ଏକ ସମୟର କଥା, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା—ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଭକ୍ତି ସହିତ କୌଳିନୀମାନେ ଗୁଡ଼ିକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ତାଙ୍କ ଗୋତ୍ରରେ କେବେ ଅନ୍ଧା, ଅପରିଚୟିତ କୌଳିନୀ ଜନ୍ମ ନେବେ ନାହିଁ। ଏଉଁ ଗୋତ୍ରରେ କେବେ ମାହିନା ନିଃସ୍ତର, କିମ୍ବା ପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟତା ହୀନ କୌଳିନୀ ହେବେ ନାହିଁ। ଏହି କାରଣରେ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଲୋକିକ କିମ୍ବା ପାରଲୋକିକ ଫଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଲ ଦେବା ନିଷିଦ୍ଧ। ନାରୀମାନେ କେବେ ଖଟା କିମ୍ବା ଅଲକାଲି ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଖାଦ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର, ସମସ୍ତ ସ୍ବାଦ ଦେଇ ଭଲ ଭାବରେ ପାକ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଘୀରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଭଲ ଭାବରେ ପାକ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର; ଏହିପରି ଶିଖରିଣୀ ଓ ଦହି ଦୁଧ ମିଶା ଅନେକ ପାନୀୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଖାଦ୍ୟ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି, ନାରୀମାନେ ଏହାକୁ ବିଶେଷ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି; ଘର ଧନ ଓ ଧାନରେ ପ୍ରଚୁର ହେବ, ନାରୀମାନେ ଶତ ଶତ ଲୋକରେ ଘିରି ରହିବେ। ଏଉଁ ଘରରେ ପିଠା ଓ ଶଷ୍କୁଳ ତିଆରି ହେବ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏଉଁ ଘରରେ କେବେ ଜ୍ୱର, ବିପଦ, ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ବିଚ୍ଛେଦ ହେବେ ନାହିଁ। ଏହି ଦାନ କରୁଥିବା ନାରୀ ନିଜ ପରିବାରରେ ୨୧ ପୁଖା ଶ୍ରେଣୀ, ପ୍ରଜା, ପୁତ୍ର, ଓ ଅନେକ ଦାସ-ଦାସୀମାନେ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ପୁରିକା ପିଠା ଦେଇଥିବା ନାରୀଙ୍କ ପରିବାର ପ୍ରଚୁର ହେଉଛି, ଦୀର୍ଘ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରମ୍ୟ ହେଉଛି, ପୁତ୍ର ଓ ପୁତ୍ରପୁତିରେ ପ୍ରଚୁର। ଯେଉଁ ଲୋକ ଶଷ୍କୁଳ ପିଠା ସମସ୍ତ ପରିବାରକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେହି ପରିବାର ଓ ଜନାନୀ-ସମ୍ବନ୍ଧିନୀମାନେ ଶୁଭ ହେଉଛନ୍ତି। ଯୁବତୀମାନେ ଶିଖରିଣୀ ପିଠା ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୃଢ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲାସ ପାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଲାଭରେ ପ୍ରଚୁର ହେଉଛନ୍ତି। ପ୍ରଜାପତି ମୋଦକ ପିଠା ଦାନ ବିଷୟରେ ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି—ଏହି ଦାନ ଗୌରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଏହି ଦାନ କରୁଥିବା ନାରୀ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ପୁତ୍ରମାତା, ଧର୍ମିକ, ଧନ ଓ ଶ୍ରୀରେ ସମୃଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଶମ୍ଭୁ ସହିତ ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ଶୁଭ ପିଠା, ମିଠା ଓ ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି, ଦାକ ରସ ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ଭାବରେ ଓ ଗୁଡ଼ ଖଣ୍ଡ ମିଶାଇ ତିଆରି କରାଯିବା ଉଚିତ। ଶରତ ଧାନ ଦେଇ ଖଣ୍ଡ ମିଶାଇ ତିଆରି କରାଯିବା ଏହି ପାନୀୟ ଓ ଖାଦ୍ୟ ନାରୀ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଖାଇବେ। ଏଠି, ବର୍ଷାଋତୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉଲ ମାନ୍ୟ ଓ ଯେଉଁ ପାନୀୟ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସମ୍ବୃଦ୍ଧି ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରି, କେସର ଲେପ ଓ ମାଳା ପରାଇ ଭଲ ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ। ପାଦକୁ ଚପଲ, ହାତରେ ନଡ଼ିଆ, ଚକ୍ଷୁରେ ଅଞ୍ଜନ, ମାଥାରେ ସିନ୍ଧୁର ଦେଇ; ଗୁଡ଼, ମିଠା ଫଳ ଓ ଯେଉଁ ସ୍ନିଗ୍ଧ ଜିନିଷ ଚାହିଁଥିବେ, ପାତ୍ରରେ ହାତରେ ରଖି, ନମସ୍କାର କରି ଦେଇ ନିଃସ୍ତାର କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ନିଜ ପରିବାର ଓ ପୁତ୍ରସହ ଏକାଠି ଖାଇବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା ଯଦି ସମ୍ପଦ ନାହିଁ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦାନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ। ଘରକୁ ଫେରି, ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଦାନ କରିବି—ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ଦୟା କର; ଏହିପରି, ନିଜ ଘରକୁ ଆସି, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଉଦ୍ଧୂନ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି କରିଲେ, ପିତୃମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଘରେ ଦାନ କରିଲେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦାନର ଏଠାରେ ଆଠ ଗୁଣ ଫଳ ମିଳେ; ନିମ୍ନ ଲୋକ ଦ୍ୱିଜମାନେ କରୁଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧକୁ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଘରରେ ଏକାନ୍ତ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ନିମ୍ନ ଲୋକ ଦେଖିଲେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଫଳ ହୁଏ, ପିତୃମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଆତ୍ମଜନ୍ମା ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି—ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ। ଗୌରୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଯେଉଁ ଦାନ କରାଯାଏ, ଏହି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି—ଏହି ଦାନ ରାଜସ୍ୱ ଭାବରେ ମନରେ ଜଣାଯାଏ, ଲୋକମାନେ ଖ୍ୟାତି ପାଆନ୍ତି। ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁଥିବା ଲୋକ ସଦା ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ପାକା ଖାଦ୍ୟ ଖୋଲା ଭାବରେ ଦେଇଲେ, ଲୋକମାନେ ଦେଖନ୍ତି। ଖୋଲା ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ କେବଳ ତୃପ୍ତି ପାଇଁ ଦେଖାଯାଏ, ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ; ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଖାଇଲେ, କୋଟି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଖାଇଥିବା ଫଳ ମିଳେ। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ପୁରାତନ କଥା ସତ୍ୟ; ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ କେବେ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମନୁ କହିଛନ୍ତି—ଯେଉଁ ଲୋକ ଖାଦ୍ୟ ଚାହିଁ ଆସିଥାଏ, ସେମାନେ ସକ୍ତୁ ମାଣ୍ଡ, ଖାଦ୍ୟ ଗୋଲା, ସଂୟାବା ପିଠା କିମ୍ବା ଦୁଧ-ଚାଉଳ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଋଷିମାନେ ଦେଖିଥିବା ପିଠା, କିମ୍ବା ଇଂଗୁଦା ଫଳ, ତିଲ ଦେଇ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ ଜଳ ଓ ସ୍ବାଗତ ନ ଦେଇ କରିବା ଉଚିତ; ଗୃଧ୍ର କିମ୍ବା କାଉ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଦାନ ନ ଯାଏ। ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ କରାଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୃପ୍ତି ଦେଉଛି; ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ, ଏଠି ଭକ୍ତି ମୂଳ କାରଣ। ପିତୃମାନେ ଭକ୍ତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ତୃପ୍ତି ହେଲେ ଇଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ପୁତ୍ର, ପୁତ୍ରପୁତି, ଧନ, ଧାନ ଓ ମନର ଆଶା ଦେଇଥାଏ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଉପାସନା କରିଲେ, ପୂର୍ବଜ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ଲୋକମାନେକୁ ଦେଇଥାଏ; ସମୟ ହେଉ କି ନହେଉ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଦା କରିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ସମ୍ଭବ, ସଦା ସ୍ନାନ କରି ଦାନ ଓ ଦିନ ଦେଇ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଦାନ ପିତୃମାନେ ପ୍ରିୟ। ପିତୃମାନେ ନିଜ ଉତ୍ତରଧିକାରୀକୁ ଦେଖି, ଅପେକ୍ଷାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଜଳ ଦେବା ଆଶା କରନ୍ତି। ବିଳମ୍ବ କେବେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ବା କୌଣସି ବାଧା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହି ଗୋତ୍ର ସଦା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବ।