स्वर्गिणां देवतादीनां तपस्वीश्वरयोगिनाम् । भक्तानां नैव सर्वेषां नैव नैव च नैव च
'ती स्वर्गातील देवता, तपस्वी, प्रभु, योगी किंवा सर्व भक्तांनाही मिळत नाही — नाही, नाही, अजिबात नाही.'
प्रसादस्तु कृतो वत्स तव विश्वात्मना यथा । तदेहि भज बुद्ध्वैव कुलकुंडं सरो मम
'माझ्या बाळा, ही कृपा विश्वात्म्याने तुला दिली आहे; म्हणून, माझ्या कुलकुंडाचे ज्ञान घेऊन, ये आणि माझी उपासना कर.'
सर्वकामप्रदा देवी त्वनया सह गम्यताम् । तत्रैव विधिवत्स्नात्वा द्रुतमागम्यतामिह
'सर्व इच्छा पूर्ण करणारी देवी, तिच्यासोबत जा; तिथे विधिप्रमाणे स्नान करून लवकर परत ये.'
तदैव तत्र गत्वा स स्नात्वा पार्थस्तथागतः । आगतं तं कृतस्नानं न्यासमुद्रार्पणादिकम्
मग पार्थ तिथे गेला, तिथे स्नान केले आणि परत आल्यावर, स्नान करून त्याने न्यास, मुद्रा आणि इतर विधी केले.
कारयित्वा ततो देव्या तस्य वै दक्षिणश्रुतौ । सद्यः सिद्धिकरी बाला विद्यानिगदिता परा
नंतर देवीने त्याच्या उजव्या कानात, ती बालिका जी लगेच सिद्धी देणारी आहे, अशी परा विद्या सांगितली.
हकारार्द्धपरा द्वीपा द्वितीया विश्वभूषिता । अनुष्ठानं च पूजां च जपं च लक्षसंख्यकम्
'ह' या अक्षराचा अर्धा भाग असलेली, द्वीप नावाची, जगाने शोभलेली ती दुसरी; त्या वेळी, विधी, पूजा आणि लक्षावधी जप केले गेले.
कोरकैः करवीराणां प्रयोगं च यथातथम् । निर्वर्त्य तमुवाचेदं कृपया परमेश्वरी
करवीर फुलांचा योग्य प्रकारे वापर करून, विधीप्रमाणे पूजा पूर्ण केली; मग परमेश्वरीने त्याला दयाळूपणे सांगितले.
अनेनैव विधानेन क्रियतां मदुपासनम् । ततो मयि प्रसन्नायां तवानुग्रहकारणात्
'याच पद्धतीने माझी उपासना करावी; मग मी प्रसन्न झाले की, तुझ्या कल्याणासाठी...'
ततस्तु तत्र पर्य्यंतेष्वधिकारो भविष्यति । इत्ययं नियमः पूर्वं स्वयं भगवता कृतः
मग तिथे शेवटी अधिकार मिळेल; हा नियम पूर्वी भगवंतांनी स्वतः घालून दिला होता.
श्रुत्वैवमर्जुनस्तेन वर्मणा तां समर्चयत् । ततः पूजां जपं चैव कृत्वा देवी प्रसादिता
हे ऐकून अर्जुनाने त्या कवचाने तिची पूजा केली; मग पूजा आणि जप करून देवी प्रसन्न झाली.
कृत्वा ततः शुभं होमं स्नानं च विधिना ततः । कृतकृत्यमिवात्मानं प्राप्तप्रायमनोरथम्
मग शुभ होम करून, विधीपूर्वक स्नान केल्यावर त्याला वाटले की आपले सर्व काम पूर्ण झाले आणि मनातील इच्छा पूर्ण झाली.
करस्थां सर्वसिद्धिं च स पार्थः सममन्यत । अस्मिन्नवसरे देवी तमागत्य स्मितानना
पृथेचा पुत्र अर्जुनाला वाटले की सर्व सिद्धी आपल्या हातात आली; तेव्हा देवी हसतमुखाने त्याच्याजवळ आली.
उवाच गच्छ वत्स त्वमधुना तद्गृहांतरे । ततः ससंभ्रमः पार्थः समुत्थाय मुदान्वितः
ती म्हणाली, 'बाळा, आता त्या दुसऱ्या घरात जा.' मग पार्थ आनंदाने आणि उत्साहाने उठला.
असंख्यहर्षपूर्णात्मा दंडवत्तां ननाम ह । आज्ञप्तस्तु तया सार्द्धं देवी वयस्ययार्जुनः
अगणित आनंदाने भरून त्याने देवीला दंडवत घातले; तिच्या आज्ञेने अर्जुन देवीसह, आपल्या सखीबरोबर गेला.
गतो राधापतिस्थानं यत्सिद्धैरप्यगोचरम् । ततश्च स उपादिष्टो गोलोकादुपरिस्थितम्
तो राधेच्या स्वामीच्या त्या स्थानावर गेला, जेथे सिद्धांनाही पोहोचता येत नाही; तिथे त्याला गोलोकाच्या वरच्या प्रदेशाची माहिती सांगितली.
स्थिरं वायुधृतं नित्यं सत्यं सर्वसुखास्पदम् । नित्यं वृंदावनं नाम नित्यरासमहोत्सवम्
ते स्थिर, वायूवर आधारलेले, शाश्वत, सत्य आणि सर्व सुखांचे स्थान आहे; त्याला नित्य वृंदावन म्हणतात, जिथे नित्य रासमहोत्सव साजरा होतो.
अपश्यत्परमं गुह्यं पूर्णप्रेमरसात्मकम् । तस्या हि वचनादेव लोचनैर्वीक्ष्य तद्रहः
त्याने परिपूर्ण प्रेमरसाने भरलेले परम गूढ पाहिले; तिच्या शब्दांमुळे त्याने ते रहस्य स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहिले.
विवशः पतितस्तत्र विवृद्धप्रेमविह्वलः । ततः कृच्छ्राल्लब्धसंज्ञो दोर्भ्यामुत्थापितस्तया
प्रेमाने व्याकुळ होऊन तो तिथे कोसळला; मग मोठ्या कष्टाने शुद्धीवर आला आणि तिने त्याला हाताने उचलले.
सांत्वनावचनैस्तस्याः कथंचित्स्थैर्यमागतः । ततस्तपः किमन्यन्मे कर्त्तव्यं विद्यते वद
तिच्या शांतावणाऱ्या शब्दांनी त्याला कसेबसे धैर्य आले; मग त्याने विचारले, 'आता आणखी कोणते तप करायचे आहे? सांग.'
इति तद्दर्शनोत्कंठाभरेण तरलोऽभवत् । ततस्तया करे तस्य धृत्वा तत्पददक्षिणे
त्या दर्शनाची ओढ मनात भरून तो अस्वस्थ झाला; मग तिने त्याचा हात धरून आपल्या पायाच्या उजवीकडे—
प्रतिपेदे सुदेशेन गत्वा चोक्तमिदं वचः । स्नानायैतच्छुभं पार्थ विश त्वं जलविस्तरम्
सुंदर जागी घेऊन गेली आणि म्हणाली, 'पार्था, स्नानासाठी या शुभ जलाशयात प्रवेश कर.'
सहस्रदलपद्मस्थ संस्थानं मध्यकोरकम् । चतुःसरश्चतुर्धारमाश्चर्यकुलसंकुलम्
तेथे हजार पाकळ्यांचे कमळ आहे, मध्यभागी कळी आहे, चार सरोवरे, चार प्रवाह आहेत आणि ते अद्भुत चमत्कारांनी भरलेले आहे.
अस्यांतरे प्रविश्याथ विशेषमिह पश्यसि । एतस्य दक्षिणे देश एष चात्र सरोवरः
त्यात आत शिरल्यावर तुला येथे काही विशेष दिसेल; याच्या उजवीकडे हा प्रदेश आहे आणि इथे हे सरोवर आहे.
मधुमाध्वीकपानं यन्नाम्ना मलयनिर्झरः । एतच्च फुल्लमुद्यानं वसंते मदनोत्सवम्
तेथे मधुर आणि मधासारख्या पेयासाठी प्रसिद्ध असलेला मलय धबधबा आहे; आणि हे फुलांनी बहरलेले उद्यान, जिथे वसंत ऋतूत मदनोत्सव साजरा होतो.
कुरुते यत्र गोविंदो वसंतकुसुमोचितम् । यत्रावतारं कृष्णस्य स्तुवंत्येव दिवानिशम्
इथे गोविंद वसंतातील फुलांनी सजलेला उत्सव करतो; जिथे कृष्णाचा अवतार दिवस-रात्र सतत स्तुतीला येतो.
भवेद्यत्स्मरणादेव मुनेः स्वांते स्मरांकुरः । ततोऽस्मिन्सरसि स्नात्वा गत्वा पूर्वसरस्तटम्
याचे स्मरण केल्याने, ऋषीच्या हृदयातही प्रेमाचा अंकुर फुटतो; मग या सरोवरात स्नान करून, पूर्वीच्या सरोवराच्या काठी जा.
उपस्पृश्य जलं तस्य साधयस्व मनोरथम् । ततस्तद्वचनं श्रुत्वा तस्मिन्सरसि तज्जले
ती त्या सरोवराजवळ जाऊन पाणी स्पर्श करून आपल्या मनातील इच्छा पूर्ण कर, असे सांगितले. हे शब्द ऐकून ती त्या सरोवरात आणि त्याच्या पाण्यात शिरली.
कल्हारकुमुदांभोजरक्तनीलोत्पलच्युतैः । परागैरंजिते मंजुवासिते मधुबिंदुभिः
त्या पाण्यात पांढऱ्या कळ्यांचे, कमळांचे, तांबड्या आणि निळ्या उत्पलांचे पराग पडले होते, गंध आणि मधाच्या थेंबांनी ते पाणी सुगंधित व गोड झाले होते.
तुंदिले कलहंसादि नादैरांदोलिते ततः । रत्नाबद्धचतुस्तीरे मंदानिलतरंगिते
तेथे तुंदील आणि कलहंस यांच्या आवाजांनी हवा गूंजत होती, आणि मंद वाऱ्याच्या लाटांनी पाणी हलत होते, चारही बाजूंना रत्नांची कड होती.
मग्ने जलांतः पार्थे तु तत्रैवांतर्दधेऽथ सा । उत्थाय परितो वीक्ष्य संभ्रांता चारुहासिनी
पार्था पाण्यात बुडाली आणि तिथेच अदृश्य झाली; मग वर येऊन तिने आजूबाजूला घाबरत पाहिले, तिच्या सुंदर चेहऱ्यावर गोंधळ स्पष्ट दिसत होता.