कृत्वा ततः शुभं होमं स्नानं च विधिना ततः । कृतकृत्यमिवात्मानं प्राप्तप्रायमनोरथम्
मग शुभ होम करून, विधीपूर्वक स्नान केल्यावर त्याला वाटले की आपले सर्व काम पूर्ण झाले आणि मनातील इच्छा पूर्ण झाली.
करस्थां सर्वसिद्धिं च स पार्थः सममन्यत । अस्मिन्नवसरे देवी तमागत्य स्मितानना
पृथेचा पुत्र अर्जुनाला वाटले की सर्व सिद्धी आपल्या हातात आली; तेव्हा देवी हसतमुखाने त्याच्याजवळ आली.
उवाच गच्छ वत्स त्वमधुना तद्गृहांतरे । ततः ससंभ्रमः पार्थः समुत्थाय मुदान्वितः
ती म्हणाली, 'बाळा, आता त्या दुसऱ्या घरात जा.' मग पार्थ आनंदाने आणि उत्साहाने उठला.
असंख्यहर्षपूर्णात्मा दंडवत्तां ननाम ह । आज्ञप्तस्तु तया सार्द्धं देवी वयस्ययार्जुनः
अगणित आनंदाने भरून त्याने देवीला दंडवत घातले; तिच्या आज्ञेने अर्जुन देवीसह, आपल्या सखीबरोबर गेला.
गतो राधापतिस्थानं यत्सिद्धैरप्यगोचरम् । ततश्च स उपादिष्टो गोलोकादुपरिस्थितम्
तो राधेच्या स्वामीच्या त्या स्थानावर गेला, जेथे सिद्धांनाही पोहोचता येत नाही; तिथे त्याला गोलोकाच्या वरच्या प्रदेशाची माहिती सांगितली.
स्थिरं वायुधृतं नित्यं सत्यं सर्वसुखास्पदम् । नित्यं वृंदावनं नाम नित्यरासमहोत्सवम्
ते स्थिर, वायूवर आधारलेले, शाश्वत, सत्य आणि सर्व सुखांचे स्थान आहे; त्याला नित्य वृंदावन म्हणतात, जिथे नित्य रासमहोत्सव साजरा होतो.
अपश्यत्परमं गुह्यं पूर्णप्रेमरसात्मकम् । तस्या हि वचनादेव लोचनैर्वीक्ष्य तद्रहः
त्याने परिपूर्ण प्रेमरसाने भरलेले परम गूढ पाहिले; तिच्या शब्दांमुळे त्याने ते रहस्य स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहिले.
विवशः पतितस्तत्र विवृद्धप्रेमविह्वलः । ततः कृच्छ्राल्लब्धसंज्ञो दोर्भ्यामुत्थापितस्तया
प्रेमाने व्याकुळ होऊन तो तिथे कोसळला; मग मोठ्या कष्टाने शुद्धीवर आला आणि तिने त्याला हाताने उचलले.
सांत्वनावचनैस्तस्याः कथंचित्स्थैर्यमागतः । ततस्तपः किमन्यन्मे कर्त्तव्यं विद्यते वद
तिच्या शांतावणाऱ्या शब्दांनी त्याला कसेबसे धैर्य आले; मग त्याने विचारले, 'आता आणखी कोणते तप करायचे आहे? सांग.'
इति तद्दर्शनोत्कंठाभरेण तरलोऽभवत् । ततस्तया करे तस्य धृत्वा तत्पददक्षिणे
त्या दर्शनाची ओढ मनात भरून तो अस्वस्थ झाला; मग तिने त्याचा हात धरून आपल्या पायाच्या उजवीकडे—
प्रतिपेदे सुदेशेन गत्वा चोक्तमिदं वचः । स्नानायैतच्छुभं पार्थ विश त्वं जलविस्तरम्
सुंदर जागी घेऊन गेली आणि म्हणाली, 'पार्था, स्नानासाठी या शुभ जलाशयात प्रवेश कर.'
सहस्रदलपद्मस्थ संस्थानं मध्यकोरकम् । चतुःसरश्चतुर्धारमाश्चर्यकुलसंकुलम्
तेथे हजार पाकळ्यांचे कमळ आहे, मध्यभागी कळी आहे, चार सरोवरे, चार प्रवाह आहेत आणि ते अद्भुत चमत्कारांनी भरलेले आहे.
अस्यांतरे प्रविश्याथ विशेषमिह पश्यसि । एतस्य दक्षिणे देश एष चात्र सरोवरः
त्यात आत शिरल्यावर तुला येथे काही विशेष दिसेल; याच्या उजवीकडे हा प्रदेश आहे आणि इथे हे सरोवर आहे.
मधुमाध्वीकपानं यन्नाम्ना मलयनिर्झरः । एतच्च फुल्लमुद्यानं वसंते मदनोत्सवम्
तेथे मधुर आणि मधासारख्या पेयासाठी प्रसिद्ध असलेला मलय धबधबा आहे; आणि हे फुलांनी बहरलेले उद्यान, जिथे वसंत ऋतूत मदनोत्सव साजरा होतो.
कुरुते यत्र गोविंदो वसंतकुसुमोचितम् । यत्रावतारं कृष्णस्य स्तुवंत्येव दिवानिशम्
इथे गोविंद वसंतातील फुलांनी सजलेला उत्सव करतो; जिथे कृष्णाचा अवतार दिवस-रात्र सतत स्तुतीला येतो.
भवेद्यत्स्मरणादेव मुनेः स्वांते स्मरांकुरः । ततोऽस्मिन्सरसि स्नात्वा गत्वा पूर्वसरस्तटम्
याचे स्मरण केल्याने, ऋषीच्या हृदयातही प्रेमाचा अंकुर फुटतो; मग या सरोवरात स्नान करून, पूर्वीच्या सरोवराच्या काठी जा.
उपस्पृश्य जलं तस्य साधयस्व मनोरथम् । ततस्तद्वचनं श्रुत्वा तस्मिन्सरसि तज्जले
ती त्या सरोवराजवळ जाऊन पाणी स्पर्श करून आपल्या मनातील इच्छा पूर्ण कर, असे सांगितले. हे शब्द ऐकून ती त्या सरोवरात आणि त्याच्या पाण्यात शिरली.
कल्हारकुमुदांभोजरक्तनीलोत्पलच्युतैः । परागैरंजिते मंजुवासिते मधुबिंदुभिः
त्या पाण्यात पांढऱ्या कळ्यांचे, कमळांचे, तांबड्या आणि निळ्या उत्पलांचे पराग पडले होते, गंध आणि मधाच्या थेंबांनी ते पाणी सुगंधित व गोड झाले होते.
तुंदिले कलहंसादि नादैरांदोलिते ततः । रत्नाबद्धचतुस्तीरे मंदानिलतरंगिते
तेथे तुंदील आणि कलहंस यांच्या आवाजांनी हवा गूंजत होती, आणि मंद वाऱ्याच्या लाटांनी पाणी हलत होते, चारही बाजूंना रत्नांची कड होती.
मग्ने जलांतः पार्थे तु तत्रैवांतर्दधेऽथ सा । उत्थाय परितो वीक्ष्य संभ्रांता चारुहासिनी
पार्था पाण्यात बुडाली आणि तिथेच अदृश्य झाली; मग वर येऊन तिने आजूबाजूला घाबरत पाहिले, तिच्या सुंदर चेहऱ्यावर गोंधळ स्पष्ट दिसत होता.
सद्यः शुद्धस्वर्णरश्मिगौरकांततनूलताम् । स्फुरत्किशोरवर्षीयां शारदेंदुनिभाननाम्
अचानक तिला स्वतःचे शरीर शुद्ध सोन्यासारखे तेजस्वी, तारुण्याने झळाळणारे, आणि तिचा चेहरा शरद ऋतूतील चंद्रासारखा दिसला.
सुनीलकुटिलस्निग्धविलसद्रत्नकुंतलाम् । सिंदूरबिंदुकिरणप्रोज्ज्वलालकपट्टिकाम्
तिचे काळे, कुरळे, चमकदार केस रत्नांच्या कुंडलांनी झळकत होते, आणि तिच्या कपाळावर सिंदूराचा तेजस्वी टिळा शोभत होता.
उन्मीलद्भ्रूलताभंगि जितस्मरशरासनाम् । घनश्यामलसल्लोल खेलल्लोचनखंजनाम्
तिच्या भुवया कमानीसारख्या उठून फुलल्या होत्या, त्या मदनाच्या धनुष्यालाही हरवत होत्या; तिच्या मोठ्या, चपळ डोळ्यांत काळ्या पाण्यात खेळणाऱ्या खंजन पक्ष्यासारखे सौंदर्य होते.
मणिं कुंडलतेजोंशु विस्फुरद्गंडमण्डलाम् । मृणालकोमलभ्राजदाश्चर्यभुजवल्लरीम्
रत्नजडित कुंडलांच्या तेजाने तिचे गाल उजळले होते, आणि तिच्या हाताच्या बाहू कमळाच्या दांडासारख्या मऊ, वेलीसारख्या सुंदर आणि आश्चर्यकारक होत्या.
शरदंबुरुहां सर्वश्रीचौरपाणिपल्लवाम् । विदग्धरचितस्वर्णकटिसूत्रकृतांतराम्
तिच्या हातांचे पंजे शरद ऋतूतील कमळासारखे होते, जे सर्व सौंदर्याची शोभा चोरत होते, आणि तिच्या कंबरेला कुशलतेने तयार केलेली सोन्याची कमरपट्टा होती.
कूजत्कांचीकलापांत विभ्राजज्जघनस्थलाम् । भ्राजद्दुकूलसंवीतनितंबोरुसुमंदिराम्
तिच्या कंबरेभोवती कुजबुजणारी कांच्यांची माळ झळकत होती, आणि तिच्या मांड्या उजळ वस्त्रांनी वेढलेल्या, जणू काही हत्तीच्या मंदिरासारख्या भासत होत्या.
शिंजानमणिमंजीरसुचारुपदपंकजाम् । स्फुरद्विविधकंदर्पकलाकौशलशालिनीम्
तिच्या सुंदर कमळासारख्या पायांना मणी जडलेल्या घुंगरूंची झंकार होती, आणि ती प्रेम व खेळाच्या सर्व कलांमध्ये पारंगत होती.
सर्वलक्षणसंपन्नां सर्वाभरणभूषिताम् । आश्चर्यललनाश्रेष्ठामात्मानं सव्यलोकयत्
सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, सर्व अलंकारांनी सजलेली, ती स्वतःला अद्भुत आणि सर्व स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ म्हणून पाहू लागली.
विसस्मार च यत्किंचित्पौर्वदेहिकमेव च । मायया गोपिकाप्राणनाथस्य तदनंतरम्
तिने आपले पूर्वजन्मातील सर्व काही विसरले, कारण मायेच्या प्रभावाने ती गोपिकांच्या जीवननाथावर प्रेम करू लागली.
इति कर्त्तव्यतामूढा तस्थौ तत्र सुविस्मिता । अत्रांतरेंऽबरे धीर ध्वनिराकस्मिकोऽभवत्
काय करावे हे कळेना म्हणून ती तिथेच विस्मित उभी राहिली; तेवढ्यात, हे धीरगंभीर, अचानक एक आवाज ऐकू आला.