अनेनैव पथा सुभ्रु गच्छ पूर्वसरोवरम् । उपस्पृश्य जलं तस्य साधयस्व मनोरथम्
हे सुंदर भुवया असलेल्या स्त्री, ह्याच मार्गाने पुढील सरोवराकडे जा; त्याचे पाणी स्पर्श करून आपली इच्छा पूर्ण कर.
तत्र संति हि सख्यस्ते मा सीद वरवर्णिनि । ता हि संपादयिष्यंति तत्रैव वरमीप्सितम्
तेथे तुझे सख्या वाट पाहत आहेत, हे शुभवर्णी; चिंता करू नकोस, त्या तिथेच तुला हवी असलेली वर मागणी पूर्ण करतील.
इति दैवीं गिरं श्रुत्वा गत्वा पूर्वसरोऽथ सा । नानापूर्वप्रवाहं च नानापक्षिसमाकुलम्
तो दैवी आवाज ऐकून ती त्या मागील सरोवराकडे गेली, जेथे अनेक प्रवाह मिळत होते आणि विविध पक्ष्यांनी ते भरले होते.
स्फुरत्कैरवकह्लारकमलेंदीवरादिभिः । भ्राजितं पद्मरागैश्च पद्मसोपानसत्तटम्
तेथे उमललेली श्वेत कुमुदे, निळी उत्पले आणि इतर फुले होती, आणि लाल कमळांनी ते शोभले होते; त्याच्या काठावर कमळाच्या पाकळ्यांची पायऱ्या होत्या.
विविधैः कुसुमोद्दामैर्मंजुकुंजलताद्रुमैः । विराजितचतुस्तीरमुपस्पृश्य स्थिता क्षणम्
चारही काठांवर विविध सुंदर फुलांनी, कमळांच्या वेलींनी आणि झाडांनी सजलेली ती, पाण्याला स्पर्श करून क्षणभर थांबली.
तत्रांतरे क्वणत्कांची मंजुमंजीररंजितम् । किंकिणीनां झणत्कारं शुश्रावोत्कर्णसंपुटे
त्या ठिकाणी, आतमध्ये, तिने कान लावून ऐकले की कमरपट्ट्यांच्या घंटा आणि पैंजणांचा गोड आवाज, किंकिण्यांचा खणखणाट ऐकू येत होता.
ततश्च प्रमदावृंदमाश्चर्ययुतयौवनम् । आश्चर्यालंकृतिन्यासमाश्चर्याकृतिभाषितम्
तेव्हा तिथे तरुण स्त्रियांचा एक समूह दिसला, त्यांच्या तारुण्याने आणि अद्भुत दागिन्यांनी सजलेला, आणि त्यांच्या बोलण्यातही आश्चर्य वाटावे असे काहीतरी होते.
अद्भुतांगमपूर्वं सा पृथगाश्चर्यविभ्रमम् । चित्रसंभाषणं चित्रहसितालोकनादिकम्
तिने पूर्वी कधीही न पाहिलेली, वेगवेगळ्या अद्भुत रूपांची शरीरे पाहिली, रंगीबेरंगी संवाद, हसणे, कटाक्ष आणि इशारे सर्व काही विलक्षण होते.
मधुराद्भुतलावण्यं सर्वमाधुर्यसेवितम् । चिल्लावण्यगतानंतमाश्चर्याकुलसुंदरम्
सगळीकडे गोडवा आणि आश्चर्यकारक सौंदर्य भरलेले होते, आनंदाने न्हालेली, अंतहीन रूपांची सुंदरता आणि मोहकता तिथे दिसत होती.
आश्चर्यस्निग्धसौंदर्यमाश्चर्यानुग्रहादिकम् । सर्वाश्चर्यसमुदयमाश्चर्यालोकनादिकम्
त्या सौंदर्यात कोमलता आणि आश्चर्य मिसळले होते, अद्भुत कृपा आणि दयाही जाणवत होती, सर्व आश्चर्यांची जणू एक मेजवानीच तिथे होती, आणि कटाक्ष, इशारेही विलक्षण होते.
दृष्ट्वा तत्परमाश्चर्यं चिंतयंती हृदा कियत् । पादांगुष्ठेना लिखंती भुवं नम्रानना स्थिता
ते अद्भुत दृश्य पाहून, ती मनात विचार करू लागली, आणि नम्रपणे चेहरा खाली घालून, पायाच्या अंगठ्याने जमिनीवर रेषा काढत तिथे उभी राहिली.
ततस्तासां संभ्रमोऽभूद्दृष्टीनां च परस्परम् । केयं मदीयजातीया चिरेणानस्तकौतुका
मग त्या सर्वांमध्ये गोंधळ आणि एकमेकांकडे पाहण्याची लगबग झाली: 'ही कोण आहे, आपल्या जातीचीच वाटते, इतक्या दिवसांनी आली, याबद्दल उत्सुकता वाटते.'
इति सर्वाः समालोक्य ज्ञातव्येयमिति क्षणम् । आमंत्र्य मंत्रणाभिज्ञाः कौतुकाद्द्रष्टुमागताः
मग सर्वांनी तिला पाहून, क्षणभर विचार केला, 'ही कोण आहे, हे कळले पाहिजे.' मग सल्लागारांना बोलावून, त्या जिज्ञासेने तिला पाहायला आल्या.
आगत्य तासामेकाथ नाम्ना प्रियमुदा मता । गिरा मधुरया प्रीत्या तामुवाच मनस्विनी
त्यातल्या एकीचं नाव प्रियमुदा होतं. ती आनंदाने पुढे आली आणि गोड शब्दांनी, प्रेमाने तिला विचारू लागली.
प्रियमुदोवाच-। कासि त्वं कस्य कन्यासि कस्य त्वं प्राणवल्लभा । जाता कुत्रासि केनास्मिन्नानीता वा गता स्वयम्
प्रियमुदा म्हणाली- 'तू कोण आहेस? कुणाची मुलगी आहेस? कुणाची प्रियतमा आहेस? कुठे जन्मलीस? तुला इथे कोण आणलं, की तू स्वतः आलीस?'
एतच्च सर्वमस्माकं कथ्यतां चिंतया किमु । स्थानेऽस्मिन्परमानंदे कस्यापि दुःखमस्ति किम्
'हे सर्व आम्हाला सांग. तू काय विचार करतेस? या अत्यंत आनंदाच्या ठिकाणी कुणाला काही दुःख आहे का?'
इति पृष्टा तया सा तु विनयावनतिं गता । उवाच सुस्वरं तासां मोहयंती मनांसि च
ती विचारल्यावर, ती विनयाने वाकली आणि मधुर स्वरात बोलू लागली, तिच्या बोलण्याने सर्वांच्या मनाला भुरळ पडली.
अर्जुन उवाच- । का वास्मि कस्य कन्या वा प्रजाता कस्य वल्लभा । आनीता केन वा चात्र किं वाथ स्वयमागता
अर्जुन म्हणाला- 'मी कोण आहे? कुणाची मुलगी आहे? कुणाची प्रियतमा आहे? मला इथे कोण आणलं, की मी स्वतः आले?'
एतत्किंचिन्न जानामि देवी जानातु तत्पुनः । कथितं श्रूयतां तन्मे मद्वाक्ये प्रत्ययो यदि
'हे काहीच मला माहीत नाही; हे देवीला ठाऊक असो. मी जे सांगते ते ऐका, आणि माझ्या शब्दांवर विश्वास असेल तरच घ्या.'
अस्यैव दक्षिणे पार्श्वे एकमस्ति सरोवरम् । तत्राहं स्नातुमायाता जाता तत्रैव संस्थिता
'याच्याच उजव्या बाजूला एक सरोवर आहे. मी तिथे स्नान करायला आले, आणि तिथेच माझा जन्म झाला आणि मी तिथेच राहिले.'
विषमोत्कंठिता पश्चात्पश्यंती परितो दिशम् । एकमाकाशसंभूतं ध्वनिमश्रौषमद्भुतम्
'नंतर मी व्याकुळ होऊन, सगळीकडे पाहू लागले आणि आकाशातून एक अद्भुत आवाज ऐकू आला.'
अनेनैव पथा सुभ्रु गच्छ पूर्वसरोवरम् । उपस्पृश्य जलं तस्य साधयस्व मनोरथम्
'हेच मार्गाने, सुंदर भुवया असलेल्या, तू पूर्वेकडील सरोवराकडे जा. त्याचं पाणी स्पर्श कर आणि आपली इच्छा पूर्ण कर.'
तत्र संति हि सख्यस्ते मा सीद वरवार्णिनि । ताहि संपादयिष्यंति तत्र ते वरमीप्सितम्
तेथे तुझ्या मैत्रिणी आहेत, सुंदर स्त्री, तू दुःखी होऊ नकोस. त्या तुझी इच्छा असलेली वर मागणी नक्की पूर्ण करतील.
इत्याकर्ण्य वचस्तस्य तस्मादत्र समागता । विषादहर्षपूर्णात्मा चिंताकुलसमाकुला
ती त्याचे शब्द ऐकून तिथे आली, तिचे मन आनंद आणि दुःख याने भरले होते, आणि ती चिंता व विचारांनी गोंधळलेली होती.
आगतास्य जलं स्पृष्ट्वा नानाविधशुभध्वनिम् । अश्रौषं च ततः पश्चादपश्यं भवतीः पराः
ती तिथे पोहोचल्यावर तिने पाण्याला स्पर्श केला आणि विविध शुभ आवाज ऐकले; नंतर तिने त्या इतर श्रेष्ठ स्त्रिया पाहिल्या.
एतन्मात्रं विजानामि कायेन मनसा गिरा । एतदेव मया देव्यः कथितं यदि रोचते
हेच मी शरीर, मन आणि वाणीने जाणते; हेच मी तुला सांगितले आहे, देवी, तुला आवडले तर.
का यूयं तनुजाः केषां क्व जाताः कस्य वल्लभाः । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः सा वै प्रियमुदाब्रवीत्
तुम्ही कोण आहात? कोणाच्या कन्या आहात? कुठे जन्मल्या? कोणाच्या प्रिय आहात? तिचे हे शब्द ऐकून तिच्या प्रिय मैत्रिणीने उत्तर दिले.
अस्त्वेवं प्राणसख्यः स्म तस्यैव च वयं शुभे । वृंदावनकलानाथ विहारदारिकाः सुखम्
असं असो, आम्ही तिच्या जीवाभावाच्या मैत्रिणी आहोत, शुभे. आम्ही वृंदावनच्या स्वामीच्या आनंदी कन्या आहोत.
ता आत्ममुदितास्तेन व्रजबाला इहागताः । एताः श्रुतिगणाः ख्याता एताश्च मुनयस्तथा
त्या कन्या त्याच्यामुळे आनंदी होऊन इथे व्रजाच्या मुली म्हणून आल्या आहेत. या प्रसिद्ध वेदगट आहेत आणि या ऋषीही आहेत.
वयं बल्लवबाला हि कथितास्ते स्वरूपतः । अत्र राधापतेरंगात्पूर्वायाः प्रेयसीतमाः
आम्ही खऱ्या स्वरूपात गोपी आहोत, येथे आम्ही राधापतीच्या अंगातून उत्पन्न झालेल्या मुख्य प्रिय आहोत.