ब्रह्मलोके रुद्रलोक इंद्रलोके च मे गतिः । न कोपि शोभाकोट्यंशः कुत्राप्यस्या विलोकितः
ब्रह्मलोक, रुद्रलोक, इंद्रलोक या सगळीकडे मी गेलो, पण तिच्या तेजाचा शतांशही कुठेच दिसला नाही.
महामाया भगवती दृष्टा शैलेंद्रनंदिनी । यस्या रूपेण सकलं मुह्यते सचराचरम्
मी ती महामाया, पर्वतराजाची कन्या, जिने चराचर सृष्टीला मोहात पाडले, तिलाही पाहिले आहे.
साप्यस्याः सुकुमारांगी लक्ष्मीं नाप्नोति कर्हिचित् । लक्ष्मीः सरस्वती कांति विद्याद्याश्च वरस्त्रियः
पण तिच्या नाजूक अंगांची लक्ष्मीही कधीच बरोबरी करू शकत नाही; लक्ष्मी, सरस्वती, कांती, विद्या आणि इतर श्रेष्ठ स्त्रिया—
छायामपि स्पृशंत्यस्याः कदाचिन्नैव दृश्यते । विष्णोर्यन्मोहिनीरूपं हरो येन विमोहितः
कधीच तिच्या सावलीलाही स्पर्श करू शकत नाहीत; हे विष्णूचे मोहिनी रूप आहे, ज्यामुळे शंकरही मोहून गेला.
मया दृष्टं च तदपि कुतोऽस्यासदृशं भवेत् । ततोऽस्यास्तत्त्वमाज्ञातुं न मे शक्तिः कथंचन
मीही ते रूप पाहिले आहे, पण तिच्याशी तुलना कशी होईल? म्हणून तिचे खरे स्वरूप जाणण्याची माझ्यात शक्तीच नाही.
अन्ये चापि न जानंति प्रायेणैनां हरेः प्रियाम् । अस्याः संदर्शनादेव गोविंदचरणांबुजे
इतरांनाही ही हरिप्रियेस ओळखता येत नाही; तिचे दर्शन झाले की गोविंदाच्या चरणांवर आपोआप भक्ती निर्माण होते.
या प्रेमर्द्धिरभूत्सा मे भूतपूर्वा न कर्हिचित् । एकांते नौमि भवतीं दर्शयित्वातिवैभवम्
माझ्यात जी प्रेमाची प्रचंड वाढ झाली, ती कधीच झाली नव्हती; एकांतात मी तुला वंदन करतो, हे देवी, ज्याने असे वैभव दाखवलेस.
कृष्णस्य संभवत्यस्या रूपं परमतुष्टये । विमृश्यैवं मुनिर्गोपप्रवरं प्रेष्य कुत्रचित्
कृष्णाच्या परमोच्च समाधानासाठीच तिचे हे रूप प्रकट होते; असे विचार करून त्या ऋषीने श्रेष्ठ गवळ्याला कुठेतरी पाठवले.
निभृते परितुष्टाव बालिकां दिव्यरूपिणीम् । अपि देवि महायोगमायेश्वरि महाप्रभे
गुप्तपणे त्याने त्या दिव्य रूप असलेल्या बालिकेचे स्तुती केली: 'हे देवी, हे महायोगमाये, हे महाप्रभु!'
महामोहनदिव्यांगि महामाधुर्यवर्षिणि । महाद्भुतरसानंदशिथिलीकृतमानसे
'हे मोहक दिव्य अंग असणाऱ्या, जे अत्युच्च माधुर्याचा वर्षाव करतेस, आणि अद्भुत आनंदरसाने मन पूर्णपणे विरघळले आहे!'
महाभाग्येन केनापि गतासि मम दृक्पथम् । नित्यमंतर्मुखादृष्टिस्तव देवि विभाव्यते
'कुठल्या तरी मोठ्या भाग्याने तू माझ्या डोळ्यांसमोर आलीस; हे देवी, तुझे दर्शन नेहमी अंतर्मनातच होते.'
अंतरेव महानंदपरितृप्तैव लक्ष्यसे । प्रसन्नं मधुरं सौम्यमिदं सुमुखमंडनम्
'अंतःकरणात तू नेहमी परमानंदाने तृप्त दिसतेस; हे प्रसन्न, मधुर, सौम्य आणि सुंदर मुखकमल!'
व्यनक्तिपरमाश्चर्यं कमप्यंतः सुखोदयम् । रजः संबंधिकलिका शक्तिस्तत्वातिशोभने
अद्भुत अशा व्यक्त होणारी, अंतःकरणात आनंदाची लहर निर्माण करणारी, हीच रजोगुणाची सूक्ष्म शक्ती आहे, हे तेजस्विनी तत्व.
सृष्टिस्थितिसमाहाररूपिणी त्वमधिष्ठिता । तत्त्वं विशुद्धसत्वाशु शक्तिर्विद्यात्मिका परा
सृष्टी, स्थिती आणि संहार यांचे रूप म्हणून तूच वावरतेस; तुझं खरं स्वरूप म्हणजे निर्मळ सत्त्व, श्रेष्ठ शक्ती आणि ज्ञानाचं मूळ.
परमानंदसंदोहं दधती वैष्णवं परम् । का त्वयाश्चर्यविभवे ब्रह्मरुद्रादिदुर्गमे
परम आनंदाचा खजिना बाळगणारी, खऱ्या अर्थाने वैष्णव आणि दिव्य असलेली, तुझ्या अद्भुत वैभवाला ब्रह्मा, रुद्र आणि इतर कोणीच समजू शकत नाही.
योगींद्राणां ध्यानपथं न त्वं स्पृशसि कर्हिचित् । इच्छाशक्तिर्ज्ञानशक्तिः क्रियाशक्तिस्तवेशितुः
सर्वश्रेष्ठ योग्यांच्या ध्यानमार्गालाही तू कधीच स्पर्श करत नाहीस; इच्छा, ज्ञान आणि क्रियेच्या शक्ती या तुझ्या स्वामीच्या आहेत.
तवांशमात्रमित्येवं मनीषा मे प्रवर्त्तते । मायाविभूतयोऽचिंत्यास्तन्मायार्भकमायिनः
माझ्या समजुतीनुसार, हे सर्व तुझ्या केवळ एका अंशासारखेच आहेत; मायेच्या लीला आणि तिच्या प्रभावातून निर्माण झालेले मायावी हे सर्वच अगम्य आहेत.
परेशस्य महाविष्णोस्ताः सर्वास्ते कलाकलाः । आनंदरूपिणी शक्तिस्त्वमीश्वरि न संशयः
हे सर्व महान विष्णूच्या केवळ अंश आहेत; हे ईश्वरी, तूच आनंदमय शक्ती आहेस, यात काहीच शंका नाही.
त्वया च क्रीडते कृष्णो नूनं वृंदावने वने । कौमारेणैव रूपेण त्वं विश्वस्य च मोहिनी
तुझ्यामुळे श्रीकृष्ण नक्कीच वृंदावनाच्या वनात रमतो; तारुण्याच्या रूपात तू संपूर्ण विश्वाला मोहात टाकणारी आहेस.
तारुण्यवयसा स्पृष्टं कीदृक्ते रूपमद्भुतम् । कीदृशं तव लावण्यं लीलाहासेक्षणान्वितम्
तारुण्याच्या वयाने स्पर्शलेलं तुझं अद्भुत रूप कसं आहे? तुझं हास्य आणि खेळकर नजरेने सजलेलं सौंदर्य किती अप्रतिम आहे!
हरि मानुषलोभेन वपुराश्चर्यमंडितम् । द्रष्टुं तदहमिच्छामि रूपं ते हरिवल्लभे
हे हरिवल्लभे, पुरुषांनाही आकर्षित करणारं तुझं आश्चर्यकारक रूप मी पाहावं अशी माझी इच्छा आहे.
येन नंदसुतः कृष्णो मोहं समुपयास्यति । इदानीं मम कारुण्यान्निजं रूपं महेश्वरि
ज्यामुळे नंदाचा पुत्र कृष्णही मोहात पडेल, हे महेश्वरी, आता तुझ्या कृपेने तुझं खरं रूप मला दाखव.
प्रणताय प्रपन्नाय प्रकाशयितुमर्हसि । इत्युक्ता मुनिवर्य्येण तदनुव्रतचेतसा
जो नम्रतेने शरण आला आहे, त्याला तू स्वतःचं रूप दाखवावंस, असं त्या श्रेष्ठ ऋषीने, एकाग्र भक्तीने, तुला सांगितलं.
महामाहेश्वरीं नत्वा महानंदमयीं पराम् । महाप्रेमतरोत्कंठा व्याकुलांगीं शुभेक्षणाम्
त्याने महा महेश्वरीला वंदन केलं, जी परम आनंदमयी आहे, अत्युच्च प्रेमाच्या वृक्षाने व्याकुळ झालेल्या, शुभदृष्टी असलेल्या.
ईक्षमाणेन गोविंदमेवं वर्णयतास्थितम् । जयकृष्ण मनोहारिञ्जय वृंदावनप्रिय
तो गोविंदाकडे पाहत, त्याचं वर्णन करत उभा राहिला आणि म्हणू लागला: 'जय श्रीकृष्ण, मन मोहवणारा, जय वृंदावनाचा प्रियकर!'
जयभ्रूभंगललित जयवेणुरवाकुल । जय बर्हकृतोत्तंस जयगोपीविमोहन
'जय तुला, भुवयांच्या लीलांनी मन मोहवणारा, जय तुला, वेणूच्या सुरांनी सर्वांना भारावणारा, जय तुला, मोरपिसाच्या मुकुटाने सजलेला, जय तुला, गोपींना मोहात टाकणारा!'
जय कुंकुमलिप्तांग जय रत्नविभूषण । कदाहं त्वत्प्रसादेन अनया दिव्यरूपया
'जय तुला, कुंकवाने माखलेलं अंग असलेला, जय तुला, रत्नांनी सजलेला! तुझ्या कृपेने मी कधी या दिव्य रूपात तुला पाहीन?'
सहितं नवतारुण्य मनोहारि वपुःश्रिया । विलोकयिष्ये कैशोरे मोहनं त्वां जगत्पते
'नव्या तारुण्याच्या तेजाने युक्त, मन मोहवणाऱ्या रूपासह, बालपणीच्या मोहक अवस्थेत, हे जगनाथा, मी तुला कधी पाहीन?'
एवं कीर्त्तयतस्तस्य तत्क्षणादेव सा पुनः । बभूव दधती दिव्यं रूपमत्यंतमोहनम्
तो असे स्तुती करत असताना, त्या क्षणीच तिने पुन्हा एकदा अत्यंत मोहक असं दिव्य रूप धारण केलं.
चतुर्दशाब्दवयसा संमितं ललितं परम् । समानवयसश्चान्यास्तदैव व्रजबालिकाः
तीचं रूप चौदा वर्षांच्या वयासारखं कोमल आणि सुंदर होतं; आणि त्याच वेळी इतर सर्व व्रजकन्याही तितक्याच वयाच्या झाल्या.