चुंबनादि मया दत्तमित्युक्त्वा सा तथाचरेत् । कौटिल्यं तद्भ्रुवोर्द्रष्टुं श्रोतुं तद्भर्त्सनं वचः
ती म्हणते, 'मी तुला चुंबन वगैरे दिलं आहे,' आणि तशीच वागते. तिच्या भुवया वाकवणं, तिचं रागावलेलं बोलणं पाहायला आणि ऐकायला त्याला आवडतं.
ततः सारीशुकानां च श्रुत्वा वागाहवं मिथः । निर्गच्छतस्ततः स्थानाद्गंतुकामौ गृहं प्रति
मग साळुंकी आणि पोपट यांच्या गप्पा ऐकून, दोघंही तिथून निघण्याची तयारी करतात आणि घरी जाण्याची इच्छा धरतात.
कृष्णः कांतामनुज्ञाप्य गवामभिमुखं व्रजेत् । सा तु सूर्यगृहं गच्छेत्सखीमंडलसंयुता
कृष्ण आपल्या प्रियतमेची परवानगी घेऊन गाईंकडे जातो. ती मात्र आपल्या सखींसह सूर्यगृहाकडे जाते.
कियद्दूरं ततो गत्वा परावृत्य हरिं पुनः । विप्रवेषं समास्थाय याति सूर्यगृहं प्रति
थोडं अंतर जाऊन, ती पुन्हा हरिकडे वळून पाहते आणि मग ब्राह्मणाचा वेष घेऊन सूर्यगृहाकडे निघते.
सूर्यं प्रपूजयेत्तत्र प्रार्थितस्तत्सखीजनैः । तदैव कल्पितैर्वेदैः परिहासविगर्भितैः
तेथे ती आपल्या सखींच्या विनंतीवरून सूर्याची पूजा करते, आणि त्या बनावट वेदमंत्रांनी, हसतखेळत पूजा करतात.
ततस्ता ज्ञापितं कांतं परिज्ञाय विचक्षणाः । आनंदसागरे मग्ना न विदुः स्वं न चापरम्
मग त्यांच्या प्रियतमा ओळखला गेल्याचं समजल्यावर, त्या हुशार स्त्रिया आनंदाच्या समुद्रात बुडतात आणि स्वतःला व बाकी सर्व काही विसरतात.
विहारैर्विविधैरेवं सार्द्धयामद्वयं मुने । नीत्वा गृहं व्रजेयुस्ताः स च कृष्णो गवां व्रजेत्
अशा रीतीने, अर्धी रात्र विविध खेळांत घालवून त्या घरी परततात आणि कृष्ण गाईंकडे जातो.
संगम्य स्वसखीन्कृष्णो गृहीत्वा गाः समंततः । आगच्छति व्रजं हर्षान्नादयन्मुरलद्यं मुने
कृष्ण आपल्या मित्रांना भेटतो, सर्व गाई एकत्र करून, आनंदाने मुरली वाजवत व्रजाकडे परततो, हे मुनी.
ततो नंदादयः सर्वे श्रुत्वा वेणुरवं हरेः । गोधूलिपटलव्याप्तं दृष्ट्वा चापि नभस्तलम्
तेव्हा नंदादी सर्वजण, हरीच्या वेणूचा आवाज ऐकून आणि संध्याकाळच्या धुळीने आकाश झाकलेले पाहून,
विसृज्य सर्वकर्माणि स्त्रियो बालादयोऽपि च । कृष्णस्याभिमुखं यांति तद्दर्शनसमुत्सुकाः
सर्व कामं सोडून, स्त्रिया आणि लहान मुलेही, कृष्णाला पाहण्यासाठी आतुरतेने त्याच्याकडे धावतात.
राजमार्गे व्रजद्वारि यत्र सर्वे व्रजौकसः । कृष्णोऽपि तान्समागम्य यथावदनुपूर्वशः
राजमार्गावर, व्रजाच्या प्रवेशद्वारी, जिथे सर्व व्रजवासी एकत्र येतात, तिथे कृष्णही योग्य रीतीने सर्वांना भेटतो.
दर्शनस्पर्शनैर्वाचा स्मितपूर्वावलोकनैः । गोपवृद्धान्नमस्कारैः कायिकैर्वाचिकैरपि
तो दर्शन, स्पर्श, बोलणे आणि हसरे कटाक्ष याने, तसेच वयोवृद्ध गवळ्यांना नम्रतेने वंदन करून त्यांचा सन्मान करतो.
अष्टांगपातैः पितरौ रोहिणीमपि नारद । नेत्रांतसूचितेनैव विनयेन प्रियां तथा
आई-वडिलांना आणि रोहिणीला अष्टांग नमस्कार करून, आणि डोळ्यांच्या कोपऱ्यातून विनय दाखवून आपल्या प्रियेला अभिवादन करतो.
एवं तैस्तद्यथायोग्यं व्रजौकोभिः प्रपूजितः । गवालये तथा गाश्च संप्रवेश्य समंततः
अशा प्रकारे व्रजवासीयांकडून योग्य सन्मान मिळाल्यावर, तो सर्व बाजूंनी गायींना गोठ्यात नेत असतो.
पितृभ्यामर्थितो याति भ्रात्रा सह निजालयम् । स्नात्वा पीत्वा तत्र किंचिद्भुक्त्वा मात्रानुमोदितः
आई-वडिलांनी विनंती केल्यावर, तो भावासोबत आपल्या घरी जातो; तिथे आंघोळ, पाणी पिऊन, थोडेसे खाऊन, आईकडून समाधान मिळवतो.
गवालयं पुनर्याति दोग्धुकामो गवां पयः । ताश्च दुग्ध्वा दोहयित्वा पाययित्वा च काश्चन
पुन्हा तो गोठ्यात जातो, गायींचे दूध काढण्यासाठी; काही गायींचे दूध काढतो, काहींना दूध पाजतो.
पित्रा सार्द्धं गृहं याति तत्र भावशतानुगः । तत्र पित्रा पितृव्यैश्च तत्पुत्रैश्च बलेन च
वडिलांसोबत, अनेक भावना मनात घेऊन, तो पुन्हा घरी जातो; तिथे वडील, काका, त्यांची मुले आणि बलराम यांच्या सोबत असतो.
भुनक्ति विविधान्नानि चर्व्यचोष्यादिकानि च । तन्मतिः प्रार्थनात्पूर्वं राधिका च तदैव ह
तो विविध प्रकारचे, चावण्यास व शोषण्यास योग्य असे पदार्थ खातो; त्यांच्या विनंतीवरून, त्याच वेळी राधिकाही
प्रस्थापयेत्सखीद्वारा पक्वान्नानि तदालयम् । श्लाघयंश्च हरिस्तानि भुक्त्वा पित्रादिभिः सह
आपल्या सखीमार्फत शिजवलेले पदार्थ कृष्णाच्या घरी पाठवते; हरी ते पदार्थ वडील व इतरांसोबत खातो आणि त्यांची स्तुती करतो.
सभागृहं व्रजेत्तैश्च जुष्टं बंदिजनादिभिः । पक्वान्नानि गृहीत्वा याः सख्यस्तत्र पुरागताः
तो नातेवाईक व इतरांनी भरलेल्या सभागृहात जातो; तिथे आधी आलेल्या सख्या शिजवलेले पदार्थ उचलतात.
बहूनि च पुनस्तानि प्रदत्तानि यशोदया । सख्यस्तत्र तया दत्तं कृष्णोच्छिष्टं नयंति च
पुन्हा, यशोदा अनेक पदार्थ देते; सख्या तिथे तिच्या हातून मिळालेले आणि कृष्णाने उरलेले पदार्थ घेऊन जातात.
सर्वं ताभिः समानीय राधिकायै निवेद्यते । सापि भुक्त्वा सखीवर्गयुता तदनुपूर्वशः
त्या सर्व पदार्थांना सख्या एकत्र करून राधिकेला अर्पण करतात; राधिकाही आपल्या सखीसमूहासह योग्य क्रमाने ते पदार्थ खातात.
सखीभिर्मंडिता तिष्ठेदभिसर्त्तुं समुद्यता । प्रस्थाप्यते मया काचिदित एव ततः सखी
सख्या तिचे सुंदर अलंकरण करतात आणि ती बाहेर जाण्यास सज्ज होते; मग, माझ्या सांगण्यावरून, तिथून एक सखी पाठवली जाते.
तयाभिसारिता साथ यमुनायाः समीपतः । कल्पवृक्षनिकुंजेऽस्मिन्दिव्यरत्नमये गृहे
त्या सखीने बोलावल्यावर, ती यमुनेच्या काठी येते; या कल्पवृक्षांच्या कुंजात, दिव्य रत्नांनी बनवलेल्या घरात,
सितकृष्णनिशायोग्यवेषा याति सखीवृता । कृष्णोऽपि विविधं तत्र दृष्ट्वा कौतूहलं ततः
दिवस-रात्रीस योग्य असा पोशाख घालून, सख्यांसह ती तिथे जाते; कृष्णही तिथे विविध गोष्टी पाहून कुतूहलाने भरून जातो.
कात्यायन्या मनोज्ञानि श्रुत्वा संगीतकान्यपि । धनधान्यादिभिस्ताश्च प्रीणयित्वा विधानतः
कात्यायनीचे मनोहारी गीत ऐकून, आणि नियमानुसार त्यांना धन, धान्य वगैरे देऊन प्रसन्न करतो.
जनैराराधितो मात्रा याति सख्यानिकेतनम् । मातरि प्रस्थितायां च भोजयित्वा ततो गृहम्
लोकांनी आणि आईने सन्मान दिल्यावर तो आपल्या मित्राच्या घरी जातो. आई निघून गेल्यावर, तिला जेवू घातल्यावर, मग तो आपल्या घरी परततो.
संकेतकं कांतयात्र समागच्छेदलक्षितः । मिलित्वा तावुभावत्र क्रीडतो वनराजिषु
प्रियेकडून दिलेला खूण ओळखून तो ठरलेल्या जागी येतो. तिथे दोघं भेटतात आणि वनातल्या सुंदर जागी खेळू लागतात.
विहारैर्विविधै रासलास्यहासपुरस्सरैः । सार्द्धयामद्वयं नीत्वा रात्रेरेवं विहारतः
रास, नृत्य, हास्य आणि इतर अनेक खेळांनी दोघं रात्रभर आनंदात वेळ घालवतात.
सुषुप्सू विशतः कुंजं पक्षिणीभिरलक्षितौ । एकांते कुसुमैः कॢप्ते केलितल्पे मनोहरे
झोप यावी म्हणून दोघं पक्ष्यांच्या नजरेपासून दूर असलेल्या एकांत कुंजात जातात. तिथे फुलांनी सजवलेल्या सुंदर शय्येवर ते विश्रांती घेतात.