नाभिं च पद्मनाभाय हृदयं मन्मथाय वै।। श्रीधराय विभोर्वक्षः करौ मधुभिदे नमः
नाभीला पद्मनाभाला, हृदयाला मनमथाला, छातीला श्रीधराला आणि हातांना मधुभिदाला नमस्कार.
वैकुण्ठाय नमः कंठमास्यं पद्ममुखायवै।। नासामशोकनिधये वासुदेवाय चाक्षिणी
गळ्याला वैकुंठाला, तोंडाला पद्ममुखाला, नाकाला अशोकनिधीला आणि डोळ्यांना वासुदेवाला नमस्कार.
ललाटं वामनायेति हरये च पुनर्भ्रुवौ।। अलकं माधवायेति किरीटं विश्वरूपिणे
कपाळाला वामनाला, भुवयांना हरिला, केसांना माधवाला आणि मुकुटाला विश्वरूपिणेला नमस्कार.
नमः सर्वात्मने तद्वच्छिर इत्यभिपूजयेत्।। एवं संपूज्य गोविंदं धूपमाल्यानुलेपनैः
डोक्याला सर्वात्म्याला नमस्कार करून, अशा प्रकारे पूजा करावी. नंतर गोविंदाची धूप, फुले आणि उटण्याने पूजा करावी.
ततस्तु मंडलं कृत्वा स्थंडिलं कारयेन्मृदा।। चतुरश्रं समंताच्च रत्निमात्रमुदक्प्लवम्
मग एक वर्तुळ करून, मातीने एक उंचवटा तयार करावा, जो सर्व बाजूंनी चौकोनी, रत्नि इतका मोठा आणि पाण्याने वेढलेला असावा.
श्लक्ष्णं हृद्यं च परितो वप्रत्रयसमावृतम्।। त्रिरंगुलोच्छ्रितावप्रास्तद्विस्तारो द्विरंगुलः३४ (पा. – च्छिता) नदी वालुकया सूर्ये लक्ष्म्याः प्रतिकृतिं न्यसेत्
तो उंचवटा गुळगुळीत, मनाला भावणारा, तीन बाजूंनी तीन बोटे उंच आणि दोन बोटे रुंद अशा कडांनी वेढलेला असावा; नदीच्या वाळूने, सूर्याच्या दिशेने लक्ष्मीची मूर्ती ठेवावी.
स्थंडिले सूर्यमध्यस्थ लक्ष्मीमभ्यर्चयेद्बुधः।। नमो देव्यै नमः शांत्यै नमो लक्ष्म्यै नमः श्रिये
त्या उंचवट्यावर, सूर्याच्या मध्यभागी लक्ष्मीची पूजा करावी: 'देवीस नमस्कार, शांतिला नमस्कार, लक्ष्मीला नमस्कार, श्रीला नमस्कार.'
नमस्तुष्ट्यै नमः पुष्ट्यै सृष्ट्यै दृष्ट्यै नमो नमः।। विशोका दुःखनाशा यविशोका वरदास्तु ते
'तुष्टीला नमस्कार, पुष्टीला नमस्कार, सृष्टीला, दृष्टिला पुन्हा पुन्हा नमस्कार; विषोका, दुःख नष्ट करणारी, वर देणारी, तू आम्हाला दुःखरहित कर.'
विशोका मेस्तु संपत्त्यै विशोका सर्वसिद्धये।। ततः शुभ्रांबरैः सूर्यं वेष्ट्य संपूजयेत्फलैः
समृद्धीसाठी आणि सर्व सिद्धीसाठी दुःखमुक्ती व्हावी. त्यानंतर, शुद्ध पांढऱ्या वस्त्रांनी सूर्याला गुंडाळून, फळांनी त्याची पूजा करावी.
भक्ष्यैर्नानाविधैस्तद्वत्सुवर्णकमलेन च।। राजतीषु च पात्रीषु न्यसेद्दर्भोदकं बुधः
नानाविध खाण्याच्या पदार्थांनी आणि सुवर्ण कमळाने, तसेच चांदीच्या पात्रांत, ज्ञानी माणसाने कुशांच्या पाण्याचे ठेवावे.
ततस्तु नृत्यगीतानि कारयेत्सकलां निशाम्।। यामत्रये व्यतीते तु तत उत्थाय मानवः
मग संपूर्ण रात्रभर नृत्य आणि गाण्याची व्यवस्था करावी; आणि रात्रीचे तीन प्रहर गेले की, माणसाने उठावे.
अभिगम्य च विप्राणां मिथुनानि च पूजयेत्।। शक्तितस्त्रीणि चैकं वा वस्त्रमाल्यानुलेपनैः
ब्राह्मण आणि त्यांच्या पत्नींच्या जवळ जाऊन त्यांची पूजा करावी; आपल्या सामर्थ्यानुसार स्त्रियांना, किंवा निदान एकाला, वस्त्र, फुलमाळा आणि उटणे द्यावे.
शयनस्थानि पूज्यानि नमोस्तु जलशायिने।। ततस्तु गीतवाद्येन रात्र्यां जागरणे कृते
जे झोपलेले आहेत त्यांचा सन्मान करावा—पाण्यावर झोपणाऱ्याला नमस्कार असो. त्यानंतर, गाणे आणि वाद्य यांच्या सहाय्याने रात्रभर जागरण करावे.
प्रभाते च ततः स्नानं कृत्वा दांपत्यमर्चयेत्।। भोजयेच्च यथाशक्ति वित्तशाठ्येन वर्जितः
सकाळी स्नान करून, दांपत्याची पूजा करावी; आणि आपल्या क्षमतेनुसार, कंजूषपणा न करता त्यांना जेवू घालावे.
भक्त्याश्रुत्वापुराणानितद्दिनंचातिवाहयेत्।। अनेन विधिना सर्वं मासिमासि समाचरेत्
त्या दिवशी भक्तीने पुराणे ऐकावीत आणि दिवस घालवावा; आणि या पद्धतीने प्रत्येक महिन्यात सर्व विधी करावेत.
व्रतांते शयनं दद्याद्गुडधेनुसमन्वितं।। सोपधानं सविश्रामं स्वास्तरावरणं शुभं
व्रताच्या शेवटी, गूळ आणि गाय यांसह पलंग, उशी, विश्रांतीसाठी जागा आणि सुंदर चादर द्यावी.
यथालक्ष्मीर्नरेश त्वां न परित्यज्य गच्छति।। तथा सुरूपतारोग्यमशोकं चास्तु मे सदा
राजा, जशी लक्ष्मी तुला कधीच सोडून जात नाही, तशीच सौंदर्य, आरोग्य आणि दुःखरहितपणा नेहमी माझ्याकडे राहो.
यथा देवेन रहिता न लक्ष्मीर्जायते क्वचित्।। तथा विशोकता मेऽस्तु भक्तिरग्य्रा च केशवे
जशी देवाशिवाय लक्ष्मी कधीच कुठे उत्पन्न होत नाही, तशीच मला नेहमी दुःखमुक्ती आणि अढळ भक्ती केशवाकडे लाभो.
मंत्रेणानेन शयनं गुडधेनुसमन्वितं।। सूर्यश्च लक्ष्म्या सहितो दातव्यो भूतिमिच्छता
या मंत्राने, गूळ आणि गाय यांसह पलंग, लक्ष्मी आणि सूर्य यांच्यासह, जो संपत्तीची इच्छा करतो त्याने द्यावा.
उत्पलं करवीरं वाप्यम्लानं चैव कुंकुमं।। केतकं सिंधुवारं च मल्लिकागंधपाटला
नीलकमळ, करवीर, ताजे कुंकुम, केतकी, सिंधुवारा, मल्लिका आणि पाटळ फुले—
कदंबं कुब्जकं जाती शस्तान्येतानि सर्वदा गुडधेनुविधानं च समाचक्ष्व मुनीश्वर५० 1.21.
कदंब, कुब्जक आणि जाती—ही फुले नेहमी योग्य आहेत. आता, मुनिश्रेष्ठा, गूळ-गाय कशी द्यावी ते सांग.
किं रूपा केन मंत्रेण दातव्या तदिहोच्यतां गुडधेनुविधानस्य यद्रूपमिह यत्फलम्
ती कशा रूपाची, कोणत्या मंत्राने द्यावी हे येथे सांग. गूळ-गाय कशी असावी आणि तिचे फळ काय आहे ते स्पष्ट कर.
तदिदानीं प्रवक्ष्यामि सर्वपापविनाशनम्।। कृष्णाजिनं चतुर्हस्तं प्राग्ग्रीवं विन्यसेद्भुवि
आता मी सर्व पापांचा नाश करणारे सांगतो. जमिनीवर चार हात लांब कृष्णमृगाची कातडी, मान पूर्वेकडे ठेवून, पसरावी.
गोमयेनानुलिप्तायां दर्भानास्तीर्य सर्वतः।। लघ्वेणकाजिनं तद्वत्वत्सं च परिकल्पयेत्
गायीच्या शेणाने लिंपलेल्या जागेवर सर्वत्र कुशा पसराव्यात; त्याचप्रमाणे लहान बोकडाची कातडी आणि वासरूही तयार करावे.
प्राङ्मुखीं कल्पयेद्धेनुं मृदा वा गां सवत्सकां।। उत्तमा गुडधेनुः स्यात्सदा भारचतुष्टयं
पूर्वमुखी गाय मातीची किंवा वासरासह बनवावी; उत्तम गूळ-गाय नेहमी चार प्रमाण वजनाची असावी.
वत्सं भारेण कुर्वीत भाराभ्यां मध्यमा स्मृता।। अर्द्धभारेण वत्सस्स्यात्कनिष्ठा भारकेण तु
वासरू एक प्रमाणाने करावे; दोन प्रमाणांनी ते मध्यम समजले जाते; अर्ध्या प्रमाणाने वासरू लहान, आणि चौथ्या भागाने सर्वात लहान समजावे.
चतुर्थांशे नवत्सः स्याद्गृहवित्तानुसारतः।। धेनुवत्सौ कृतौ चोभौ सितसूक्ष्मांबरावृतौ
चौथ्या भागात, घरातील संपत्तीप्रमाणे वासरू असावे. गाय आणि वासरू दोन्ही, बारीक शुभ्र वस्त्रांनी झाकलेली असावीत.
शुक्तिकर्णाविक्षुपादौ शुचिमुक्ताफलेक्षणौ।। सितसूत्रसिराजालौ सितकंबलकंबलौ
शंखासारखी कान, ऊसासारखी पाय, मोत्यासारखी शुद्ध डोळे, शुभ्र दोरे व शुभ्र हारांनी सजलेली, आणि शुभ्र चादरींनी झाकलेली असावीत.
ताम्रगंडकपृष्ठौ द्वौ सितचामरलोमकौ।। विद्रुमभ्रूयुगावेतौ नवनीतस्तनान्वितौ
तांबूस गाल व पाठ, शुभ्र चामरासारखे केस, प्रवाळासारख्या भुवया, आणि ताज्या लोण्याने भरलेली स्तन असावेत.
काञ्चनाक्षियुगोपेताविन्द्रनीलकनीनिकौ।। क्षौमपुच्छौ कांस्यदोहौ शुभ्रातिकमनीयकौ
सोन्याच्या डोळ्यांची जोडी, निळ्या नीलमणीसारखे डोळ्यांचे काळे, उत्तम कापडाचे शेपूट, कांस्यासारखे पुढचे पाय, आणि अत्यंत सुंदर व तेजस्वी असाव्यात.