ଏକ ସମୟର କଥା, ଏହି ଜଗତରେ ମହାପୁରୁଷମାନେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ—ସେଠି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର, ମାନ୍ୟ ଜମି, ଘର, ଯାତ୍ରା କାଳ, ଗ୍ରହଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟନ, ଉତ୍ତରାୟନ, ବିଷୁବ, କିମ୍ବା ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ର ଦୁଃଖଦ କ୍ଷଣରେ—ଏହି ସମସ୍ତ ସମୟ ଏବଂ ସ୍ଥାନ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ସ୍ୱୟଂଭୂ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ଲୋକମାନେ କୌଣସି ଶାରୀରିକ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ହୁଏ, ସେସବୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହ, ଚୋର, ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖ ଆସେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ ଏବଂ ପରଲୋକରେ ଶୁଭ ଗତି ମିଳେ—ଏହି ବିଷୟରେ ପ୍ରଜାପତି କୁହିଛନ୍ତି, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯୁଗ ଅନୁଯାୟୀ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। କୃତୟୁଗରେ ପୁଷ୍କର ସରୋବରମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ; ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟ ସ୍ମରଣୀୟ ହେଲା; ଦ୍ୱାପରରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲା; ଏବଂ କଳିଯୁଗରେ ଗଙ୍ଗାର ଶରଣ ନିଅବା ଉଚିତ। ପୁଷ୍କରରେ ବାସ କରିବା ଏବଂ ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ, ପୁଷ୍କରରେ ହାଲୁକା ହୋଇଯାଏ। ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଏପରି ପାପ ନଶ୍ଟ କରିପାରେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ହସ୍ତ ଯୋଗ କରି ପୁଷ୍କରକୁ ସ୍ମରଣ କରିଥାଏ— ସେ ମନେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ପରି ହୁଏ। ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପୁଷ୍କରରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ, ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ, ଏକ ମାସ କିମ୍ବା ଅର୍ଧମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେଉଁଠି ଥାଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଲାଭ କରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକଠାରୁ ଉପର ଥିବା ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ। ଯିଏ ପୁଷ୍କରକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଏ, ସେଉଁଠି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ, ପ୍ରତିକ୍ରମ ଓ କ୍ରମ ଉଭୟରେ, ପୁଷ୍କରର ସେବା କରିବା ଉଚିତ। ପୁଷ୍କରରେ ଯଥାବିଧି ସ୍ନାନ କଲେ, କୋଟି ଦାନ ଓ କର୍ମର ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯଥାବିଧି କରାଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟ, କେବଳ ପୁଷ୍କରକୁ ଦେଖିଲେ ମିଳିଯାଏ। ପୃଥିବୀରେ ଦଶ ଅରବ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତିଦିନ ତିନି ସମୟରେ ପୁଷ୍କରରେ ବସିଥାନ୍ତି। ପାହାଡ଼ ଓ ସମୁଦ୍ର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟୁଟ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଷ୍କର ଅମର ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ—ହଜାର ଜନ୍ମ ଧରି ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। କେବଳ ଏକଥର ପୁଷ୍କରରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ ଦହିଯାଏ। ପୁଷ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କ୍ଷେତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶକ। ଏବେ, ରାଜନ୍, ପଞ୍ଚମହାପାପର ନାଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ଧନ ମିଳେ। ଏହି ଜନ୍ମରେ କେହି ଦରିଦ୍ରତା, ରୋଗ, କୁଷ୍ଠ, ଅପମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ନ ଥିଲେ— ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ସହିତ ମଣ୍ଡଳ ରଚନା କରିଲେ ଧନ, ଆୟୁ, ସନ୍ତାନ ଓ ସୁଖ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ। ଯିଏ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ୱରୂପ ମନ୍ତ୍ରରେ, ନଉଟି ପଦ୍ମରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ, ଓ ଦେଖିଥାଏ— ବିଶେଷକରି କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କଲେ, କିମ୍ବା ଉତ୍ତରାୟନ-ଦକ୍ଷିଣାୟନ, ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ— ସେ ତୁରନ୍ତ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରେ, ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଦେବମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ଗୁରୁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କର ଭକ୍ତି, କୁଳ, ଶୂଚିତା, କ୍ରିୟା ଇତ୍ୟାଦି ଯାଞ୍ଚ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସେମାନେ ଯୋଗ୍ୟ ଥିବା ପ୍ରମାଣିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ମନରେ ସନ୍ଦେହ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱର ବୋଲି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏକ ବର୍ଷ ଧରି, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁପରି ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ସେମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ। "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ସଂସାର ସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ପୂଜା ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା।" "ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ ପାଠ, ମଣ୍ଡଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଠ ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।" "ଆମେ ବେଦିକ ସମୃଦ୍ଧି ଚାହୁଁଛୁ।" ଏମିତି ଅନୁରୋଧ କଲେ, ପାଣ୍ଡିତ୍ୟସମ୍ପନ୍ନ ଗୁରୁ ସେ ସମୟରେ— ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ କାର୍ତ୍ତିକରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି, ବନ୍ଧ ପଦ୍ମାସନରେ ବସି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସହସ୍ରଦଳ ପଦ୍ମରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ। ଧଳା ମାଳା, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର, ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କରି, ବାହାରେ ନଦୀ କୂଳକୁ ଯାଇ, ନିମ୍ନତମ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଦୁଧଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷର ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ଦେବେ; ଏହା ଚବାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ନଦୀକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମୁଦ୍ରକୁ ବହିଯାଏ। କିମ୍ବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନଦୀ, ପୋଖରୀ କିମ୍ବା ଘରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ; ଏହା ଚବାଇ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। "ଆପୋହିଷ୍ଠ" ମନ୍ତ୍ର ସାତଥର ଉଚ୍ଚାରଣ ଏବଂ "ଦେବତାଙ୍କର ଅବଶ୍ୟ" ବୋଲି ହାତରେ ଧରି "ଲଗାଅ" ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। "ଇରାବତୀ" ମନ୍ତ୍ରରେ ଧୋଇ, "ବ୍ରହ୍ମୋଦନ" ମନ୍ତ୍ର ମୁଁହରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଚବାଇ ଶେଷେ ଦୂରକୁ ଫେଙ୍ଗିବା ଏବଂ ଯେଉଁଠି ପଡ଼ିଲା ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ଯଦି ସିଧା, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଶୁଭ ଦିଗକୁ ଯାଏ, ଦେବତାର ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ଯଦି ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ପଛକୁ, ଅଶୁଭ ଦିଗକୁ ଯାଏ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦୂରେଇଯାନ୍ତି; ଉତ୍ତରକୁ ଯାଏ, ତେବେ ଫଳ ହେବ କି ନାହିଁ। ଯଦି ଦକ୍ଷିଣକୁ ଯାଏ, ଗୁରୁଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ। ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ।