भोभोस्त्यजत वासांसि दीक्षां कारयितास्मि वः। एवं ते दानवा भीष्म भृगुरूपेण धीमता
मित्रांनो, वस्त्रे काढा; मी तुमची दीक्षा करणार आहे. भीष्मा, मग त्या बुद्धिमान भृगुरूपाने दानवांना दीक्षा दिली.
आंगिरसेन ते तत्र कृता दिग्वाससोसुराः। बर्हिपिच्छध्वजं तेषां गुंजिका चारुमालिकां
तेथे आंगिरसाने त्या असुरांना दिशाच वस्त्र केले. त्यांना मोरपिसांचा ध्वज आणि गुञ्जाच्या सुंदर माळा दिल्या.
दत्वा चकार तेषां तु शिरसो लुंचनं ततः। केशस्योत्पाटनं चैव परमं धर्मसाधनम्
हे दिल्यावर, त्याने त्यांच्या डोक्यावरील केस उपटले, जे धर्मसाधनेसाठी सर्वश्रेष्ठ मानले जाते.
धनानामीश्वरो देवो धनदः केशलुंचनात्। सिद्धिं परमिकां प्राप्ताः सदा वेषस्य धारणात्
धनाचा स्वामी असलेला देव, केस उपटल्यामुळे आणि ते वेष नेहमी धारण केल्यामुळे, सर्वोच्च सिद्धीला पोहोचला.
नित्यत्वं लभ्यते ह्येवं पुरा प्राहार्हतः स्वयम्। वालोत्पाटेन देवत्वं मानुषैर्लभ्यते त्विह
असे केल्याने अमरत्व मिळते, असे पूर्वी अरहतांनी स्वतः सांगितले आहे. येथे माणसांना केस उपटल्याने देवपद मिळते.
किं न कुर्वीत तत्तस्मान्महापुण्यप्रदं यतः। मनोरथो हि देवानां लोके वै मानुषे कदा
मग हे महान पुण्य देणारे कृत्य का करू नये? कारण देवांना जेव्हा मानवी जन्म मिळतो, तेव्हा हेच त्यांचे मोठे स्वप्न असते.
अस्मिन्स्याद्भारते वर्षे जन्मनः श्रावके कुले। तपसा युञ्ज्महेस्मान्वै केशोत्पाटनपूर्वकम्
या भारतभूमीत, जन्माने श्रावकांच्या कुळात, आपण केस उपटून तपश्चर्या करायला हवी.
तीर्थंकराश्चतुर्विंशत्तथा तैस्तु पुरस्कृताः। छायाकृतं फणींद्रेण ध्यानमार्गप्रदर्शकम्
चोवीस तीर्थंकरांना त्यांनी अशा प्रकारे सन्मान दिला आणि फणींद्राने सावली करून ध्यानमार्ग दाखवला.
स्तुवन्तं मंत्रवादेन स्वर्गो हस्तगतोर्हतं। मोक्षो वा भविता नूनं विचारः कोत्र कथ्यते
मंत्रांनी स्तुती केल्याने अरहतांना स्वर्ग मिळतो किंवा निश्चितच मोक्ष मिळतो; यात काहीच शंका नाही.
कदा स्यामर्षयो भूत्वा सूर्याग्निसमतेजसः। जप्त्वा विरागिणश्चैवमनुपंचांगकं तथा
कधी आपण ऋषी होऊ, सूर्य आणि अग्नीइतके तेजस्वी, विरक्तपणे आणि पंचांग मंत्राचा जप करीत?
तथा तपस्यतां मृत्युं गतानां कालपर्ययात्। पाषाणेन शिरोभग्नं भवते पुण्यकर्मणाम्
अशी तपश्चर्या करताना, नियतीनुसार मृत्यू आल्यावर, डोक्यावर दगड मारून देह ठेवणे हे पुण्यवानांचे कृत्य मानले जाते.
अरण्ये निर्जने वासःकदा वै भविता हि नः। कर्णजप्यं श्रावकाश्च करिष्यंति समाहिताः
कधी आपण निर्जन अरण्यात राहू? तेव्हा एकाग्र श्रावक कानात जप करतील.
भोभो ऋषे न गंतव्यं मोक्षमार्गी यतो भवान्। लब्धानि यानि स्थानानि भूयोवृत्तिकराणि च
ऋषी, तुम्ही मुक्तीच्या मार्गावर जाऊ नका, कारण तुम्ही ज्या स्थानांना मिळवले आहेत, ती पुन्हा पुन्हा फळ देणारी आहेत.
त्याज्यानि तेन चैतानि सत्यमेव वचो हि नः। अस्मदीयेन तपसा नियमैर्विविधैस्तथा
म्हणूनच, ही स्थानं सोडली पाहिजेत, कारण आमचं वचन खरं आहे; आमच्या तपाने आणि विविध नियमांनीही तसंच केलं आहे.
व्रजध्वं चोत्तमं स्थानं मोक्षमार्गं च यं बुधाः। विंदंति भक्तिभावेन तपोयुक्तास्तपस्विनः
त्या श्रेष्ठ स्थानाकडे, मुक्तीच्या मार्गाकडे जा, जिथे ज्ञानी भक्तीने आणि तपाने पोहोचतात.
अक्षेषु निग्रहो यत्र दयाभूतेषु सर्वदा। तत्तपोधर्ममित्युक्तं सर्वा चान्या विडंबना
जिथे इंद्रियांवर संयम असतो आणि सर्व प्राण्यांवर नेहमी दया असते, तोच खरा तपाचा धर्म आहे; बाकी सर्व केवळ दिखावा आहे.
ज्ञात्वैतद्भवता साध्यं गंतव्यं परमं पदम्। यां वै तीर्थंकरा याता यां गतिं योगिनो गताः
हे जाणून, तू प्रयत्न कर आणि त्या परम पदाला पोहोच, जिथे तीर्थकर्ते आणि योगी पोहोचले आहेत.
एवं वै देवताः पूर्वं विद्याधरमहोरगाः। मनोरथाभिलाषांस्ते चिंतयंतो दिवानिशम्
पूर्वी देवता, विद्याधर आणि महोरग यांनी दिवसरात्र आपल्या मनातील इच्छा सतत चिंतित केल्या.
यद्येषणा वै युष्माकं संसारविरतौ कृता। परित्यजध्वं दाराणि स्वर्गमार्गार्गलानि च
जर संसाराची इच्छा तुमच्यातून खरोखर संपली असेल, तर पत्नी आणि स्वर्गमार्गातील अडथळे सोडा.
यस्यां योनौ पिता यातस्तां योनिं सेवसे कथम्। आत्ममांसोपमं मांसं कथं खादंति जंतवः
ज्या गर्भातून तुझ्या वडिलांचा जन्म झाला, ती गर्भाशय तू कशी पुन्हा स्वीकारतोस? आणि जी मांस आपल्या स्वतःच्या मांसासारखी आहे, ते प्राणी कसे खातात?
ततस्ते दानवा भीष्मा ऊचुः सर्वे गुरुं वचः। दीक्षस्व नो महाभाग भ्रूणकानग्रतः स्थितान्
मग त्या सर्व दानवांनी आपल्या गुरूंना म्हटलं, 'हे भाग्यवान, आम्ही भ्रूणासारखे तुझ्यासमोर उभे आहोत, आम्हाला दीक्षा दे.'
तथा कृत्वा स तानाह समयेन पुरोहितः। प्रणामो नान्यदेवेषु कर्तव्यो वः कदाचन
त्यांनी तसे केल्यावर, पुरोहिताने नियमाप्रमाणे सांगितले, 'कधीही दुसऱ्या कोणत्याही देवांना तुम्ही नमस्कार करू नका.'
एकस्थाने यदा भक्तं भोक्तव्यं करसंपुटे। तत्रस्थाने स्थितं तोयं केशकीटविवर्जितम्
जेव्हा अन्न खायचं असेल, तेव्हा एकाच जागी, हाताच्या कपात अन्न घ्या; आणि तिथलं पाणी केस व किड्यांशिवाय शुद्ध असावं.
तुल्यं प्रियाप्रियं कार्यं नान्यदृष्टिहतं क्वचित्। भोक्तव्यमेतेन विभो आचारेण तथा कुरु४०० 1.13.
प्रिय किंवा अप्रिय गोष्टींमध्ये सारखं वागावं, कधीही पक्षपात करू नये; अन्नही अशाच पद्धतीने घ्यावं, हे प्रभो, तसंच आचरण करा.
भवध्वं सहिता यूयं ते तथा मोक्षभागिनः। एवमुक्त्वा स नियमान्कृत्वा तान्दनुपुंगवान्
तुम्ही सर्वजण एकत्र राहा, आणि अशा प्रकारे तुम्हाला मुक्ती मिळेल; असं सांगून, त्यांनी हे नियम ठरवले आणि त्या श्रेष्ठ पुरुषांना शिकवलं.
जगाम धिषणो राजन्देवलोकं दिवौकसाम्। आचचक्षे स तत्सर्वं दानवानां च कारितम्
मग धिषण राजा, देवांच्या लोकात गेला; आणि दानवांनी काय केलं ते सर्व त्याने सांगितलं.
ततस्ते त्वसुरा जग्मुर्नर्मदामभितो वसन्। दृष्ट्वा तान्दानवांस्तत्र प्रह्लादेन विना कृतान्
मग ते असुर नर्मदेच्या जवळ जाऊन राहू लागले; तिथे त्यांनी प्रह्लादाविना इतर दानवांना पाहिलं.
देवराजस्ततो हृष्टो नमुचिं प्राह वै वचः। हिरण्याक्षं यज्ञहनं धर्मघ्नं वेदनिंदकम्
मग देवांचा राजा आनंदित होऊन नमुचिला म्हणाला, 'हिरण्याक्ष, जो यज्ञांचा नाश करणारा, धर्माचा शत्रू, वेदांचा निंदा करणारा आहे—'
राक्षसं क्रूरकर्माणं प्रघसं विघसं तथा। मुचिं चैव तथा बाणं विरोचनमथापि वा
'क्रूर कर्म करणारा राक्षस, भक्षक, अतिखाऊ, मुचि, बाण, आणि विरोचन—'
महिषाक्षं बाष्कलं च प्रचंडं चंडकं तथा। रोचमानं तथात्युग्रं सुषेणं दानवोत्तमम्
'महि्षाक्ष, बाष्कल, प्रचंड, चंडक, रोचमान, अत्यंत भयंकर, आणि दानवांमध्ये श्रेष्ठ सुसेण.'