दक्षिणाग्नौ प्रणीतेन स एवाग्निर्द्विजोत्तमः। यज्ञोपवीतान्निर्वर्त्य ततः पर्युक्षणादिकम्
दक्षिणाग्नी योग्य रीतीने प्रज्वलित करून, उत्तम ब्राह्मणाने यज्ञोपवीत घालून, विधी पूर्ण करावा आणि त्यानंतर पाणी शिंपडणे वगैरे करावे.
प्राचीनावीतिना कार्यमेतत्सर्वं विजानता। लब्ध्वा तस्माद्विशेषेण पिंडान्कुर्वीत चोदकं१०० 1.9.
प्राचीनावीत पद्धतीने सर्व विधी जाणणाऱ्याने करावेत; विशेष नैवेद्य मिळाल्यावर, पिंड आणि पाणी तयार करावे.
दद्यादुदकपात्रैस्तु सलिलं सव्यपाणिना। दद्यात्सर्वं प्रयत्नेन दमयुक्तो विमत्सरः
पाण्याच्या पात्रांतून डाव्या हाताने पाणी अर्पण करावे; सर्व काही काळजीपूर्वक, संयमाने आणि द्वेष न ठेवता द्यावे.
विधाय रेखां यत्नेन निर्वपेदवनेजनं। दक्षिणाभिमुखः कुर्यात्ततो दर्भान्निधाय वै
काळजीपूर्वक रेषा आखावी आणि पितरांसाठी नैवेद्य ठेवावा; दक्षिणेकडे तोंड करून कुशा घालावीत.
निधाय पिंडमेकैकं सर्वं दर्भोपरिक्रमात्। निर्वपेदथ दर्भेषु नामगोत्रानुकीर्तनैः
प्रत्येक पिंड कुशांवर ठेवावा आणि त्याभोवती फेरी मारावी; मग कुशांवर पिंड ठेवताना नाव आणि गोत्र उच्चारावे.
तेषु दर्भेषु तं हस्तं विमृज्याल्लेपभागिनां। तथैव च जपं कुर्यात्पुनः प्रत्यवनेजनम्
त्या कुशांवर हात पुसावा, जे नैवेद्य घेतात त्यांच्यासाठी; तसेच जप करावा आणि पुन्हा शुद्धी करावी.
जलयुक्तं नमस्कृत्य गंधधूपार्चनादिभिः। एवमावाह्य तत्सर्वं वेदमंत्रैर्यथोदितैः
पाणी अर्पण करून, गंध, धूप, पूजा वगैरे करावी; अशा रीतीने सर्वांना वेद-मंत्रांनी बोलावावे.
एकाग्नरेकएवाद्भिर्निर्वपेद्दर्विकां तथा। ततः कृत्वा नरो दद्यात्पितृभ्यस्तु कुशान्बुधः
एका अग्नीत आणि एका पाण्याच्या पात्रात पिंड ठेवावेत; मग ज्ञानी माणसाने पितरांना कुशा अर्पण कराव्यात.
ततः पिंडादिकं कुर्यादावाहनविसर्जनम्। ततो गृहीत्वा पिंडेभ्यो मात्राः सर्वाः क्रमेण तु
मग पिंड वगैरेसाठी आवाहन आणि विसर्जन करावे; त्यानंतर पिंडांमधून भाग घेऊन, योग्य क्रमाने वाटावे.
तानेव विप्रान्प्रथममाशयित्वा च मानवः। वर्णयन्भोजयेदन्नमिष्टं पूर्तं च सर्वदा
सर्वप्रथम ब्राह्मणांना बसवून त्यांचे स्तवन करावे; मग त्यांना इच्छित आणि पुण्यकारक अन्न नेहमी द्यावे.
वर्जयेत्क्रोधपरतां स्मरन्नारायणं हरिम्। तृप्तान्ज्ञात्वा पुनः कुर्याद्विकिरं सार्ववर्णिकं
रागावणाऱ्यांना टाळावे आणि नारायण हरिचे स्मरण करावे; पितर तृप्त झाले हे जाणून, पुन्हा सर्व वर्णांसाठी विखुरावे.
विधृत्य सोदकं त्वन्नं सतिलं प्रक्षिपेद्भुवि। आचांतेषु पुनर्दद्याज्जलं पुष्पाक्षतोदकम्
पाण्यासह तिळांचे अन्न हातात धरून, ते जमिनीवर टाकावे; ब्राह्मणांनी आचमन केल्यावर, पुन्हा फुलं आणि अक्षतांसह पाणी द्यावे.
स्वधावाचनकं सर्वं पिंडोपरि समाचरेत्। देवाद्यंतं प्रकुर्वीत श्राद्धनाशोन्यथा भवेत्
सर्व पिंडांवर स्वधा म्हणावे; सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत सर्व विधी करावेत, नाहीतर श्राद्ध निष्फळ ठरेल.
विसृज्य विप्रान्प्रणतस्तेषां कृत्वा प्रदक्षिणम्। दक्षिणांदिशमाकांक्षन्पितॄनुद्दिश्य मानवः
ब्राह्मणांना निरोप देऊन, त्यांना वंदन करून प्रदक्षिणा घ्यावी; मग दक्षिणेकडे तोंड करून, पितरांना उद्देशून नमस्कार करावा.
दातारो नोभिवर्द्धंतां वेदाः सन्ततिरेव च। श्रद्धा च नो मा व्यगमद्बहुदेयं च नोस्त्विति
आमचे दाते वाढोत, वेद आणि आमची वंशपरंपरा अखंड राहो. आमची श्रद्धा कधीही कमी होऊ नये आणि आम्हाला नेहमी भरपूर दान द्यायला मिळो.
अन्नं च नो बहुभवेदतिथींश्च लभेमहि। याचितारश्च नः संतु मा च याचिष्म कंचन
आमच्याकडे भरपूर अन्न असो, पाहुणे नेहमी येवोत. आमच्याकडून मागणारे असोत, पण आम्ही कधीच कोणाकडे काही मागू नये.
एतदग्निमतः प्रोक्तमन्वाहार्यं तु पार्वणं। यथेंदुसंक्षये तद्वदन्यत्रापि निगद्यते
हे अन्नविधीचे नियम अग्निमत यांनी सांगितले आहेत. जसे चंद्र क्षीण होताना केले जाते, तसेच इतर वेळीही हे नियम पाळावेत.
पिंडांस्तु गोजविप्रेभ्यो दद्यादग्नौ जलेपि वा। वप्रांते वाथ विकिरेदापोभिरथ वापयेत्
पिंड गायींना, ब्राह्मणांना, अग्नीमध्ये किंवा पाण्यात अर्पण करावे. किंवा शेताच्या कडेला विखरावे, किंवा पाण्यात विसर्जित करावे.
पत्नीं तु मध्यमं पिंडं प्राशयेद्विनयान्विताम्। आधत्त पितरो गर्भं पुत्रसंतानवर्द्धनं
मधल्या पिंडाचा आदराने पत्नीने सेवन करावा. त्यामुळे पितर तिच्या गर्भात संतती वाढविण्याचे बीज ठेवतात.
तावन्निर्वापणं तिष्ठेद्यावद्विप्रा विसर्जिताः। वैश्वदेवं ततः कुर्यान्निवृत्तः पितृकर्मणः
ब्राह्मण जेव्हा पर्यंत गेले नाहीत, तोपर्यंत अर्पण तसंच ठेवावं. पितृकार्य पूर्ण झाल्यावर वैश्वदेव करावा.
इष्टैः सह ततः शांतो भुंजीत पितृसेवितम्। पुनर्भोजनमध्वानं यानमायासमैथुनम्
नंतर, सन्मानित लोकांसोबत शांतपणे पितरांसाठी अर्पण केलेलं अन्न खावं. त्यानंतर पुन्हा जेवण, प्रवास, मेहनत किंवा मैथुन करता येईल.
श्राद्धकृच्छ्राद्धभुग्यो वा सर्वमेतद्विवर्जयेत्। स्वाध्यायं कलहं चैव दिवास्वप्नं च सर्वदा
श्राद्ध करणारा किंवा श्राद्धाचं अन्न खाणारा याने दुसरं जेवण, प्रवास, मेहनत, मैथुन, वाचन, भांडण आणि दिवसा झोपणं यांचं नेहमी टाळावं.
अनेन विधिना श्राद्धं त्रिवर्गस्येह निर्वपेत्। कन्या कुंभ वृषस्थेर्के कृष्णपक्षेषु सर्वदा
या पद्धतीने, तीन पुरुषार्थांसाठी श्राद्ध नेहमी करावं, विशेषतः कन्या, कुंभ, वृषभ आणि नक्षत्रांच्या काळात कृष्णपक्षात.
यत्रयत्र प्रदातव्यं सपिंडीकरणात्मकम्। तत्रानेन विधानेन देयमग्निमता सदा
जिथे जिथे सपींडिकरणासाठी अर्पण करावं लागतं, तिथे अग्निविद्या असलेल्या व्यक्तीने या पद्धतीने नेहमी अर्पण करावं.
अतः परं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणा यदुदीरितम्। श्राद्धं साधारणं नाम भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्
आता मी ब्रह्मदेवांनी सांगितलेलं 'सामान्य श्राद्ध' सांगतो, जे भोग आणि मोक्ष दोन्ही फळ देतं.
अयने विषुवे चैव अमावस्यार्कसंक्रमे। अमावस्याष्टका कृष्णपक्ष पंचदशीषु च
उत्तरायण, दक्षिणायन, विषुव, अमावास्या, सूर्यसंक्रांती, अमावास्याष्टका आणि कृष्णपक्षातील पंधरावा दिवस हे योग्य काळ आहेत.
आर्द्रा मघा रोहिणीषु द्रव्यब्राह्मणसंगमे। गजच्छायाव्यतीपाते विष्टिवैधृतिवासरे
आर्द्रा, मघा, रोहिणी या दिवशी, संपत्ती आणि ब्राह्मणांच्या उपस्थितीत, गजछाया, व्यतीपात, विष्टि आणि वैधृति या दिवशीही.
वैशाखस्य तृतीयायां नवमीकार्तिकस्य च। पंचदशी तु माघस्य नभस्ये च त्रयोदशी
वैशाख महिन्याची तिसरी, कार्तिकाची नवमी, माघाची पंधरावी आणि नभस्याची त्रयोदशी या दिवशीही.
युगादयः स्मृता ह्येताः पितॄपक्षोपकारिकाः। तथा मन्वंतरादौ च देयं श्राद्धं विजानता
युगारंभ हे पितरांसाठी हितकारक मानले जातात. तसेच मन्वंतराच्या सुरुवातीला ज्ञानी व्यक्तीने श्राद्ध करावं.
अश्वयुङ्नवमी चैव द्वादशी कार्तिके तथा। तृतीया चैत्रमासस्य तथा भाद्रपदस्य च
अश्वयुज महिन्याची नवमी, कार्तिकाची द्वादशी, चैत्र आणि भाद्रपद महिन्याची तिसरी तिथीही योग्य आहे.