तत्र ब्रह्मादयो देवा दिशश्चैव दिगीश्वराः । लोकपालाश्च साध्याश्च पितरो लोकसंमताः
तिथे ब्रह्मा आणि इतर देव, दिशा आणि त्यांचे रक्षक, लोकपाल, साध्य आणि सर्व मान्य पितर—
सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव परमर्षयः । अंगिरप्रमुखाश्चैव तथा ब्रह्मर्षयः परे
—सनत्कुमार आणि इतर श्रेष्ठ ऋषी, तसेच अत्री, अङ्गिरा आणि इतर ब्रह्मर्षी—
तथा नागाश्च सिद्धाश्च सुपर्णाः खेचराश्च ये । सरितः सागराः शैला नागा विद्याधरास्तथा
—तसेच नाग, सिद्ध, सुपर्ण, आकाशात फिरणारे, नद्या, समुद्र, पर्वत, नाग आणि विद्याधर—
हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः । गंगायमुनयोर्मध्ये पृथिव्या जघनं स्मृतम्
—आणि भगवान हरि, प्रजापतींच्या पुढे, तिथे वास करतो; गंगा-यमुना यांच्या मध्ये पृथ्वीचं गर्भस्थान मानलं जातं.
प्रयागं राजशार्दूल त्रिषुलोकेषु विश्रुतम् । ततः पुण्यतमं नास्ति त्रिषुलोकेषु भारत
राजसिंहा, प्रयाग हे तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध आहे; या तिन्ही लोकांत याहून पवित्र दुसरं काहीच नाही, हे भारत.
श्रवणात्तस्य तीर्थस्य नामसंकीर्तनादपि । मृत्तिका लंभनाद्वापि नरः पापात्प्रमुच्यते
त्या तीर्थाचं नाव ऐकलं, उच्चारलं किंवा त्याची माती स्पर्श केली तरी माणूस पापातून मुक्त होतो.
तत्राभिषेकं यः कुर्य्यात्संगमे संशितव्रतः । तुल्यं फलमवाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः
जो कोणी पवित्र संगमावर निष्ठेने अभिषेक करतो, त्याला राजसूय आणि अश्वमेध यज्ञासारखे फळ मिळते.
न वेदवचनात्तात न लोकवचनादपि । मतिरुत्क्रमणीया ते प्रयागगमनं प्रति
प्रिय, प्रयाग यात्रेबद्दल तुझ्या मनाला ना वेदांचे शब्द, ना लोकांचे बोल डोलवू शकतात.
दशतीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथापराः । येषां सान्निध्यमत्रैव कीर्तनात्कुरुनंदन
कुरुनंदना, येथे केवळ उच्चारानेच दहा हजार तीर्थे आणि साठ कोटी पवित्र स्थाने उपस्थित राहतात.
या गतिर्योगयुक्तस्य सदुत्थस्य मनीषिणः । सा गतिस्त्यजतः प्राणान्गंगायमुनसंगमे
योगाने युक्त आणि उत्तमपणे उन्नती साधणाऱ्या ज्ञानी माणसाला जी अवस्था मिळते, तीच अवस्था गंगा-यमुना संगमावर प्राण सोडणाऱ्याला मिळते.
तेन जीवंति लोकेऽस्मिन्यत्र यत्र युधिष्ठिर । ये प्रयागं न संप्राप्तास्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
युधिष्ठिरा, या प्रयत्नामुळे, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेल्या प्रयागला न गेलेले लोकही या जगात जगत राहतात.
एवं दृष्ट्वा तु तत्तीर्थं प्रयागं परमं पदम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यः शशांक इव राहुणा
जो कोणी त्या पवित्र प्रयाग क्षेत्राचे दर्शन घेतो, तो सर्व पापांतून मुक्त होतो, जसा चंद्र राहूच्या पकडीतून सुटतो.
कंबलाश्वतरौ नागौ यमुना दक्षिणे तटे । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च मुच्यते सर्वपातकैः
यमुनेच्या दक्षिण काठावर कंबळ आणि अश्वतर हे दोन हत्ती आहेत; तिथे स्नान करून आणि पाणी पिऊन, माणूस सर्व पातकांतून मुक्त होतो.
तत्र गत्वा तु तत्स्थानं महादेवस्य धीमतः । नरस्तारयते सर्वान्दशातीतान्दशापरान्
त्या जागी, बुद्धिमान महादेवाचे स्थान गाठून, माणूस आपल्या दहा पिढ्या मागच्या आणि दहा पिढ्या पुढच्या सर्वांना तारतो.
कृत्वाभिषेकं तु नरः सोऽश्वमेधफलं लभेत् । स्वर्गलोकमवाप्नोति यावदाभूतसंप्लवम्
जो कोणी तिथे अभिषेक करतो, त्याला अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते आणि तो सृष्टीच्या समाप्तीपर्यंत स्वर्गात वास करतो.
पूर्वपार्श्वे तु गंगायां त्रिषु लोकेषु भारत । कूपं चैव तु सामुद्रं प्रतिष्ठानं तु विश्रुतम्
भारता, गंगेच्या पूर्व काठावर, तीनही लोकांत, सागरासमान एक विहीर आणि प्रसिद्ध प्रतिष्ठान नावाचे स्थान आहे.
ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं यदि तिष्ठति । सर्वपापविशुद्धात्मा सोऽश्वमेधफलं लभेत्
जो ब्रह्मचारी क्रोधावर विजय मिळवून तिथे तीन रात्री राहतो, तो सर्व पापांतून शुद्ध होतो आणि अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळवतो.
उत्तरेण प्रतिष्ठानाद्भागीरथ्यास्तु पूर्वतः । हंसप्रपतनं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्
प्रतिष्ठानच्या उत्तरेला आणि भागीरथीच्या पूर्वेला, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेले हंसप्रपतन नावाचे तीर्थ आहे.
अश्वमेधफलं तस्मिन्स्नातमात्रस्य भारत । यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च तावत्स्वर्गे महीयते
भारता, त्या तीर्थात केवळ स्नान केल्याने अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते आणि जोपर्यंत चंद्र-सूर्य आहेत, तोपर्यंत स्वर्गात सन्मान मिळतो.
उर्वशीपुलिने रम्ये विपुले हंसपांडुरे । सलिलैस्तर्प्पयेद्यस्तु पितॄंस्तत्र विमत्सरः
रम्य आणि विशाल, हंसासारख्या शुभ्र उर्वशीच्या काठी, जो कोणी तिथे द्वेषरहित होऊन पितरांना पाणी अर्पण करतो—
षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । सेवते पितृभिः सार्द्धं स्वर्गलोकं नराधिप
राजा, तो साठ हजार आणि साठशे वर्षे पितरांसह स्वर्गलोकात आनंदाने वास करतो.
पूज्यते सततं तत्र ऋषिगंधर्वकिन्नरैः । ततः स्वर्गपरिभ्रष्टः क्षीणकर्म्मा दिवश्च्युतः
तिथे त्याचा ऋषी, गंधर्व आणि किन्नर सतत सन्मान करतात; नंतर, पुण्य संपल्यावर, तो स्वर्गातून खाली येतो.
उर्वशीसदृशीनां तु कन्यानां लभते शतम् । गवां शतसहस्राणां भोक्ता भवति भूमिप
तो उर्वशीसारख्या शंभर कन्या मिळवतो आणि शंभर हजार गायींचा उपभोग घेतो, हे भूमिपती.
कांचीनूपुरशब्देन सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते । भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं लभते पुनः
सोन्याच्या नूपुरांच्या आवाजाने तो जागा होतो; विपुल सुख उपभोगून, तो पुन्हा त्या पवित्र स्थानी पोहोचतो.
कुशासनधरो नित्यं नियतः संयतेंद्रियः । एककालं तु भुंजानो मासं भोगपतिर्भवेत्
जो नेहमी कुशाच्या आसनावर बसतो, संयमित राहतो, इंद्रिये आवरतो आणि दिवसातून एकदाच जेवतो, तो एक महिना सर्व भोगांचा स्वामी होतो.
सुवर्णालंकृतानां तु नारीणां लभते शतम् । पृथिव्यामासमुद्रायां महाभोगपतिर्भवेत्
जो सुवर्णाने अलंकृत अशा शंभर स्त्रिया मिळवतो, आणि समुद्राच्या काठापर्यंत या पृथ्वीवर मोठ्या भोगांचा स्वामी होतो.
दशग्रामसहस्राणां भोक्ता भवति भूमिपः । धनधान्यसमायुक्तो दाता भवति नित्यशः
तो दहा हजार गावांचा भोग घेणारा राजा होतो, धनधान्याने समृद्ध राहतो आणि नेहमी दान करणारा असतो.
स भुक्त्वा विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं स्मरते पुनः । अथ तस्मिन्वटे रम्ये ब्रह्मचारी जितेंद्रियः
तो विपुल सुख उपभोगून पुन्हा त्या पवित्र स्थळाची आठवण काढतो; मग त्या रम्य वडाच्या झाडाखाली संयमी ब्रह्मचारी असतो.
उपोष्य योगयुक्तश्च ब्रह्मज्ञानमवाप्नुयात् । कोटितीर्थं समासाद्य यस्तु प्राणान्परित्यजेत्
उपवास करून आणि योगात मग्न राहून तो ब्रह्मज्ञान प्राप्त करतो; जो कोणी कोटितीर्थावर प्राण सोडतो—
कोटिवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्म्मा दिवश्च्युतः
तो हजार कोटी वर्षे स्वर्गात सन्मानित होतो; मग पुण्य संपल्यावर स्वर्गातून खाली पडतो.