समुत्तिष्ठ समागच्छ कामं ते साधयाम्यहम् । अर्जुनी सा वचो देव्याः श्रुत्वा चात्ममनीषितम्
‘उठ, जवळ ये; मी तुझे मनोकामनाच पूर्ण करीन.’ देवीचे हे बोल ऐकून अर्जुनीने मनाशी विचार केला.
पुलकांकुरमुग्धांगी बाष्पाकुलविलोचना । पपात चरणे देव्याः पुनश्च प्रेमविह्वला
तिच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले, डोळे पाणावले, ती देवीच्या पायांवर पडली आणि पुन्हा प्रेमाने भारावून गेली.
ततः प्रियंवदां देवीं समुवाच सखीमिमाम् । पाणौ गृहीत्वा मत्संगे समाश्वास्य समानय
मग देवीने आपल्या प्रिय सखीला सांगितले, तिचा हात धरून, तिला धीर देत जवळ आण.
ततः प्रियंवदा देव्या आज्ञया जातसंभ्रमा । तां तथैव समादाय संगे देव्या जगाम ह
मग प्रियंवदा देवीच्या आज्ञेने, आनंदाने आणि घाईने, तिला जशीच्या तशी घेऊन देवीच्या जवळ गेली.
गत्वोत्तरसरस्तीरे स्नापयित्वा विधानतः । संकल्पादिकपूर्वं तु पूजयित्वा यथाविधि
मग त्या दोघी उत्तरेकडील सरोवराच्या काठी गेल्या, विधिप्रमाणे स्नान घातले, संकल्प वगैरे पूर्वक पूजा केली.
श्रीगोकुलकलानाथमंत्रं तच्च सुसिद्धिदम् । ग्राहयामास तां देवी कृपया हरिवल्लभा
हरिवल्लभा देवीने करुणेने तिला श्रीगोकुलकलानाथाचा मंत्र दिला, जो सर्व सिद्धी देणारा आहे.
व्रतं गोकुलनाथाख्यं पूर्वं मोहनभूषितम् । सर्वसिद्धिप्रदं मंत्रं सर्वतंत्रेषु गोपितम्
गोकुलनाथ नावाचं व्रत, जे सुरुवातीपासूनच मोहक आहे, ते सर्व सिद्धी देणारं मंत्र आहे आणि सर्व तंत्रांमध्ये गुप्त ठेवलं जातं.
गोविंदेरितविज्ञासौ ददौ भक्तिमचंचलाम् । ध्यानं च कथितं तस्यै मंत्रराजं च मोहनम्
गोविंदानं त्याचं ज्ञान सांगितलं, अढळ भक्ती दिली आणि तिला त्या मंत्राचं ध्यान व मोहक मंत्रराजही शिकवलं.
उक्तं च मोहने तंत्रे स्मृतिरप्यस्य सिद्धिदा । नीलोत्पलदलश्यामं नानालंकारभूषितम्
मोहन तंत्रात असं सांगितलं आहे की, केवळ त्याची आठवण काढली तरीही सिद्धी मिळते; तो निळ्या कमळाच्या पाकळीसारखा काळा असून विविध अलंकारांनी सजलेला आहे.
कोटिकंदर्पलावण्यं ध्यायेद्रासरसाकुलम् । प्रियंवदामुवाचेदं रहस्यं पावनेच्छया
दहा कोटी मदनांच्या सौंदर्याने उजळलेला, रासमंडळाने वेढलेला आणि गोड बोलणारा असा त्याचा ध्यान करावं; प्रियंवदेला शुद्धतेच्या इच्छेने हे गुपित सांगितलं.
श्रीराधिकोवाच-। अस्या यावद्भवेत्पूर्णं पुरश्चरणमुत्तमम् । तावद्धि पालयैनां त्वं सावधाना सहालिभिः
श्रीराधिकेनं सांगितलं – जोपर्यंत या व्रताचं पूर्ण व उत्तम पुरश्चरण होत नाही, तोपर्यंत तू आपल्या सख्यांसह हे व्रत काळजीपूर्वक पाळ.
इत्युक्त्वा सा ययौ कृष्णपादांबुरुहसन्निधिम् । छायामात्मभवामात्मप्रेयसीनां निधाय च
असं म्हणून ती कृष्णाच्या कमळासारख्या पायांच्या सान्निध्यात गेली आणि स्वतःची व आपल्या प्रिय सखींची छाया मागे ठेवली.
तस्थौ तत्र यथापूर्वं राधिका कृष्णवल्लभा । अत्र प्रियंवदादेशात्पद्ममष्टदलं शुभम्
तेथे, पूर्वीप्रमाणेच कृष्णाची प्रिय राधिका राहिली; तिथे प्रियंवदेच्या सांगण्यावरून सुंदर आठ पाकळ्यांचं कमळ तयार केलं.
गोरोचनाभिर्निर्माय कुंकुमेनापि चंदनैः । एभिर्नानाविधैर्द्रव्यैः संमिश्रैः सिद्धिदायकम्
गोरचन, कुंकू आणि चंदन यांनी, तसेच इतर विविध द्रव्यांनी ते तयार केलं आणि त्यामुळे ते सिद्धी देणारं ठरलं.
लिखित्वा यंत्रराजं च शुद्धं मंत्रं तमद्भुतम् । कृत्वा न्यासादिकं पाद्यमर्घ्यं चापि यथाविधि
शुद्ध आणि अद्भुत यंत्रराज व मंत्र लिहून, योग्य रीतीने न्यास, पाद्य, अर्घ्य इत्यादी विधी केले.
नानर्तुसंभवैः पुष्पैः कुंकुमैरपि चंदनैः । धूपदीपैश्च नैवेद्यैस्तांबूलैर्मुखवासनैः
सर्व ऋतूंच्या फुलांनी, कुंकू, चंदन, धूप, दिवे, नैवेद्य, तांबूल आणि मुखवास यांनी पूजा केली.
वासोलंकारमाल्यैश्च संपूज्य नंदनंदनम् । परिवारैः समं सर्वैः सायुधं च सवाहनम्
वस्त्र, दागिने आणि हारांनी त्यांनी नंदनंदनाची, त्याच्या सर्व सेवकांसह, आयुधांसह आणि वाहनासह पूजा केली.
स्तुत्वा प्रणम्य विधिवच्चेतसा स्मरणं ययौ । ततो भक्तिवशो देवो यशोदानंदनः प्रभुः
विधिप्रमाणे स्तुती करून, नमस्कार करून, मनाने त्याचं स्मरण केलं; मग भक्तीच्या प्रभावाने यशोदेनंदन प्रभू बांधला गेला.
स्मितावलोकितापांग तरंगिततरेंगितम् । उवाच राधिकां देवीं तामानय इहाशु च
हसऱ्या कटाक्षाने, इशाऱ्यांनी आणि हालचालींनी तो देवी राधिकेला म्हणाला – 'तिला इथे लगेच आण.'
आज्ञप्ता चैव सा देवी प्रस्थाप्य शारदां सखीम् । तामानिनाय सहसा पुरोवासुरसात्मनः
आज्ञा मिळाल्यावर, देवीने शारदा सखीला पाठवलं आणि तिने तिला पटकन रसस्वरूप प्रभूच्या समोर आणलं.
श्रीकृष्णस्य पुरस्तात्सा समेत्य प्रेमविह्वला । पपात कांचनीभूमौ पश्यंती सर्वमद्भुतम्
श्रीकृष्णाच्या समोर येऊन, ती प्रेमाने भरून गेली आणि सोन्यासारख्या भूमीवर पडली, सगळं अद्भुत पाहत होती.
कृच्छ्रात्कथंचिदुत्थाय शनैरुन्मील्य लोचने । स्वेदांभः पुलकोत्कंप भावभाराकुलासती
कसाबसा उठून, हळूच डोळे उघडले; घाम, अंगावर रोमांच आणि भावनांच्या ओझ्याने ती थरथरत होती.
ददर्श प्रथमं तत्र स्थलं चित्रं मनोरमम् । ततः कल्पतरुस्तत्र लसन्मरकतच्छदः
तीथे तिने प्रथम एक सुंदर आणि आश्चर्यकारक स्थळ पाहिलं; मग तिथे झगमगणाऱ्या पाचूच्या पानांनी सजलेलं कल्पवृक्ष होतं.
प्रवालपल्लवैर्युक्तः कोमलो हेमदंडकः । स्फटिकप्रवालमूलश्च कामदः कामसंपदाम्
कोवळ्या कोंबांनी आणि पानांनी युक्त, सोन्याचा खोड असलेला, स्फटिक व प्रवाळाच्या मुळांचा, तो सर्व इच्छांच्या संपत्ती देणारा होता.
प्रार्थकाभीष्टफलदस्तस्याधो रत्नमंदिरम् । रत्नसिंहासनं तत्र तत्राष्टदलपद्मकम्
जे इच्छित फळ मागतात त्यांना फळ देणाऱ्या त्या परमेश्वराच्या खाली रत्नांनी सजलेला एक सुंदर महाल आहे. त्या महालात रत्नांच्या सिंहासनावर एक आठ पाकळ्यांचे कमळ आहे.
शंखपद्मनिधी तत्र स व्यापसव्यसंस्थितौ । चतुर्दिक्षु यथा स्थानं सहिताः कामधेनवः
त्या ठिकाणी उजव्या आणि डाव्या बाजूला शंख आणि कमळ ही दोन अमूल्य धनसंपत्ती आहेत; आणि चारही दिशांना योग्य त्या जागी कामधेनू गायी एकत्र आहेत.
परितो नंदनोद्यानं मलयानिलसेवितम् । ऋतूनां चैव सर्वेषां कुसुमानां मनोहरैः
सर्व बाजूंनी नंदनवन पसरले आहे, जिथे मल्याच्या वाऱ्याची झुळूक वाहते आणि सर्व ऋतूंच्या मोहक फुलांनी ते बहरले आहे.
आमोदैर्वासितं सर्वं कालागुरुपराजितम् । मकरंदकणावृष्टिशीतलं सुमनोहरम्
संपूर्ण परिसर सुरभित सुवासांनी दरवळला आहे, काळागुरूच्या सुगंधालाही मागे टाकणारा, फुलांच्या मधाच्या थेंबांनी गारवा आणि अपूर्व सौंदर्य लाभले आहे.
मकरंदरसास्वाद मत्तानां भृंगयोषिताम् । वृंदशो झंकृतैः शश्वच्चैवं मुखरितांतरम्
फुलांच्या मधाचा आस्वाद घेत मदमस्त झालेल्या मादी भुंगे त्यांच्या गूंजणाऱ्या झुंडीने सतत मधुर गुंजन करत आहेत.
कलकंठी कपोतानां सारिकाशुकयोषिताम् । अन्यासां पत्रिकांतानां कलनादैर्निनादितम्
कोकिळ, कपोत, साळुंकी, पोपट आणि इतर पक्ष्यांच्या गोड आवाजांनी आणि इतर पंखधारकांच्या विविध स्वरांनी संपूर्ण परिसर निनादित झाला आहे.