प्रीतश्च सर्वमेतन्मे हिताय जगतो वद । भक्तिप्रियोऽसौ भगवान्कया भक्त्या प्रसीदति
'सर्व जगाच्या हितासाठी हे सर्व मला सांग. तो भगवंत भक्तिप्रिय आहे—कशी भक्ती केल्याने तो प्रसन्न होतो?'
कथं तस्मिन्भवेद्भक्तिः सर्वैराराध्यते कथम् । वैष्णवोसि हरेस्तस्य प्रियोऽसि परमार्थवित्
'त्याच्यात भक्ती कशी निर्माण होते आणि सर्वजण त्याची पूजा कशी करतात? तू वैष्णव आहेस, हरिला प्रिय आहेस आणि सर्वोच्च सत्य जाणतोस.'
तेन त्वामेव पृच्छामि ब्रह्मन्ब्रह्मविदुत्तम । श्रोतारमथ वक्तारं प्रष्टारं पुरुषं हरेः
'म्हणूनच, ब्रह्मज्ञ श्रेष्ठा, मी तुलाच विचारतो—श्रोता, वक्ता किंवा विचारणारा म्हणून—हरीबद्दल.'
प्रश्नः पुनाति कृष्णस्य तदंघ्रिसलिलं यथा । दुर्ल्लभो मानुषो देहो देहिनां क्षणभंगुरः
'कृष्णाबद्दलचा प्रश्न पावन करतो, जसे त्याच्या पायातील पाणी करतो. देहधारकांसाठी मानवी देह दुर्मिळ आणि क्षणभंगुर आहे.'
तत्रापि दुर्ल्लभं मन्ये वैकुंठप्रियदर्शनम् । संसारेस्मिन्क्षणार्धोऽपि सत्संगः शेवधिर्नृणाम्
या सर्वांमध्येही वैकुंठाच्या प्रियाचे दर्शन फारच दुर्मिळ आहे असं मला वाटतं. या संसारात, थोड्याशा वेळासाठी जरी सत्पुरुषांचा संग मिळाला, तरी तो माणसांसाठी मोठा धनसंचयच आहे.
यस्मादवाप्यते सर्वं पुरुषार्थचतुष्टयम् । भगवन्भवतो यात्रा स्वस्तये सर्वदेहिनाम्
कारण अशा संगातून मनुष्याला चारही पुरुषार्थ मिळतात. प्रभो, तुझं अस्तित्व सर्व जीवांना कल्याणकारी ठरतं.
बालानां तु यथा पित्रोरुत्तमश्लोकवर्त्मनाम् । भूतानां देवचरितं दुःखाय च सुखाय च
जसं लहान मुलं आपल्या उत्तम मार्गावर चालणाऱ्या आईवडिलांचा आदर्श घेतात, तसं सर्व जीवांना देवांच्या कृत्यांतून सुखदुःख दोन्ही मिळतात.
सुखायैव हि साधूनां त्वादृशामच्युतात्मनाम् । भजंति ये यथा देवान्देवा अपि तथैव तान्
पण जे सज्जन आहेत, जे तुझ्यासारखे अचल मनाचे आहेत, त्यांना देवांची कृत्यं नेहमी आनंदच देतात. जे देवांची भक्ती करतात, त्यांची देवही तितक्याच आदराने पूजा करतात.
छायेव कर्मसचिवाः साधवो दीनवत्सलाः । तस्मात्त्वं भगवन्मह्यं वैष्णवं धर्ममादिश
सज्जन लोक कर्मात नेहमी सोबत असतात, जणू काही सावलीसारखे, आणि ते दुःखी लोकांवर नेहमी दया करतात. म्हणून, प्रभो, मला वैष्णव धर्म शिकव.
यस्योपदेशदानेन लभते वेदजं फलम् । नारद उवाच- साधु पृष्टं महीपाल विष्णुभक्तिमता त्वया
अशा उपदेशामुळे वेदजन्य फळ मिळतं. नारद म्हणाले — राजन, तू विष्णूभक्तीने हा प्रश्न विचारलास, हे फारच उत्तम आहे.
जानता परमं धर्ममेकं माधवसेवनम् । यस्मिन्नाराधिते विष्णौ विश्वमाराधितं भवेत्
जो सर्वोच्च धर्म आहे, तो म्हणजे फक्त माधवाची सेवा. विष्णूची पूजा केली की, जणू साऱ्या विश्वाचीच पूजा होते.
तुष्टे चराचरं तुष्टं सर्वदेवमये हरौ । यस्य स्मरणमात्रेण महापातकसंहतिः
हरि सर्व देवांचा आधार आहे. त्याला संतुष्ट केलं की, चराचर जगही संतुष्ट होतं. त्याचा फक्त स्मरण केलं तरी मोठमोठ्या पापांचा समूह
तत्क्षणान्नाशमायाति स सेव्यो हरिरेव हि । कोऽनु राजन्निंद्रियवान्मुकुंदचरणांबुजम्
त्या क्षणीच नष्ट होतो. म्हणून फक्त हरिची सेवा करावी. राजन, ज्याच्याकडे इंद्रिये आहेत, असा कोण आहे जो मुक्तिदायकाच्या चरणकमळांची पूजा करणार नाही?
न भजेत्सर्वतो मृत्युरुपास्यमृषिदैवतैः । श्रुतोऽनु पठितो ध्यात आदृतश्चानुमोदितः
मृत्यूची पूजा ऋषी आणि देव करतात, पण सर्वजण त्याची पूजा करत नाहीत. तो ऐकला, वाचला, ध्यान केला, सन्मान केला आणि मान्य केला जातो,
सद्यः पुनाति सद्धर्मो वीरो विश्वद्रुहोऽपि हि । योयं कारणकार्यादि कारणस्यापि कारणम्
सच्चा धर्म लगेचच पावन करतो, अगदी जो जगाचा विरोधक आहे त्यालाही. कारण आणि कार्य, आणि कारणांचंही कारण,
अनन्यकारणं योगी जगज्जीवो जगन्मयः । अणुर्बृहत्कृशः स्थूलो निर्गुणो गुणभृन्महान्
योगी, जगाचा आत्मा, जो स्वतःच जग आहे, त्याला दुसरं कोणतंही कारण नाही. तो सूक्ष्म आणि विशाल, बारीक आणि स्थूल, गुणरहित असूनही गुणधारी आणि महान आहे.
अजो जन्मलयातीतो ध्यातव्यः स हरिः सदा । सम्यगेतद्व्यवसितं भवता पुरुषर्षभ
जो अजन्मा आहे, जन्म-मरणाच्या पलीकडचा आहे, त्या हरिचं नेहमी ध्यान करावं. हे तुझं ठरवणं अगदी योग्य आहे, हे श्रेष्ठ पुरुषा.
यत्पृच्छसे भागवतान्धर्मांस्त्वं विश्वभावनान् । प्रसंगेन सतामात्ममनः श्रुति रसायनाः
तू भक्तांच्या धर्माबद्दल विचारतोस, जे विश्वाचं पालन करतात. सज्जनांच्या संगतीत मन आणि आत्मा श्रवणाच्या अमृताने तृप्त होतात.
भवंति कीर्तनीयस्य कथाः कृष्णस्य निर्मलाः । भावसाध्योह्ययं देवः स्वयं जानाति तद्भवान्
अशा संगतीत कृष्णाच्या निर्मळ आणि कीर्तनीय कथा जन्माला येतात. हा देव भक्तिभावानेच प्राप्त होतो, आणि हे तुला स्वतःलाच माहीत आहे.
तथापि वक्ष्ये जगतो हिताय तव गौरवात् । यदाहुः परमं ब्रह्म प्रधानपुरुषात्परम्
तरीही, तुझ्या सन्मानासाठी आणि जगाच्या हितासाठी मी सांगतो. जे परम ब्रह्म म्हणतात, जे प्रधान आणि पुरुषाहूनही श्रेष्ठ आहे,
यन्मायया ततं सर्वं सर्वं यच्छति सोऽच्युतः । पुत्रान्कलत्रं दीर्घायू राज्यं स्वर्गापवर्गकम्
ज्याच्या मायेने सर्व काही व्यापलेलं आहे, जो सर्व काही देतो, तोच अच्युत आहे. पुत्र, पत्नी, दीर्घायुष्य, राज्य, स्वर्ग आणि मोक्ष,
स दद्यादीप्सितं सर्वं भक्त्या संपूजितोऽजितः । कर्मणा मनसा वाचा तत्परा ये हि मानवाः
तो अजेय देव भक्तीने पूजला असता सर्व इच्छित गोष्टी देतो. जे लोक कर्माने, मनाने आणि वाणीने त्याच्यातच एकरूप असतात.
तेषां व्रतानि वक्ष्यामि प्रीतये भूपसत्तम । अहिंसासत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यमकल्पता
राजाधिराज, मी त्यांच्या व्रतांची माहिती तुझ्या समाधानासाठी सांगतो — अहिंसा, सत्य, चोरी न करणे, ब्रह्मचर्य आणि अल्पसंग्रह.
एतानि मानसान्याहुर्व्रतानि हरितुष्टये । एकभक्तं तथा नक्तमुपवासमयाचितम्
ही सर्व व्रते मनाने पाळली जातात आणि हरीला संतुष्ट करतात असे म्हटले आहे. तसेच, दिवसातून एकदाच जेवणे, रात्री उपवास करणे आणि भिक्षा मागून अन्न घेणे ही व्रते आहेत.
इत्येवं कायिकं पुंसां व्रतमुक्तं नरेश्वर । वेदस्याध्ययनं विष्णोः कीर्तनं सत्यभाषणम्
हे पुरुषांचे शारीरिक व्रत सांगितले गेले — वेदांचे अध्ययन करणे, विष्णूचे कीर्तन करणे आणि सत्य बोलणे.
अपैशुन्यमिदं राजन्वाचिकं व्रतमुत्तमम् । चक्रायुधस्य नामानि सदा सर्वत्र कीर्तयेत्
राजा, दुसऱ्याची निंदा न करणे हेच श्रेष्ठ वाचिक व्रत आहे. चक्रधारी विष्णूची नावे नेहमी सर्वत्र गात राहावीत.
नाशौचं कीर्तने तस्य स पवित्रकरो यतः । वर्णाश्रमाचारवता पुरुषेण परः पुमान्
त्याच्या कीर्तनात कोणतेही अशौच लागत नाही, कारण तो पावित्र्य देणारा आहे. वर्णाश्रम धर्म पाळणारा पुरुष परम पुरुष विष्णूचीच पूजा करतो.
विष्णुराराध्यते पंथा नान्यः संतोषकारणम् । पतिप्रियहिताभिश्च मनोवाक्कायसंयमैः
विष्णूचीच उपासना हा एकमेव संतोषाचा मार्ग आहे; मन, वाणी आणि शरीर यांचे संयम पतीच्या आनंदासाठी व कल्याणासाठीच करावेत.
व्रतैराराध्यते स्त्रीभिर्वासुदेवो दयानिधिः । आगमोक्तेन मार्गेण स्त्रीशूद्रैरपिपूजनम्
स्त्रिया या व्रतांनी दयामूर्ती वासुदेवाची पूजा करतात. शास्त्राने सांगितलेल्या मार्गाने स्त्रिया आणि शूद्र सुद्धा पूजा करतात.
कर्तव्यं कृष्णचंद्रस्य द्विजातिवररूपिणः । त्रयोवर्णास्तु वेदोक्तमार्गाराधनतत्पराः
कृष्णचंद्र, जो द्विजातीत श्रेष्ठ आहे, त्याची पूजा करावी. तीनही वर्णांनी वेदप्रमाणे भक्ती करावी.