देवाश्च मुमुर्हुर्दैत्या विमुखाश्चैव दानवाः। दित्यां गर्भमथाधत्त कश्यपः प्राह तां पुनः
देवता आनंदित झाल्या, दैत्य आणि दानव निराश झाले, आणि दितीला गर्भ राहिला. कश्यपाने तिला पुन्हा सांगितले.
मुखं ते चंद्रप्रतिमं स्तनौ बिल्वफलोपमौ। अधरौ विद्रुमाकारौ वर्णश्चातीव शोभनः
'तुझे मुख चंद्रासारखे, स्तन बेलफळासारखे, ओठ प्रवाळासारखे, आणि तुझा रंग अत्यंत सुंदर आहे.'
त्वां दृष्ट्वाहं विशालाक्षि विस्मरामि स्विकां तनुम्। तदेवं गर्भः सुश्रोणि हस्तेनोप्तस्तनौ तव
'विशाल नेत्र असलेल्या तुझ्याकडे पाहून मी स्वतःचे शरीर विसरतो. अशा प्रकारे, सुंदर नितंब असलेल्या तुझ्या स्तनांमध्ये मी हाताने गर्भ ठेवला आहे.'
त्वया यत्ने विधातव्यो ह्यस्मिन्गर्भे वरानने। संवत्सरशतं त्वेकमस्मिन्नेव तपोवने
'हे सुंदर मुख असलेल्या, या गर्भाची शंभर वर्षे या तपोवनात काळजीपूर्वक जपणूक कर.'
संध्यायां नैव भोक्तव्यं गर्भिण्या वरवर्णिनि। न स्थातव्यं न गंतव्यं वृक्षमूलेषु सर्वदा
'उत्तम वर्ण असलेल्या, संध्याकाळी गर्भवती स्त्रीने जेवू नये, आणि कधीही झाडांच्या मुळाशी जाऊ नये किंवा उभे राहू नये.'
नोपस्करेषु निविशेन्मुसलोलूखलादिषु। जलं च नावगाहेत शून्यागारं च वर्जयेत्
'तिने मुसळ, ओखळ यांसारख्या वस्तूंवर बसू नये; पाण्यात उतरू नये, आणि ओस पडलेल्या घरात जाऊ नये.'
वल्मीकेषु न तिष्ठेत न चोद्विग्नमना भवेत्। न नखेन लिखेद्भूमौ नांगारे न च भस्मनि
'तिने वाळवीच्या घरात राहू नये, मनात चिंता ठेवू नये; नखांनी, कोळशावर किंवा राखेवर जमिनीवर रेघोट्या काढू नयेत.'
न शयालुः सदा तिष्ठेद्व्यायामं च विवर्जयेत्। न तुषांगारभस्मास्थि कपालेषु समाविशेत्
'नेहमी झोपून राहू नये, आणि श्रम टाळावा; तिने तुस, कोळसा, राख, हाडे किंवा कवटी असलेल्या ठिकाणी जाऊ नये.'
वर्जयेत्कलहं लोके गात्राभ्यंगं तथैव च। न मुक्तकेशी तिष्ठेत नाशुचिः स्यात्कथंचन
'लोकांमध्ये भांडण टाळावे, अंगाला तेल लावू नये; केस मोकळे ठेवू नयेत, आणि कधीही अशुद्ध राहू नये.'
न शयीतोत्तरशिराः न चैवाधः शिराः क्वचित्। न वस्त्रहीना नोद्विग्ना न चार्द्रचरणा सती
'डोकं उत्तर दिशेला किंवा खाली करून झोपू नये; वस्त्राशिवाय, चिंतेत किंवा ओले पाय ठेवून राहू नये.'
नामंगल्यां वदेद्वाचं न च हास्याधिकाभवेत्। कुर्याच्च गुरुभिर्नित्यं पूजां मांगल्यतत्परा
'अशुभ शब्द बोलू नयेत, फार हसू नये; नेहमी आदराने पूजा करावी आणि शुभतेसाठी प्रयत्न करावा.'
सर्वौषधीभिः सृष्टेन वारिणा स्नानमाचरेत्। तिष्ठेत्प्रसन्नवदना भर्तृप्रियहिते रता। न गर्हयेच्च भर्तारं सर्वावस्थमपि क्वचित्
'सर्व औषधी टाकलेल्या पाण्याने स्नान करावे, नेहमी प्रसन्न चेहरा ठेवावा, पतीच्या आनंदासाठी आणि हितासाठी समर्पित राहावे, आणि कोणत्याही परिस्थितीत पतीची निंदा करू नये.'
कृशाहं दुर्बला चैव वार्द्धक्यं मम चागतम्। स्तनौ मे चलितौ स्थानान्मुखं च वलिभंगुरम्
मी आता खूपच कृश आणि अशक्त झाले आहे, वयही माझ्यावर येऊन ठेपलं आहे. माझी छाती आता सैल झाली आहे, आणि चेहरा सुरकुत्यांनी भरून गेला आहे.
एवंविधा त्वया चाहं कृतेति न वदेत्क्वचित्। स्वस्त्यस्तुते गमिष्यामि तथेत्युक्तस्तया पुनः५० 1.7.
अशा प्रकारे तुझ्याकडून माझ्यावर असं वागणूक मिळाली असं कधीच म्हणू नये. मी तुला नमस्कार करते, आता मी निघते. असं तिने म्हटल्यावर त्याने 'तसंच होवो' असं उत्तर दिलं.
पश्यतां सर्वभूतानां तत्रैवांतरधीयत। ततः सा भर्तृवाचोक्तविधिना समतिष्ठत
सर्व जीवांच्या डोळ्यांसमोर ती तिथेच अदृश्य झाली; आणि मग तिने पतीने सांगितलेल्या आज्ञेप्रमाणे वागायला सुरुवात केली.
अथ ज्ञात्वा तथेंद्रोपि दितेः पार्श्वमुपागतः। विहाय देवसदनं तां शुश्रूषुरवस्थितः
हे कळल्यावर इंद्र स्वतः दितीच्या जवळ गेला, देवांचे घर सोडून तिथे राहून तिची सेवा करू लागला.
दितेश्छिद्रांतरप्रेप्सुरभवत्पाकशासनः। विपरीतोंतरव्यग्रः प्रसन्नवदतो बहिः
दितीमध्ये काहीतरी त्रुटी मिळवायची इच्छा ठेवून पाका-शत्रू इंद्र मनातून अस्वस्थ आणि उलट विचार करत होता, पण बाहेरून मात्र हसरा आणि गोड बोलणारा दिसत होता.
अजानन्निव तत्त्कार्यमात्मनश्शुभमाचरन्। ततो वर्षशतांते सा न्यूने तु दिवसैस्त्रिभिः
आपल्या खऱ्या हेतूची जाणीव नसल्यासारखा वागत, तो सत्कर्म करत राहिला; आणि मग शंभर वर्षांच्या शेवटी, फक्त तीन दिवस उरले असताना,
मेने कृतार्थमात्मानं प्रीत्या विस्मितमानसा। अकृत्वा पादयोः शौचं शयाना मुक्तमूर्धजा
ती स्वतःला यशस्वी समजू लागली, तिचं मन आनंदी आणि आश्चर्यचकित झालं; पाय धुतले नाहीत, केस मोकळे ठेवून ती झोपली,
निद्राभरसमाक्रांता दिवा परशिराः क्वचित्। ततस्तदंतरं लब्ध्वा प्रविश्यांतः शचीपतिः
झोपेच्या भाराने ती दुपारी कधीतरी डोकं उत्तर दिशेला करून झोपली होती; तेव्हा त्या संधीचा फायदा घेऊन शचीपती तिच्या अंगात शिरला.
वज्रेण सप्तधा चक्रे तं गर्भं त्रिदशाधिपः। ततः सप्त च ते जाताः कुमाराः सूर्यवर्चसः
देवताधिपतीने वज्राने त्या गर्भाला सात भागांत विभागलं; आणि मग सूर्यासारख्या तेजस्वी सात कुमार जन्मले.
रुदंतः सप्त ते बाला निषिद्धा दानवारिणा। भूयोपि रुदमानांस्तानेकैकान्सप्तधा हरिः
ते सातही मुलं रडू लागली, पण दानवांचा शत्रू त्यांना थांबवू लागला; तरीही ते पुन्हा रडू लागले, मग हरीने प्रत्येकाला पुन्हा सात भागांत विभागलं.
चिच्छेद वज्रहस्तो वै पुनः स्तूदरसंस्थितान्। एवमेकोनपंचाशद्भूत्वा ते रुरुदुर्भृशम्
वज्रधारी इंद्राने गर्भात उभ्या असताना त्यांना पुन्हा कापलं; अशा प्रकारे एकूण एकोणपन्नास झाले आणि जोरजोराने रडू लागले.
इंद्रो निवारयामास मा रुदध्वं पुनःपुनः। ततः स चिंतयामास वितर्कमिति वृत्रहा
इंद्राने त्यांना पुन्हा पुन्हा रडू नका असं थांबवलं; मग वृत्सहाने मनात विचार करू लागला.
कर्मणः कस्य माहात्म्यात्पुनः संजीवितास्त्वमी। विदित्वा पुण्ययोगेन पौर्णमासीफलं त्विदम्
कोणत्या कर्मामुळे, कोणत्या मोठेपणामुळे हे पुन्हा जिवंत झाले? पुण्याच्या योगाने, पौर्णिमेच्या व्रताचं हे फळ आहे हे त्याला समजलं.
नूनमेतत्परिणतमथवा ब्रह्मपूजनात्। वज्रेणाभिहताः संतो न विनाशमुपाययुः
हे नक्कीच परिपक्व झालं आहे, किंवा कदाचित ब्रह्मदेवाची पूजा केल्यामुळे असेल; वज्राने मारले तरीही ते नष्ट झाले नाहीत.
एकोप्यनेकतामाप यस्मादुदरगोपनम्। अवध्या नूनमेते वै तस्माद्देवा भवंत्विति
एकजण गर्भात असताना अनेक झाला, त्यामुळे हे नक्कीच मारता येणार नाहीत; म्हणून हे देव होवोत असं ठरवलं.
यस्मान्मा रुद इत्युक्ता रुदंतो गर्भसंभवाः। मरुतो नाम ते नाम्ना भवंतु सुखभागिनः
कारण त्यांना 'रडू नका' असं सांगितलं, तरीही ते गर्भातून जन्मलेले रडत राहिले; म्हणून त्यांना 'मरुत' हे नाव मिळो आणि ते सुखी राहो.
ततः प्रसाद्य देवेशः क्षमस्वेति दितिं पुनः। अर्थशास्त्रं समास्थाय मयैतद्दुष्कृतं कृतम्
मग देवाधिदेवाला प्रसन्न करून दिती पुन्हा म्हणाली, 'माफ करा.' हेतूच्या शास्त्राप्रमाणे मी हे पाप केलं आहे.
कृत्वा मरुद्गणं देवैः समानममराधिपः। दितिं विमानमारोप्य ससुतामगमद्दिवम्
मरुतांचा समूह देवांसारखा केल्यावर, अमरांचा राजा दितीला आणि तिच्या मुलांना विमानात बसवून स्वर्गात घेऊन गेला.