सर्वापराधशमनं परं भक्तिविवर्द्धनम् । अक्षयं ब्रह्मलोकादि सर्वस्वर्गैकसाधनम्
हे सर्व अपराध दूर करते, भक्ती वाढवते, अक्षय आहे, ब्रह्मलोक आणि सर्व स्वर्ग मिळवण्याचे एकमेव साधन आहे.
विष्णुलोकैकसोपानं सर्वदुःखविनाशनम् । समस्तसुखदं सद्यः परं निर्वाणदायकम्
हे विष्णूच्या लोकात जाण्याचा एकमेव मार्ग आहे, सर्व दुःख नष्ट करते, लगेचच सर्व सुख देते आणि सर्वोच्च मुक्ती प्रदान करते.
कामक्रोधादिनिःशेषमनोमलविशोधनम् । शांतिदं पावनं नॄणां महापातकिनामपि
हे इच्छा, राग आणि सर्व अशुद्धता पूर्णपणे दूर करते, मन शुद्ध करते, शांतता देते आणि मोठ्या पाप करणाऱ्यांनाही पावन करते.
सर्वेषां प्राणिनामाशु सर्वाभीष्टफलप्रदम् । समस्तविघ्नशमनं सर्वारिष्टविनाशनम्
हे सर्व प्राण्यांना लवकरच सर्व इच्छित फळ देते, सर्व विघ्न दूर करते आणि सर्व आपत्ती नष्ट करते.
घोरदुःखप्रशमनं तीव्रदारिद्र्यनाशनम् । ऋणत्रयापहं गुह्यं धनधान्ययशस्करम्
हे भयंकर दुःख शांत करते, तीव्र दारिद्र्य नष्ट करते, तीन प्रकारचे ऋण दूर करते, गुप्त आहे आणि धन, धान्य व कीर्ती देते.
सर्वैश्वर्यप्रदं सर्वसिद्धिदं सर्वधर्मदम् । तीर्थयज्ञतपोदानव्रतकोटिफलप्रदम्
हे सर्व ऐश्वर्य, सर्व सिद्धी आणि सर्व धर्म देते; हे तीर्थयात्रा, यज्ञ, तप, दान आणि व्रत यांच्या कोटी फळासमान आहे.
जगज्जाड्यप्रशमनं सर्वविद्यापवर्त्तकम् । राज्यदं भ्रष्टराज्यानां रोगिणां सर्वरोगहृत् 6.71.
हे जगातील जडत्व दूर करते, सर्व विद्या देते, गमावलेले राज्य पुन्हा मिळवून देते आणि आजारींचे सर्व रोग बरे करते.
वंध्यानां सुतदं चायुःक्षीणानां जीवितप्रदम् । भूतग्रहविषध्वंसि ग्रहपीडाविनाशनम्
हे वंध्यांना संतती देते, आयुष्य कमी झालेल्यांना जीवन देते, भूत, ग्रह आणि विष यांच्या त्रासांचा नाश करते आणि ग्रहपीडा दूर करते.
मांगल्यं पुण्यमायुष्यं श्रवणात्पठनाज्जपात् । सकृदस्याखिलावेदाः सांगा मंत्राश्च कोटिशः
या स्तोत्राचे ऐकणे, वाचन किंवा जप केल्याने माणसाला शुभता, पुण्य आणि दीर्घायुष्य मिळते; सर्व वेद, त्यांचे अंग आणि असंख्य मंत्र या एकाच कृतीत सामावलेले आहेत.
पुराणशास्त्रस्मृतयः श्रुता स्युः पठितास्तथा । जप्त्वा चैकाक्षरं श्लोकं पादं वा पठति प्रिये
पुराणे, शास्त्रे आणि स्मृती यांचे ऐकणे आणि वाचन पूर्ण झाले असे मानले जाते; या स्तोत्रातील एक अक्षर, एक श्लोक किंवा एक पाद जरी म्हटले तरी, प्रियेला त्याचा संपूर्ण लाभ मिळतो.
नित्यं सिध्यति सर्वेष्टमचिरात्किमुताखिलम् । नानेन सदृशं सद्यः प्रत्ययं सर्वकर्मसु
हे नेहमी केल्याने सर्व मनोकामना लवकर पूर्ण होतात; सर्व कर्मांमध्ये इतका त्वरित विश्वास दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीने मिळत नाही.
इदं भद्रे त्वया गोप्यं पाठ्यं स्वार्थैकसिद्धये । नावैष्णवाय दातव्यं विकल्पोपहतात्मने
हे, शुभे, तुला हे गुप्त ठेवावे आणि स्वतःच्या कल्याणासाठी वाचावे; हे वैष्णव नसलेल्या किंवा शंका असलेल्या व्यक्तीला देऊ नये.
भक्तिश्रद्धाविहीनाय विष्णुसामान्यदर्शिने । देयं पुत्राय शिष्याय सुहृदे हितकाम्यया
ज्याच्यात भक्ती आणि श्रद्धा नाही, किंवा जो विष्णूला सामान्य मानतो, त्याला हे देऊ नये; पण पुत्र, शिष्य किंवा हितचिंतक मित्राला त्यांच्या भल्यासाठी हे देता येईल.
मत्प्रसादादृतेनेदं ग्रहीष्यंत्यल्पमेधसः । कलौ सद्यः फलं कल्पग्रामं नेष्यति नारदः
माझ्या कृपेने, ज्यांना कमी समज आहे तेही हे आदराने स्वीकारतील; कलियुगात, नारद, हे लगेच कल्पवृक्षासारखे फळ देईल.
लोकानां भाग्यहीनानां येन दुःखं विनश्यति । द्वित्रेषु वैष्णवेष्वेतदार्यावर्ते भविष्यति
ज्यांना या जगात भाग्य नाही, त्यांचे दु:ख या स्तोत्रामुळे नाहीसे होते; दोन-तीन वैष्णवांमध्ये, या आर्यभूमीत हे टिकून राहील.
नास्ति विष्णोः परं धाम नास्ति विष्णोः परं तपः । नास्ति विष्णोः परो धर्मो नास्ति मंत्रो ह्यवैष्णवः
विष्णूपेक्षा श्रेष्ठ धाम नाही, विष्णूपेक्षा मोठे तप नाही; विष्णूपेक्षा मोठा धर्म नाही, आणि वैष्णव नसलेला मंत्रच नाही.
नास्ति विष्णोः परं सत्यं नास्ति विष्णोः परो मखः । नास्ति विष्णोः परं ध्यानं नास्ति विष्णोः परा गतिः
विष्णूपेक्षा श्रेष्ठ सत्य नाही, विष्णूपेक्षा मोठा यज्ञ नाही; विष्णूपेक्षा मोठे ध्यान नाही, आणि विष्णूपेक्षा श्रेष्ठ मार्ग नाही.
किं तस्य बहुभिर्मंत्रैः शास्त्रैर्वा र्बहुविस्तरैः । वाजपेयसहस्रैर्वा भक्तिर्यस्य जनार्दने
ज्याच्याकडे जनार्दनावर भक्ती आहे, त्याला अनेक मंत्र, मोठी शास्त्रे किंवा हजारो वाजपेय यज्ञ यांचा काय उपयोग?
सर्वतीर्थमयो विष्णुः सर्वशास्त्रमयः प्रभुः । सर्वक्रतुमयो विष्णुः सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । आब्रह्मसारसर्वस्वं सर्वमेतन्मयोदितम्
विष्णू हे सर्व तीर्थांचे सार आहेत, प्रभू हे सर्व शास्त्रांचे सार आहेत; विष्णू हे सर्व यज्ञांचे सार आहेत—हे सत्य आहे, सत्य मी सांगतो: ब्रह्मादिक सर्वांचा सर्वोच्च सार मी सांगितला आहे.
पार्वत्युवाच- धन्यास्म्यनुगृहीतास्मि कृतार्थास्मि जगत्पते । यन्मयेदं श्रुतं स्तोत्रं त्वद्रहस्यं सुदुर्लभम्
पार्वती म्हणाली—मी धन्य आहे, कृपाप्राप्त आहे, कृतार्थ झाले आहे, हे जगनाथा, कारण मी तुझे हे स्तोत्र, तुझे अत्यंत गुप्त आणि दुर्मिळ रहस्य ऐकले.
अहो बत महत्कष्टं समस्तदुःखहे हरौ । विद्यमानेऽपि देवेशे मूढाः क्लिश्यंति संसृतौ
अहो, किती मोठे दु:ख आहे! सर्व दु:ख दूर करणारा देव असतानाही, मूढ लोक संसारात सतत त्रास भोगतात.
यमुद्दिश्य सदा नाथं महेशोऽपि दिगंबरः । जटिलो भस्मलिप्तांगो तपस्वी वीक्ष्यते जनैः
ज्याच्या ध्यानासाठी, तोच नित्यनाथ, महेश्वरही दिगंबर, जटाधारी, अंगाला भस्म लावणारा, तपस्वी म्हणून लोकांना दिसतो.
ततोऽधिकोऽस्ति देवः को लक्ष्मीकांतान्मधुद्विषः । यत्तत्त्वं चिंत्यते नित्यं त्वया योगेश्वरेण हि
लक्ष्मीचा प्रियकर, मधुचा शत्रू, ज्याचे तत्त्व तू नेहमी ध्यानात घेतोस, योगेश्वरा, त्याच्यापेक्षा मोठा देव कोण आहे?
ततः परं किमधिकं पदं श्रीपुरुषोत्तमात् । तमविज्ञाय कं मूढाः यजंते ज्ञानमानिनः
श्रीपुरुषोत्तमापेक्षा श्रेष्ठ असे कोणतेही स्थान नाही; त्याला न ओळखता, मूढ लोक स्वतःला ज्ञानी समजून इतरांची पूजा करतात.
मुषितास्मि त्वया नाथ चिरं यदयमीश्वरः । प्रकाशितो न मे यस्मात्त्वदाद्या दिव्यशक्तयः
नाथा, तू मला खूप काळ वंचित ठेवलेस, कारण हा ईश्वर आणि तुझ्या दिव्य शक्ती सर्वांचे मूळ आहेत, हे तू मला दाखवले नव्हते.
अहो सर्वेश्वरो विष्णुः सर्वदेवोत्तमोत्तमः । भवदादिगुरुर्मूढैः सामान्य इव वीक्ष्यते
अहो, विष्णू सर्वांचा ईश्वर आहे, सर्व देवांमध्ये श्रेष्ठ आहे; पण मूढ लोक तुझ्या मूळ गुरु रूपालाही सामान्यच समजतात.
महीयसां हि माहात्म्यं भजमानान्भजंति ते । द्विषतोऽपि वृथा पापानुपेक्ष्यंते क्षमान्विताः
म्हणून जे लोक थोरांच्या मोठेपणाला मान देतात, त्यांना त्यांची कृपा मिळते. सज्जन लोक क्षमाशील असतात, म्हणून शत्रू असले तरी ते दुर्लक्ष करतात.
मयापि बाल्ये स्वपितुः प्रजा दृष्टा बुभुक्षिताः । दुःखादशक्तया पोष्टुं श्रियमाराध्य वै भृताः
माझ्या लहानपणी मी वडिलांच्या प्रजेतील लोकांना उपाशीपोटी दुःखात पाहिलं; त्या वेळी मी त्यांना सांभाळू शकलो नाही, म्हणून मी लक्ष्मी मिळवली आणि त्यांना सांभाळलं.
तया संनिहिताभ्यश्च प्रजाभ्यो भवदादयः । विलसंति स शक्राद्याः ससुहृन्मित्रबांधवाः
त्या संपत्तीमुळे जवळच्या प्रजेला समृद्धी मिळते; त्या संपत्तीमुळे इंद्रासारखे मित्र, आप्त, सगळे सुखी राहतात.
तया विना क्व देवत्वं क्वैश्वर्यं क्व परिग्रहः । सर्वे भवंति जीवंतो यातनास्वेव संस्थिताः
ती संपत्ती नसली, तर देवपण कुठे, राज्य कुठे, मालमत्ता कुठे? सगळे जिवंत असतात, पण केवळ दुःखातच जगतात.