सर्वकामप्रदा देवी भविष्यसि शुभप्रदे। यश्चेदं पठते स्तोत्रं शृणुयाद्वाप्यभीक्ष्णशः
तू सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आणि शुभ देणारी देवी होशील. जो कोणी हे स्तोत्र वाचतो किंवा वारंवार ऐकतो,
सर्वार्थसिद्धिं लभते नरो नास्त्यत्र संशयः। "गायत्र्युवाच। भविष्यत्येवमेवं तु यत्त्वया पुत्र भाषितम्
तो सर्व कार्यात यश मिळवतो, यात काहीही शंका नाही. गायत्री म्हणाली: पुत्रा, जसे तू बोललास, तसेच नक्कीच होईल.
भीष्मउवाच। अत्यद्भुतमिदं ब्रह्मन्श्रुतवानस्मि तत्त्वतः। अभिषेकं तु गायत्र्याः सदस्यत्र तथा कृतम्
भीष्म म्हणाले: हे ब्राह्मण, मी हे अतिशय अद्भुत कथन खरेखुरे ऐकले. येथे सभेत गायत्रीचे अभिषेक झाले.
विरोधं चैव सावित्र्या शापदानं तथा कृतम्। विष्णुना च यथा देवी सर्वस्थानेषु कीर्तिता
सावित्रीने केलेला विरोध आणि शाप देणे तसेच झाले. विष्णूंनी सर्व ठिकाणी देवीचे स्तवन कसे केले, तेही मी ऐकले.
गायत्री चापि रुद्रेण स्तुता च वरवर्णिनी। तं श्रुत्वा प्रतिमात्मानं विस्तरेण पितामहम्
रुद्राने गायत्रीचे सुंदर गुणगान केले. हे ऐकून, परमात्म्याने ब्रह्माला सगळ्या गोष्टी सविस्तर सांगितल्या.
प्रहृष्टानि च रोमाणि प्रशांतं च मनो मम। श्रुत्वा मे परमा प्रीतिः कौतूहलमथैव हि
माझ्या अंगावर आनंदाने रोमांच उभे राहिले, मन शांत झाले; हे ऐकून मला अत्यंत समाधान आणि मोठी उत्सुकता वाटली.
नारायणस्तु भगवान्कृत्वा तां परमां च वै। ब्रह्मपत्न्याः स्तुतिं भक्त्या न्यस्यतां पर्वतोपरि
भगवान नारायणाने भक्तीभावाने ब्रह्मपत्नीसाठी ती श्रेष्ठ स्तुती रचली आणि ती पर्वतावर ठेवली.
उवाच वचनं विष्णुस्तुष्टिपुष्टिप्रदायकम्। श्रीमति ह्रीमती चैव या च देवीश्वरी तथा
मग विष्णूने समाधान आणि पोषण देणारी वचने त्या तेजस्वी, लाजाळू आणि सर्वांची अधिष्ठात्री देवीला सांगितली.
एतदेव श्रुतं ब्रह्मंस्तव वक्त्राद्विनिःसृतम्। उत्तरं तत्र यद्भूतं यच्च तस्मिन्स्थले कृतम्
ब्रह्मा, हे सर्व मी तुझ्या तोंडून ऐकले आहे—नंतर काय घडले आणि त्या ठिकाणी काय झाले ते सांग.
आनुपूर्व्या च तत्सर्वं भगवान्वक्तुमर्हति। श्रुतेन मे देहशुद्धिर्भविष्यति न संशयः
भगवंता, तू सर्व काही क्रमाने सांगावे; ते ऐकून माझे शरीर शुद्ध होईल, यात शंका नाही.
पुलस्त्य उवाच। यजतः पुष्करे तस्य देवस्य परमेष्ठिनः। शृणुराजन्निदं चित्रं पूर्वमेव यथाकृतम्
पुलस्त्य म्हणाले: राजन, परमेष्ठी देव पुष्करात यज्ञ करत असताना, याआधी काय घडले ते अद्भुत कथानक ऐक.
आदौ कृतयुगे तस्मिन्यजमाने पितामहे। मरीचिरंगिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः
त्या कृतयुगाच्या सुरुवातीला, ब्रह्मा यज्ञ करत असताना, मरीची, अंगिरस, पुलस्त्य, पुलह, आणि क्रतू—
दक्षः प्रजापतिश्चैव नमस्कारं प्रचक्रिरे। विद्योतमानाः पुरुषाः सर्वाभरणभूषिताः
आणि दक्ष प्रजापती—हे सर्व पुरुष सर्व अलंकारांनी सजलेले, तेजाने झळकत, नमस्कार करत होते.
उपनृत्यंति देवेशं विष्णुमप्सरसां गणाः। ततो गंधर्वतूर्यैस्तु प्रतिनंद्य विहायसि
अप्सरांचा समूह देवांचा देव विष्णू समोर नृत्य करत होता; मग गंधर्वांच्या वाद्यांसह आकाशात आनंद करत होते.
बहुभिः सह गंधर्वैः प्रगायति च तुंबरुः। महाश्रुतिश्चित्रसेन ऊर्णायुरनघस्तथा
अनेक गंधर्वांसोबत तुम्बुरू गात होता; त्याच्याबरोबर महाश्रुती, चित्रसेन, ऊर्णायू आणि अनघ हेदेखील गायन करत होते.
गोमायुस्सूर्यवर्चाश्च सोमवर्चाश्च कौरव। युगपच्च तृणायुश्च नंदिश्चित्ररथस्तथा
गोपाळ, सूर्यवर्चस, सोमवर्चस, तृणायू, नंदी आणि चित्ररथ हे सर्व एकत्र होते.
त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः। कलिः पंचदशश्चात्र तारकश्चात्र षोडशः
त्यात तेरावा शालिशिरा, चौदावा पर्जन्य, पंधरावा कलि आणि सोळावा तारक होता.
हाहाहूहूश्च गंधर्वो हंसश्चैव महाद्युतिः। इत्येते देवगंधर्वा उपगायंति ते विभुम्
हाहा आणि हूहू हे गंधर्व, तसेच तेजस्वी हंस—हे सर्व दिव्य गंधर्व प्रभूचे गाणे गात होते.
तथैवाप्सरसो दिव्या उपनृत्यंति तं विभुं। धातार्यमा च सविता वरुणोंशो भगस्तथा
त्याचप्रमाणे, दिव्य अप्सरा त्या प्रभूसमोर नृत्य करत होत्या; धाता, अर्यमन, सविता, वरुण, अंश आणि भग हेही होते.
इंद्रो विवस्वान्पूषा च त्वष्टा पर्जन्य एव च। इत्येते द्वादशादित्या ज्वलंतो दीप्ततेजसः
इंद्र, विवस्वान, पूषा, त्वष्टा आणि पर्जन्य—हे बारा आदित्य तेजाने झळकत होते.
चक्रुरस्मिन्सुरेशाश्च नमस्कारं पितामहे। मृगव्याधश्च शर्वश्च निर्ऋतिश्च महायशाः
सुरेश्वरांनी ब्रह्माला नमस्कार केले; मृगव्याध, शर्व आणि कीर्तीमान निरृति हेही होते.
अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी चापराजितः। भवो विश्वेश्वरश्चैव कपर्दी च विशांपते
अजैकपाद, अहिर्बुध्न्य, पिनाकी, अपराजित, भव, विश्वेश्वर आणि कपर्दी—हे सर्व, राजन, तिथे उपस्थित होते.
स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे। अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः
तेथे पावन स्थाणु, भग, आणि रुद्र उभे होते. अश्विनी कुमार, आठ वसु आणि बलाढ्य मरुतगणही तेथे उपस्थित होते.
विश्वेदेवाश्च साध्याश्च तस्मै प्रांजलयः स्थिताः। शेषाद्यास्तु महानागा वासुकिप्रमुखाहयः
विश्वदेव आणि साध्य देवता हात जोडून त्यांच्यासमोर उभ्या होत्या. शेष, वासुकी यांच्या पुढाकाराने महानागही तेथे आले होते.
काश्यपः कंबलश्चापि तक्षकश्च महाबलः। एते नागा महात्मानस्तस्मै प्रांजलयः स्थिताः
काश्यप, कंबळ आणि बलाढ्य तक्षक हे महानागही हात जोडून त्यांच्यासमोर उभे राहिले.
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्च महाबलः। वारुणिश्चैवारुणिश्च वैनतेया व्यवस्थिताः
तार्क्ष्य, अरिष्टनेमि, बलाढ्य गरुड, तसेच वारुणी, आरुणी आणि विनता यांची मुलेही तेथे उपस्थित होती.
नारायणश्च भगवान्स्वयमागत्य लोकवान्। प्राह लोकगुरुं श्रीमान्सहसर्वैर्महर्षिभिः
भगवान नारायण स्वतः सर्व लोकांचे स्वामी येऊन, सर्व महर्षींसह लोकगुरूला, त्या तेजस्वी ब्रह्मदेवाला, संबोधून बोलले.
त्वया ततमिदं सर्वं त्वया सृष्टं जगत्पते। तस्माल्लोकेश्वरश्चासि पद्मयोने नमोस्तु ते
हे जग सर्व तुझ्यामुळे व्यापले आहे; हे जगाच्या अधिपती, तूच याची निर्मिती केली आहेस. म्हणूनच, हे कमलजन्मा, सर्वांचा स्वामी तूच आहेस. तुला नमस्कार असो.
यदत्र ते मया कार्यं कर्तव्यं च तदादिश। एवं प्रोवाच भगवान्सार्धं देवर्षिभिः प्रभुः
इथे माझ्याकडून जे काही करावयाचे असेल ते कृपया सांग. असे प्रभूने सर्व देवर्षींसह विनंतीपूर्वक सांगितले.
नमस्कृत्य सुरेशाय ब्रह्मणेऽव्यक्तजन्मने। स च तत्रस्थितो ब्रह्मा तेजसा भासयन्दिशः
सर्व देवांचे स्वामी, अव्यक्तजन्मा ब्रह्मदेव यांना वंदन करून तो तेथे उभा राहिला. ब्रह्मदेवाच्या तेजाने सर्व दिशांना प्रकाश मिळाला.