୍ରତ ବର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପବାସ କଲେ କେତେ ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି ଉପାୟ କୃପୟା କୁହନ୍ତୁ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମୁନି କହିଲେ— “ହେ ମହାରାଜ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଶ୍ୱେତ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ବହୁତ ଦିନ ତଳେ ମହାମୁନି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ। ଇଳାବୃତ ଭୂମିରେ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଥିଲେ; ସେ ସାତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ନଗର ସହିତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ବିଜୟ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଶିଷ୍ଠ ତାଙ୍କର ପୁରୋହିତ ଥିଲେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମିକ ଓ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ପୁରୋହିତ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ— ‘ମୁଁ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିପାରିବି, ସୁନା, ଚାଁଦି, ଓ ମଣିମୁକ୍ତା ଦାନ କରିପାରିବି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏ ପୃଥିବୀର ଅନ୍ନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ। କାରଣ, ଯେଉଁ ଦାନ ଅନ୍ନ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯେଉଁ ହବନ ଦିଆଯାଏ, ଯଦି ଜାଣିଛି ଯେ କିଛି ନିଜର ନୁହେଁ, ତେବେ ସେହି ଦାନ ସତ୍ୟ ନୁହେଁ।' ତଥାପି, ଶ୍ୱେତ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ଗ୍ରାମ ଓ ନଗର ଦାନ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ କେବେ ଅନ୍ନ କିମ୍ବା ପାଣି ଦାନ କରିନଥିଲେ। ଏହିପରି ଅନେକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି, ତିନି ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ସିଦ୍ଧାଙ୍ଗନାମାନେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ନାରଦ ସଦା ବସନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇ ମହାମୁନି ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ତପସ୍ବୀ ମୁନିମାନେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବହୁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ବୋଲି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।