न सूर्यपरिवेषं वा नेंद्रचापं पराह्निकम् । परस्मै कथयेद्विद्वान्शशिनं वाथ कांचनम्
सूर्याभोवतीची वलये किंवा दुपारी इंद्रधनुष्य यांचे वर्णन करू नये. शहाण्या माणसाने दुसऱ्याला चंद्र किंवा सोने यांची माहिती सांगू नये.
न कुर्याद्बहुभिः सार्द्धं विरोधं बंधुभिस्तथा । आत्मनः प्रतिकूलानि परेषां न समाचरेत्
अनेक लोकांशी किंवा नातेवाईकांशी भांडण करू नये. स्वतःला जे नकोसे वाटते ते दुसऱ्याला करू नये.
तिथिं पक्षस्य न ब्रूयान्नक्षत्राणि न निर्दिशेत् । नोदक्यामभिभाषेत नाशुचिं वा द्विजोत्तमः
पक्षातील तिथी किंवा नक्षत्र सांगू नये. द्विजश्रेष्ठाने विधवा किंवा अपवित्र व्यक्तीशी बोलू नये.
न देवगुरुविप्राणां दीयमानं तु वारयेत् । न चात्मानं प्रशंसेद्वा परनिंदां च वर्जयेत्
देव, गुरु किंवा ब्राह्मण यांना दिले जाणारे दान थांबवू नये. स्वतःची स्तुती करू नये, किंवा दुसऱ्याची निंदा करू नये.
वेदनिंदां देवनिंदां प्रयत्नेन विवर्जयेत् । यस्तु देवानृषींश्चैव वेदान्वा निंदते द्विजः
वेदांची किंवा देवांची निंदा सर्वतोपरी टाळावी. जो ब्राह्मण देव, ऋषी किंवा वेदांची निंदा करतो,
न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा शास्त्रेष्विह मुनीश्वराः । निंदयेद्वा गुरुं देवं वेदं वासोपबृंहणम्
त्याच्यासाठी कोणतीही प्रायश्चित्त शास्त्रात सांगितलेली नाही, हे मुनिश्रेष्ठा. गुरु, देव, वेद किंवा त्यांची शोभा यांची निंदा केली तरही.
कल्पकोटिशतं साग्रं रौरवे पच्यते नरः । तूष्णीमासीत निंदायां न ब्रूयात्किंचिदुत्तरम्
तो मनुष्य शंभर कोटी कल्प काळ रौरव नरकात यातना भोगतो. निंदा ऐकली तर गप्प बसावे, काहीही उत्तर देऊ नये.
कर्णौ पिधाय गंतव्यं न चैनमवलोकयेत् । वर्ज्जयेद्वै रहस्यानि परेषां गर्हणं बुधः
कान झाकून तिथून निघून जावे, आणि निंदकाकडे पाहू नये. शहाण्या माणसाने दुसऱ्याचे गुपित किंवा दोष कधीही सांगू नये.
विवादं स्वजनैः सार्द्धं नकुर्य्याद्वै कदाचन । न पापं पापिनां ब्रूयादपापं वा द्विजोत्तमः
आपल्या लोकांशी कधीही वाद घालू नये. द्विजश्रेष्ठाने पाप्याचे पाप किंवा निष्पापाचे निरपराधपण जाहीर करू नये.
सत्येन तुल्यो दोषः स्यादसत्याद्दोषवान्भवेत् । नृणां मिथ्याभिशस्तानां पतंत्यश्रूणि रोदनात्
सत्य बोलण्यात जितका दोष, तितकाच असत्य बोलण्यातही असतो. खोट्या आरोपाने लोक रडतात आणि त्यांचे अश्रू पडतात.
तानि पुत्रान्पशून्घ्नंति तेषां मिथ्याभिशंसिनाम् । ब्रह्महत्या सुरापाने स्तेये गुर्वंगनागमे
जे लोक खोटी आरोप करतात, ते स्वतःच्या मुलांना आणि जनावरांना मारतात; हे ब्राह्मणहत्या, मद्यपान, चोरी किंवा गुरूच्या पत्नीशी संबंध यासारख्या मोठ्या पापासमान आहे.
दृष्टं वै शोधनं वृद्धैर्नास्ति मिथ्याभिशंसने । नेक्षेतोद्यंतमादित्यं शशिनं वाऽनिमित्ततः
वृद्ध लोकांनी सांगितले आहे की, खोट्या आरोपासाठी काहीही प्रायश्चित्त नाही; कुणीही कारण नसताना उगवता सूर्य किंवा चंद्राकडे पाहू नये.
नास्तं यांतं न वारिस्थं नोपस्पृष्टं न मध्यगम् । तिरोहितं समीक्षेत नादर्शाद्यनुगामिनम्
माणसाने मावळता सूर्य, पाणी, शिंपडलेले काही, मधला भाग, लपलेली किंवा न दिसणाऱ्या गोष्टीकडे पाहू नये.
न नग्नां स्त्रियमीक्षेत पुरुषं वा कदाचन । न च मूत्रं पुरीषं वा न च संसृष्टमैथुनम्
कधीही नग्न स्त्री किंवा पुरुषाकडे, मुत किंवा विष्ठेकडे, किंवा मैथुन करत असलेल्या लोकांकडे पाहू नये.
नाशुचिः सूर्यसोमादीन्ग्रहानालोकयेद्बुधः । नाभिभाषेत च परमुच्छिष्टो वावगुंठितः
जो शुद्ध नाही त्याने सूर्य, चंद्र किंवा ग्रहांकडे पाहू नये; तसेच तोंड झाकून किंवा खात असताना दुसऱ्यांशी बोलू नये.
न पश्येत्प्रेतसंस्पर्शं न क्रुद्धस्य गुरोर्मुखम् । न तैलोदकयोश्छायां न पंक्तिं भोजने सति
मृतदेहाला स्पर्श करताना, रागावलेल्या गुरूचे तोंड, तेल किंवा पाण्यातील सावली, किंवा जेवत असलेल्या लोकांची रांग याकडे पाहू नये.
न मुक्तबंधनं पश्येन्नोन्मत्तं गजमेव वा । नाश्नीयाद्भार्यया सार्द्धं नैनामीक्षेत चाश्नतीम्
मोकळा झालेला किंवा वेड्या हत्तीला पाहू नये; पत्नीबरोबर जेवू नये किंवा ती जेवत असताना तिच्याकडे पाहू नये.
क्षुवतीं जृंभमाणां वा नासनस्थां यथासुखम् । नोदके चात्मनो रूपं शुभं वाशुभमेव वा
शिंकणाऱ्या, जांभई देणाऱ्या किंवा आरामात बसलेल्या स्त्रीकडे पाहू नये; तसेच पाण्यातील स्वतःचे प्रतिबिंब, ते शुभ असो किंवा अशुभ, पाहू नये.
न लंघयेच्च मतिमान्नाधितिष्ठेत्कदाचन । न शूद्राय मतिं दद्यात्कृसरं पायसं दधि
शहाण्या माणसाने दुसऱ्यांवरून उडी मारू नये किंवा त्यांच्यावर उभे राहू नये; शूद्राला शिजलेले तांदूळ, पायस किंवा दही देऊ नये.
नोच्छिष्टं वा मधु घृतं न च कृष्णाजिनं हविः । न चैवास्मै व्रतं ब्रूयान्न च धर्मं वदेद्बुधः
शिल्लक मध, तूप किंवा काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीवर ठेवलेले हवन शूद्राला देऊ नये; त्यांना व्रत किंवा धर्म सांगू नये.
न च क्रोधवशं गच्छेद्द्वेषं रागं च वर्जयेत् । लोभं दंभं तथा शाठ्यं ह्यसूयां ज्ञानकुत्सनम्
रागाला बळी पडू नये, द्वेष आणि आसक्ती टाळावी; लोभ, दिखावा, कपट, मत्सर आणि ज्ञानाचा तिरस्कार हेही सोडावे.
ईर्ष्यां मदं तथाशोकं मोहं च परिवर्जयेत् । न कुर्यात्कस्यचित्पीडां सुतं शिष्यं तु ताडयेत्
ईर्ष्या, गर्व, दुःख आणि मोह टाळावा; कुणालाही त्रास देऊ नये, पण मुलाला किंवा शिष्याला शिक्षा करावी.
न हीनानुपसेवेत न च तृष्णामतिः क्वचित् । नात्मानं चावमन्येत दैन्यं यत्नेन वर्जयेत्
नीच लोकांच्या संगतीत जाऊ नये, मनाला तृष्णेने जिंकू द्यावे नाही; स्वतःला कमी लेखू नये आणि दीनपणा टाळावा.
न विशिष्टमसत्कुर्यान्नात्मानं वासनाद्बुधः । न नखेन लिखेद्भूमिं गां च संवेशयन्नहि
शहाण्या माणसाने श्रेष्ठ लोकांचा किंवा स्वतःचाही अपमान करू नये; नखांनी जमिनीत खणू नये किंवा बसल्या बसल्या माती झाडू नये.
न नदीषु नदीं ब्रूयात्पर्वतेषु च पर्वतान् । आवासे भोजने वापि न त्यजेत्सहयायिनम्
नदीला दुसऱ्या नदीचे नाव देऊ नये, पर्वताला दुसऱ्या पर्वताचे नाव लावू नये; घरात किंवा जेवताना सोबतीला सोडू नये.
नावगाहेदपो नग्नो वह्निं नातिव्रजेत्तथा । शिरोभ्यंगावशिष्टेन तैलेनांगं न लेपयेत्
नग्न अवस्थेत पाण्यात जाऊ नये, किंवा आगीपुढून वारंवार जाऊ नये; डोक्याला लावलेले तेल उरले असेल तर ते शरीराला लावू नये.
न सर्प शस्त्रैः क्रीडेत स्वानि खानि न संस्पृशेत् । रोमाणि च रहस्यानि नाशिष्टेन सह व्रजेत्
साप किंवा शस्त्रांशी खेळू नये, स्वतःच्या जखमा स्पर्श करू नयेत; अपवित्र किंवा गुपित सांगणाऱ्याबरोबर प्रवास करू नये.
न पाणि पाद वाङ्नेत्र चापल्यं समुपाश्रयेत् । न शिश्नोदरचापल्यं न च श्रवणयोः क्वचित्
हात, पाय, बोलणे किंवा डोळे यांचा उथळपणा करू नये; तसेच गुप्तेंद्रिय, पोट किंवा कान यांचा कधीही गैरवापर करू नये.
न चांगनखवाद्यं वै कुर्यान्नांजलिना पिबेत् । नाभिहन्याज्जलं पद्भ्यां पाणिना वा कदाचन
कोणीही अंगठ्यांचे किंवा इतर शरीराच्या भागांचे आवाज करू नये, न हात जोडून पाणी प्यावे, न कधीही नाभी, पाय किंवा हातांनी पाण्यात मारावे.
न शातयेदिष्टिकाभिर्मूलानि च फलानि च । न म्लेच्छभाषणं शिक्षेन्नाकर्षेच्च पदासनम्
फळे किंवा मुळे विटांनी फोडू नयेत, परक्या भाषेचे शिक्षण घेऊ नये, आणि पायांनी आसन ओढू नये.