वीतिहोत्रसुतश्चापि अनंतो नाम वीर्यवान्। दुर्जयस्तस्य पुत्रस्तु बभूवामित्रकर्षणः
वितिहोत्राचा वीर पुत्र अनंत होता; त्याचा पुत्र दुर्जय, शत्रूंना जिंकणारा होता.
सद्भावेन महाराजः प्रजाधर्मेण पालयन्। कार्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रधृत्
तो राजा प्रजेला नेहमी चांगुलपणाने आणि धर्माने वागवत असे—त्याचे नाव कार्तवीर्यार्जुन, हजार हातांचा राजा.
येन सागरपर्यंता धनुषा निर्जिता मही। यस्तस्यकीर्तयेन्नाम कल्यमुत्थाय मानवः
ज्याने आपल्या धनुष्याच्या बळावर समुद्रापर्यंतची पृथ्वी जिंकली, त्याचे नाव सकाळी उच्चारणारा मनुष्य,
न तस्य वित्तनाशः स्यान्नष्टं च लभते पुनः। कार्तवीर्यस्य यो जन्म कथयेदिह धीमतः। यथा यष्टा यथा दाता स्वर्गलोके महीयते
त्याच्या धनाचा नाश होत नाही आणि हरवलेले पुन्हा मिळते; जो येथे कार्तवीर्याचा जन्म सांगतो, तो ज्ञानी स्वर्गात यज्ञ करणारा आणि दान देणारा म्हणून मान मिळवतो.
पुलस्त्य उवाच। क्रोष्टोः शृणु त्वं राजेंद्र वंशमुत्तमपूरुषम्। यस्यान्ववाये संभूतो विष्णुर्वृष्णिकुलोद्वहः
पुलस्त्य म्हणाले: राजेंद्र, तू क्रोष्टूच्या श्रेष्ठ वंशाची कथा ऐक, ज्याच्या वंशात विष्णू, वृष्णी कुळाचा प्रमुख, जन्मला.
क्रोष्टोरेवाभवत्पुत्रो वृजिनीवान्महायशाः। तस्य पुत्रोभवत्स्वातिः कुशंकुस्तत्सुतोभवत्
क्रोष्टूचा पुत्र व्रजिनीवान, मोठ्या कीर्तीचा होता; त्याचा पुत्र स्वाती, आणि स्वातीचा पुत्र कुशंकु होता.
कुशंकोरभवत्पुत्रो नाम्ना चित्ररथोस्य तु। शशबिंदुरिति ख्यातश्चक्रवर्ती बभूव ह
कुशंकुचा पुत्र चित्ररथ नावाचा होता; तो शशबिंदू म्हणून प्रसिद्ध झाला आणि सार्वभौम सम्राट झाला.
अत्रानुवंशश्लोकोयं गीतस्तस्य पुराभवत्। शशबिंदोस्तु पुत्राणां शतानामभवच्छतम्
या वंशावळीतील एक जुनी ओवी अशी आहे: शशबिंदूचे शंभर पुत्र होते आणि प्रत्येकाच्या शंभर पुत्र झाले.
धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम्। तेषां शतप्रधानानां पृथुसाह्वा महाबलाः
ते सर्व बुद्धिमान, सुंदर आणि मोठ्या संपत्तीचे तेजस्वी होते; या शंभर प्रमुखांमध्ये पृथु नावाचे बलाढ्य होते.
पृथुश्रवाः पृथुयशाः पृथुतेजाः पृथूद्भवः। पृथुकीर्तिः पृथुमतो राजानः शशबिंदवः
पृथुश्रवा, पृथुयशा, पृथुतेजा, पृथुद्भव आणि पृथुकीर्ती—हे पृथुमतचे वंशज, शशबिंदूचे राजे होते.
शंसंति च पुराणज्ञाः पृथुश्रवसमुत्तमम्। ततश्चास्याभवन्पुत्राः उशना शत्रुतापनः
पुराणज्ञ लोक पृथुश्रवाचा सर्वश्रेष्ठ म्हणून गौरव करतात; त्याच्या पुत्रांमध्ये उशना हा शत्रूंना त्रास देणारा होता.
पुत्रश्चोशनसस्तस्य शिनेयुर्नामसत्तमः। आसीत्शिनेयोः पुत्रो यः स रुक्मकवचो मतः
उशनाचा पुत्र शिनेयु, श्रेष्ठ पुरुष होता; शिनेयुचा पुत्र रुक्मकवच म्हणून ओळखला जाई.
निहत्य रुक्मकवचो युद्धे युद्धविशारदः। धन्विनो विविधैर्बाणैरवाप्य पृथिवीमिमाम्
रुक्मकवचाचा युद्धात पराभव करून, युद्धकलेत निपुण असलेल्या वीराने आपल्या धनुष्याच्या अनेक बाणांनी ही पृथ्वी मिळवली.
अश्वमेधे ऽददाद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणां। जज्ञे तु रुक्मकवचात्परावृत्परवीरहा
अश्वमेध यज्ञात त्या राजाने ब्राह्मणांना दक्षिणा दिली; रुक्मकवचापासून परावृत, शत्रूंचा संहार करणारा, जन्माला आला.
तत्पुत्रा जज्ञिरे पंच महावीर्यपराक्रमाः। रुक्मेषुः पृथुरुक्मश्च ज्यामघः परिघो हरिः
त्यांना पाच पुत्र झाले, सगळे अतिशय बलवान आणि पराक्रमी होते — रुक्मेषु, पृथुरुक्म, ज्यामघ, परिघ आणि हरि.
परिघं च हरिं चैव विदेहे स्थापयत्पिता। रुक्मेषुरभवद्राजा पृथुरुक्मस्तथाश्रयः
त्यांच्या वडिलांनी परिघ आणि हरि यांना विदेह देशात वसवले; रुक्मेषु राजा झाला आणि पृथुरुक्म त्याचा आधार झाला.
ताभ्यां प्रव्राजितो राज्याज्ज्यामघोवसदाश्रमे। प्रशांतश्चाश्रमस्थस्तु ब्राह्मणेन विबोधितः
त्या दोघांनी ज्यामघाला राज्यातून हाकलून दिलं आणि तो आश्रमात राहू लागला; तिथे तो शांतपणे राहिला आणि एका ब्राह्मणाने त्याला ज्ञान दिलं.
जगाम धनुरादाय देशमन्यं ध्वजी रथी। नर्मदातट एकाकी केवलं वृत्तिकर्शितः
तो धनुष्य घेऊन, एकटा आणि दुःखाने थकलेला, दुसऱ्या प्रदेशात गेला; त्याच्याकडे ध्वज आणि रथ होता, आणि तो नर्मदेच्या काठी पोहोचला.
ऋक्षवंतं गिरिं गत्वा मुक्तमन्यैरुपाविशत्। ज्यामघस्याभवद्भार्या शैब्या परिणता सती
तो ऋक्षवंत पर्वतावर गेला आणि इतरांनी सोडलेली जागा निवडून तिथे राहू लागला; ज्यामघाची पत्नी, सती आणि निष्ठावान शैब्या, त्याच्यासोबत राहिली.
अपुत्रोप्यभवद्राजा भार्यामन्यामचिंतयन्। तस्यासीद्विजयो युद्धे तत्र कन्यामवाप्य सः
राजा असूनही त्याला मुलगा नव्हता, म्हणून तो दुसरी पत्नी घेण्याचा विचार करू लागला; एका युद्धात त्याने विजय मिळवला आणि तिथे त्याला एक कन्या मिळाली.
भार्यामुवाच संत्रासात्स्नुषेयं ते शुचिस्मिते। एवमुक्त्वाब्रवीदेनं कस्य केयं स्नुषेति वै
भीतीपोटी त्याने आपल्या पत्नीस सांगितले, 'हे शुभस्मिते, ही तुझी सून होईल.' असं म्हणताच तिने विचारलं, 'ही कोणाची सून?'
राजोवाच। यस्ते जनिष्यते पुत्रस्तस्य भार्या भविष्यति। तस्याः सा तपसोग्रेण कन्यायाः संप्रसूयत
राजा म्हणाला, 'तुला जो पुत्र होईल, त्याची ही पत्नी होईल.' त्या कन्येने कठोर तप करून एक मुलगी जन्माला घातली.
पुत्रं विदर्भं सुभगं शैब्या परिणता सती। राजपुत्र्यां तु विद्वांसौ स्नुषायां क्रथकौशिकौ
शैब्या या सती पत्नीनं एक सुंदर पुत्र जन्माला घातला, त्याचं नाव विदर्भ होतं; आणि त्या राजकन्येतून विद्वान क्रथ आणि कौशिक हे दोन सून झाल्या.
लोमपादं तृतीयं तु पुत्रं परमधार्मिकम्। पश्चाद्विदर्भो जनयच्छूरं रणविशारदम्
तिसरा पुत्र लोमपाद हा अत्यंत धर्मशील होता; नंतर विदर्भाने एक शूर आणि युद्धात निपुण असा पुत्र जन्माला घातला.
लोमपादात्मजो बभ्रुर्धृतिस्तस्य तु चात्मजः। कौशिकस्यात्मजश्चेदिस्तस्माच्चैद्यनृपाः स्मृताः
लोमपादाचा पुत्र बभ्रू, त्याचा पुत्र धृति; कौशिकाचा पुत्र चेडी, आणि त्याच्यापासून चेडीचे राजे ओळखले जातात.
क्रथो विदर्भपुत्रो यः कुंतिस्तस्यात्मजोभवत्। कुंतेर्धृष्टस्ततो जज्ञे धृष्टात्सृष्टः प्रतापवान्
क्रथ हा विदर्भाचा पुत्र, त्याचा पुत्र कुंती; कुंतीपासून धृष्ट, आणि धृष्टापासून प्रतापी सृष्ट जन्माला आला.
सृष्टस्य पुत्रो धर्मात्मा निवृत्तिः परवीरहा। निवृत्तिपुत्रो दाशार्हो नाम्ना स तु विदूरथः
सृष्टाचा पुत्र धर्मात्मा निवृत्ती, जो शत्रूंचा संहार करणारा होता; निवृत्तीचा पुत्र दाशार्ह, ज्याला विदूरथ असेही म्हणतात.
दाशार्हपुत्रो भीमस्तु भीमाज्जीमूत उच्यते। जीमूतपुत्रो विकृतिस्तस्यभीमरथः सुतः
दाशार्हाचा पुत्र भीम, भीमापासून जिमूत; जिमूताचा पुत्र विकृति, आणि त्याचा पुत्र भीमरथ.
अथ भीमरथस्यापि पुत्रो नवरथः किल। तस्य चासीद्दशरथः शकुनिस्तस्य चात्मजः
भीमरथाचा पुत्र नवरथ, असं सांगितलं जातं; त्याचा पुत्र दशरथ, आणि त्याचा पुत्र शकुनी.
तस्मात्करंभस्तस्माच्च देवरातो बभूव ह। देवक्षत्रोभवद्राजा देवरातान्महायशाः
त्याच्यापासून करंभ, आणि करंभापासून देवरात झाला; देवरातापासून प्रसिद्ध राजा देवक्षत्र जन्माला आला.