एवं ब्रुवाणमबलाखिलयोगमाया । विद्याविचक्षणमवेक्ष्य गताधिरासीत् । संप्रश्रयप्रणयविह्वलया गिरेषद् । व्रीडाविलोकविलसद्धसिताननाह
त्याचं असं बोलणं ऐकून, त्या स्त्रीला त्याच्या सर्व योगविद्येचं सामर्थ्य कळलं आणि तिचं मन शांत झालं. नम्रता आणि प्रेमाने ती भारावली, लाजून हसत त्याच्याकडे पाहू लागली.
सुकन्योवाच। राद्धं बत द्विजवृषैतदमोघयोग-। मायाधिपे त्वयि विभो तदवैमि भर्तः । यस्तेऽभ्यधायि समयः सकृदंगसंगो । भूयाद्गरीयसि गुणः प्रसवः सतीनाम्
सुकन्या म्हणाली, 'द्विजश्रेष्ठा, खरंच, तुझं अमोघ योगसामर्थ्य आणि मायाबळ सिद्ध झालं आहे. हे मी जाणते, स्वामी. तू दिलेला वचन आणि आपला एकरूप संग, हे पतिव्रता स्त्रियांच्या सर्वात मोठ्या गुणाचं कारण होवो.'
तत्रेति कृत्यमुपशिक्ष्य यथोपदेशं । येनैष कर्शिततमोति रिरंसयात्मा । सिध्येत ते कृतमनोभव धर्षिताया । दीनस्तदीशभवनं सदृशं विचक्ष्व
तेथे जाऊन, योग्य रीतीने काय करावे हे शिक, ज्यामुळे या इच्छा आणि वासनेने थकलेल्या जीवाला समाधान मिळेल. ज्याचे मन दुःखाने हरवले आहे, जो दीन आहे आणि प्रभूच्या दारी उभा आहे, त्याच्यासाठी तुला जे योग्य वाटते ते करावे, हे ज्ञानी.
सुमतिरुवाच। प्रियायाः प्रियमन्विच्छंश्च्यवनो योगमास्थितः । विमानं कामगं राजंस्तर्ह्येवाविरचीकरत्
सुमती म्हणाली: आपल्या प्रियेच्या आवडीची गोष्ट मिळवण्याची इच्छा बाळगून, च्यवन ऋषींनी योगाच्या सामर्थ्याने त्या क्षणीच इच्छेप्रमाणे उडणारे राजवाडे निर्माण केले.
सर्वकामदुघं रम्यं सर्वरत्नसमन्वितम् । सर्वार्थोपचयोदर्कं मणिस्तंभैरुपस्कृतम्
तो राजवाडा अत्यंत रम्य होता, सर्व इच्छा पूर्ण करणारा, सर्व प्रकारच्या मौल्यवान रत्नांनी सजलेला, सर्व सुखसंपत्ती वाढवणारा आणि मौल्यवान रत्नांच्या खांबांनी सजवलेला होता.
दिव्योपस्तरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभिः पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम्
त्या राजवाड्यात दिव्य गाद्या होत्या, सर्व काळात सुख देणारा, रंगीबेरंगी पट्ट्या आणि पताकांनी सुंदरपणे सजवलेला होता.
स्रग्भिर्विचित्रमालाभिर्मंजुसिंजत्षडंघ्रिभिः । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्त्रैर्विराजितम्
तो राजवाडा फुलांच्या माळांनी, सुंदर हारांनी, गोड गुंजारव करणाऱ्या मधमाशांनी, आणि नाजूक रेशीम, कापूस, आणि विविध वस्त्रांनी शोभून गेला होता.
उपर्युपरि विन्यस्तनिलयेषु पृथक्पृथक् । कॢप्तैः कशिपुभिः कांतं पर्यंकव्यजनादिभिः
एकावर एक अशा वेगवेगळ्या मजल्यांवर, वेगवेगळ्या जागी, आकर्षक पलंग, पंखे आणि इतर मनमोहक वस्तू व्यवस्थित मांडलेल्या होत्या.
तत्रतत्र विनिक्षिप्त नानाशिल्पोपशोभितम् । महामरकतस्थल्या जुष्टं विद्रुमवेदिभिः
त्या ठिकाणी ठिकाणी विविध कलाकुसरीच्या वस्तू ठेवलेल्या होत्या, मोठ्या पाचूसारख्या हिरव्या फरश्या आणि प्रवाळाच्या चौकटींनी सजवलेले होते.
द्वाःसु विद्रुमदेहल्या भातं वज्रकपाटकम् । शिखरेष्विंद्रनीलेषु हेमकुंभैरधिश्रितम्
दारांवर प्रवाळाच्या उंबरठ्यावर वज्राच्या पाट्या चमकत होत्या, आणि निळ्या मण्यांच्या मनोऱ्यांच्या शिखरांवर सोन्याचे कलश ठेवले होते.
चक्षुष्मत्पद्मरागाग्र्यैर्वज्रभित्तिषु निर्मितैः । जुष्टं विचित्रवैतानैर्मुक्ताहारावलंबितैः
त्या राजवाड्याच्या भिंतींमध्ये उत्तम प्रकारच्या माणिकांनी जडाव केलेले होते, आणि विविध रंगी छत्रे व मोत्यांच्या माळांनी सजवलेले होते.
हंसपारावतव्रातैस्तत्र तत्र निकूजितम् । कृत्रिमान्मन्यमानैस्तानधिरुह्याधिरुह्य च
त्या ठिकाणी ठिकाणी हंस आणि कपोतांच्या थव्यांनी गोड कुजन केले, आणि ते पक्षी कृत्रिम गोष्टींना खरी समजून वर खाली उडत होते.
विहारस्थानविश्राम संवेश प्रांगणाजिरैः । यथोपजोषं रचितैर्विस्मापनमिवात्मनः
मनासारख्या मोकळ्या जागा, विश्रांतीसाठी जागा, झोपायला खोल्या, अंगण आणि सभागृह अशा सर्व सुखसोयींनी तो राजवाडा मनाला आश्चर्य वाटावे असा भासत होता.
एवं गृहं प्रपश्यंतीं नातिप्रीतेन चेतसा । सर्वभूताशयाभिज्ञः स्वयं प्रोवाच तां प्रति
अशी सुंदर वास्तू पाहताना, तरीही मनात फारसा आनंद न वाटता, सर्व जीवांच्या मनाचा जाणकार असलेल्या त्या ऋषींनी स्वतः तिला संबोधून बोलले.
निमज्ज्यास्मिन्ह्रदे भीरु विमानमिदमारुह । सुभ्रूर्भर्तुः समादाय वचः कुवलयेक्षणा
'भीती बाळगू नकोस, या सरोवरात बुडून या राजवाड्यात ये. सुंदर भुवया आणि कमळासारख्या डोळ्यांची, पतीचे वचन पाळ.'
सरजो बिभ्रती वासो वेणीभूतांश्च मूर्द्धजान् । अंगं च मलपंकेन संछन्नं शबलस्तनम्
धूळ लागलेले वस्त्र घातलेले, केस वेणीत गुंफलेले, अंग मातीने माखलेले, आणि छातीवर डाग पडलेले, अशा अवस्थेत ती आत गेली.
आविवेश सरस्तत्र मुदा शिवजलाशयम् । सांतःसरसि वेश्मस्थाः शतानि दशकन्यकाः
ती आनंदाने त्या शुभ जलाशयात उतरली; त्या सरोवरात, राजवाड्यात, शंभर दहा कन्या होत्या.
सर्वाः किशोरवयसो ददर्शोत्पलगंधयः । तां दृष्ट्वा शीघ्रमुत्थाय प्रोचुः प्रांजलयः स्त्रियः
सर्वजणी तरुण वयाच्या, कमळासारखा सुगंध असलेल्या, आणि तिला पाहताच त्या स्त्रिया पटकन उठल्या आणि हात जोडून बोलू लागल्या.
वयं कर्मकरीस्तुभ्यं शाधि नः करवाम किम् । स्नानेन ता महार्हेण स्नापयित्वा मनस्विनीम्
'आम्ही तुझ्या सेविका आहोत; आम्हाला सांग, काय करू?' त्यांनी त्या तेजस्विनीला अत्यंत मौल्यवान स्नान घालून दिले.
दुकूले निर्मले नूत्ने ददुरस्यै च मानद । भूषणानि परार्घ्यानि वरीयांसि द्युमंति च
त्यांनी तिला नवीन, स्वच्छ रेशमी वस्त्र दिले, आणि अत्यंत मौल्यवान, तेजस्वी दागिने दिले.
अन्नं सर्वगुणोपेतं पानं चैवामृतासवम् । अथादर्शे स्वमात्मानं स्रग्विणं विरजोंबरम्
सर्व गुणांनी युक्त असा स्वादिष्ट अन्न आणि अमृतासारखे पेय मिळाले. मग आरशात तिने पाहिले, आपली अंगावर सुंदर हार घातलेली आहे, स्वच्छ वस्त्र परिधान केलेली आहे.
ताभिः कृतस्वस्त्ययनं कन्याभिर्बहुमानितम् । हारेण च महार्हेण रुचकेन च भूषितम्
त्या कन्यांनी तिचे औक्षण करून तिला मोठ्या सन्मानाने वागवले. तिला अतिशय मौल्यवान हार आणि तेजस्वी दागिने घातले.
निष्कग्रीवं वलयिनं क्वणत्कांचननूपुरम् । श्रोण्योरध्यस्तया कांच्या कांचन्या बहुरत्नया
तिच्या गळ्यात सोन्याची माळ होती, हातात कडे होते, पायात सोन्याचे घुंगरू वाजत होते. तिच्या कंबरेला रत्नजडित सोन्याची कमरपट्टा होती.
सुभ्रुवा सुदता शुक्लस्निग्धापांगेन चक्षुषा । पद्मकोशस्पृधा नीलैरलकैश्च लसन्मुखम्
तिच्या भुवया सुंदर होत्या, दात देखणे होते, डोळे पांढऱ्या कमळासारखे ओलसर व तेजस्वी होते. तिचे मुख निळ्या कुरळ्या केसांनी वेढलेले होते, जणू कमळाच्या कळ्यांशी स्पर्धा करत होते.
यदा सस्मार दयितमृषीणां वल्लभं पतिम् । तत्र चास्ते सहस्त्रीभिर्यत्रास्ते स मुनीश्वरः
ती जेव्हा आपल्या प्रिय पतीला, ऋषींच्या स्वामीला आठवू लागली, तेव्हा तिने पाहिले की तो महान ऋषी ज्या ठिकाणी आहे, तिथे तो आपल्या स्त्रियांमध्ये वेढलेला आहे.
भर्तुः पुरस्तादात्मानं स्त्रीसहस्रवृतं तदा । निशाम्य तद्योगगतिं संशयं प्रत्यपद्यत
तेव्हा तिने पाहिले की, आपल्या पतीसमोर ती हजारो स्त्रियांनी वेढलेली आहे. त्या योगमय अवस्थेचे दर्शन घडल्यावर तिच्या मनात शंका निर्माण झाली.
सतां कृत मलस्नानां विभ्राजंतीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम्
स्वच्छता करून, जणू नुकतीच स्नान करून उजळलेली, तिने पाहिले की आपले रूप सुंदर वस्त्रांनी आणि तेजस्वी छातीने शोभून दिसत आहे.
विद्याधरी सहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन्
हजारो विद्याधरी कन्यांनी तिची सेवा केली. सुंदर वस्त्र परिधान करून, ती आपल्या शत्रूंचा नाश करणाऱ्या प्रिय पतीसोबत दिव्य विमानात चढली.
तस्मिन्नलुप्तमहिमा प्रिययानुषक्तो । विद्याधरीभिरुपचीर्णवपुर्विमाने । बभ्राज उत्कचकुमुद्गणवानपीच्य । स्ताराभिरावृत इवोडुपतिर्नभःस्थः
त्या ठिकाणी, त्याची कीर्ती तशीच उज्ज्वल राहिली. तो आपल्या प्रियेच्या सान्निध्यात, विद्याधरी कन्यांनी वेढलेला, विमानात बसलेला, जणू आकाशातील चंद्राभोवती ताऱ्यांचा आणि पांढऱ्या कमळांचा समूह आहे तसा शोभत होता.
तेनाष्टलोकपविहारकुलाचलेंद्र -। द्रोणीष्वनंगसखमारुतसौभगासु । सिद्धैर्नुतोद्युधुनिपातशिवस्वनासु । रेमे चिरं धनदवल्ललनावरूथी
त्या विद्याधरी कन्यांच्या समूहासह, तो आठ दिव्य पर्वतांच्या कड्या आणि दऱ्यांमध्ये, मृदू वाऱ्याच्या आल्हाददायक ठिकाणी, सिद्धांनी वाद्यांच्या आणि मंगलध्वनीच्या गजरात, आपल्या प्रियतमेच्या सोबतीने दीर्घकाळ रमला.