श्रीराधिकोवाच-। अस्या यावद्भवेत्पूर्णं पुरश्चरणमुत्तमम् । तावद्धि पालयैनां त्वं सावधाना सहालिभिः
श्रीराधिकेनं सांगितलं – जोपर्यंत या व्रताचं पूर्ण व उत्तम पुरश्चरण होत नाही, तोपर्यंत तू आपल्या सख्यांसह हे व्रत काळजीपूर्वक पाळ.
इत्युक्त्वा सा ययौ कृष्णपादांबुरुहसन्निधिम् । छायामात्मभवामात्मप्रेयसीनां निधाय च
असं म्हणून ती कृष्णाच्या कमळासारख्या पायांच्या सान्निध्यात गेली आणि स्वतःची व आपल्या प्रिय सखींची छाया मागे ठेवली.
तस्थौ तत्र यथापूर्वं राधिका कृष्णवल्लभा । अत्र प्रियंवदादेशात्पद्ममष्टदलं शुभम्
तेथे, पूर्वीप्रमाणेच कृष्णाची प्रिय राधिका राहिली; तिथे प्रियंवदेच्या सांगण्यावरून सुंदर आठ पाकळ्यांचं कमळ तयार केलं.
गोरोचनाभिर्निर्माय कुंकुमेनापि चंदनैः । एभिर्नानाविधैर्द्रव्यैः संमिश्रैः सिद्धिदायकम्
गोरचन, कुंकू आणि चंदन यांनी, तसेच इतर विविध द्रव्यांनी ते तयार केलं आणि त्यामुळे ते सिद्धी देणारं ठरलं.
लिखित्वा यंत्रराजं च शुद्धं मंत्रं तमद्भुतम् । कृत्वा न्यासादिकं पाद्यमर्घ्यं चापि यथाविधि
शुद्ध आणि अद्भुत यंत्रराज व मंत्र लिहून, योग्य रीतीने न्यास, पाद्य, अर्घ्य इत्यादी विधी केले.
नानर्तुसंभवैः पुष्पैः कुंकुमैरपि चंदनैः । धूपदीपैश्च नैवेद्यैस्तांबूलैर्मुखवासनैः
सर्व ऋतूंच्या फुलांनी, कुंकू, चंदन, धूप, दिवे, नैवेद्य, तांबूल आणि मुखवास यांनी पूजा केली.
वासोलंकारमाल्यैश्च संपूज्य नंदनंदनम् । परिवारैः समं सर्वैः सायुधं च सवाहनम्
वस्त्र, दागिने आणि हारांनी त्यांनी नंदनंदनाची, त्याच्या सर्व सेवकांसह, आयुधांसह आणि वाहनासह पूजा केली.
स्तुत्वा प्रणम्य विधिवच्चेतसा स्मरणं ययौ । ततो भक्तिवशो देवो यशोदानंदनः प्रभुः
विधिप्रमाणे स्तुती करून, नमस्कार करून, मनाने त्याचं स्मरण केलं; मग भक्तीच्या प्रभावाने यशोदेनंदन प्रभू बांधला गेला.
स्मितावलोकितापांग तरंगिततरेंगितम् । उवाच राधिकां देवीं तामानय इहाशु च
हसऱ्या कटाक्षाने, इशाऱ्यांनी आणि हालचालींनी तो देवी राधिकेला म्हणाला – 'तिला इथे लगेच आण.'
आज्ञप्ता चैव सा देवी प्रस्थाप्य शारदां सखीम् । तामानिनाय सहसा पुरोवासुरसात्मनः
आज्ञा मिळाल्यावर, देवीने शारदा सखीला पाठवलं आणि तिने तिला पटकन रसस्वरूप प्रभूच्या समोर आणलं.
श्रीकृष्णस्य पुरस्तात्सा समेत्य प्रेमविह्वला । पपात कांचनीभूमौ पश्यंती सर्वमद्भुतम्
श्रीकृष्णाच्या समोर येऊन, ती प्रेमाने भरून गेली आणि सोन्यासारख्या भूमीवर पडली, सगळं अद्भुत पाहत होती.
कृच्छ्रात्कथंचिदुत्थाय शनैरुन्मील्य लोचने । स्वेदांभः पुलकोत्कंप भावभाराकुलासती
कसाबसा उठून, हळूच डोळे उघडले; घाम, अंगावर रोमांच आणि भावनांच्या ओझ्याने ती थरथरत होती.
ददर्श प्रथमं तत्र स्थलं चित्रं मनोरमम् । ततः कल्पतरुस्तत्र लसन्मरकतच्छदः
तीथे तिने प्रथम एक सुंदर आणि आश्चर्यकारक स्थळ पाहिलं; मग तिथे झगमगणाऱ्या पाचूच्या पानांनी सजलेलं कल्पवृक्ष होतं.
प्रवालपल्लवैर्युक्तः कोमलो हेमदंडकः । स्फटिकप्रवालमूलश्च कामदः कामसंपदाम्
कोवळ्या कोंबांनी आणि पानांनी युक्त, सोन्याचा खोड असलेला, स्फटिक व प्रवाळाच्या मुळांचा, तो सर्व इच्छांच्या संपत्ती देणारा होता.
प्रार्थकाभीष्टफलदस्तस्याधो रत्नमंदिरम् । रत्नसिंहासनं तत्र तत्राष्टदलपद्मकम्
जे इच्छित फळ मागतात त्यांना फळ देणाऱ्या त्या परमेश्वराच्या खाली रत्नांनी सजलेला एक सुंदर महाल आहे. त्या महालात रत्नांच्या सिंहासनावर एक आठ पाकळ्यांचे कमळ आहे.
शंखपद्मनिधी तत्र स व्यापसव्यसंस्थितौ । चतुर्दिक्षु यथा स्थानं सहिताः कामधेनवः
त्या ठिकाणी उजव्या आणि डाव्या बाजूला शंख आणि कमळ ही दोन अमूल्य धनसंपत्ती आहेत; आणि चारही दिशांना योग्य त्या जागी कामधेनू गायी एकत्र आहेत.
परितो नंदनोद्यानं मलयानिलसेवितम् । ऋतूनां चैव सर्वेषां कुसुमानां मनोहरैः
सर्व बाजूंनी नंदनवन पसरले आहे, जिथे मल्याच्या वाऱ्याची झुळूक वाहते आणि सर्व ऋतूंच्या मोहक फुलांनी ते बहरले आहे.
आमोदैर्वासितं सर्वं कालागुरुपराजितम् । मकरंदकणावृष्टिशीतलं सुमनोहरम्
संपूर्ण परिसर सुरभित सुवासांनी दरवळला आहे, काळागुरूच्या सुगंधालाही मागे टाकणारा, फुलांच्या मधाच्या थेंबांनी गारवा आणि अपूर्व सौंदर्य लाभले आहे.
मकरंदरसास्वाद मत्तानां भृंगयोषिताम् । वृंदशो झंकृतैः शश्वच्चैवं मुखरितांतरम्
फुलांच्या मधाचा आस्वाद घेत मदमस्त झालेल्या मादी भुंगे त्यांच्या गूंजणाऱ्या झुंडीने सतत मधुर गुंजन करत आहेत.
कलकंठी कपोतानां सारिकाशुकयोषिताम् । अन्यासां पत्रिकांतानां कलनादैर्निनादितम्
कोकिळ, कपोत, साळुंकी, पोपट आणि इतर पक्ष्यांच्या गोड आवाजांनी आणि इतर पंखधारकांच्या विविध स्वरांनी संपूर्ण परिसर निनादित झाला आहे.
नृत्यैर्मत्तमयूराणामाकुलं स्मरवर्द्धनम् । रसांबुसेकसंसृष्ट तमांजनतनुद्युतिम्
मदमस्त नाचणाऱ्या मोरांच्या नृत्याने ते ठिकाण प्रेमभावना जागवते आणि अमृताच्या धारांनी ओलावलेल्या तमाळ वृक्षांच्या तेजाने तळपत आहे.
सुस्निग्धनीलकुटिल कषायावासिकुंतलम् । मदमत्तमयूराद्य शिखंडाबद्धचूडकम्
त्यांचे केस मऊ, गडद निळे, वळकट, किंचित लालसर वस्त्रांनी सजलेले, आणि मदमस्त मोर व इतर पक्ष्यांच्या पिसांनी बांधलेली शिखा आहे.
भृंगसेवितसव्योपक्रमपुष्पावतंसकम् । लोलालकालिविलसत्कपोलादर्शकाशितम्
त्यांच्या कानात भुंग्यांनी आणलेली ताज्या फुलांची वेणी आहे आणि त्यांच्या गालांवर खेळणाऱ्या लटांनी आरशासारखी चमक येते.
विचित्रतिलकोद्दाम भालशोभाविराजितम् । तिलपुष्पपतंगेश चंचुमंजुलनासिकम्
त्यांचे कपाळ विविध रंगांच्या तेजस्वी टिळ्याने शोभून दिसते; त्यांच्या नाकावर तिळफुलाच्या पतंगासारखे नाजूक अलंकार आहे.
चारुबिंबाधरं मंदस्मितदीपितमन्मथम् । वन्यप्रसूनसंकाश ग्रैवेयकमनोहरम्
त्यांचे ओठ बिंब फळासारखे सुंदर, मंद स्मिताने प्रेम जागवणारे, आणि त्यांच्या गळ्यात वनफुलांसारखे आकर्षक हार आहे.
मदोन्मत्तभ्रमद्भृंगी सहस्रकृतसेवया । सुरद्रुमस्रजाराजन्मुग्धपीनांसकद्वयम्
त्यांच्या दोन्ही भुजा मदमस्त भुंग्यांनी नेहमी वेढलेल्या, स्वर्गीय वृक्षांच्या फुलांच्या माळांनी सजलेल्या आणि आकर्षक आहेत.
मुक्ताहारस्फुरद्वक्षः स्थलकौस्तुभभूषितम् । श्रीवत्सलक्षणं जानुलंबिबाहुमनोहरम्
त्यांचे वक्षस्थळ चमकणाऱ्या मोत्यांच्या हाराने आणि कौस्तुभ मणीने सुशोभित आहे, श्रीवत्साचा चिन्ह आहे आणि गुडघ्यापर्यंत मोहक दिसते.
गंभीरनाभिपंचास्य मध्यमध्यातिसुंदरम् । सुजातद्रुमसद्वृत्त मदूरजानुमंजुलम्
त्यांची नाभी खोल, पोट अत्यंत सुंदर, सुडौल कमरेने शोभलेले; त्यांच्या जाड जांघा उत्तम वृक्षाच्या खोडासारख्या आणि गुडघे मधासारखे मोहक आहेत.
कंकणांगदमञ्जीरैर्भूषितं भूषणैः परैः । पीतांशुकलयाविष्ट नितंबघटनायकम्
त्यांच्या हातात कंकण, बाजूला अंगद, पायात पैंजण—अशा उत्तम दागिन्यांनी सजलेले आहेत आणि ते पिवळ्या रेशमी वस्त्रात, सुंदर कंबरेचे अधिपती आहेत.
लावण्यैरपि सौंदर्यजितकोटिमनोभवम् । वेणुप्रवर्त्तितैर्गीतरागैरपि मनोहरैः
त्यांचे सौंदर्य आणि लावण्य इतके की, मनोभव म्हणजेच प्रेमाचा देवही हरवून जाईल; त्यांच्या वेणूवरच्या मोहक सुरांनी सर्वांचे मन मोहून जाते.