क्षरत्ययोभिर्गोविंदैरसंख्यातैरुपावृतम् । तद्बाह्ये स्वर्णप्राकारे कोटिसूर्यसमुज्जवले
तेथे असंख्य गोविंदांनी परिसर भरून गेला आहे; बाहेर, सोन्याची भिंत कोट्यवधी सूर्यांच्या तेजाने झळकत आहे.
चतुर्दिक्षुमहोद्यानं मंजुसौरभमोहिते । पश्चिमे संमुखे श्रीमत्पारिजातद्रुमाश्रये
चारही दिशांना मोठी बाग आहे, जी सुगंधाने आणि मोहिनीने भरलेली आहे; पश्चिमेला, समोर, श्रीमंत पारिजात वृक्षाचे आश्रय आहे.
तदधस्तु स्वर्णपीठे स्वर्णमंडनमंडिते । तन्मध्ये मणिमाणिक्य दिव्यसिंहासनोज्ज्वले
त्या खाली, सोन्याच्या सुंदर गादीवर, सोन्याच्या अलंकारांनी सजवलेल्या आसनावर, मध्यभागी मणी-माणिक्यांनी झळाळणारे दिव्य सिंहासन होते.
तत्रोपरि परानंदं वासुदेवं जगत्प्रभुम् । त्रिगुणातीतचिद्रूपं सर्वकारणकारणम्
त्या सिंहासनावर परमानंदस्वरूप वासुदेव, जगाचा प्रभू, त्रिगुणांपलीकडील चैतन्यस्वरूप, सर्व कारणांचा कारण असलेला विराजमान होता.
इंद्रनीलघनश्यामं नीलकुंचितकुंतलम् । पद्मपत्रविशालाक्षं मकराकृतिकुंडलम्
त्याचा रंग घन मेघासारखा गडद निळा, केस कुरळे व काळे, डोळे कमळाच्या पानासारखे मोठे, आणि कानात मकराच्या आकारातील कुंडले होती.
चतुर्भुजं तु चक्रासिगदाशंखांबुजायुधम् । आद्यंतरहितं नित्यं प्रधानं पुरुषोत्तमम्
त्याला चार भुजा होत्या; त्या हातात चक्र, तलवार, गदा, शंख आणि कमळ असे आयुध होते. तो आदि-अंत नसलेला, नित्य, सर्वश्रेष्ठ आणि उत्तम पुरुष होता.
ज्योतीरूपं महद्धाम पुराणं वनमालिनम् । पीतांबरधरं स्निग्धं दिव्यभूषणभूषितम्
त्याचे रूप तेजस्वी, महान तेजाने भरलेले, प्राचीन, वनफुलांच्या माळांनी अलंकृत, पिवळ्या वस्त्रांनी परिधान केलेले, कोमल आणि दिव्य दागिन्यांनी सजलेले होते.
दिव्यानुलेपनं राजच्चित्रितांग मनोहरम् । रुक्मिणी सत्यभामा च नाग्नजिती सुलक्षणा
त्याच्या अंगाला दिव्य सुगंधी उटणं लावलेलं, रंगीबेरंगी अलंकारांनी सजलेलं, मन मोहून टाकणारं रूप होतं. त्याच्यासोबत रुक्मिणी, सत्यभामा, नाग्नजिती आणि शुभ्र लक्षणांची सुलक्षणा होत्या.
मित्रविंदानुविंदा सुनंदा जांबवती प्रिया । सुशीला चाष्टमहिला वासुदेवप्रियास्ततः
मित्रविंदा, अनुविंदा, सुनंदा, प्रिय जांबवती आणि सुशीला—ही आठ स्त्रिया वासुदेवाला अत्यंत प्रिय होत्या.
उद्भ्राजिताः पारिषदा वृतयोर्भक्तितत्पराः । उत्तरे सुमहोद्याने हरिचंदनसंश्रये
तेथे तेजस्वी आणि सेवेला समर्पित असे सेवक उपस्थित होते; उत्तरेकडील भव्य बागेत, सुवासिक हरिचंदनाच्या झाडांमध्ये ते सर्व जमले होते.
तत्राधस्तु स्वर्णपीठे मणिमंडपमंडिते । तन्मध्ये हेमनिर्माणदले सिंहासनोज्जवले
तेथे, खाली, सोन्याच्या गादीवर, मण्यांनी सजवलेल्या मंडपात, मध्यभागी सोन्याच्या पाकळीवर झळाळणारे सिंहासन होते.
तत्रैव सह रेवत्या संकर्षण हलायुधम् । ईश्वरस्य प्रियानंतमभिन्नगुणरूपिणम्
तेथेच, रेवतीसह, संकर्षण म्हणजेच हलायुध, प्रभूचा प्रिय, गुण आणि रूप यांचे एकरूप असलेला विराजमान होता.
शुद्धस्फटिकसंकाशं रक्तांबुज दलेक्षणम् । नीलपट्टधरं स्निग्धं दिव्यभूषास्रगंबरम्
त्याचे रूप शुद्ध स्फटिकासारखे चमकदार, डोळे लाल कमळाच्या पाकळ्यांसारखे, अंगावर निळ्या रंगाचा रेशमी पोशाख, कोमल स्वभाव, दिव्य दागिने, फुलांच्या माळा आणि वस्त्रे घातलेली होती.
मधुपाने सदासक्तं मधुघूर्णितलोचनम् । प्रवीरदक्षिणेभागे मंजुनाभ्यंतरस्थिते
तो नेहमी मधुर मद्यपानात रमलेला, त्याच्या डोळ्यांत नशेची झिंग होती; त्याच्या उजव्या बाजूला पराक्रमी प्रद्युम्न उभा होता.
संतानवृक्षमूले तु मणिमंदिरमंडितम् । तन्मध्ये मणिमाणिक्य दिव्यसिंहासनोज्ज्वले
कामना पूर्ण करणाऱ्या वृक्षाच्या मुळाशी मण्यांनी सजवलेला सुंदर महाल होता; त्याच्या मध्यभागी मणी-माणिक्यांनी झळाळणारे दिव्य सिंहासन होते.
प्रद्युम्नं च रती देवं तत्रोपरिसुखस्थितम् । जगन्मोहनसौंदर्य्यसारश्रेणीरसात्मकम्
त्या सिंहासनावर, वरच्या बाजूला, प्रद्युम्न आणि रती सुखाने विराजमान होते; तो जगातील आकर्षण आणि सौंदर्याचा सार होता.
असितांभोजपुंजाभमरविंददलेक्षणम् । दिव्यालंकारभूषाभिर्दिव्यगंधानुलेपनम्
त्याचे रूप काळ्या कमळांच्या झुंडीप्रमाणे, डोळे कमळाच्या पाकळ्यांसारखे, दिव्य अलंकारांनी सजलेले आणि स्वर्गीय सुगंधी उटण्याने माखलेले होते.
जगन्मुग्धीकृताशेष सौंदर्याश्चर्यविग्रहम् । पूर्वोद्याने महारण्ये सुरद्रुम समाश्रये
त्याच्या अद्भुत रूपाने संपूर्ण जग मोहून गेले होते; पूर्वेकडील बागेत, मोठ्या अरण्यात, दिव्य वृक्षांच्या छायेत तो निवास करत होता.
तत्राधस्तु स्वर्णपीठे हेममंडपमंडिते । तस्य मध्ये स्थिरे राजद्दिव्यसिंहासनोज्ज्वले
तेथे, खाली, सोन्याच्या गादीवर, सोन्याच्या मंडपाने सजवलेल्या आसनावर, मध्यभागी स्थिर आणि तेजस्वी दिव्य सिंहासन होते.
दिव्योषयासमं श्रीमदनिरुद्धं जगत्पतिम् । सांद्रानंदघनश्यामं सुस्निग्धं नीलकुंतलम्
त्या सिंहासनावर, एका दिव्य स्त्रीसह, तेजस्वी अनिरुद्ध, जगाचा स्वामी, आनंदाच्या गडद मेघासारखा निळा, सुंदर कुरळ्या काळ्या केसांसह विराजमान होता.
सुभ्रून्नतलताभंगीं सुकपोलं सुनासिकम् । सुग्रीवं सुंदरं वक्षो मनोहर मनोहरम्
तिच्या भुवया नाजूक वेलेसारख्या वाकलेल्या आहेत, गाल सुंदर, नाक देखणं, गळा सडसडीत आणि छाती मोहक—खरंच मनाला भुरळ घालणारी आहे.
किरीटिनं कुंडलिनं कंठभूषाविभूषितम् । मंजुमंजीरमाधुर्यादतिसौंदर्य विग्रहम्
ती मुकुट, कुंडलं घातलेली आहे, गळ्यात सुंदर दागिने झळकत आहेत, तिचं रूप फारच आकर्षक आहे आणि पैंजणांच्या मंजुळ आवाजाने गोडवा भरलेला आहे.
प्रियभृत्यगणाराध्यं यत्र संगीतकप्रियम् । पूर्णब्रह्मसदानंदं शुद्धसत्वस्वरूपकम्
तिच्या आवडत्या सेवकांनी तिची पूजा केली जाते, तिला गाणं आणि संगीत प्रिय आहे, ती पूर्ण ब्रह्माचं मूर्तिमंत रूप आहे, नेहमी आनंदी आणि शुद्ध सात्त्विक स्वरूपाची आहे.
तस्योर्द्ध्वे चांतरिक्षे च विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् । अनादिमादिचिद्रूपं चिदानंदं परं विभुम्
तिच्या वर, आकाशात, सर्व देवांचा देव असलेला विष्णू आहे, तो अनादी, आद्य, चैतन्याचं मूळ रूप, परमानंदमय आणि सर्वव्यापी आहे.
त्रिगुणातीतमव्यक्तं नित्यमक्षयमव्ययम् । समेघपुंजमाधुर्यसौंदर्यश्यामविग्रहम्
तो तिन्ही गुणांपलीकडचा, अप्रकट, शाश्वत, नाश न होणारा आणि कधीही न बदलणारा आहे; त्याचं रूप मेघांच्या गडद रंगासारखं, गोड आणि सुंदर आहे.
नीलकुंचितसुस्निग्ध केशपाशातिसुंदरम् । अरविंददलस्निग्ध सुदीर्घचारुलोचनम्
त्याचे केस निळे, कुरळे आणि चमकदार आहेत, फारच देखणे; त्याच्या डोळ्यांची पापणी कमळाच्या पाकळीसारखी ओलसर, लांब आणि सुंदर आहे.
किरीटकुंडलोद्गंड शुद्धसत्वात्मभिर्वृतम् । आत्मारामैश्च चिद्रूपैस्तन्मूर्तिध्यानतत्परैः
तो मुकुट, कुंडलं आणि उठावदार गालांनी शोभलेला आहे, त्याच्या आजूबाजूला शुद्ध सात्त्विक आत्मे आहेत आणि स्वतःच्या मूर्तीचे ध्यान करणारे, आत्माराम आणि चैतन्यस्वरूप भक्त आहेत.
हृदयारूढ तद्ध्य्नौर्नासाग्रन्यस्तलोचनैः । क्रियतेऽहैतुकीभक्तिः कायहृद्वृत्तिभाषितैः
ज्यांची नजर नाकाच्या टोकावर स्थिर आहे, ज्यांचं हृदय त्याच्या ध्यानात मग्न आहे, असे भक्त शरीर, मन, कृती आणि वाणीने निष्काम भक्ती करतात.
तत्सव्ये यक्षगंधर्वसिद्धविद्याधरादिभिः । सुकांतैरप्सरःसंघैर्नृत्यसंगीततत्परैः
त्याच्या डाव्या बाजूला यक्ष, गंधर्व, सिद्ध, विद्याधर आणि इतर, तसेच सुंदर अप्सरांचा समूह, हे सर्व नृत्य आणि गाण्यात तल्लीन आहेत.
तदंगभजनं कामं वांछद्भिः कृष्णलालसैः । तदग्रे वैष्णवैः सर्वैश्चांतरिक्षे सुखासने
त्याच्या अंगांची सेवा करण्याची इच्छा बाळगणारे, कृष्णाची आसक्ती असलेले, आणि त्याच्या समोर सर्व वैष्णव आकाशात सुखाने बसलेले आहेत.