तस्य संकर्षतो भूमिं सीतया दीर्घमुख्यया । सीरध्वजस्य निरगात्कुमारी ह्यतिसुंदरी
एकदा तो राजा सीता या दीर्घमुखी प्रमुखेसोबत जमीन नांगरत असताना, त्या सरीतून एक अतिशय सुंदर कन्या प्रकट झाली. ती सिरीध्वजाची मुलगी होती.
तदात्यंतं मुदं प्राप्तः सीरकेतुर्महीपतिः । सीता नामाकरोत्तस्या मोहिन्या जगतः श्रियः
त्या वेळी सिरीकेतू राजाला अतिशय आनंद झाला. त्याने त्या कन्येला 'सीता' हे नाव दिलं, कारण ती जगाच्या मोहिनी संपत्तीचं मूर्तिमंत रूप होती.
सैकदोद्यानविपिने खेलंती सुमनोहरा । अपश्यत्स्वमनःकांतं शुकशुक्योर्युगं वदत्
एकदा सीता सुंदर बागेत खेळत असताना, तिला एक नर-मादी अशा पोपटांचं जोडपं गोड बोलताना आणि एकमेकांशी प्रेमाने वागताना दिसलं.
अत्यंतं हर्षमापन्नमत्यंतं कामलोलुपम् । परस्परं भाषमाणं स्नेहेन शुभया गिरा
ते दोघं खूप आनंदात आणि परस्परांवर प्रेमाने बोलत होते. त्यांच्या गोड आणि शुभ वचनांनी त्यांच्यातील प्रेम दिसून येत होतं.
रममाणं तदा युग्मं नभसि क्षिप्रवेगतः । समुत्पतन्नगोपस्थे स्थितं शब्दं चकार तत्
त्या क्षणी, ते पोपटांचं जोडपं एकत्र रमायला लागलं आणि झपाट्याने आकाशात उडून, झाडाच्या फांदीवर बसून त्यांनी आवाज केला.
रामो महीपतिर्भूमौ भविष्यति मनोहरः । तस्य सीतेति नाम्ना तु भविष्यति महेलिका
पृथ्वीवर राम नावाचा एक सुंदर राजा जन्माला येईल; आणि त्याची राणी 'सीता' या नावाने ओळखली जाईल.
स तया सह वर्षाणां सहस्राण्येकयुग्दश । राज्यं करिष्यते धीमान्कर्षन्भूमिपतीन्बली
तो बुद्धिमान आणि बलवान राजा सीतेसोबत एकत्र अकरा हजार वर्षे राज्य करेल आणि इतर राजांना जिंकून ठेवेल.
धन्या सा जानकी देवी धन्योऽसौ रामसंज्ञितः । यौ परस्परमापन्नौ पृथिव्यां रंस्यतो मुदा
ती जानकी देवी धन्य आहे आणि राम नावाचा तो राजा देखील धन्य आहे. हे दोघं एकमेकांशी एकरूप होऊन पृथ्वीवर आनंदाने रमतील.
इति संभाष्यमाणं तु शुकयुग्मं तु मैथिली । ज्ञात्वेदं देवतायुग्मं वाणीं तस्य विलोक्य च
त्यांचं बोलणं ऐकून आणि त्यांच्या वाणीवरून, मैथिलीने ओळखलं की हे जोडपं प्रत्यक्ष देवतांचं आहे.
मदीयास्तु कथा रम्याः कुरुते शुकयोर्युगम् । एतद्गृहीत्वा पृच्छामि सर्वं वाक्यं गतार्थकम्
ती मनात म्हणाली, 'त्यांच्या गोष्टी किती रम्य आहेत! मी हे पोपटांचं जोडपं विचारून त्यांच्याकडून सगळी अर्थपूर्ण वचने जाणून घेईन.'
एवं विचार्य सा स्वीयाः सखीः प्रतिजगाद ह । गृह्णंतु शनकैरेतत्पक्षियुग्मं मनोहरम्
असं ठरवून तिने आपल्या सखींना सांगितलं, 'हे सुंदर पोपटांचं जोडपं हळूहळू पकडा.'
सख्यस्तास्तद्गिरिं गत्वा गृह्णन्पक्षियुगं वरम् । निवेदयामासुरिदं स्वसख्याः प्रियकाम्यया
तिच्या मैत्रिणींनी त्या झाडाजवळ जाऊन ते उत्तम पोपटांचं जोडपं पकडलं आणि आपल्या प्रिय सखीला प्रेमाने आणून दिलं.
बहुधा विविधाञ्छब्दान्कुर्वद्वीक्ष्य मनोहरम् । आश्वासयामास तदा पप्रच्छ तदिदं वचः
त्या जोडप्याने अनेक गोड आणि वेगवेगळे आवाज काढलेले पाहून, तिने त्यांना धीर दिला आणि मग विचारलं:
सीतोवाच। मा भैषातां युवां रम्यौ कौ वां कुत्र समागतौ । को रामः का च सा सीता तज्ज्ञानं तु कुतः स्मृतम्
सीता म्हणाली: 'घाबरू नका, तुम्ही दोघं किती सुंदर आहात! तुम्ही कोण, आणि कुठून एकत्र आलात? राम कोण आहे, आणि सीता कोण? हे ज्ञान तुम्हाला कुठून मिळालं?'
तत्सर्वं शंसतं क्षिप्रं मत्तो वां व्येतु यद्भयम् । इति पृष्टं तया पक्षियुगं सर्वमशंसत
'हे सर्व मला लवकर सांगा, म्हणजे माझ्याबद्दलचा तुमचा भयं दूर होईल.' असं तिने विचारल्यावर, त्या पोपटांच्या जोडप्याने सगळं सांगितलं.
पक्षियुग्ममुवाच। वाल्मीकिरास्ते सुमहानृषिर्धर्मविदुत्तमः । आवां तदाश्रमस्थाने सर्वदा सुमनोहरे
पोपटांचं जोडपं म्हणालं: 'वाळ्मीकी नावाचे एक महान ऋषी आहेत, जे धर्माचे उत्तम जाणकार आहेत. आम्ही नेहमी त्यांच्या रम्य आश्रमात राहत होतो.'
सशिष्यान्गापयामास भावि रामायणं मुनिः । प्रत्यहं तत्पदस्मारी सर्वभूतहिते रतः
मुनींनी आपल्या शिष्यांसह भविष्यातील रामायणाचे पठण सुरू केले. तो दररोज त्या कथा आठवत असे आणि सर्व जीवांच्या कल्याणासाठी मनापासून झटत असे.
तदावाभ्यां श्रुतं सर्वं भावि रामायणं महत् । मुहुर्मुहुर्गीयमानमायातं परिपाठतः
त्या वेळी आम्ही दोघांनीही भविष्यातील महान रामायण पूर्णपणे ऐकले, ते वारंवार गाण्यात आणि योग्य क्रमाने वाचण्यात येत होते.
शृण्वावां तेऽभिधास्यावो यो रामो या च जानकी । यद्यद्भविष्यते तस्या रामेण क्रीडितात्मना
आपण ऐकूया आणि बोलूया की राम कोण आहे, जानकी कोण आहे, आणि रामाच्या लीलेमुळे तिच्यावर जे काही घडणार आहे ते सर्व.
ऋष्यशृंगकृतेष्ट्यां च चतुर्धा त्वंगतो हरिः । प्रादुर्भविष्यति श्रीमान्सुरस्त्रीगीतसत्कथः
ऋष्यशृंगाने केलेल्या यज्ञामुळे हरि चार रूपांनी प्रकट होईल, तो तेजस्वी असेल आणि देवस्त्रियांनी गायलेल्या पवित्र कथांमध्ये त्याची स्तुती केली जाईल.
स कौशिकेन मिथिलां प्राप्स्यते भ्रातृसंयुतः । धनुष्पाणिस्तदा दृष्ट्वा दुर्ग्राह्यमन्यभूभुजाम्
तो आपल्या भावांसह विश्वामित्रासोबत मिथिलेला जाईल; त्याच्या हातातले धनुष्य पाहून, जे इतर राजांना मिळवता येत नाही, सर्वजण अचंबित होतील.
धनुर्भंक्त्वा जनकजां प्राप्स्यते सुमनोहराम् । तया सह महद्राज्यं करिष्यति श्रुतं वरे
धनुष्य तोडून तो जनकाची सुंदर कन्या जिंकेल; तिच्यासह तो मोठे राज्य करील, असे ऐकले आहे, हे श्रेष्ठा.
एतदन्यच्च तत्रस्थैः श्रुतमस्माभिरुद्गतैः । कथितं तव चार्वंगि मुंचावां गंतुकामुकौ
तेथे आम्ही जे काही ऐकले, ते सर्व आणि इतरही गोष्टी तुला सांगितल्या आहेत, हे सुंदर अंगवाली; आता आम्ही निघू इच्छितो.
इति वाक्यं तयोर्धृत्वा श्रोत्रयोः सुमनोहरम् । पुनरेवजगादेदं वाक्यं पक्षियुगं प्रति
ती गोड वाक्ये आपल्या कानात साठवून, तिने पुन्हा त्या पक्षी जोडप्याशी हे शब्द बोलले.
स रामः कुत्र वर्तेत कस्य पुत्रः कथं तु ताम् । परिग्रहीष्यति वरः कीदृग्रूपधरो नरः
तो राम कुठे राहतो, तो कोणाचा मुलगा आहे, आणि तो तिला पत्नी म्हणून कसा स्वीकारेल? तो श्रेष्ठ पुरुष कसा दिसेल?
मया पृष्टमिदं सर्वं कथयंतु यथातथम् । पश्चात्सर्वं करिष्यामि प्रियं युष्मन्मनोहरम्
मी विचारलेले हे सर्व तू जसे आहेस तसे सांग; नंतर मी तुमच्या दोघांना आवडेल असे सर्व काही करीन.
तच्छ्रुत्वा तां तु कामेन पीडितां वीक्ष्य सा शुकी । जानकीं हृदये ज्ञात्वा पपाठ पुरतस्ततः
हे ऐकून, आणि तिला कामाने व्याकुळ पाहून, त्या मादी शुकीने आपल्या हृदयात जानकीला जाणून तिच्यासमोर पठण केले.
सूर्यवंशध्वजो धीमान्राजा पंक्तिरथो बली । यं देवाः श्रित्य सर्वारीन्विजेष्यंति च सर्वशः
सूर्यवंशाचा ध्वज असलेला, बुद्धिमान आणि बलवान, पंक्तिरथ नावाचा राजा होईल; ज्याच्यावर देवता सर्व शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी विसंबतील.
तस्य भार्यात्रयं भावि शक्रमोहनरूपधृक् । तस्मिन्नपत्य चातुष्कं भविष्यति बलोन्नतम्
त्याला तीन पत्नी असतील, ज्या इंद्रालाही मोहून टाकतील इतक्या सुंदर असतील; त्याच्याकडे चार बलवान पुत्र जन्माला येतील.
सर्वेषामग्रजो रामो भरतस्तदनुस्मृतः । लक्ष्मणस्तदनु श्रीमाञ्छत्रुघ्नः सर्वतो बली
त्यात राम सर्वात मोठा असेल, त्यानंतर भरत; मग लक्ष्मण, तेजस्वी, आणि सर्व बाजूंनी बलवान शत्रुघ्न.