ते सर्वे मुक्तिमायांति तिलकं धारणादृताः । बिभर्षि कंठे नित्यं त्वं धात्रीफलसमुद्भवाम्
हे सर्वजण जर श्रद्धेने तिलक लावतात, तर त्यांना मोक्ष मिळतो. तू नेहमी गळ्यात धात्रीच्या फळांची माळ घालतोस.
मालां मुख्यायुतसमां तुलसीपत्रसंभवाम् । शालग्रामशिलायुक्तां द्वारकायां समुद्भवाम्
मुख्य माळ म्हणजे हजारो तुळशीच्या पानांची बनलेली, शाळग्रामाच्या दगडाने सजलेली, द्वारकेत तयार झालेली असते.
नित्यं पूजयसे भूप भुक्तिमुक्तिफलप्रदाम् । पद्मसंज्ञं पुराणं वै पठसे पुरतो हरेः
राजा, तू रोज अशी वस्तू पूजतोस जी भोग आणि मोक्ष दोन्ही फळं देते. तू हरिच्या समोर प्राचीन पद्म पुराण वाचतोस.
चरितं दैत्यराज्यस्य प्रह्लादस्य च भूपते । वासरं वासुदेवस्य सवेधं कुर्वतो नरान्
राजन, तू दैत्यराज आणि प्रह्लाद यांच्या कथा वाचतोस, आणि वासुदेवाचा दिवस सर्व विधींसह पाळतोस.
निवारयसि भूपाल शास्त्रं दृष्ट्वा प्रयत्नतः । सवेधं वासरं विष्णोर्यस्मिन्राष्ट्रे प्रवर्तते
राजा, तू शास्त्र पाहून काळजीपूर्वक आपल्या राज्यात विष्णूच्या दिवसाचं संपूर्ण पालन न होऊ देण्यास मनाई करतोस.
लिप्यते तेन पापेन राजा भवति नारकी । वेधं चतुर्विधं त्यक्त्वा समुपोष्य हरेर्दिनम् । कुलकोटिं समुद्धृत्य विष्णुलोके महीयते
राजा जर चार प्रकारे नियमभंग करू देतो, तर तो त्या पापाने लागतो आणि नरकात जातो. पण जो हरिचा दिवस पूर्णपणे पाळतो, तो आपल्या कित्येक पिढ्यांना तारतो आणि विष्णूच्या लोकात सन्मान मिळवतो.
गौतम उवाच- शृणु भूपाल वक्ष्यामि वैष्णवाख्यं महाव्रतम् । यं श्रुत्वा पापिनः सर्वे मुक्तिमायांति तत्क्षणात्
गौतम म्हणाले – ऐक राजन, मी तुला वैष्णव नावाचं मोठं व्रत सांगतो. ते ऐकल्यावर सर्व पापीही ताबडतोब मुक्त होतात.
द्वादशीसंभवं पुण्यं मया ख्यातं न कस्यचित्
हे पुण्याचं व्रत, द्वादशीच्या दिवशी येणारं, मी सांगितलं आहे आणि हे कोणालाही माहीत नव्हतं.
वैष्णवोऽसि महाराज भक्तो भागवते नृणाम् । वैष्णवं तु महागुह्यं तद्व्रतं त्वं निशामय
महान राजा, तू वैष्णव आहेस, भक्त आहेस आणि भागवत मानणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ आहेस. आता हे वैष्णवांचं गुप्त व्रत ऐक.
उन्मीलनी नाम पुरा भक्त्या मे माधवेन तु । कथिता सुप्रसन्नेन तां ते भूप वदाम्यहम्
पूर्वी माधवाने अत्यंत प्रसन्न होऊन भक्तीने मला 'उन्मीलनी' नावाचं व्रत सांगितलं होतं. ते मी तुला सांगतो.
एकादशी अहोरात्रं प्रभाते घटिका भवेत् । उन्मीलनी तु सा ज्ञेया विशेषेण हरिप्रिया
एकादशीचा दिवस आणि रात्र, सकाळपर्यंत, नीट पाळावं. हेच उन्मीलनी व्रत म्हणून ओळखावं, जे हरिला विशेष प्रिय आहे.
त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । कोट्यंशे नैव तुल्यानि मखा वेदास्तपांसि च
तीनही लोकांतील सर्व तीर्थक्षेत्रं, पुण्यस्थळं, यज्ञ, वेद आणि तप हे सगळं मिळूनही या व्रताच्या एका अंशाइतकेही होत नाहीत.
उन्मीलनी समं किंचिन्न भूतं न भविष्यति । प्रयागो न कुरुक्षेत्रं न काशी न च पुष्करः
उन्मीलनीसारखी जागा कधीच नव्हती, आणि कधीच होणार नाही. प्रयाग, कुरुक्षेत्र, काशी किंवा पुष्कर यांपैकी कुठलीही तिच्याशी तुलना करू शकत नाहीत.
शैलो हिमाचलो नैव न मेरुर्गंधमादनः । शैलो न नीलनिषधो न विंध्यो नैव नैमिषम्
हिमालय, मेरू, गंधमादन, नील, निषध, विंध्य किंवा नैमिष — हे कोणतेही डोंगर उन्मीलनीसारखे नाहीत.
गोदावरी न कावेरी चंद्रभागा न वेदिका । न तापी न पयोष्णी च न क्षिप्रा नैव चंदना
गोदावरी, कावेरी, चंद्रभागा, वेदिका, तापी, पयोष्णी, क्षिप्रा किंवा चंदना — या कोणत्याही नद्यांची उन्मीलनीशी तुलना होऊ शकत नाही.
चर्मण्वती च सरयूश्चंद्रभागा न गंडिका । गोमती च विपाशा च शोणाख्यश्च महानदः
चर्मण्वती, सरयू, चंद्रभागा, गंडिका, गोमती, विपाशा आणि शोन नावाची मोठी नदी — या सगळ्याही उन्मीलनीसारख्या नाहीत.
किमत्र बहुनोक्तेन भूयोभूयो नराधिप । उन्मीलनीसमं किंचिन्न देवः केशवात्परः
राजन, यासाठी जास्त बोलण्याची गरज नाही. उन्मीलनीसारखे काहीच नाही, आणि केशवापेक्षा मोठा देवही नाही.
उन्मीलनीमनु प्राप्य यैः कृतं केशवार्चनम् । पापचक्रसमूहस्य राशयः पतिताः क्षणात्
ज्यांनी उन्मीलनीच्या विधीने केशवाची पूजा केली, त्यांचे सगळे पापांचे ढीग क्षणात नाहीसे होतात.
यस्मिन्मासे महीपाल तिथिरुन्मीलनी भवेत् । तन्मासनाम्ना गोविंदः पूजनीयः प्रयत्नतः
राजा, ज्या महिन्यात उन्मीलनी तिथी येते, त्या महिन्याच्या नावाने गोविंदाची विशेष भक्तीने पूजा करावी.
जातरूपमयः कार्यं मासनाम्ना तु माधवः । स्वशक्त्या विश्वरूपस्तु श्रद्धाभक्तिसमन्वितः
माधवाची सोन्याची मूर्ती त्या महिन्याच्या नावाने तयार करावी, आणि आपल्या शक्तीनुसार, श्रद्धा आणि भक्तीने विश्वरूपाची पूजा करावी.
पवित्रोदकसंयुक्तं पंचरत्नसमन्वितम् । गंधपुष्पाक्षतैर्युक्तं कुंभं स्रग्दामभूषितम्
शुद्ध पाण्याने भरलेला कलश, पाच रत्नांनी सजवलेला, सुगंध, फुले, अक्षता आणि हाराने शोभिवलेला तयार करावा.
पात्रं च सोदकं कार्यं गोधूमैश्चापि पूरितम् । नानारत्नैश्च संयुक्तं नानागंधैः प्रपूजितम्
पाण्याने भरलेले पात्र, गहू आणि विविध रत्नांनी भरलेले, आणि वेगवेगळ्या सुगंधांनी पूजन केलेले असावे.
मल्लिकामोदसंयुक्तं जातीपुष्पैः प्रपूजितम् । श्वेताख्यैस्तंदुलैश्चैव पूरणीयः प्रयत्नतः
मल्लिका फुलांचा सुगंध, जाती फुलांनी पूजन, आणि पांढऱ्या तांदळाने काळजीपूर्वक भरावे.
प्रदद्याद्वस्त्रयुग्मं तु उपवीतं तु सोत्तरम् । उपानहौ तु राजर्षे आतपत्रं शिरोपरि
दोन वस्त्रे, उपवस्त्रासह यज्ञोपवीत, जोडीचे पादत्राणे आणि डोक्यावर धरायला छत्री — हे सर्व द्यावे.
भोजनं जलपात्रं च सप्तधान्यं तिलैः सह । रूप्यं चैव तु कार्पासं पायसं मुद्रिका हरेः
भोजन, जलपात्र, सात प्रकारचे धान्य आणि तीळ, चांदी, कापूस, पायस आणि हरिसाठी मुद्रिका द्यावी.
धेनुर्वात्र तु दातव्या वत्सालंकारसंयुता । सुवर्णशृंगी रौप्यखुरी ताम्रपृष्ठी तथैव च
वासरासह, सोन्याचे शिंग, चांदीचे खुर आणि तांब्याचा पाठ असलेली गाय द्यावी.
कांस्यदोहीं रत्नपुच्छीं दद्याद्वै गुरवे तदा । शय्यां सोपस्करां दद्यात्साधवे भक्तिपूर्वकम्
कांस्याचे दूध काढण्याचे पात्र आणि रत्नजडित शेपूट असलेली गाय गुरूंना द्यावी. सर्व सामानासह पलंग भक्तिभावाने साधूला द्यावा.
धूपं दीपं तु नैवेद्यं फलपत्रं निवेदयेत् । पूजनीयो महाभक्तैर्मंत्रैरेभिस्तु केशवः 6.35.
धूप, दिवा, नैवेद्य, फळे आणि पाने अर्पण करावीत. या मंत्रांनी केशवाची मोठ्या भक्तांनी पूजा करावी.
तुलसीपत्रसंयुक्तैः पुष्पैः कालोद्भवैस्तथा । मासनाम्नैव चरणौ जानुनी विष्णुरूपिणे
तुळशीपत्र, त्या ऋतूतील फुले आणि त्या महिन्याच्या नावाने, विष्णुरूप असणाऱ्याची पाय आणि गुडघ्यांची पूजा करावी.
गुह्ये तु गुह्यपतये कटे वै पीतवाससे । ब्रह्ममूर्तिभृते नाभावुदरे विश्वयोनये
गुप्तस्थळी गुप्तस्वामीसाठी, कंबरेवर पिवळ्या वस्त्रधारीसाठी, नाभीवर ब्रह्मस्वरूप आणि विश्वाचा उगम असणाऱ्यासाठी पूजा करावी.