देवकार्यकरश्चैव सर्वदानवसूदनः। अवध्याश्चापि शक्रस्य दानवा येन घातिताः
त्याने देवकार्य केले आणि सर्व दानवांचा संहार केला; शक्रालाही जिंकता न येणारे दानव त्याने मारले.
स्थापितस्स तु शक्रेण लब्धवर्चास्त्रिविष्टपे। माद्रवत्यां तु जनितावश्विनाविति नः श्रुतम्
शक्राने त्याला स्वर्गात प्रतिष्ठित केले आणि त्याने कीर्ती मिळवली; आणि असेही म्हणतात की, मद्रवतीपासून अश्विनीद्वय जन्मले.
नकुलः सहदेवश्च रूपसत्वगुणान्वितौ। रोहिणी पौरवी नाम भार्या चानकदुंदुभेः
नकुल आणि सहदेव हे दोघेही देखणे, बलवान आणि सद्गुणी होते. रोहिणी, जिला पौरवी असेही म्हणत, ती अनकदुंदुभीची पत्नी होती.
लेभे चेष्टं सुतं रामं सारणं च रणप्रियम्। दुर्धरं दमनं चैव पिंडारकमहाहनुं
तिने चेष्ट, राम, रणाला आवडणारा सारण, दुर्धर, दमन, पिंडारक आणि महाहनु हे पुत्र जन्माला घातले.
अथ मायात्वमावास्या देवकी या भविष्यति। तस्यां जज्ञे महाबाहुः पूर्वं तु स प्रजापतिः
नंतर अमावस्येला जी मायात्व धारण करणार, तीच देवकी होईल. तिच्या पोटी पूर्वी प्रजापती असलेला महाबाहू जन्माला आला.
अनुजाताभवत्कृष्णा सुभद्रा भद्रभाषिणी। विजयो रोचमानस्तु वर्धमानश्च देवलः
त्याची धाकटी बहीण कृष्णा, जिला शुभद्रा म्हणतात आणि जी शुभ बोलते, ती जन्मली. विजय, रोचमान, वर्धमान आणि देवल हेही जन्मले.
एते सर्वे महात्मान उपदेव्यां प्रजज्ञिरे। अगावहं महात्मानं बृहद्देवी व्यजायत
हे सर्व महान आत्मे उपदेवीच्या पोटी जन्मले. बृहद्देवीने अगावह या महात्म्याला जन्म दिला.
बृहद्देव्यां स्वयं जज्ञे मन्दको नाम नामतः। सप्तमं देवकी पुत्रं रेमंतं सषुवे सुतम्
बृहद्देवीच्या पोटी स्वतः मंदक नावाचा मुलगा जन्मला. देवकीने सातवा पुत्र रेमंत जन्माला घातला.
गवेषणं महाभागं संग्रामेष्वपराजितम्। श्रुतदेव्या विहारे तु वने विचरता पुरा
गवेषण हा फार भाग्यवान आणि युद्धात कधीही न हरलेला होता. तो पूर्वी श्रुतदेवीसोबत वनात फिरत होता.
वैश्यायां समधाच्छौरिः पुत्रं कौशिकमग्रजम्। श्रुतंधरा तु राज्ञी तु सौरगंधपरिग्रहः
वैश्य स्त्रीच्या पोटी शौरिने कौशिक या ज्येष्ठ पुत्राचा जन्म घातला. श्रुतंधरा या राणीने सौरगंधाला स्वीकारले.
पुत्रं च कपिलं चैव वसुदेवात्मजो बली। जनानां च विषादोभूत्प्रथमः स धनुर्द्धरः
वसुदेवाचा बलवान पुत्र कपिल जन्मला. माणसांमध्ये धनुर्धर हा पहिला जन्मला आणि आनंद पसरवला.
सौभद्रश्चाभवश्चैव महासत्वौ बभूवतुः। देवभागसुतश्चापि प्रस्तावः स बुधः स्मृतः
सौभद्र आणि अभव हे दोघेही महाशक्तिशाली जन्मले. देवभागाचा पुत्र प्रास्ताव, ज्याला बुध म्हणतात, तोही जन्मला.
पण्डितं प्रथमं बाहु देवश्रवसमुत्तमम्। इक्ष्वाकुकुलतो यस्य मनस्विन्या यशस्विनी
पंडित हा पहिला, मग बाहू आणि श्रेष्ठ देवश्रवस असे जन्मले. इक्ष्वाकू कुळातील त्याची पत्नी मनस्विनी ही कीर्तीवान होती.
निवृत्तशत्रुः शत्रुघ्नः श्रद्धा तस्मादजायत। गंडूषायामपत्यानि कृष्णस्तुष्टः शतं ददौ
श्रद्धेच्या पोटी निवृत्तशत्रू, ज्याला शत्रुघ्न असेही म्हणतात, जन्मला. गंडूषेला कृष्णाने प्रसन्न होऊन शंभर संतती दिल्या.
स चंद्रं तु महाभागं वीर्यवंतं महाबलम्। रंतिपालश्च रंतिश्च नंदनस्य सुतावुभौ
त्याने चंद्र या फार भाग्यवान, सामर्थ्यशाली आणि बलवान पुत्राला दिले. रंतिपाल आणि रंति हे दोघेही नंदनाचे पुत्र होते.
शमीकपुत्राश्चत्वारो विक्रांताः सुमहाबलाः। विरजश्च धनुश्चैव व्योमस्तस्य स सृंजयः
शमीकाचे चार पुत्र होते, जे पराक्रमी आणि अतिशय बलवान होते – विरज, धनु, व्योम आणि सृंजय.
अनपत्योभवद्व्योमः सृंजयस्य धनंजयः। यो जायमानो भोजत्वं राजर्षित्वमवाप्तवान्
व्योम याला संतती नव्हती. सृंजयाचा पुत्र धनंजय, जन्मताच भोजांचा राजा आणि राजर्षी झाला.
कृष्णस्य जन्माभ्युदयं यः कीर्तयति नित्यशः। शृणोति वा नरो नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते
जो कोणी कृष्णाचा जन्मकथांचा नेहमी कीर्तन करतो किंवा ऐकतो, तो सर्व पापांतून मुक्त होतो.
अथ देवो महादेवः पूर्वं कृष्णः प्रजापतिः। विहारार्थं स देवोसौ मानुषेष्वप्यजायत
मग देव महादेव, जो पूर्वी कृष्ण प्रजापती होता, त्याने क्रीडेसाठी मानवांमध्येही जन्म घेतला.
देवक्यां वसुदेवेन तपसा पुष्करेक्षणः। चतुर्बाहुस्तु संजातो दिव्यरूपो जनाश्रयः
देवकीच्या पोटी, वसुदेवाच्या तपामुळे, कमलनयन, चार भुजांचा, दिव्य रूपाचा आणि लोकांचा आधार असलेला जन्मला.
श्रीवत्सलक्षणं देवं दृष्ट्वा देवैः सलक्षणम्। उवाच वसुदेवस्तं रूपं संहर वै प्रभो
श्रीवत्साचा चिन्ह असलेला देव आणि इतर देवतांना त्यांच्या चिन्हांसह पाहून, वसुदेव म्हणाला, 'हे प्रभो, हे रूप मागे घ्या.'
भीतोहं देव कंसस्य ततस्त्वेतद्ब्रवीमि ते। मम पुत्रा हतास्तेन श्रेष्ठाः षड्भीमविक्रमाः
हे देव, मला कंसाची भीती वाटते म्हणून मी तुला हे सांगतो. माझे सहा बलवान आणि श्रेष्ठ पुत्र कंसाने मारले आहेत.
वसुदेववचः श्रुत्वा रूपं संहरदच्युतः। अनुज्ञाप्य तु तं शौरिर्नन्दगोपगृहेनयत्
वसुदेवाचे शब्द ऐकून अच्युताने आपले रूप मागे घेतले. त्याची परवानगी घेऊन शौरिने त्याला नंदगोपाच्या घरी नेले.
दत्वा तं नंदगोपाय रक्ष्यतामिति चाब्रवीत्। अतस्तुसर्वकल्याणं यादवानां भविष्यति
त्याला नंदगोपाला देऊन, 'त्याची काळजी घे,' असे सांगितले. त्यामुळे यादवांना सर्व शुभ घडेल.
अयं तु गर्भो देवक्या यावत्कंसं हनिष्यति। तावत्पृथिव्यां भविता क्षेमो भारावहः परम्
देवकीचा हा गर्भ कंसाचा नाश करील; तोपर्यंत पृथ्वीवरचे मोठे ओझे हलके होईल.
ये वै दुष्टास्तु राजानस्तांस्तु सर्वान्हनिष्यति। कौरवाणां रणे भूते सर्वक्षत्रसमागमे
जे राजे दुष्ट आहेत, त्यांचा सर्वांचा तो नाश करील, जेव्हा कौरवांचा मोठा युद्ध होईल आणि सर्व क्षत्रिय एकत्र येतील.
सारथ्यमर्जुनस्यायं स्वयं देवः करिष्यति। निःक्षत्रियां धरां कृत्वा भोक्ष्यते शेषतां गताम्
हा देव स्वतः अर्जुनाचा सारथी होईल. क्षत्रियांपासून पृथ्वी मुक्त करून, शेवटी ती उपभोगेल.
सर्वं यदुकुलं चैव देवलोकं नयिष्यति। भीष्म उवाच। क एष वसुदेवस्तु देवकी का यशस्विनी
तो संपूर्ण यदुकुळाला देवांच्या लोकात नेईल. भीष्म म्हणाला: हा वसुदेव कोण, आणि ही कीर्तीशाली देवकी कोण आहे?
नंदगोपश्च कश्चैव यशोदा का महाव्रता। या विष्णुं पोषितवती यां स मातेत्यभाषत
नंदगोप कोण, आणि मोठ्या व्रताची यशोदा कोण, जिने विष्णूचे पालन केले आणि ज्याला त्याने आई म्हणून संबोधले?
या गर्भं जनयामास या चैनं समवर्द्धयत्। पुलस्त्य उवाच। पुरुषः कश्यपश्चासावदितिस्तत्प्रिया स्मृता
जिने त्याला पोटात वाढवले आणि जिने त्याचे संगोपन केले? पुलस्त्य म्हणाला: तो पुरुष म्हणजे कश्यप, आणि ती त्याची प्रिय अदिती म्हणून ओळखली जाते.