पूर्वजन्मनि या नारी परबालकघातनम् । करोति कपटेनैव बालहीना भवेद्ध्रुवम्
पूर्वजन्मी जी स्त्री कपटाने दुसऱ्याचं मूल मारते, ती नक्कीच अपत्यरहित होते.
सौवर्णप्रतिमादानं या नारी श्रद्धयान्विता । कुर्यात्पानं ब्राह्मणस्य भक्त्या वै चरणोदकम्
जी स्त्री श्रद्धेने सुवर्णमूर्ती दान करते आणि भक्तीने ब्राह्मणाच्या पायाचे पाणी पिते,
पुराणश्रवणं चैव दद्याद्वै बहुदक्षिणाम् । बह्वपत्या जीववत्सा भवेन्नास्त्यत्र संशयः
किंवा पुराणांचे श्रवण करते आणि भरपूर दक्षिणा देते — ती अनेक संततीची, जिवंत मुलांची आई होते; यात शंका नाही.
जले निमग्नं बालं यो दृष्ट्वा या न समुद्धरेत् । इह जन्मन्यपुत्रो वै साऽपुत्री च भवेद्ध्रुवम्
जी स्त्री पाण्यात बुडालेलं मूल पाहूनही वाचवत नाही, ती या जन्मी नक्कीच अपत्यरहित होते.
वृषभं चैव कूष्मांडं ससुवर्णं सवस्त्रकम् । दद्याद्दानं ब्राह्मणस्य कुर्याद्बालव्रतं शुभम्
जो मनुष्य ब्राह्मणाला वृषभ, कोहळा, सोनं आणि वस्त्र दान करतो आणि बाळप्राप्तीसाठी शुभ व्रत करतो,
गौरीं कन्यां तथा कुर्यात्पुराणश्रवणं हि यः । पुत्रो वै जायते तस्य सर्वपातकनाशनम्
किंवा गौरवर्णी कन्या दान करतो, किंवा पुराणांचे श्रवण करतो — त्याला नक्कीच पुत्रप्राप्ती होते आणि सर्व पापांचा नाश होतो.
पूर्वजन्मनि यो मर्त्यो निराशं चातिथिं द्विज । कुर्यात्क्रोधेन दंडं च पुत्रहीनो भवेद्ध्रुवम्
जो मनुष्य पूर्वजन्मी क्रोधाने अतिथी किंवा ब्राह्मणाला निराश करतो किंवा शिक्षा देतो, तो नक्कीच अपत्यरहित होतो.
ब्राह्मणं चातिथिं चैव कुर्याद्भक्त्या प्रपूजनम् । अन्नदानं जलं चैव तथा देवालयं शुभम्
जो भक्तीने ब्राह्मण किंवा अतिथीचे सत्कार करतो, अन्न-पाणी देतो आणि सुंदर देवालय बांधतो,
पूर्वजन्मनि या नारी भ्रूणहत्यां च यो नरः । कुर्यात्सा मृतवत्सा च मृतवत्सो भवेद्ध्रुवम्
पूर्वजन्मी जी स्त्री किंवा जो पुरुष गर्भहत्या करतो, ती नक्कीच मृत मूलाची आई आणि तो मृत मूलाचा वडील होतो.
या नारी स्वामिसहिता कुर्याच्च हरिवासरम् । सुपुत्रा भर्तृसुभगा भवेत्सा प्रतिजन्मनि
जी स्त्री पतीसह हरिवासर पाळते, ती प्रत्येक जन्मी सुदृढ पुत्रांची आणि सौभाग्यशाली पतीची लाभलेली होते.
यो नरो गोधनं कुर्याच्छूद्रः कुर्याद्विमोहितः । ब्राह्मणीहरणं वापि कर्मणा स नपुंसकः
जो पुरुष चुकीच्या मार्गाने गाई किंवा धन मिळवतो, किंवा एखादा भ्रमित शूद्र असं करतो, किंवा जो ब्राह्मणाची पत्नी घेतो, तो आपल्या कर्मामुळे नपुंसक होतो.
इदं तु वृजिनं कृत्वा पश्चात्पुण्यं करोति यः । इह पुण्यप्रभावेण दुहिता जायते द्विज
पण जर कोणी हा पाप केल्यानंतर पुण्यकर्मे केली, तर त्या पुण्याच्या प्रभावामुळे, हे द्विजा, त्याला या जन्मात मुलगी होते.
आसीत्त्रेतायुगे राजा श्रीधरो नामतो द्विज । अपुत्रो धनवांस्तस्य जाया हेमप्रभावती
त्रेतायुगात श्रीधर नावाचा एक राजा होता, हे द्विजा. तो धनवान पण मुलाबाळाविना होता, आणि त्याची पत्नी होती हेमप्रभावती.
व्यासं सकलशास्त्रज्ञं सर्वलोकहितैषिणम् । आगतं चैव पप्रच्छ चापुत्रोऽहं कथं द्विज
तो सर्व शास्त्रांचे जाणकार आणि सर्व लोकांचे हित करणारे व्यास यांच्याकडे गेला आणि नम्रपणे विचारले, 'मी मुलाबाळाविना आहे, हे द्विजा, मी काय करावे?'
उवाच नृपतेः श्रुत्वा वचनं विनयान्वितम् । राज्ञा दत्ते च पीठे च निर्मिते कनकादिभिः
राजाने नम्रपणे विचारलेले शब्द ऐकून व्यासांनी बोलायला सुरुवात केली. राजाने सोन्याने व इतर मौल्यवान वस्तूंनी बनवलेले आसन व्यासांना दिले होते.
राजाराज्ञी तस्य पादौ धौतं कृत्वा च हर्षितौ । पीत्वा पादोदकं द्वौ च सर्वपातकनाशनम्
राजा आणि राणी दोघांनीही आनंदाने व्यासांच्या पायांची स्वच्छ धुलाई केली आणि त्या पायधुत पाण्याचे पान केले, जे सर्व पापांचा नाश करणारे आहे.
व्यास उवाच- राजन्शृणुष्व यत्पृष्टमपुत्रो येन कर्मणा । तवेयं राज्ञी चापुत्री चैकपत्नीव्रतस्तथा
व्यास म्हणाले: 'राजा, तू जे विचारलेस, ते ऐक. तू मुलाबाळाविना का आहेस, तुझी राणीही का अपुत्र आहे, आणि तू एकपत्नीव्रत का पाळलेस, याचे कारण सांगतो.'
पूर्वजन्मनि चंद्रस्त्वं नाम्ना वरतनु स्मृतः । भार्या तवापि शुभ्रांगी नाम्ना वै शंकरी स्मृता
पूर्वजन्मी, हे वरतणू, तू चंद्र नावाने ओळखला जात होतास, आणि तुझी पत्नी शुभ्रांगी, जिला शंकारी असेही म्हणत.
एकदा पथियातौ च नीचपुत्रं जलेपि च । मग्नं दृष्ट्वा हेलया च गतौ स पंचतां गतः
एकदा प्रवास करत असताना, तुम्ही दोघांनी एका नीच जातीच्या मुलाला पाण्यात बुडताना पाहिले, पण दुर्लक्ष करून पुढे गेला, आणि तो मुलगा तिथेच मरण पावला.
बहुपुण्यप्रभावेण राज्ञीराजा गतौ युवाम् । तेन कर्मविपाकेन युवायोर्न भवेत्सुतः
तुमच्या दोघांच्या मोठ्या पुण्यामुळे तुम्ही राजा आणि राणी झालात, पण त्या कर्माच्या फळामुळे तुम्हाला मूल झाले नाही.
राजोवाच- इदानीं केन पुण्येन सुतो वै जायते प्रभो । अपुत्रस्य मनुष्याणां जीवनं हि निरर्थकम्
राजा म्हणाला: 'आता कोणत्या पुण्यामुळे मला पुत्र होईल? कारण ज्याला मूल नाही, त्याचे जीवन खरं तर व्यर्थ आहे.'
व्यास उवाच- सवस्त्रं चैव कूष्मांडं वृषभं ससुवर्णकम् । देहि दानं ब्राह्मणस्य कुरु बालव्रतं तथा
व्यास म्हणाले: 'ब्राह्मणाला वस्त्र, कोहळा, बैल आणि थोडं सोनं दान दे. तसेच, लहान मुलांना जेवण घालण्याचा व्रत पाळ.'
गौरीं कन्यां तथा देहि पुराणश्रवणं कुरु । पुत्रो वै जायते तत्र सर्वपातकनाशनम्
'गौरी नावाची कन्या दान कर, आणि पुराणाचे श्रवण कर. असे केल्याने तुला पुत्र होईल आणि सर्व पापांचा नाश होईल.'
ब्रह्मोवाच- इति श्रुत्वा ततो राजा व्यासोक्तं दानमुत्तमम् । पुराणश्रवणं चैव चकार गतकिल्बिषः
ब्रह्मा म्हणाले: 'हे ऐकून, राजाने व्यासांनी सांगितलेले उत्तम दान दिले आणि पुराणाचे श्रवण केले, त्यामुळे त्याचे सर्व पाप नष्ट झाले.'
ततः पुत्रो वर्षमध्ये बभूव सर्वपूजितः । अभूद्राजा सार्वभौमः सुंदरः कुलनायकः
मग एका वर्षात त्याला सर्वांनी पूजला जाणारा पुत्र झाला. तो सुंदर, सर्वांचा राजा आणि आपल्या कुळाचा प्रमुख झाला.
सूत उवाच- य इदं शृणुयाद्भक्त्या करोति दानमुत्तमम् । अपुत्रो लभते पुत्रं संक्षेपात्कथितं मया
सूतम्हणाले: 'जो कोणी हे भक्तीभावाने ऐकतो किंवा हे उत्तम दान करतो, त्याला जर मूल नसेल तरी पुत्र मिळतो. हे मी थोडक्यात सांगितले.'
भक्त्या श्रुत्वा तु या नारी कुर्याद्ब्राह्मणपूजनम् । सुपुत्रा सा भवेन्नित्यं शास्त्रोक्तविधिना द्विज
जो स्त्री हे भक्तीने ऐकून ब्राह्मणांची शास्त्रानुसार पूजा करते, ती नेहमीच सुसंस्कारित पुत्रांना जन्म देते, हे द्विजा.
सुवर्णं रजतं वस्त्रं पुष्पमाल्यं च चंदनम् । यो दद्यात्पुस्तके भक्त्या सर्वपापप्रणाशनम्
जो भक्तीभावाने ग्रंथाला सोनं, चांदी, वस्त्र, फुलं, हार किंवा चंदन अर्पण करतो, त्याची सर्व पापं नष्ट होतात.
पूर्वजन्मनि यो मूढो ब्रह्मबालकघातकः । तस्य क्रूरो भवेत्पुत्रः सप्तजन्मांतरैर्द्विजः
पूर्वजन्मी ज्याने अज्ञानाने एखाद्या ब्राह्मण बालकाचा वध केला असेल, त्याला सात जन्मांनंतर क्रूर स्वभावाचा मुलगा होतो.
शौनक उवाच- केन पुण्येन भो सूत वैकुंठं समवाप्यते । तद्वदस्व शृण्वतो मे पोतो हि भवसागरे
शौनक म्हणाले— सूताजी, कोणत्या पुण्यामुळे वैकुंठ मिळते? कृपया मला सांगा, कारण तुमचे शब्द ऐकताना ते मला संसारसागरातून पार नेणारी होडी वाटतात.