वर्णप्रभा समाख्याता सुप्रभेयं मणिप्रभा । इयं हारावली तारा मालिनीयं शुभा मता
ही वर्णप्रभा म्हणून ओळखली जाते, ही सुप्रभा आहे, आणि मणिप्रभा आहे. ही हारावली आहे, तारा आहे, आणि ही माळिनी आहे, जिला शुभ मानतात.
मालतीयमियं यूथी वासंती नवमल्लिका । मल्लीयं नवमल्लीयमसौ शेफालिका मता
ही मालती आहे, ही यूथी आहे, वासंती आहे आणि नवमल्लिका आहे. ही मल्लि आहे, ही नवमल्लि आहे, आणि ती शेफालिका म्हणून ओळखली जाते.
सौगंधिकेयं कस्तूरी पद्मिनीयं कुमुद्वती । एषैव हि रसोल्लासा चित्रवृंदा समा त्वियम्
ही सौगंधिका आहे, कस्तुरी आहे, पद्मिनी आहे आणि कुमुदवती आहे. हीच रसोल्लासा आहे, आणि ही चित्रवृंदा आहे.
रंभेयमुर्वशी चैषा सुरेखा स्वर्णरेखिका । एषा कांचनमालेयं सत्यसंततिका परा
ही रंभा आहे, ही उर्वशी आहे, सुरेखा आहे आणि सुवर्णरेखिका आहे. ही कांचनमाला आहे, आणि श्रेष्ठ सत्यसंततिका आहे.
एताः परिकृताः सर्वाः परिचेयाः परा अपि । सहितास्माभिरेताभिर्विहरिष्यसि भामिनि
या सर्वांचे वर्णन केले गेले आहे आणि ओळखही करून दिली आहे, अगदी श्रेष्ठांचीदेखील. या सर्वांसोबत, हे सुंदरिनी, तू आनंदाने विहार करशील.
एहि पूर्वसरस्तीरे तत्र त्वां विधिवत्सखि । स्नापयित्वाथ दास्यामि मंत्रं सिद्धिप्रदायकम्
चल, पूर्व सरोवराच्या काठी ये. तिथे, योग्य पद्धतीने, सखी, तुला स्नान घालून, मी तुला सिद्धी देणारा मंत्र देईन.
इति तां सहसा नीत्वा स्नापयित्वा विधानतः । वृंदावनकलानाथ प्रेयस्या मंत्रमुत्तमम्
असं म्हणून, तिला पटकन घेऊन जाऊन, विधिपूर्वक स्नान घालून, वृंदावनातील कलांचा स्वामी आपल्या प्रियतमेच्या हाती श्रेष्ठ मंत्र दिला.
ग्राहयामास संक्षेपाद्दीक्षाविधिपुरस्सरम् । परं वरुणबीजस्य वह्निबीजपुरस्कृतम्
त्याने तिला थोडक्यात, दीक्षा विधीपूर्वक, वरुण बीज आणि अग्नि बीजासह तो मंत्र शिकवला.
चतुर्थस्वरसंयुक्तं नादबिंदुविभूषितम् । पुटितं प्रणवाभ्यां च त्रैलोक्ये चातिदुर्ल्लभम्
चौथ्या स्वराने युक्त, नाद आणि बिंदूने शोभलेले, ओंकाराच्या दोन अक्षरांनी वेढलेले हे मंत्र तीनही लोकांत फारच दुर्मिळ आहे.
मंत्रग्रहणमात्रेण सिद्धिः सर्वा प्रजायते । पुरश्चर्याविधिर्ध्यानं होमसंख्याजपस्य च
मंत्राचा स्वीकार केला की सर्व सिद्धी सहज मिळतात; त्यासाठी विशेष विधी, ध्यान, होमाची संख्या आणि जप यांचा आग्रह लागत नाही.
तप्तकांचनगौरांगीं नानालंकारभूषिताम् । आश्चर्यरूपलावण्यां सुप्रसन्नां वरप्रदाम्
तिचे अंग तापलेल्या सोन्यासारखे तेजस्वी, विविध दागिन्यांनी सजलेले, अद्भुत रूप आणि सौंदर्य असलेली, प्रसन्न आणि वर देणारी आहे.
कल्हारैः करवीराद्यैश्चंपकैः सरसीरुहैः । सुगंधकुसुमैरन्यैः सौगंधिकसमन्वितैः
कल्हार, करवीर, चंपक, कमळ आणि इतर सुगंधी फुलांनी, तसेच उत्तम सुवासिक फुलांनी तिची पूजा केली जाते.
पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च धूपदीपैर्मनोहरैः । नैवेद्यैर्विविधैर्दिव्यैः सखीवृंदाहृतैर्मुदा
पाय धुण्याचे पाणी, अर्घ्य, आचमनी, मनोहारी धूप आणि दिवे, तसेच विविध दिव्य नैवेद्य, सखीमंडळी आनंदाने आणतात.
संपूज्य विधिवद्देवीं जप्त्वा लक्षमनुं ततः । हुत्वा च विधिना स्तुत्वा प्रणम्य दंडवद्भुवि
विधिप्रमाणे देवीची पूजा करून, लक्ष वेळा मंत्रजप करून, विधीपूर्वक होम करून, तिची स्तुती करून, मग भूमीवर दंडवत घातला.
ततः सा संस्तुता देवी निमेषरहितांतरा । परिकल्प्य निजां छायां माययात्मसमीहया
मग देवीची स्तुती होताच, क्षणातच, तिने आपल्या मायेमुळे स्वतःची छाया निर्माण केली.
पार्श्वेऽथ प्रेयसीं तत्र स्थापयित्वा बलादिव । सखीभिरावृता हृष्टा शुद्धैः पूजाजपादिभिः
मग तिने आपल्या प्रिय सखीला जवळ ठेवले, जणू काही बलपूर्वक, आणि शुद्ध पूजा, जप वगैरे करणाऱ्या आनंदी सख्यांनी वेढलेली होती.
स्तवैर्भक्त्या प्रणामैश्च कृपयाविरभूत्तदा । हेमचंपकवर्णाभा विचित्राभरणोज्ज्वला
स्तोत्र, भक्ती आणि नमस्कारांनी तिने करुणेने प्रकट झाली; तिचा रंग सोन्यासारखा, चंपकासारखा आणि विविध दागिन्यांनी उजळलेला होता.
अंगप्रत्यंगलावण्य लालित्य मधुराकृतिः । निष्कलंक शरत्पूर्णकलानाथ शुभानना
तिच्या प्रत्येक अंगा-प्रत्यंगात सौंदर्य आणि माधुर्य भरलेले, निरागस आणि मोहक रूप, कलंकरहित, तिचा चेहरा शरद्पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा शुभ्र आणि सुंदर होता.
स्निग्धमुग्धस्मितालोक जगत्त्रयमनोहरा । निजया प्रभयात्यंतं द्योतयंती दिशो दश
तिच्या कोमल, निरागस हास्याने ती तीनही लोकांना मोहून टाकते, आणि स्वतःच्या तेजाने दहा दिशांना उजळवते.
अब्रवीदथ सा देवी वरदा भक्तवत्सला । देव्युवाच-। मत्सखीनां वचः सत्यं तेन त्वं मे प्रिया सखी
मग वर देणारी, भक्तवत्सल देवी म्हणाली, 'माझ्या सख्यांचे बोल खरे आहेत; म्हणून तू माझी प्रिय सखी आहेस.'
समुत्तिष्ठ समागच्छ कामं ते साधयाम्यहम् । अर्जुनी सा वचो देव्याः श्रुत्वा चात्ममनीषितम्
‘उठ, जवळ ये; मी तुझे मनोकामनाच पूर्ण करीन.’ देवीचे हे बोल ऐकून अर्जुनीने मनाशी विचार केला.
पुलकांकुरमुग्धांगी बाष्पाकुलविलोचना । पपात चरणे देव्याः पुनश्च प्रेमविह्वला
तिच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले, डोळे पाणावले, ती देवीच्या पायांवर पडली आणि पुन्हा प्रेमाने भारावून गेली.
ततः प्रियंवदां देवीं समुवाच सखीमिमाम् । पाणौ गृहीत्वा मत्संगे समाश्वास्य समानय
मग देवीने आपल्या प्रिय सखीला सांगितले, तिचा हात धरून, तिला धीर देत जवळ आण.
ततः प्रियंवदा देव्या आज्ञया जातसंभ्रमा । तां तथैव समादाय संगे देव्या जगाम ह
मग प्रियंवदा देवीच्या आज्ञेने, आनंदाने आणि घाईने, तिला जशीच्या तशी घेऊन देवीच्या जवळ गेली.
गत्वोत्तरसरस्तीरे स्नापयित्वा विधानतः । संकल्पादिकपूर्वं तु पूजयित्वा यथाविधि
मग त्या दोघी उत्तरेकडील सरोवराच्या काठी गेल्या, विधिप्रमाणे स्नान घातले, संकल्प वगैरे पूर्वक पूजा केली.
श्रीगोकुलकलानाथमंत्रं तच्च सुसिद्धिदम् । ग्राहयामास तां देवी कृपया हरिवल्लभा
हरिवल्लभा देवीने करुणेने तिला श्रीगोकुलकलानाथाचा मंत्र दिला, जो सर्व सिद्धी देणारा आहे.
व्रतं गोकुलनाथाख्यं पूर्वं मोहनभूषितम् । सर्वसिद्धिप्रदं मंत्रं सर्वतंत्रेषु गोपितम्
गोकुलनाथ नावाचं व्रत, जे सुरुवातीपासूनच मोहक आहे, ते सर्व सिद्धी देणारं मंत्र आहे आणि सर्व तंत्रांमध्ये गुप्त ठेवलं जातं.
गोविंदेरितविज्ञासौ ददौ भक्तिमचंचलाम् । ध्यानं च कथितं तस्यै मंत्रराजं च मोहनम्
गोविंदानं त्याचं ज्ञान सांगितलं, अढळ भक्ती दिली आणि तिला त्या मंत्राचं ध्यान व मोहक मंत्रराजही शिकवलं.
उक्तं च मोहने तंत्रे स्मृतिरप्यस्य सिद्धिदा । नीलोत्पलदलश्यामं नानालंकारभूषितम्
मोहन तंत्रात असं सांगितलं आहे की, केवळ त्याची आठवण काढली तरीही सिद्धी मिळते; तो निळ्या कमळाच्या पाकळीसारखा काळा असून विविध अलंकारांनी सजलेला आहे.
कोटिकंदर्पलावण्यं ध्यायेद्रासरसाकुलम् । प्रियंवदामुवाचेदं रहस्यं पावनेच्छया
दहा कोटी मदनांच्या सौंदर्याने उजळलेला, रासमंडळाने वेढलेला आणि गोड बोलणारा असा त्याचा ध्यान करावं; प्रियंवदेला शुद्धतेच्या इच्छेने हे गुपित सांगितलं.