प्रेरितो वासवेनाजावर्पयामास भक्तितः
वासवाच्या प्रेरणेने त्याने भक्तीभावाने स्वतःला अर्पण केले.
अष्टादशदिनै रामो रावणं द्वैरथेऽवधीत्
अठरा दिवसांत रामाने रावणाचा एकल युद्धात वध केला.
माघशुक्लद्वितीयायाश्चैत्रकृष्ण चतुर्दशीम्
माघ महिन्याच्या शुद्ध द्वितीयेपासून चैत्राच्या कृष्ण चतुर्दशीपर्यंत,
युद्धावहारः संग्रामो द्वासप्तति दिनान्यभूत्
युद्ध आणि संग्राम एकूण बहात्तर दिवस चालले.
वैशाखादि तिथौ राम उवास रणभूमिषु
वैशाखपासूनच्या तिथींमध्ये राम रणभूमीवरच राहिला.
सीताशुद्धिस्तृतीयायां देवेभ्यो वरलंभनम्
तृतीयेला सीतेची पावित्र्य सिद्ध झाली आणि देवांकडून वर मिळवला.
गृहीत्वा जानकीं पुण्यां दुःखितां राक्षसेन तु
राक्षसामुळे दुःखी झालेली पुण्यवती जानकीला घेऊन,
वैशाखस्य चतुर्थ्यां तु रामः पुष्पकमाश्रितः
वैशाखाच्या चतुर्थीला राम पुष्पक विमानात बसला.
पूर्णे चतुर्दशे वर्षे पंचम्यां माधवस्य तु
चौदावा वर्ष पूर्ण झाल्यावर, माधव महिन्याच्या पंचमीला,
नंदिग्रामे तु षष्ठ्यां स भरतेन समागतः
नंदिग्राममध्ये षष्ठीला रामाची भरताशी भेट झाली.
दशैकाधिकमासांस्तुचतुर्दशाहानि मैथिली
मैथिलीने एकूण दहा महिने आणि चौदा दिवस घालवले.
द्विचत्वारिंशक वर्षे रामो राज्यमकारयत्
बयालीसाव्या वर्षी रामाने राज्याभिषेक केला.
स चतुर्दशवर्षांते प्रविश्य च पुरीं प्रभुः
चौदा वर्षांच्या शेवटी प्रभूने पुरीत प्रवेश केला.
भ्रातृभिः सहितस्तत्र रामो राज्यमथाकरोत्
तेथे भावांसह रामाने राज्यकारभार सुरू केला.
अगस्त्यः कुंभसंभूतिस्तमागंता रघोः पतिम्
कुंभातून जन्मलेला अगस्त्य, रघुकुलाच्या प्रभूकडे आला.
तस्यागमिष्यति हयो ह्याश्रमे तव सुव्रत
सुव्रत, तुझ्या आश्रमात एक घोडा येईल.
तेषामग्रे रामकथाः करिष्यसि मनोहराः
त्यांच्या उपस्थितीत तू रम्य रामकथा सांगशील.
दृष्ट्वा राममयोध्यायां पद्मपत्रनिभेक्षणम्
कमळासारखी डोळे असलेला राम अयोध्येत पाहिला,
इत्युक्त्वा मां मुनिवरो लोमशः सर्वबुद्धिमान्
असे सांगून सर्वज्ञानी महर्षी लोमश मला म्हणाले.
ज्ञातं त्वत्कृपया सर्वं रामचारित्रमद्भुतम्
तुझ्या कृपेने रामाची अद्भुत चरित्रे मला समजली.
मया नमस्कृतः पश्चाज्जगाम स मुनीश्वरः
मी नमस्कार केल्यावर तो ऋषिराज निघून गेला.
सोऽहं स्मरामि रामस्य चरणावन्वहं मुहुः
मी पुन्हा पुन्हा रामाच्या पायांची आठवण काढतो.
पावयामि जनानन्यान्गानेन स्वांतहारिणा
या मन मोहून टाकणाऱ्या गाण्याने मी लोकांचे मन शुद्ध करतो.
धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सभाग्योऽहं महीतले
मी धन्य आहे, माझे जीवन फळले आहे, या पृथ्वीवर मी भाग्यवान आहे.
तस्मात्सर्वात्मना रामो भजनीयो मनोहरः
म्हणून सर्व मनाने रमचं सुंदर रूप भक्तीने पुजावे.
तस्माद्यूयं किमर्थं वै प्राप्ताः को वानराधिपः
म्हणून तुम्ही सर्व येथे कशासाठी आलात आणि वानरांचा राजा कोण आहे?
तत्सर्वं कथयंत्वत्र यां तु वाहस्य पालने
येथे सर्व काही सांगा, विशेषतः घोड्याची काळजी कशी घेतली जाते तेही.
इति वाक्यं समाकर्ण्य मुनेर्विस्मयमागताः
ही वाक्ये ऐकून ते सर्व ऋषीचे आश्चर्य मानू लागले.
शेष उवाच। ते पृष्टा मुनिवर्येण रामचारित्रमद्भुतम् । धन्यं सभाग्यं मन्वानाः प्रोचुरात्मानमादरात्
शेष म्हणाला: त्या श्रेष्ठ ऋषीने रामाच्या अद्भुत चरित्राबद्दल विचारले, तेव्हा स्वतःला धन्य आणि भाग्यवान समजून त्यांनी आदराने आपली गोष्ट सांगितली.
जना ऊचुः। पवित्रिता वयं सर्वे दर्शनेन तवाधुना । यद्रामकथयास्मान्वै पावयस्यधुना जनान्
लोक म्हणाले: तुझ्या दर्शनाने आम्ही सर्व पवित्र झालो आहोत, आणि आता तू रामकथेने लोकांना शुद्ध करतोस.