प्रतिपेदे सुदेशेन गत्वा चोक्तमिदं वचः । स्नानायैतच्छुभं पार्थ विश त्वं जलविस्तरम्
सुंदर जागी घेऊन गेली आणि म्हणाली, 'पार्था, स्नानासाठी या शुभ जलाशयात प्रवेश कर.'
सहस्रदलपद्मस्थ संस्थानं मध्यकोरकम् । चतुःसरश्चतुर्धारमाश्चर्यकुलसंकुलम्
तेथे हजार पाकळ्यांचे कमळ आहे, मध्यभागी कळी आहे, चार सरोवरे, चार प्रवाह आहेत आणि ते अद्भुत चमत्कारांनी भरलेले आहे.
अस्यांतरे प्रविश्याथ विशेषमिह पश्यसि । एतस्य दक्षिणे देश एष चात्र सरोवरः
त्यात आत शिरल्यावर तुला येथे काही विशेष दिसेल; याच्या उजवीकडे हा प्रदेश आहे आणि इथे हे सरोवर आहे.
मधुमाध्वीकपानं यन्नाम्ना मलयनिर्झरः । एतच्च फुल्लमुद्यानं वसंते मदनोत्सवम्
तेथे मधुर आणि मधासारख्या पेयासाठी प्रसिद्ध असलेला मलय धबधबा आहे; आणि हे फुलांनी बहरलेले उद्यान, जिथे वसंत ऋतूत मदनोत्सव साजरा होतो.
कुरुते यत्र गोविंदो वसंतकुसुमोचितम् । यत्रावतारं कृष्णस्य स्तुवंत्येव दिवानिशम्
इथे गोविंद वसंतातील फुलांनी सजलेला उत्सव करतो; जिथे कृष्णाचा अवतार दिवस-रात्र सतत स्तुतीला येतो.
भवेद्यत्स्मरणादेव मुनेः स्वांते स्मरांकुरः । ततोऽस्मिन्सरसि स्नात्वा गत्वा पूर्वसरस्तटम्
याचे स्मरण केल्याने, ऋषीच्या हृदयातही प्रेमाचा अंकुर फुटतो; मग या सरोवरात स्नान करून, पूर्वीच्या सरोवराच्या काठी जा.
उपस्पृश्य जलं तस्य साधयस्व मनोरथम् । ततस्तद्वचनं श्रुत्वा तस्मिन्सरसि तज्जले
ती त्या सरोवराजवळ जाऊन पाणी स्पर्श करून आपल्या मनातील इच्छा पूर्ण कर, असे सांगितले. हे शब्द ऐकून ती त्या सरोवरात आणि त्याच्या पाण्यात शिरली.
कल्हारकुमुदांभोजरक्तनीलोत्पलच्युतैः । परागैरंजिते मंजुवासिते मधुबिंदुभिः
त्या पाण्यात पांढऱ्या कळ्यांचे, कमळांचे, तांबड्या आणि निळ्या उत्पलांचे पराग पडले होते, गंध आणि मधाच्या थेंबांनी ते पाणी सुगंधित व गोड झाले होते.
तुंदिले कलहंसादि नादैरांदोलिते ततः । रत्नाबद्धचतुस्तीरे मंदानिलतरंगिते
तेथे तुंदील आणि कलहंस यांच्या आवाजांनी हवा गूंजत होती, आणि मंद वाऱ्याच्या लाटांनी पाणी हलत होते, चारही बाजूंना रत्नांची कड होती.
मग्ने जलांतः पार्थे तु तत्रैवांतर्दधेऽथ सा । उत्थाय परितो वीक्ष्य संभ्रांता चारुहासिनी
पार्था पाण्यात बुडाली आणि तिथेच अदृश्य झाली; मग वर येऊन तिने आजूबाजूला घाबरत पाहिले, तिच्या सुंदर चेहऱ्यावर गोंधळ स्पष्ट दिसत होता.
सद्यः शुद्धस्वर्णरश्मिगौरकांततनूलताम् । स्फुरत्किशोरवर्षीयां शारदेंदुनिभाननाम्
अचानक तिला स्वतःचे शरीर शुद्ध सोन्यासारखे तेजस्वी, तारुण्याने झळाळणारे, आणि तिचा चेहरा शरद ऋतूतील चंद्रासारखा दिसला.
सुनीलकुटिलस्निग्धविलसद्रत्नकुंतलाम् । सिंदूरबिंदुकिरणप्रोज्ज्वलालकपट्टिकाम्
तिचे काळे, कुरळे, चमकदार केस रत्नांच्या कुंडलांनी झळकत होते, आणि तिच्या कपाळावर सिंदूराचा तेजस्वी टिळा शोभत होता.
उन्मीलद्भ्रूलताभंगि जितस्मरशरासनाम् । घनश्यामलसल्लोल खेलल्लोचनखंजनाम्
तिच्या भुवया कमानीसारख्या उठून फुलल्या होत्या, त्या मदनाच्या धनुष्यालाही हरवत होत्या; तिच्या मोठ्या, चपळ डोळ्यांत काळ्या पाण्यात खेळणाऱ्या खंजन पक्ष्यासारखे सौंदर्य होते.
मणिं कुंडलतेजोंशु विस्फुरद्गंडमण्डलाम् । मृणालकोमलभ्राजदाश्चर्यभुजवल्लरीम्
रत्नजडित कुंडलांच्या तेजाने तिचे गाल उजळले होते, आणि तिच्या हाताच्या बाहू कमळाच्या दांडासारख्या मऊ, वेलीसारख्या सुंदर आणि आश्चर्यकारक होत्या.
शरदंबुरुहां सर्वश्रीचौरपाणिपल्लवाम् । विदग्धरचितस्वर्णकटिसूत्रकृतांतराम्
तिच्या हातांचे पंजे शरद ऋतूतील कमळासारखे होते, जे सर्व सौंदर्याची शोभा चोरत होते, आणि तिच्या कंबरेला कुशलतेने तयार केलेली सोन्याची कमरपट्टा होती.
कूजत्कांचीकलापांत विभ्राजज्जघनस्थलाम् । भ्राजद्दुकूलसंवीतनितंबोरुसुमंदिराम्
तिच्या कंबरेभोवती कुजबुजणारी कांच्यांची माळ झळकत होती, आणि तिच्या मांड्या उजळ वस्त्रांनी वेढलेल्या, जणू काही हत्तीच्या मंदिरासारख्या भासत होत्या.
शिंजानमणिमंजीरसुचारुपदपंकजाम् । स्फुरद्विविधकंदर्पकलाकौशलशालिनीम्
तिच्या सुंदर कमळासारख्या पायांना मणी जडलेल्या घुंगरूंची झंकार होती, आणि ती प्रेम व खेळाच्या सर्व कलांमध्ये पारंगत होती.
सर्वलक्षणसंपन्नां सर्वाभरणभूषिताम् । आश्चर्यललनाश्रेष्ठामात्मानं सव्यलोकयत्
सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, सर्व अलंकारांनी सजलेली, ती स्वतःला अद्भुत आणि सर्व स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ म्हणून पाहू लागली.
विसस्मार च यत्किंचित्पौर्वदेहिकमेव च । मायया गोपिकाप्राणनाथस्य तदनंतरम्
तिने आपले पूर्वजन्मातील सर्व काही विसरले, कारण मायेच्या प्रभावाने ती गोपिकांच्या जीवननाथावर प्रेम करू लागली.
इति कर्त्तव्यतामूढा तस्थौ तत्र सुविस्मिता । अत्रांतरेंऽबरे धीर ध्वनिराकस्मिकोऽभवत्
काय करावे हे कळेना म्हणून ती तिथेच विस्मित उभी राहिली; तेवढ्यात, हे धीरगंभीर, अचानक एक आवाज ऐकू आला.
अनेनैव पथा सुभ्रु गच्छ पूर्वसरोवरम् । उपस्पृश्य जलं तस्य साधयस्व मनोरथम्
हे सुंदर भुवया असलेल्या स्त्री, ह्याच मार्गाने पुढील सरोवराकडे जा; त्याचे पाणी स्पर्श करून आपली इच्छा पूर्ण कर.
तत्र संति हि सख्यस्ते मा सीद वरवर्णिनि । ता हि संपादयिष्यंति तत्रैव वरमीप्सितम्
तेथे तुझे सख्या वाट पाहत आहेत, हे शुभवर्णी; चिंता करू नकोस, त्या तिथेच तुला हवी असलेली वर मागणी पूर्ण करतील.
इति दैवीं गिरं श्रुत्वा गत्वा पूर्वसरोऽथ सा । नानापूर्वप्रवाहं च नानापक्षिसमाकुलम्
तो दैवी आवाज ऐकून ती त्या मागील सरोवराकडे गेली, जेथे अनेक प्रवाह मिळत होते आणि विविध पक्ष्यांनी ते भरले होते.
स्फुरत्कैरवकह्लारकमलेंदीवरादिभिः । भ्राजितं पद्मरागैश्च पद्मसोपानसत्तटम्
तेथे उमललेली श्वेत कुमुदे, निळी उत्पले आणि इतर फुले होती, आणि लाल कमळांनी ते शोभले होते; त्याच्या काठावर कमळाच्या पाकळ्यांची पायऱ्या होत्या.
विविधैः कुसुमोद्दामैर्मंजुकुंजलताद्रुमैः । विराजितचतुस्तीरमुपस्पृश्य स्थिता क्षणम्
चारही काठांवर विविध सुंदर फुलांनी, कमळांच्या वेलींनी आणि झाडांनी सजलेली ती, पाण्याला स्पर्श करून क्षणभर थांबली.
तत्रांतरे क्वणत्कांची मंजुमंजीररंजितम् । किंकिणीनां झणत्कारं शुश्रावोत्कर्णसंपुटे
त्या ठिकाणी, आतमध्ये, तिने कान लावून ऐकले की कमरपट्ट्यांच्या घंटा आणि पैंजणांचा गोड आवाज, किंकिण्यांचा खणखणाट ऐकू येत होता.
ततश्च प्रमदावृंदमाश्चर्ययुतयौवनम् । आश्चर्यालंकृतिन्यासमाश्चर्याकृतिभाषितम्
तेव्हा तिथे तरुण स्त्रियांचा एक समूह दिसला, त्यांच्या तारुण्याने आणि अद्भुत दागिन्यांनी सजलेला, आणि त्यांच्या बोलण्यातही आश्चर्य वाटावे असे काहीतरी होते.
अद्भुतांगमपूर्वं सा पृथगाश्चर्यविभ्रमम् । चित्रसंभाषणं चित्रहसितालोकनादिकम्
तिने पूर्वी कधीही न पाहिलेली, वेगवेगळ्या अद्भुत रूपांची शरीरे पाहिली, रंगीबेरंगी संवाद, हसणे, कटाक्ष आणि इशारे सर्व काही विलक्षण होते.
मधुराद्भुतलावण्यं सर्वमाधुर्यसेवितम् । चिल्लावण्यगतानंतमाश्चर्याकुलसुंदरम्
सगळीकडे गोडवा आणि आश्चर्यकारक सौंदर्य भरलेले होते, आनंदाने न्हालेली, अंतहीन रूपांची सुंदरता आणि मोहकता तिथे दिसत होती.
आश्चर्यस्निग्धसौंदर्यमाश्चर्यानुग्रहादिकम् । सर्वाश्चर्यसमुदयमाश्चर्यालोकनादिकम्
त्या सौंदर्यात कोमलता आणि आश्चर्य मिसळले होते, अद्भुत कृपा आणि दयाही जाणवत होती, सर्व आश्चर्यांची जणू एक मेजवानीच तिथे होती, आणि कटाक्ष, इशारेही विलक्षण होते.