त्वया प्रसादिता साद्ध्वी तुष्टा सा त्वेष्यति ध्रुवम्। विलंबो न त्वया कार्यो व्रज माधव माचिरम्
तू तिला शांत केलंस की ती सती नक्कीच समाधानी होईल. तू वेळ न घालवता, माधव, त्वरित जा.
लक्ष्मीस्ते पुरतो यातु सावित्र्याः सदनं शुभा। तस्यास्त्वं पदवीं गच्छ सांत्वयस्व प्रियां मम
तुझी लक्ष्मी सावित्रीच्या शुभ घरात आधी जाऊ दे. तू तिच्या मागून जा आणि माझ्या प्रियेचं मन समजावून घे.
न च ते विप्रियं देवि विविक्तं कर्तुमीहते। मुखं प्रेक्ष्य सदा कालं वर्तते तव सुंदरि
ती देवी कधीच तुझ्या मनाविरुद्ध, एकांतात काही करत नाही. सुंदरि, ती नेहमी तुझ्या चेहऱ्याकडे पाहूनच वागते.
एवंविधानि वाक्यानि मधुराणि बहूनि च। देवी श्रावयितव्या सा यथातुष्टाऽचिराद्भवेत्
अशा गोड आणि मनमिळाव्या अनेक गोष्टी देवीला सांगाव्यात, म्हणजे ती लवकरच प्रसन्न होईल.
एवमुक्तस्तदा विष्णुर्ब्रह्मणा लोककारिणा। जगाम त्वरितो भूत्वा सावित्री यत्र तिष्ठति
ब्रह्म्याने असं सांगितल्यावर, विष्णू, जो सृष्टीचा कर्ता आहे, तो त्वरित जिथे सावित्री आहे तिथे गेला.
दूरादेवागच्छमानं पत्न्या सह च केशवम्। उत्तस्थौ सत्वरा भूत्वा विष्णुना चाभिवंदिता
दूरवरून पत्नीसमवेत केशव येताना पाहून, ती पटकन उठली आणि विष्णूने तिला आदरानं वंदन केलं.
नमस्ते देवदेवेशि ब्रह्मपत्नि नमोस्तु ते। त्वां नमस्कृत्य सर्वो हि जनः पापात्प्रमुच्यते
देवतांचा अधीश्वरी, ब्रह्म्याची पत्नी, तुला नमस्कार. तुला वंदन केल्याने सर्व लोक पापातून मुक्त होतात.
पतिव्रता महाभागा ब्रह्मणस्त्वं हृदि स्थिता। अहर्निशं चिंतयंस्त्वां प्रसादं तेभिकांक्षति
तू पतीव्रता, महाभाग्यवती आणि ब्रह्म्याच्या हृदयात वास करणारी आहेस. लोक रात्रंदिवस तुझा विचार करतात आणि तुझ्या कृपेची अपेक्षा करतात.
सखीं चैनां प्रियां पृच्छ लक्ष्मीं भृगुसुतां सतीम्। यदि च श्रद्दधा नासि वाक्यादस्मात्सुलोचने
तुझ्या या प्रिय मैत्रिणीला, भृगुपुत्री लक्ष्मीला विचार, जर तुझ्या मनात माझ्या शब्दांवर विश्वास नसेल, सुंदर नेत्रे असलेल्या.
एवमुक्त्वा ततः शौरिः सावित्र्याश्चरणद्वयम्। उभाभ्यां चैव हस्ताभ्यां क्षम देवि नमोस्तु ते
असं म्हणून, शौरिने सावित्रीच्या दोन्ही पायांना वंदन केलं आणि दोन्ही हातांनी म्हणाला, 'देवी, मला क्षमा कर, तुला नमस्कार.'
जगद्वंद्ये जगन्मातरिति स्पृष्ट्वाऽभ्यवन्दत। संकोच्य पादौ सा देवी स्वकरेण करौ हरेः
जगद्वंद्ये, जगन्माते असं म्हणून त्याने तिचे पाय स्पर्श करून वंदन केलं. त्या देवीने आपले पाय मागे घेतले आणि स्वतःच्या हातांनी हरिचे हात स्पर्श केले.
गृहीत्वोवाच तं विष्णुं सर्वं क्षान्तं मयाच्युत। इयं लक्ष्मीः सदा वत्स हृदये ते निवत्स्यति
तिने त्याचे हात धरून विष्णूला सांगितलं, 'अच्युत, मी सर्व क्षमा केलं आहे. ही लक्ष्मी नेहमी तुझ्या हृदयात राहील, वत्सा.'
विना त्वया न चान्यत्र रतिं यास्यति कर्हिचित्। भृगोः पत्न्यां समुत्पन्ना पत्न्येषा तव सुव्रता
तुझ्याशिवाय ती कधीच कुठेही आनंद मानणार नाही. भृगुपत्नीपासून जन्मलेली ही सती तुझीच पत्नी आहे.
देवदानवयत्नेन संभूता चोदधौ पुनः। भगवान्यत्र तत्रैषा अवतारं च कुर्वती
देव आणि दानवांच्या प्रयत्नाने ती पुन्हा समुद्रातून प्रकट झाली. भगवंत, ती इथेच अवतार घेत आहे.
देवत्वे देवदेहा वै मानुषत्वे च मानुषी। त्वत्सहाया न संदेहो दांपत्यव्रतिनी चिरम्
देवतांच्या देहात असो वा माणसांच्या रूपात असो, ती तुझी सोबतीच आहे, यात शंका नाही. ती दीर्घकाळ पतीपत्नीच्या व्रतात निष्ठावान राहते.
यन्मया चात्र कर्त्तव्यं प्रभोतन्मां वदस्व वै। विष्णुरुवाच॥ यज्ञावसानं संजातं प्रेषितोहं तवांतिकं
इथे मला काय करावं लागेल, प्रभो, ते मला सांग. विष्णू म्हणाले: यज्ञ पूर्ण झाला आहे; मी तुझ्याकडे पाठवला गेलो आहे.
सावित्रीमानय क्षिप्रं मया स्नानं समाचरेत्। आगच्छ त्वरिता देवि याहि तत्र मुदान्विता
सावित्रीला लवकर आण, म्हणजे ती माझ्यासोबत स्नान करू शकेल. देवी, तूही लवकर ये आणि आनंदाने तिथे जा.
पश्यस्व स्वपतिं गत्वा देवैः सर्वैस्समन्वितम्। लक्ष्मीरुवाच॥ आर्ये उत्तिष्ठ शीघ्रं त्वं याहि यत्र पितामहः
आपल्या पतीला देवांसह पाहायला जा. लक्ष्मी म्हणाली: आर्ये, तू पटकन उठ आणि जिथे पितामह आहेत तिथे जा.
विना त्वया न यास्यामि स्पृष्टौ पादौ मया तव। उत्थाप्य साग्रहीद्धस्तं दक्षिणा दक्षिणे करे
तुझ्याशिवाय मी जाणार नाही; मी तुझे पाय स्पर्श केले आहेत. तिला उठवून तिने तिचा उजवा हात आपल्या उजव्या हातात घेतला.
चिरायमाणां सावित्रीं ज्ञात्वा देवः पितामहः। समीपस्थं महादेवमिदमाह तदा वचः1.34.
सावित्री उशीर करते आहे हे ओळखून देव पितामहांनी जवळ असलेल्या महादेवीला हे शब्द सांगितले.
गच्छ त्वमनया सार्द्धं पार्वत्याऽसुरदूषण। गौरी त्वदग्रतो यातु पश्चात्त्वं गच्छ शंकर
पार्वतीसोबत जा, असुरांचा नाश करणाऱ्या. गौरी तुझ्या पुढे जाऊ दे, आणि तू तिच्या मागे जा, शंकरा.
प्रतिबोध्यानय यथा शीघ्रमायाति तत्कुरु। एवमुक्तौ तदा तौ तु पार्वतीपरमेश्वरौ
तिला जागे कर आणि लवकर आण; ती लगेच यावी यासाठी जे करावं लागेल ते कर. असे सांगितल्यावर पार्वती आणि परमेश्वर—
गत्वादिष्टौ दंपती तां प्रोचतुर्ब्रह्मणः प्रियाम्। बृहत्कृत्यं त्वया तत्र करणीयं पतिव्रते
त्या दोघांनी आज्ञा पाळून ब्रह्माच्या प्रियतमेपाशी जाऊन सांगितले: 'पतिव्रता स्त्री म्हणून तुला तिथे मोठं कार्य करावं लागेल.'
पृच्छस्वेमां वरारोहां गौरीं पर्वतनंदिनीम्। लक्ष्मीं चैतां विशालाक्षीमिंद्राणीं वा शुभानने
ही सुंदर गौरी, पर्वताची कन्या, किंवा ही विशाल नेत्रांची लक्ष्मी, किंवा इंद्राणी, या कोणालाही विचार, शुभेच्छुक.
यासां वा श्रद्धधासि त्वं पृच्छ देवि नमोस्तु ते। आशीर्वादस्तया दत्तो देवदेवस्य शूलिनः
तुला ज्यांच्यावर विश्वास आहे त्या देवीला विचार, तुला नमस्कार. तिने देवतांचा देव, शूलधारी याला आशीर्वाद दिला.
शरीरार्धे च ते गौरी सदा स्थास्यति शंकर। अनया शोभसे देव त्वया त्रैलोक्यसुंदर
गौरी नेहमी तुझ्या शरीराच्या अर्ध्या भागात राहील, शंकरा. तिच्यामुळे तू तिन्ही लोकांत सुंदर दिसतोस, देव.
सुखभागि जगत्सर्वं त्वया नाथेन शत्रुहन्। एवं ब्रुवंती सावित्री गृहीता ब्रह्मणः प्रिया
संपूर्ण जग सुखी आहे कारण तू आहेस, शत्रूंचा नाश करणाऱ्या नाथा. असे म्हणून सावित्रीला ब्रह्माच्या प्रियतमेने नेले.
गौर्य्या च वामहस्ते तु लक्ष्म्या वै दक्षिणे करे। अभिवंद्य तु तां देवीं शंकरो वाक्यमब्रवीत्
गौरीने तिचा डावा हात धरला आणि लक्ष्मीने उजवा हात. त्या देवीला वंदन करून शंकराने असे शब्द सांगितले.
एह्यागच्छ महाभागे यत्र तिष्ठति ते पतिः। तत्र गच्छ वरारोहे स्त्रीणां भर्ता परागतिः
महा भाग्यवती, जिथे तुझे पती उभे आहेत तिथे ये. सुंदर स्त्री, तिथे जा; स्त्रियांसाठी पतीच सर्वश्रेष्ठ ध्येय आहे.
बृहदाग्रहणे देवि प्रणयाद्गंतुमर्हसि। लक्ष्मीश्चैषा पार्वती च स्थिता देवि तवाग्रतः
या मोठ्या निमंत्रणाने, देवी, तू प्रेमाने जावी. लक्ष्मी आणि पार्वती तुझ्या समोर उभ्या आहेत, देवी.